ต้อกระจก

ปี 2543 แม่ป่วยเป็นต้อทั้งสองข้าง ไปรักษาด้วยการลอกต้อออก แต่รักษาได้เพียงสามวันตาทั้งสองข้างก็บอดสนิท ต่อมาลื่นล้มก้นกระแทกพื้นกลายเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งตัวต้องอยู่บ้านเฉย ๆ ซ้ำยังทราบข่าวร้ายว่าลูกชายเสียชีวิตด้วยอาหารเป็นพิษ จึงตรอมใจจนความดันและเบาหวานกำเริบ และเสียชีวิตเมื่ออายุ 66 ปี

ผู้เขียนเล่าต่อ (ถอดได้ว่าคุณพ่อเสียเมื่ออายุ 42 ปี ยังไม่ยืนยัน) คุณแม่เป็นคนพูดเก่งมากจนกลายเป็นบ่นเก่ง ปากจัด ชอบด่าว่าลูกด้วยคำพูดแรง ๆ แต่ก็ชอบทำบุญทำทาน ใส่บาตรตอนเช้าเสมอ วันพระไปถือศีล ปี 48 คุณแม่ระคายเคืองตา หมอตรวจว่าเป็นต้อกระจก มองเลือนลาง ผ่าตัดแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น ลูกจึงติดตั้งจานดาวธรรมให้ดู บอกให้ดูทุกวันแล้วอธิษฐานจิตให้ตาหาย คุณแม่ทำทุกวันไม่เคยขาด ต้นปี 49 ได้ข่าวว่าดวงตาหายเป็นปกติ ตอนนี้อายุ 75 ปี ชอบดู DMC ช่องนี้ช่องเดียวทุกวัน

คุณแม่ชอบบ่นว่าลูกแรง ๆ เป็นกรรมใหม่ของแม่ และเป็นกรรมเก่าของลูกที่เคยบ่นว่าคนอื่นด้วยถ้อยคำแรง ๆ อย่างนี้ คุณแม่เป็นต้อกระจกมองเห็นเลือนลางเพราะกรรมในอดีตและปัจจุบันที่มักมองผู้อื่นด้วยดวงตาไม่ปรารถนาดี ทำตาดุ ค้อนควัก หมั่นไส้ มองแบบดูถูก ครูไม่ใหญ่ว่าบางทีปากยิ้มแต่ตาด่า รวมกับกรรมจับสัตว์ขังไว้ในที่มืดทั้งปลาทั้งกบเพื่อฆ่ากินเป็นอาหาร หายได้ด้วยบุญในอดีตที่เคยจุดประทีปบูชาพระรัตนตรัย และทุกบุญในปัจจุบันมาตัดรอนวิบากกรรม