ep101 ผังเวลา 45 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) จานดาวธรรม (110) เสาแก้วพันปี (104) ดุสิตบุรี (80) พระเตมีย์ (74) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) นอร์เวย์ (44) แผ่เมตตา (39) ออกแบบชีวิต (31) ยมโลก (30) มหานรกขุมห้า (21) ผู้นำบุญ (20) คู่บุญคู่บารมี (18) พระเจ้ากาสิกราช (17) พุทธศาสนาในจีน (13) เส้นเลือดในสมองแตก (13) สมาธิเป็นของสากล (12) กรรมปาณาติบาต (11) ฆ่าตัวตาย (11) ทหารของพระราชาที่ออกบวช (11) อธิษฐานขอเกิดเป็นผู้ชาย (11) กลับชาติมาเกิด (10) ผู้ประสานงาน (10) กรอกน้ำทองแดง (9) ปานดำ (8) มุสลิมนั่งสมาธิ (7) เห็นองค์พระในท้อง (6) พระเจ้าอยู่ในตัวคุณ (5) พระในตัวเป็นของสากล (5) สมาคมสตรีชาวนอร์เวย์ (5) ไม่ตกบุญ (5) ชาวคริสต์ฟิลิปปินส์นั่งสมาธิ (4) สามีอิจฉาภรรยาที่นั่งสมาธิ (4) ความเหมือนภายใน (3) เสาตกน้ำมัน (3) นักสืบในบ้าน (2) พระเจ้าสากล (2) มะเร็งที่รากฟัน (2) รับเด็กมาเลี้ยง (2) ส่องกล้องกระเพาะทะลุ (2) เรือนแพ (2) เลี้ยงดูบิดามารดา (2) กรรมไล่ที่ (1) ตีกลองบอกเวลา (1) ต่ออายุพระพุทธศาสนา (1) มีพักมีพวก (1) รสนิยมของแสงภายใน (1) ระดมทุนด้วยการระดมธรรม (1) สมาธิควบคุมสิ่งแวดล้อม (1) เผาขยะหลังวัด (1)
ไฟล์ขึ้นต้นด้วยคำว่ากลับมาแล้วซ้ำหลายครั้ง ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถาสำเร็จ การบ้าน 10 ข้อ หรือเป้าหมายชีวิตฉบับเต็มในไฟล์นี้ ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนยังแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่รองเท้าแตะหรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ท้ายช่วงมีเสียงภาษาอังกฤษสั้น ๆ แล้วเงียบไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง
เปรียบว่าคนที่จะไปด้วยกันต้องไปทางเดียวกันเหมือนคิ้วต้องอยู่เหนือลูกตา ย้ำหลักวิชาว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี พันธุ์ธรรมกายจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และพักกลางทางที่ดุสิตบุรี จึงต้องสั่งสมบุญทุกบุญไม่ให้ตกบุญเลยแม้แต่บุญเดียว นี่เป็นเรื่องหลักวิชาที่สำคัญ
สมมุติเป็นนักบุญทุนน้อยแต่มีดวงปัญญามาก ให้ใช้ดวงปัญญา ขา และปาก เดินไปชักชวนผู้มีบุญมาทำบุญ ปฏิเสธบุญคือปฏิเสธความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกชาติ บุญน้อยอุปสรรคมาก บุญมากอุปสรรคน้อย ให้ดูปัจจุบันเป็นหลักว่าอดีตทำเหตุไว้อย่างไร ช่วงราว 374-400 Whisper ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้ จากนั้นว่าผู้ชักชวนได้บุญพิเศษ มีบริวารสมบัติทั้งในมนุษย์และเทวโลก มีหมู่ญาติเป็นบัณฑิต ถ้ามีพักมีพวกความสะดวกก็มี พวกเต็มประเทศยิ่งสะดวก ท้ายช่วงเกริ่นว่าวันเสาร์นี้มีบุญกองทุนผ้าไตรจีวร
สปอตประชาสัมพันธ์ การบวชเป็นมหากุศล ผู้สนับสนุนการบวชด้วยการถวายผ้าไตรจีวรอันเป็นธงชัยของพระอรหันต์ก็ได้บุญมาก เชิญชวนถวายกองทุนผ้าไตรจีวรเพื่อโครงการบรรพชาและอุปสมบทหมู่ตลอดปี 2549 ของวัดพระธรรมกายและวัดสาขาในประเทศ 34 สาขาและต่างประเทศ 35 สาขา ร่วมกับหลวงพ่อธัมมชโย วันเสาร์ที่ 4 และ 11 มีนาคม 2549 เวลา 11.45 น. ณ หอฉันคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง พร้อมหมายเลขโทรศัพท์ติดต่อ
ชวนเชื่อมสายบุญกับพระรัตนตรัย จะได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา การต่ออายุพระศาสนาทำให้เรามีอายุยืนเท่ากับต่ออายุของเรา ครูไม่ใหญ่บอกว่าเมื่อวานพูดยาว วันนี้ขอสั้น ๆ ที่จริงตั้งใจจะพาไปประเทศจีน แต่เพลงยังไม่เรียบร้อย มีเพียงบางเพลง เพราะมีเรื่องน่าศึกษาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาบนผืนแผ่นดินจีนที่จารึกไว้ในแผ่นศิลา
เล่าเป็นการเช็ดหน้าปกก่อนเปิดประวัติศาสตร์จีนในวันหลัง ในรัชกาลพระราชาจีนที่ถอดได้ว่าโจเจ้า (สะกดยังไม่ยืนยัน) เกิดแผ่นดินไหวแต่ไม่มีอันตรายต่อคนสัตว์สิ่งของ มีแสงห้าสีเหมือนสายรุ้งพุ่งขึ้นฟ้าในวันเพ็ญเดือนหก โหราจารย์กราบทูลว่ามีบรมศาสดาบังเกิดขึ้นในแผ่นดินทางทิศตะวันตก และอีกพันปีคำสอนจะมาเผยแผ่ในแผ่นดินจีน มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์จีน ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าโจมู่ (สะกดยังไม่ยืนยัน) ราวแปดสิบปีให้หลังเกิดเหตุการณ์แสงสว่างทั้งแผ่นดินอีก โหราจารย์ว่าบรมศาสดาเสด็จไปแล้ว ส่วนเรื่องสมัยพระเจ้าหมิงตี้อีกพันปีต่อมาบอกว่าจะเล่าตอนเปิดประวัติศาสตร์จีน
โยงว่ามีสิ่งน่าศึกษาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาที่บันทึกในแผ่นศิลา กว่าจะสืบทอดมาสองพันกว่าปีจนเราได้ทำกองทุนผ้าไตรจีวรไม่ใช่เรื่องธรรมดา บุญทุกบุญต้องทำเพราะเราเป็นผู้ออกแบบชีวิตของเราเอง ไม่ใช่ฟ้าหรือใคร ช่วงราว 990-1104 ไม่มีบรรทัดถอดเสียงที่อ่านได้ (มีแต่คำเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ) จากนั้นว่าให้เขียนแผนผังชีวิตไว้ก่อน แข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัย อายุยืนได้สร้างบารมีนาน ๆ มีสมบัติอัศจรรย์ผุดขึ้นแบบผู้มีบุญในกัปนั้น จนเวลาจะชวนใครมาเอาทรัพย์ก็ไม่มีใครมาเพราะรวยกันหมด
เราคือผู้ออกแบบชีวิต รูปสมบัติต้องมี ทรัพย์สมบัติอย่างน้อยเกิดมาในตระกูลที่มีสมบัติของต้นตระกูล มีบริษัทมีเครือ แต่อย่ามากเกินกว่านั้นจะได้มีเวลาสร้างบารมี มีคุณสมบัติ ความรู้ ความสามารถ ความประพฤติดี มีดวงปัญญาทั้งทางโลกทางธรรม รู้วิธีพัฒนาชีวิตสู่ความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลส เข้าถึงความสุขอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีทุกข์เจือปน เป็นความพึงพอใจสูงสุดของชีวิต ได้นั่งหลับตาศึกษาวิชชาซึ่งเป็นความรู้ที่ยิ่งรู้ยิ่งบริสุทธิ์ และไปถึงจุดหมายปลายทางได้เร็ว
เมื่อมีเวลาหลับตาจะเห็นคุณค่าของสมาธิ เราสามารถกำหนดควบคุมสิ่งแวดล้อมได้ ขณะที่คนบอกว่าสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ ถ้าใจหยุดนิ่งสนิทมีความสุขภายใน ต้นไม้เดิมสิ่งแวดล้อมเดิมก็มองด้วยหัวใจที่มีความสุข เสียงรถเสียงต่าง ๆ ได้ยินแค่รับรู้แต่ไม่รับเอาไว้ ตรงข้ามถ้าปฏิเสธการทำสมาธิ ใจฟุ้ง กายกับใจถูกพรากจากกัน หลุดจากแหล่งแห่งความสุข มองสิ่งแวดล้อมด้วยความทุกข์ใจ เสียงบีบแตรก็หนวกหู ยกตัวอย่างแมวกัดกันก็เป็นเรื่องของมัน
เมื่อได้ปฏิบัติธรรมดี ใจหยุดนิ่งสนิท จะเห็นเรื่องราวอย่างที่ได้ยินจากชาวนอร์เวย์ วันนี้จะทบทวนสิ่งดี ๆ ที่เกิดกับเพื่อนมนุษย์ในประเทศนอร์เวย์ ทั้งเจ้าของประเทศและผู้ที่ไปจากต่างประเทศ ที่ฟังมาเมื่อวานจากชาวฟิลิปปินส์ (ชื่อถอดได้ว่ามาริยะตะ) ใจหยุดนิ่งแล้วมีความสุข เห็นดวงตะวันภายในที่นำไปสู่กายภายในและความรู้แจ้งภายในอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ใจขยายกายขยาย รู้เป้าหมายชีวิต แล้วชวนทักทายชาวนอร์เวย์ก่อนเข้าเรื่อง
หลังทักทายสวัสดีชาวนอร์เวย์ทุกคน ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเริ่มรายการด้วยเพลง แล้วมีบรรทัดคำบรรยายว่าเปิดรายการด้วยเพลงพื้นเมืองของชาวนอร์เวย์ยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่มีบรรทัดถอดเนื้อร้อง เป็นเพลงคั่นก่อนทบทวนจดหมายจากนอร์เวย์
สอนคำภาษานอร์เวย์ว่าเก่งจังเลย แล้วทบทวนจดหมายของหญิงชาวคริสต์ฟิลิปปินส์ที่แต่งงานกับสามีชาวนอร์เวย์ มีลูกสาวหนึ่งคน ไปโบสถ์เป็นประจำ เพื่อนแนะนำให้มารู้จักกลุ่มสมาธิ เธอเห็นว่าสมาธิเป็นของกลางไม่ขัดกับความเชื่อ ยังไปโบสถ์อยู่ ครูไม่ใหญ่ยกนึกสระเปาะใส่หวานเกลี้ยง ใส่เค็มย่น ๆ เป็นอุปกรณ์เข้าถึง เธอนึกดอกกุหลาบแล้วดอกกุหลาบหายไปกลายเป็นแสงสว่างวาบเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวันแต่ใสมาก จะนึกอะไรก็ได้แต่ต้องวางที่กลางกายจึงมั่นคง
เธอรู้สึกโล่งโปร่งเบาสบาย แต่พอตื่นเต้นแสงก็หายไป ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าแสงภายในมีรสนิยมชอบคนดูเฉย ๆ นิ่ง ๆ สบาย ๆ ตื่นตัวได้แต่ตื่นเต้นไม่ได้ พอหายตื่นเต้นแสงก็กลับมา เมื่อได้สุขจากสมาธิ ความเพียรเกิดเป็นอัตโนมัติเหมือนคำแรกอร่อยแล้วอยากเคี้ยวคำต่อไป เธอจึงนั่งทุกวันทั้งกลางวันกลางคืน ก่อนนอนแผ่เมตตาให้ตัวเอง ครอบครัว และผู้ล่วงลับ นอนหลับดีขึ้นแทนยานอนหลับ ชีวิตมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
วันหนึ่งขณะนึกดอกกุหลาบเห็นแสงสว่างมีความสุขอยู่ ก็เห็นพระในท่านั่งขัดสมาธิสีทองอร่ามสวยงามมาก เธอตกใจตื่นเต้นท่านจึงหายไป ครูไม่ใหญ่ว่าต้องทำความรู้จักว่าพระท่านชอบคนดูเฉย ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ ไม่ตื่นเต้น เธออยากรู้ว่าทำไมจึงเห็นพระในท้องทั้งที่ไม่มีใครบอกมาก่อน และทำไมเห็นแล้วมีความสุขมาก ท้ายช่วงราว 2068 Whisper ถอดเพี้ยน แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงยาวราวห้านาทีครึ่งถึง 2408
ช่องว่างราวห้านาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียงเลย ทันทีหลังช่องนี้ครูไม่ใหญ่อธิบายเนื้อความของเพลงที่เพิ่งเปิดว่าผู้แต่งประกาศให้ชาวโลกรู้ว่าพระเจ้าจริง ๆ อยู่ในตัวเรา ซึ่งตรงกับเพลงพระเจ้าอยู่ในตัวคุณที่คลังมีอยู่ ชื่อเพลงจึงเป็นการอนุมานจากบริบท ไม่ได้ยินการประกาศชื่อเพลงหรือเนื้อร้องในไฟล์
ครูไม่ใหญ่อธิบายเพลงว่าผู้ที่สอนว่าพระเจ้าสร้างสรรพสิ่งและอยู่ทุกหนทุกแห่ง ลืมบอกไปที่หนึ่งคือภายในตัว พระเจ้าที่อยู่ทั่วไปสัมผัสไม่ได้ แต่ภายในตัวเข้าถึงได้ พูดคุยได้ รู้สึกอบอุ่นปลอดภัย และพอไปถึงปัญหาที่อยากขอให้ท่านช่วยก็ดับไปเอง จึงแต่งเพลงนี้ประกาศให้ชาวโลกรู้ อัตตาหิ อัตตโน นาโถ ให้ช่วยตัวเองก่อนด้วยการนั่งนิ่ง ๆ อย่างที่ชาวฟิลิปปินส์ทำ เพราะท่านมีลูกมากต้องไปช่วยคนอื่นอีกเยอะ
ช่วงนี้มีบรรทัดภาษาอังกฤษปนเพี้ยนบางส่วน เธอพยายามชวนสามีคนที่รักที่สุดมานั่งสมาธิ แต่สามีบ่ายเบี่ยงว่ายุ่งไม่มีเวลา ส่วนเธอยังนั่งทุกวัน สามีเป็นนักธุรกิจเดินทางต่างประเทศเป็นประจำ โทรมาหาบ่อย ลูกสาวซึ่งเป็นเชอร์ล็อกโฮมส์นักสืบตัวน้อยในบ้านรับสายแล้วบอกพ่อว่าแม่แปลกไป นั่งสมาธิแล้วยิ้มทั้งวัน ยิ้มในครัว ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องรับแขก และนอกบ้าน ครูไม่ใหญ่ว่ายิ้มหมู่ไม่มีปัญหา แต่นั่งยิ้มคนเดียวคนที่ยังไม่มีประสบการณ์ภายในจะไม่เชื่อ วันหนึ่งสามีกลับมาถามด้วยความห่วงว่าเธอเป็นอะไร
ครูไม่ใหญ่ว่าสามีภรรยาคุยกันมักไม่ค่อยเชื่อกันเพราะหลอกกันจนชิน สามีจึงจำคำนั้นแล้วสังเกต เห็นว่าภรรยาอารมณ์เย็นจริงไม่ใช่แกล้งทำ ยิ้มมีความสุขได้ทั้งวัน จนเริ่มอิจฉาว่าตัวเองเหนื่อยทั้งสัปดาห์แต่ภรรยาอยู่บ้านมีความสุข วันชาติที่ผ่านมาสามีมีโปรแกรมเดินทางไปทำธุรกิจต่างประเทศแต่ยกเลิกเพื่อมานั่งสมาธิกับกลุ่มที่จัดทุกวันจันทร์ ปกติเป็นสมาคมสตรีที่ห้ามผู้ชายเข้าเด็ดขาด แม้แมวตัวผู้ แต่ครั้งนี้สามีอยากรู้จริงจึงเดินตามเข้ามาไม่ฟังเสียงใคร
สามีนั่งสมาธิเป็นครั้งแรก ปกติเครียดจากงานจนปวดเอว แต่มีความเพียรไม่ยอมลุกก่อนหมดเวลา เขาบอกว่ามีสมาธิมาก ขณะนั่งมีเสียงรถผ่านก็รู้ได้หมดว่าเป็นรถยี่ห้ออะไร ยืนยันว่าเห็นแสงสว่างเกิดภายในแล้วเห็นยี่ห้อรถจริง (บรรทัดช่วงนี้มีคำเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) สามีจึงเข้าใจว่าทำไมภรรยาต้องนั่งสมาธิทุกวัน ส่วนเธอยังไปโบสถ์ตามศาสนาเดิมแต่นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด ประโยคท้ายขาดไปก่อนช่องว่างไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที
ช่วงเพลงที่ถอดท่อนร้องได้บางส่วน ท่อนดวงตะวันเที่ยงคืน คุณเชื่อไหม คุณจะหน่วงใจไปทำไม และดวงตะวันอยู่กลางกาย หยุดใจได้ก็เห็นที ร้องเรื่องดวงตะวันภายในที่ไม่เคยตกซึ่งเห็นได้เมื่อใจหยุด ตรงกับเพลงดวงตะวันไม่เคยตกที่รายการเปิดให้ชาวนอร์เวย์ในช่วงนี้ (ถอดเพี้ยนเป็นประวันหลายคำ) ต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว และช่องว่างไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาที
เรื่องของชาวฟิลิปปินส์ยังไม่จบ กัลยาณมิตรลูกพระธรรมจากนอร์เวย์ชื่อเล่นว่าตุ๊กเล่าว่าวันหนึ่งที่ไปปฏิบัติธรรมในกลุ่มสมาคมสตรี เธอเดินเข้ามาโวยวายว่าไม่กล้าบอกใครเลย งงมากว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เธอเห็นพระในท้องชัดมากสว่างมาก ลูกยกมือยิ้มแล้วว่าสาธุ ยิ่งทำให้เธองงหนักขึ้น ถามว่าพูดอย่างนี้แปลว่าไม่เชื่อหรือ เธอนับถือคริสต์แต่กลับมาเห็นพระในท้องเป็นไปได้จริงหรือ ลูกตอบว่าเชื่อว่าเป็นไปได้ ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานว่าเธอโวยวายเพราะไม่มีใครบอกก่อนว่ามีพระในตัว
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าหลายปีก่อนที่สวนบัวมีเพื่อนพี่น้องมุสลิมไปปฏิบัติธรรม ไม่ให้เธอสวดมนต์ไหว้พระ ให้เป็นผู้สังเกตการณ์ เพราะสมาธิเป็นของสากลไม่ขัดความเชื่อใด มนุษย์มีสิทธิเสรีภาพจะเชื่ออะไรก็ได้ นั่งไปชั่วโมงหนึ่งได้ยินเสียงร้องไห้ เธอออกไปร้องข้างนอก บอกว่าปฏิเสธแล้วบอกไป ไป ไป แต่ท่านกลับมา มา มา ไม่สบายใจเพราะขัดความเชื่อ แต่ก็มีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าสิ่งที่เห็นเป็นของสากล เรียกว่าพระเจ้าสากลก็ได้ อย่าปฏิเสธเพราะท่านมากับความสุข มีอยู่แล้วในตัวมนุษย์ทุกคน ความเชื่อเป็นกรอบภายนอก แต่ภายในเหมือนกันเป็นความเหมือนที่อยู่ในความต่าง สันติภาพภายนอกเกิดจากสันติสุขภายใน
ในกลุ่มสมาธิกับชาวท้องถิ่นไม่เคยพูดถึงการนึกองค์พระ เน้นให้โล่งโปร่งและนึกถึงสิ่งที่ชอบ แต่เธอนึกกุหลาบแล้วที่สุดเห็นเป็นองค์พระ ตอนนี้มีความสุขมาก อยากให้มีการนั่งสมาธิทุกวัน อยากให้พระมานอร์เวย์ไว ๆ เพราะจะมีชาวนอร์เวย์นั่งสมาธิมีความสุขอีกมาก ชวนสามีและลูกสาวมานั่งได้แล้ว และอยากบอกปากต่อปากชวนเพื่อนร่วมงาน ครูไม่ใหญ่ว่าเธอพิสูจน์แล้วว่าสมาธิเป็นของสากลที่ทุกคนฝึกได้ ถ้าทุกคนในโลกทำได้สันติสุขก็เกิดขึ้นแน่นอน ต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยซ้ำหลายรอบราวสองนาทีครึ่ง
เทปละครทศชาติชาดกเรื่องพระเตมีย์ เข้าหลังช่วงพักกลางเรื่อง (ไม่มีบรรทัดขึ้นต้นหรือเลขตอน) ทดลองด้วยการฟ้อนรำขับร้อง พระราชกุมารนึกว่าในนรกไม่มีความรื่นรมย์จึงนิ่งเฉย ปีถัดมาให้บุรุษกำยำเงื้อดาบทำทีจะตัดศีรษะ ต่อมาทาน้ำอ้อยให้แมลงวันไต่ตอม และไม่สรงสนานปล่อยให้อยู่กับสิ่งปฏิกูล พระราชบิดามารดาทุกข์และละอายจนแหวกฝูงแมลงวันเข้าไปกอด วิงวอนว่ารู้ว่าลูกไม่ได้พิการ การครองเรือนเป็นทุกข์ ไม่มีลูกก็ทุกข์ มีลูกก็ทุกข์ ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ พระโพธิสัตว์ทรงวางอารมณ์เป็นกลางด้วยนึกถึงกลิ่นเหม็นของคูถนรก และอดกลั้นเพื่อเป้าหมายจะออกบวช เนื้อหาช่วงนี้ตรงกับละครที่ออกอากาศในตอนวันที่ 1 มี.ค. 2549
ปีต่อมาอำมาตย์วางกระเบื้องเต็มด้วยไฟไว้ใต้พระแท่นบรรทม พระราชกุมารรับทุกขเวทนาแต่ไม่ขยับพระหัตถ์พระบาท สอนพระองค์เองว่าความร้อนในนรกแผ่ไปร้อยโยชน์ ไฟนี้ยังดีกว่าร้อยเท่าพันเท่าแสนเท่า นิ่งเหมือนพระเถระเข้านิโรธสมาบัติ พระราชชนกชนนีวิงวอนอีกว่าอย่าให้ต้องอัปยศต่อพระราชาทั่วชมพูทวีป (กลางช่วงราว 4239-4269 มีบรรทัด jingle ถอดซ้ำแทรก) แต่พระโพธิสัตว์ยังบรรทมนิ่ง อำมาตย์เพียรทดลองทุกวิถีทางผ่านไปสิบห้าปีไม่เกิดผล
เมื่อพระราชกุมารมีพระชนมายุสิบหกพรรษา อำมาตย์ผู้ฉลาดเสนอว่าชายแรกหนุ่มย่อมยินดีในกาม และยอดแห่งกามคุณสำหรับบุรุษคือสตรี จึงควรทดลองด้วยนางสนมนักฟ้อน ที่ประชุมเห็นด้วยและกราบทูลพระเจ้ากาสิกราชผู้ท้อพระทัย พระราชารับสั่งให้เรียกหญิงนักฟ้อนรูปงามดังนางอัปสร และตรัสว่าหญิงใดทำให้พระราชกุมารร่าเริงและผูกพันด้วยตัณหาได้จะอภิเษกเป็นอัครมเหสี นางนมสรงสนานด้วยน้ำหอม แต่งองค์ให้บรรทมในห้องประดับดังทิพยวิมาน แล้วให้หญิงนักฟ้อนนวดเฟ้นเล้าโลมด้วยการฟ้อนรำขับร้อง พระโพธิสัตว์ยังไม่หมดกิเลสจะทรงทำอย่างไร ละครจบด้วยคำว่าโปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่บอกให้เข้าสู่รายการเคสสตัดดี้ เปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย มีบรรทัดถอดท่อนร้องยิ้ม ยิ้ม ซ้ำยาว แล้วกลับมาทักทายว่ายิ้มแล้วทั่วโลก สาธุ
จดหมายของภรรยาที่เล่าว่าสามีซึ่งเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดด่วนจากไปโดยไม่ได้ตั้งตัว ทำให้ทำใจได้ยาก ตั้งแต่รู้จักจนแต่งงานไม่เคยเสียใจที่เลือกเขาเป็นคู่ชีวิต ต่างเกื้อกูลกันเพราะบุญที่สร้างร่วมกันมา ชาตินี้เขาพาเข้าวัดพระธรรมกายและใจเย็นอธิบายเรื่องการสร้างบารมีจนเธอพร้อมเคียงข้าง อยู่ด้วยกันนานยิ่งผูกพันเหมือนลมหายใจเข้าออกของกันและกัน ช่วงราว 4908-5016 มีบรรทัดเดียวยาวที่ถอดได้ไม่กี่คำ ครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้เรียกคู่บุญคู่บารมีแม้อยู่ด้วยกันแค่ช่วงสั้น ๆ
สามีเป็นเพียงข้าราชการที่ไม่ร่ำรวย (ถอดได้ว่าข้อโดยการ) แต่ทำบุญระดับเต็มกำลังแทบทุกงาน ทั้งงานปี 46 อาคารภาวนา 60 ปี และตกลงกันทำบุญเสาแก้วพันปี ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ชวนคนสร้างพระ ชวนเปิดบ้านกัลยาณมิตร ชวนคนในหมู่บ้านติดจานดาวธรรมได้ 20 จาน ทุกวันอังคารออกเงินเช่ารถพาคนใหม่ไปศูนย์กัลยาณมิตรใกล้บ้าน วันอาทิตย์ต้นเดือนชวนคนนั่งรถมาวัด ก่อนวันมาฆบูชาราวสองสัปดาห์สามีตัดสินใจซื้อรถป้ายแดงคันใหญ่เพื่อรับคนมาวัดให้มากขึ้น ตั้งใจเริ่มใช้วันมาฆบูชา ตัวเลขจำนวนเสาแก้วในบรรทัดถอดเสียงไม่ชัด
ซื้อรถได้ไม่กี่วันสามีล้มหมดสติในที่ทำงานโดยไม่มีสาเหตุ ส่งโรงพยาบาลด่วน หมอเอกซเรย์แล้วผ่าตัดสมองด่วนเพราะเส้นเลือดใหญ่ในก้านสมองแตก ซึ่งน้อยรายจะเป็น โดยเฉพาะคนหนุ่มแข็งแรงไม่มีโรคประจำตัวหรืออาการบ่งชี้ หลังผ่าตัดอาการไม่ดีขึ้น สลบไม่รู้สึกตัว ความหวังริบหรี่ลงจนหมดลมหายใจไปเฉย ๆ ก่อนวันมาฆบูชาเพียงสองวัน รถที่ตั้งใจซื้อไว้รับคนมางานมาฆบูชาจึงไม่มีโอกาสได้ใช้ ภรรยาหัวใจแทบสลาย
น้ำตาไหลซ้ำ ๆ เมื่อภาพการทำความดีของสามีฉายขึ้นมา เธอพยายามทำตามหลักวิชาที่ครูไม่ใหญ่สอน สร้างพระให้สามีเพิ่มอีกหนึ่งองค์ ทำบุญโคมมาฆประทีป และทำบุญเสาแก้วเพิ่มให้ ส่งบุญให้เขาเรื่อยมาจนปัจจุบัน (จำนวนต้นและยอดเงินในบรรทัดถอดเสียงยังไม่ชัด) ตอนสามียังมีชีวิตทั้งสองรับเด็กชายคนหนึ่งมาเลี้ยงเหมือนลูกแท้ ๆ เพราะพ่อแม่เด็กเลิกกันและไม่พร้อมรับผิดชอบ แปลกที่ทั้งสองรักเด็กคนนี้มาก ปัจจุบันเด็กอายุสี่ขวบ
พ่อของผู้เขียนจดหมายเป็นทหารที่เคยรบอยู่ชายแดนภาคเหนือ ช่วงอยู่กองทัพติดเหล้าและยาเส้น ต่อมาพบรักกับแม่ ช่วยกันสร้างเรือนหอกลางน้ำใช้ชีวิตบนวิมานกลางน้ำ ช่วงราว 5361-5558 มีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงสลับกับบรรทัดเนื้อเพลงสั้น ๆ ที่ถอดไม่ชัด จากนั้นเล่าว่าหาไม้มาต่อเป็นแพกลางน้ำแล้วต่อบ้านบนแพ น้ำลงก็ไปอยู่ไกลเป็นกิโล น้ำขึ้นน้ำหลากบ้านก็ลอยไปอยู่อีกตำบลอีกหมู่บ้าน ชีวิตครอบครัวขึ้น ๆ ลง ๆ โครงเครงอยู่อย่างนี้จนพ่อแม่มีลูกคนที่ห้า
ลูกคนที่ห้าเป็นผู้ชายที่พ่อรักมาก แต่ตายตั้งแต่อายุสี่ขวบด้วยไข้รากสาดใหญ่ พ่อเสียใจมาก ด้วยความอาลัยจึงเอาเขม่าก้นหม้อป้ายไว้กลางหลังศพแล้วบอกให้กลับมาเกิดเป็นลูกใหม่ ราวสามปีต่อมาแม่ฝันว่ามีเด็กผู้หญิงมาขอเกิด ในฝันแม่ตอบว่าดีเพราะไม่อยากได้ลูกผู้ชายที่เกิดมาแล้วตาย แต่พ่อในฝันตอบว่าถ้าเกิดเป็นผู้หญิงขอตายดีกว่า ถ้าเป็นผู้ชายจะเลี้ยงอย่างดี ครบกำหนดคลอดผู้เขียนจดหมายเกิดเป็นผู้หญิงทำให้พ่อไม่พอใจมาก และทุกคนเห็นว่าที่หลังมีปานดำเหมือนรอยเขม่าที่พ่อป้ายศพลูกชาย จึงถูกเข้าใจตลอดมาว่าเป็นลูกชายคนก่อนกลับชาติมาเกิด
หลังผู้เขียนเกิดได้เจ็ดเดือนก็เกิดเหตุร้ายอีก แม่ซื้อที่ดินบนบกใกล้แพเดิมเพื่อปลูกบ้าน จะได้ไม่ต้องอยู่บนน้ำซึ่งอยู่มาสามสิบกว่าปีแล้ว พ่อไปได้เสาตกน้ำมันมาต้นหนึ่งจะใช้เป็นเสาปลูกบ้าน ชาวบ้านทักท้วงว่าเสาต้นนี้ไม่ดีจะมีอันเป็นไป แต่พ่อไม่เชื่อเรื่องทำนองนี้ ซ้ำยังเอามาเป็นเสาเอก จนคืนหนึ่งขณะพ่อดื่มเหล้าเมาอยู่ในบ้านที่ยังสร้างไม่เสร็จ พ่อร้องอึกอักดิ้นเหมือนมีใครมาทำร้าย แม่ไปพบก็ตายแล้ว ตัวมีรอยจ้ำเต็มตัว ไม่มีใครรู้สาเหตุ ชาวบ้านรีบรื้อเสาเอกตกน้ำมันออกเอาเสาอื่นแทนแล้วช่วยสร้างบ้านให้เสร็จ ครอบครัวจึงได้ขึ้นบก ต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว
หลังช่วงพักมีเรื่องผู้ชายคนหนึ่งมาเล่นกับผู้เขียนตอนอายุสี่ขวบ ซึ่งคนสงสัยว่าอาจเป็นพ่อ (ต้นช่วงถอดไม่ครบ) แม่ลำบากมาตั้งแต่เด็กแต่รักครอบครัวมาก บั้นปลายป่วยเป็นมะเร็งที่รากฟัน ถอนฟันแล้วมะเร็งลามเข้ากราม ปวดทุรนทุรายจนพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง พี่สาวต้องเฝ้าไม่ให้คลาดสายตา สุดท้ายขณะพี่สาวเอาจานไปเก็บ แม่กลิ้งตัวตกจากบ้านชั้นบนลงมาเสียชีวิต ส่วนพ่อของสามีทำนา สูบยาเส้น ไม่ค่อยได้ทำบุญ เสียชีวิตอายุเจ็ดสิบเอ็ดปีเพราะหมอส่องกล้องเข้าไปดูในท้องแล้วเครื่องมือดันจนกระเพาะทะลุ ครูไม่ใหญ่ว่าหมอคงไม่เจตนา แต่เราคงมีวิบากกันหมด
ชุดคำถาม บุพกรรมใดทำให้สามีเส้นเลือดในก้านสมองแตก อายุสั้น สลบไปแปดวัน เขานึกถึงบุญได้ไหม ตอนนี้อยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม มีอะไรฝากบอกไหม ครูไม่ใหญ่ว่าข้อนี้คงเป็นข้อที่เธออยากถามที่สุด ช่วงสามีนอนไม่ได้สติ เด็กชายที่รับมาเลี้ยงละเมอว่าพ่ออย่าไป เขาเห็นพ่อหรือไม่ บุพกรรมใดทำให้ครอบครัวอยู่บ้านโครงเครงบนน้ำนานกว่าสามสิบปี ปานดำเกี่ยวกับเขม่าที่พ่อป้ายลูกชายคนที่ห้าหรือไม่ ทำไมแม่ฝันว่าเด็กผู้หญิงมาขอเกิดและพ่อบอกว่าถ้าเป็นลูกหญิงขอตายดีกว่า ซึ่งตรงกับเหตุการณ์จริงที่พ่อตายหลังลูกเกิดไม่นาน
คำถามต่อ บุพกรรมใดทำให้พ่ออายุสั้น ตายเพราะอะไร เกี่ยวกับเสาตกน้ำมันหรือไม่ ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ผู้ชายที่มาเล่นด้วยตอนเด็กใช่พ่อหรือไม่ ถ้าไม่ใช่เป็นใครต้องการอะไร บุพกรรมใดทำให้แม่เป็นมะเร็งที่ฟันแต่ไม่ตายด้วยมะเร็งกลับตายด้วยการฆ่าตัวตาย ช่วงที่พยายามหลายครั้งแล้วไม่ตายมีบุญช่วยหรือกรรมยังไม่ส่งผล แม่ไปอยู่ที่ไหน บุพกรรมใดทำให้พ่อสามีตายเพราะแพทย์ส่องกล้องจนกระเพาะทะลุ แพทย์เคยทำกรรมอะไรกับท่านไหมและจะมีวิบากอย่างไร เด็กชายที่รับมาเลี้ยงมีบุพกรรมอย่างไร ผูกพันกันมาอย่างไร มีบุญบวชตลอดชีวิตไหม บุพกรรมใดทำให้มีสามีอายุสั้นและจะแก้อย่างไร ตัวเองมีบุญรวยกว่านี้และเข้าถึงธรรมกายไหม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้ทำอย่างชาวฟิลิปปินส์ และผู้ประสานงานที่อัธยาศัยเลิศ ตื่นตีสามทุกวัน ทำอะไรก่อนใครเสมอเพราะอะไร เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วเล่าเป็นนิยายปรัมปรา สามีเส้นเลือดในสมองแตกและอายุสั้นเพราะกรรมปาณาติบาต เคยเป็นทหารระดับผู้กองฆ่าข้าศึกทั้งด้วยตนเองและสั่งการ แต่บุญที่ทำไว้ทำให้วิบากเบาบาง ตายอย่างไม่ทรมาน ช่วงสลบแปดวันใจใสเพราะสั่งสมบุญทุกวันจนเป็นปกติ ป่วยแค่กายเหมือนคนนอนหลับ ความใสของใจต้องสั่งสมเองทุกวัน ตายแล้วเหมือนตื่นขึ้น กายละเอียดหลุดออกมา เห็นบริวารห้อมล้อมพร้อมเทวรถ มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ระลึกถึงบุญแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญ ทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น กำลังเตรียมเข้าเฝ้ามหาสมณเทพบุตร ฝากข้อความถึงภรรยาว่าอย่าร้องไห้ อย่าเสียใจ ให้ทำหน้าที่ต่อไปและทำแทนเขาด้วย
เด็กชายที่ละเมอว่าพ่ออย่าไปเป็นเรื่องละเมอตามภาษาเด็กเพราะรู้ว่าพ่อป่วยหนัก กายละเอียดของสามีไม่ได้มาเยี่ยม ครอบครัวอยู่เรือนแพนานกว่าสามสิบปีเพราะไม่เคยทำบุญที่ดิน ตระหนี่ ไปยึดที่ดินคนอื่น เคยไล่ที่ เคยเป็นเศรษฐีเก่าที่ชอบดูถูกคนอื่น ทำทานน้อย บวกกรรมไล่คนออกจากที่ดินริมน้ำเป็นกรรมเสริมจึงต้องไปอยู่เรือนแพ ลูกชายคนที่ห้าเป็นไข้รากสาดใหญ่อายุสั้นเพราะเคยวางยาเบื่อในอาหารจนหมา แมว หนูตาย ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วแต่ไม่ใช่ตัวผู้เขียน ปานดำกลางหลังพ้องกับกรรมของผู้เขียนเอง ชาติหนึ่งมีบ้านติดกำแพงหลังวัดแล้วเผาขยะจนกำแพงวัดเป็นรอยดำ ครูไม่ใหญ่เตือนว่าใครเคยเผาขยะหลังวัดเตรียมตัว
ที่แม่ฝันว่าเด็กผู้หญิงมาเกิดและพ่อว่าขอตายดีกว่าเป็นเรื่องจิตใต้สำนึกของแม่ที่ได้ยินพ่อพูดบ่อยจนฝังใจว่าพ่อรักลูกผู้ชาย เรื่องบังเอิญพร้อมกันกับการเกิดของลูกและการตายของพ่อแต่ไม่เกี่ยวกัน พ่ออายุสั้นเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารทำกับแกล้มทั้งอดีตและปัจจุบัน ตายด้วยหัวใจวายเฉียบพลันเพราะหมดอายุ ไม่เกี่ยวกับเสาตกน้ำมัน ตายแล้วเจ้าหน้าที่ยมโลกมาเชิญตัวไปมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา ถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนทุกข์ทรมานมาก ให้ทำบุญอุทิศให้เยอะ ๆ เพราะอยู่ในภูมิที่รับบุญได้ ผู้ชายที่มาเล่นกับผู้เขียนตอนเด็กไม่ใช่เทวดาหรือกุมารทองในเสา เป็นชาวบ้านที่ผ่านมาเห็นเด็กน่ารักเลยแกล้งล้อเล่น
แม่เป็นมะเร็งที่ฟันเพราะกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย บวกวจีกรรมในอดีตที่พูดทับถมน้องสาวซึ่งผิดพลาดในชีวิตหลายเรื่องจนน้องสาวเครียดหาทางออกด้วยการฆ่าตัวตาย วิบากนี้ส่งผลให้ตายด้วยการฆ่าตัวตายก่อนจะตายด้วยมะเร็ง ช่วงที่พยายามแล้วไม่สำเร็จเพราะกรรมยังไม่ส่งผลเต็มที่ ตายแล้วไปยมโลก ย้ำคิดย้ำทำฆ่าตัวตาย กลิ้งตัวลงจากเนินเขาที่ร้อนระอุแล้วเดินขึ้นมาใหม่ซ้ำ ๆ ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้วทำให้ได้รับการลดโทษ อายุในยมโลกน้อยลง ท่านบอกว่าอยากพ้นกรรมและอยากได้บุญมากกว่านี้ ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ
พ่อของสามีตายเพราะแพทย์ส่องกล้องจนกระเพาะทะลุ เป็นกรรมใหม่ของหมอแต่เป็นกรรมเก่าของพ่อ ในอดีตท่านชอบใช้ฉมวกแทงปลามาทำอาหารเป็นประจำ ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วแต่ค่อนข้างยากจนเพราะไม่ค่อยทำทาน รับบุญไม่ได้แล้ว เด็กชายที่รับมาเลี้ยงซึ่งพ่อแม่ไม่รับผิดชอบ ในอดีตเคยเป็นลูกของผู้เขียนเอง แต่เกเร ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่ดูแลลูก ยกให้คนอื่นเลี้ยง แต่มีบุญที่เลี้ยงดูบิดามารดาจึงได้พบพ่อแม่ในอดีตมารับเลี้ยง ครูไม่ใหญ่ว่าให้เลี้ยงดูบิดามารดาเถิด บุญนี้จะส่งผลให้มีคนรับเลี้ยงตลอด ต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยถอดซ้ำราวครึ่งนาที
ถ้าไม่อยากเจอสามีอายุสั้นอีก ให้ประพฤติพรหมจรรย์ อธิษฐานจิตเกิดเป็นผู้ชายแล้วออกบวช เพราะเป็นทางลัดที่สุด ชาตินี้ทั้งสองเป็นคู่ชีวิตที่ดีต่อกันเพราะสร้างบุญมาด้วยกันหลายชาติ มีศรัทธา ศีล และทิฏฐิเสมอกัน เมื่อพุทธันดรที่ผ่านมาสามีเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ฆ่าข้าศึกจำนวนมากทั้งเองและสั่งการ ภายหลังออกบวชช่วงสั้น (ช่วงราว 7604-7634 ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ อ่านความเรื่องตัวผู้เขียนในชาตินั้นไม่ได้) ผู้เขียนมีบุญที่ฐานะจะดีขึ้นเรื่อย ๆ และถ้าปฏิบัติธรรมทุกวันจะเข้าถึงพระในตัวได้ แล้วยกคำถามเรื่องผู้ประสานงานที่ตื่นตีสามทุกวันและนอนไม่หลับ
สปอตหรือเพลงสั้นที่เปิดคั่นเมื่อพูดถึงผู้ประสานงานที่นอนไม่หลับ ท่อนร้องว่าเธอต้องนอนเพราะเราเป็นห่วงเธอ เธอเหนื่อยมาทั้งวัน ให้ร่างกายได้พักผ่อน อย่าเที่ยวเตร่ อย่ามัวแต่พนันบอล บอกให้นอนก็ไปนอน เป็นเนื้อหาชวนให้พักผ่อนนอนหลับ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง จึงใช้ท่อนร้องที่ได้ยินเป็น tag
ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานไปทั่วโลก ผู้ประสานงานของผู้เขียนมีอัธยาศัยเลิศ ตื่นตีสามทุกวัน ทำอะไรเร็วก่อนใครเสมอ เพราะพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ทำหน้าที่ตีกลองบอกเวลาให้ทหารทำกิจ นิสัยนี้จึงติดตัวมา เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีหน้าที่เผยแผ่ ผลการปฏิบัติธรรมได้เห็นองค์พระ ตายแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญและอธิษฐานจิตตามหมู่คณะ ไฟล์จบที่ 7894 กลางคำตอบ ถอดเพี้ยนในบรรทัดท้าย ไม่มีบทประจำวันหรือช่วงปิดรายการในไฟล์ และไม่มีการประกาศชื่อเรื่องของกรณีศึกษานี้ในส่วนที่ถอดได้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่