สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้

ประกาศว่าผู้ร่วมบุญตั้งแต่วัดละหนึ่งบาทขึ้นไปจะได้รับเหรียญกันภัยหนึ่งเหรียญ ไม่ว่าจะทำวัดละเท่าไรก็ได้เหรียญเดียว เพื่อเป็นเครื่องระลึกว่าครั้งหนึ่งในชีวิตเราได้รักษาพระพุทธศาสนาไว้ เป็นกำลังใจส่งให้พุทธบุตรแนวหน้าใน 238 วัดของสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรที่เขียนมาเล่าว่าร่วมบุญวัดละห้าบาทถึงสิบบาท มีทั้งน้องโกจากโรงเรียนอนุบาลวัดนางนอง น้องเฟรมจากโรงเรียนอุดมวิทยา ราชบุรี น้องโชริวจากปทุมธานี น้องเทอร์โบจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี และน้องเกม โดยครูไม่ใหญ่ให้ข้อคิดว่าความเกรงใจเป็นสิ่งดีแต่ถ้าจะชวนคนทำความดีอย่าเกรงใจ และยุคนี้เป็นยุคคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดไวทำไว คิดได้ทำได้

บอกว่ายังอยู่ในช่วงเทศกาลกฐินและเหลือถึงวันที่ 16 พฤศจิกายนซึ่งเป็นวันลอยกระทงเป็นวันสุดท้าย จึงอย่าให้วัดใดว่างกฐิน เพราะวัดคือโรงงานผลิตคนดีที่โลกต้องการ วัดเป็นโรงงาน พระเป็นฝ่ายผลิตคนดี เราต้องไปทำนุบำรุงทุกวัด ให้สำรวจดูจังหวัดของตัวเองว่ามีวัดไหนไม่ได้รับกฐิน ทำง่าย ๆ คือเอาผ้าไตรไปหนึ่งไตร ส่วนไทยธรรมอยากได้บุญเท่าไรก็ทำเท่านั้น อย่าปฏิเสธบุญเพราะการปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ แม้สี่จังหวัดภาคใต้ก็อย่าให้กฐินตกค้าง ครูไม่ใหญ่จะชวนลูกทุกคนไปทำบุญกฐินตกค้างรวมกันเหมือนปีที่ผ่านมา

บอกว่าเลื่อนเรื่องราวของหนูน้อยมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคมยังอ่านไม่จบ จนเด็ก ๆ ไม่ค่อยกล้าส่งมาเพราะบอกว่าครูไม่ใหญ่ไม่อ่านของหนู จึงจะทยอยอ่านสักสิบนาที เป็นจดหมายของยุวกัลยาณมิตรที่ทนไม่ได้เมื่อได้ยินข่าวคนร้ายทำร้ายและฆ่าพระในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ทั้งที่พระไม่มีอาวุธและไม่ได้สู้รบปรบมือกับใคร จึงขอร่วมปกป้องภัยพระพุทธศาสนากับหลวงปู่ หลวงตา หลวงพี่ที่เอาชีวิตรักษาพระศาสนาไว้

อ่านจดหมายของยุวกัลยาณมิตรน้องแก้มอิ่ม อายุ 12 ปี ชั้น ม.1 จังหวัดปทุมธานี ที่เขียนว่ารู้สึกเสียใจอย่างมากที่ได้รู้ข่าวเรื่องพระทางภาคใต้ ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เพราะคนที่อยู่ภาคใต้ก็คือคนไทยด้วยกัน อยากให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงและดูแลพระพุทธศาสนาภาคใต้ต่อไป ครูไม่ใหญ่ชมลายมือว่าเป็นหัวใจที่ยิ่งใหญ่ แล้วอ่านของเด็กอีกคนที่ขอทำบุญ 238 วัด พร้อมบอกว่าอย่าทำร้ายพระ

สารคดีสัมภาษณ์ครูและนักเรียนว่านักเรียนสนใจเรื่องพระภาคใต้มาก บางคนทราบข่าวแล้วร้องไห้ถามอาจารย์ว่าจะช่วยพระได้อย่างไร จึงคิดกันว่าเดินทางไปดูแลท่านลำบาก แต่ถ้ามีสิ่งใดช่วยได้ก็ยินดี โดยให้เด็กไปพูดหน้าเสาธงชวนกันร่วมบุญ 238 วัด แล้วแต่ละระดับชั้นก็มาสวดมนต์ไหว้พระและทำทานคนละบาทสองบาทตามกำลังศรัทธา เด็ก ๆ รู้สึกเบิกบานมากที่ได้ทำ และฝากเป็นกำลังใจให้พระสงฆ์ในภาคใต้ยืนหยัดสู้ต่อไป อย่าทอดทิ้งแผ่นดินตรงนั้น รักษาไว้ให้ลูกหลานต่อไป

อ่านจดหมายเด็กที่เขียนว่ารู้สึกเห็นใจมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพระทางภาคใต้ อยากทำบุญช่วยเหลือวัดภาคใต้ 238 วัด วัดละหนึ่งบาท บางทีก็วัดละสองบาท ขอให้ไม่มีเหตุร้ายเกิดขึ้นที่วัดภาคใต้อีก ขอให้ทุกคนไม่คิดร้ายต่อกันและไม่ทำอะไรที่ไม่ดีต่อกัน และจะร่วมทำบุญให้วัดภาคใต้ทุกวัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนที่เขียนยังเป็น 238 วัด ตอนนี้เป็น 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนใต้แล้ว

ย้ำว่าเราฟังเจริญมรณานุสติกันมาบ่อย กลัวก็ต้องตาย ไม่กลัวก็ต้องตาย การไม่ทอดกฐินเพราะกลัวตายนั้นสุดท้ายก็ตายหมด แต่ผลแตกต่างกัน ผู้ทำบุญทอดกฐินจะไปดี ผู้ไม่ทอดบาปได้ช่องจะไปไม่ดี แล้วชี้ให้ดูสี่จังหวัดภาคใต้ที่ไม่ให้มีวัดไหนกฐินตกค้างเลย ส่วนวัดที่กฐินตกค้างยังมีอยู่ก็อายฟ้าอายดิน เราเป็นชาวพุทธจะทนอยู่ได้อย่างไร ต้องไปแล้ว

เริ่มอ่านจดหมายที่ติดค้างตั้งแต่เดือนกรกฎาคม จดหมายลงวันที่ 19 กรกฎาคม 2548 จากเด็กชายนักเรียนชั้น ม.2 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวกับหลวงพี่รุ่นพี่ที่นั่งอยู่ในรายการ เขียนว่าเดือนเมษายน 2548 ทราบข่าวจากจานดาวธรรมว่าพระสงฆ์ทางภาคใต้ได้รับความลำบาก จึงชวนเพื่อน ๆ ร่วมถวายปัจจัยวัดละห้าบาท

สารคดีรายการทำดีหนูก็ทำได้ พาไปโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ดำเนินรายการด้วยสำเนียงคำเมือง เล่าว่าช่วงเข้าพรรษาน้อง ๆ ทำบุญตักบาตรกันทุกวัน คุณครูแบ่งให้เด็กเวียนกันเป็นเจ้าภาพ เด็ก ๆ เตรียมอาหารมาใส่บาตรก่อนเข้าแถวหน้าเสาธง วันนี้ใส่ชุดพื้นเมืองมาโรงเรียน หลังกินข้าวเที่ยงมีกิจกรรมพิเศษให้เด็กเขียนความตั้งใจว่าจะทำความดีอะไร แล้วเมื่อได้ข่าวเรื่องทำบุญช่วยวัดภาคใต้ก็ชวนกันทำบุญทั้งโรงเรียน ปิดท้ายด้วยการฝากกำลังใจให้พระภิกษุสามเณรและพี่น้องที่อยู่ชายแดนภาคใต้ว่าอย่าท้อ

บอกว่าจดหมายที่จะอ่านยังค้างอยู่ที่เดือนกรกฎาคมทั้งที่ตอนนี้เป็นเดือนพฤศจิกายนแล้ว แล้วพูดถึงการทำร้ายพระสงฆ์ที่ไม่คิดเบียดเบียนใคร มีแต่รักและปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง เป็นเนื้อนาบุญและเป็นครูสอนศีลธรรมทั้งแนะและนำ แต่กลับถูกทำร้ายทั้งตัวพระและวัดวาอาราม อธิบายว่าเจตนานั้นเน้นไปที่พระโดยตรง แต่ไม่ว่าใครก็ต้องมีโลภะ โทสะ โมหะ อยู่ในใจ จะนับถือศาสนาอะไรไม่สำคัญ สำคัญที่มีกิเลสในตัวแล้วถูกแรงกระตุ้นให้ไปทำร้ายผู้ที่เป็นหัวใจของโลก

อ่านจดหมายฉบับแรกซึ่งมาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ลงวันที่ 20 กรกฎาคม 2548 ของเด็กชายดวงธรรม จงกลสถิตชัย ที่เล่าว่าทางโรงเรียนทำอะไรก็ทำเป็นทีม เวลาสอบก็สอบเป็นทีม เพิ่งได้บวชมัชฌิมธรรมทายาทเมื่อเดือนเมษายน 2548 และทราบข่าวจาก DMC ว่าพระลำบากมาก จึงชวนเพื่อนในห้องรวบรวมปัจจัยเป็นวัดละห้าบาท พร้อมขอให้หลวงพ่อมีสุขภาพแข็งแรงหายป่วยเป็นอัศจรรย์ และส่งแรงใจให้พระสงฆ์ภาคใต้เข้มแข็งอดทน จากนั้นครูไม่ใหญ่ให้เปิดภาพโรงเรียน เล่าว่าสมัยท่านเรียนเมื่อปี 2500 โรงเรียนก็ตั้งมาเป็นร้อยปีแล้ว ตอนนี้ยังอยู่ที่เดิมเหมือนเดิม ต่างแต่มีปาล์มขวดมาปลูกเพิ่ม และเรียกเด็กชายดวงธรรมว่ารุ่นน้อง

อ่านจดหมายฉบับที่สองของน้องหนุ่ม อายุ 10 ปี จากจังหวัดสุโขทัย ที่เล่าว่าชอบดูรายการจานดาวธรรมทุกวัน ชอบมาวัดกับคุณยายเกือบทุกอาทิตย์ต้นเดือน และชอบตักบาตรทุกเช้าที่หน้าบ้านกับคุณยาย ฉบับแรกร่วมบุญไปแล้ว 238 วัด คราวนี้ไปรับจ้างขายขนมวันเสาร์อาทิตย์จนได้เงินมาทำบุญเอง ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกต้องแล้ว ต้องลงทุนลงแรงเอง จะได้ปลื้มปีติเพราะเป็นน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง เด็กยังไปบอกบุญเพื่อนและคุณครูที่โรงเรียนได้อีก 520 บาท คุณแม่ร่วมอีก 432 บาท รวมเป็น 952 บาท คิดเป็นวัดละสี่บาท เพื่อถวายพระในภาคใต้ 238 วัด ครูไม่ใหญ่ชมว่าหัดเป็นนักธุรกิจตั้งแต่ยังเยาว์วัย เหมือนมหาเศรษฐีที่หัดค้าขายมาตั้งแต่เด็ก

เล่าว่าเป็นเรื่องของหนูน้อยผู้มีหัวใจกว้างขวางและรักพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะเห็นคุณค่าของความรู้สากลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบและถ่ายทอดมาถึงพวกเรา แล้วเล่าว่าผู้ก่อความไม่สงบทำร้ายพระจนบาดเจ็บและมรณภาพหลายรูป วัดวาอารามถูกเผา แต่ท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยหนี ยอมสละชีวิตปกป้องพระพุทธศาสนา เมื่อเห็นอย่างนี้หนูน้อยทั้งหลายจึงตื่นตัวขึ้นมาก่อนผู้ใหญ่ ยกแขนยกกล้ามประกาศว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องพริม นามสกุลแสนจันทร์ บอกว่าดู DMC ทุกวันและสงสารพระที่อยู่ภาคใต้มากเพราะท่านต้องเสี่ยงอันตรายจากคนร้าย จึงได้ทำบุญกับหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเหมือนมหาอุบาสิกาวิสาขาตอนเป็นเด็ก แล้วสอนเรื่องเอียงยิ้มว่ายิ้มตรง ๆ ใครก็ยิ้มได้ แต่ยิ้มเอียงให้ตั้งฉากกับพื้นโลกโดยเอาบ่ารองรับแก้มนั้นทำได้ยาก และชมว่าลายมือสวยจนอีกหน่อยต้องให้มาเขียนใบอนุโมทนาบัตร

อ่านจดหมายเด็กชายชื่อเล่นน้องพร้อม พี่น้องกับน้องพริม เรียนอยู่ชั้น ป.2 ทราบข่าวทางจานดาวธรรมว่าพระที่อยู่สามจังหวัดภาคใต้ได้รับอันตรายจากผู้ร้าย จึงทำบุญถวายหลวงพ่อ 238 วัด วัดละ 5 บาท บอกว่าไม่อยากเห็นใครมาทำร้ายพระเพราะเป็นบาปมาก อยากให้คนร้ายกลับใจมารู้จักการทำบุญ และไม่อยากให้เขาตกนรก ครูไม่ใหญ่ชมว่าชื่อพร้อมคือพร้อมเสมอสำหรับการสร้างบารมี และลายมือเอียงไปข้างหน้าแปลว่าเป็นคนครุ่นคิดแบบบัณฑิตนักปราชญ์

อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องฟิล์ม เรียนชั้น ป.1 อายุ 6 ขวบ 7 เดือน ไปวัดทุกวันอาทิตย์โดยเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือน เก็บเงินค่าขนมไปทำบุญวัดภาคใต้ 230 บาท วัดละหนึ่งบาท แล้วชวนเพื่อน พี่ และคุณครูที่โรงเรียนร่วมทำบุญด้วย รวบรวมได้เพิ่มอีก 240 บาท ถวายรวมเป็นวัดละสองบาท และจะเก็บเงินค่าขนมที่เหลือมาทำบุญต่อไปทุกบุญ ครูไม่ใหญ่ชมว่ามีบริวารสมบัติ มีพวกพ้องผู้มีบุญเป็นเครือญาติ หน้าตาน่ารักและลายมือสวย ท้ายจดหมายยังวาดลายเซ็นเป็นรูปหัวใจที่มีแต่ความรักมอบให้ชาวโลกทุกคน

ช่วงทำดีหนูก็ทำได้ พาไปที่โรงเรียนบ้านสวนขวัญ จังหวัดอุทัยธานี ที่น้อง ๆ ได้ศึกษาธรรมะผ่านจานดาวธรรม แล้วร่วมกันช่วยเหลือพุทธบุตร 266 วัดในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากใจที่เปลี่ยนไปด้วยการให้ ซึ่งประทับใจน้อง ๆ ตัวเล็ก ๆ ที่บ้านสวนขวัญกันมาก

สัมภาษณ์และเชิญชวนว่าชาวพุทธต้องร่วมมือกันส่งกำลังใจและถวายปัจจัยช่วยพระทางภาคใต้ เพราะบางวัดพระไม่สามารถออกบิณฑบาตได้เลย หลวงพ่อบอกว่าพระต้องฉันทุกวัน จึงควรทำบุญกันอย่างต่อเนื่องส่งไปช่วยให้ท่านปฏิบัติศาสนกิจได้เต็มที่ แล้วสรุปว่าเบื้องหลังพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระพุทธศาสนาใน 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีตัวเล็ก ๆ ยืนอยู่ข้างหลังคอยถือปิ่นโตและใส่อาหารให้ ท่านจึงไม่โดดเดี่ยว

บอกว่านักเรียนใหม่คงยังไม่ทราบว่าการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้ามีประวัติความเป็นมาอย่างไร ซูเปอร์ไวเซอร์นอกจากไปแจกข้อสอบก็ยังทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้แสงสว่างแก่ทุกคน จึงจะมีสกู๊ปพิเศษให้ดูเพื่อให้เห็นว่าเป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะบางจุดที่สถานการณ์ยังไม่สงบ พระก็ดีญาติโยมก็ดีถูกทำร้ายถูกเบียดเบียน แต่นักรบกองทัพธรรมไม่หวั่นไหว คำนึงอย่างเดียวว่าจะทำอย่างไรให้พี่น้องไทยได้เรียนรู้ธรรมะตั้งแต่เยาว์วัย

บอกว่าแม้ในสถานการณ์ตอนนี้ที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ก็ยังมีความตั้งใจที่จะตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ยืนยันเจตนารมณ์ตรงนี้ แม้ครูไม่ใหญ่บอกว่าถ้าสถานการณ์ยังไม่พร้อมก็เลื่อนไปก่อนได้จนกว่าจะสงบเรียบร้อย แต่ก็ไม่ยอมเลื่อน แสดงว่าทุกคนให้ความสำคัญว่าธรรมะเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในการดำเนินชีวิต แล้วชมภาพปีที่ผ่านมาที่พี่น้องผองไทยแม้ต่างความเชื่อก็ถือร่มกางร่มมาตอบปัญหาธรรมะกลางสายฝน

ผู้เขียนซึ่งเป็นชาวใต้บอกว่าซาบซึ้งในมโนปณิธานและดำริของครูไม่ใหญ่ที่ให้มีโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า โดยเฉพาะในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่กำลังเดือดร้อนจากผู้ก่อการร้ายที่ไม่หวังดีต่อประเทศชาติ และเชื่อว่าถ้าทุกคนมีศีลห้า มีธรรมะ มองกันด้วยจิตเมตตาปรารถนาดี เข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแท้จริง เข้าใจเรื่องบาปบุญคุณโทษและกฎแห่งกรรมตามที่ครูไม่ใหญ่ถ่ายทอดให้ทุกวัน ปัญหาสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็จะยุติได้ในทันที

ผู้เขียนเล่าว่าครูบาอาจารย์และนักเรียนในหลายอำเภอ ทั้งอำเภอเมือง ยะรัง ยะหริ่ง กาบัง ธารโต และเบตง ให้ความสำคัญกับโครงการมาก มีอาจารย์ท่านหนึ่งเล่าว่าโรงเรียนแม้จะโดนลอบวางเพลิงไฟไหม้ อาจารย์และนักเรียนก็ไม่หวั่นไหว ยังจัดสอบให้นักเรียนและขอร้องให้จัดทุกปี เพราะเชื่อว่าธรรมะเท่านั้นที่จะปลูกฝังเยาวชนรุ่นใหม่ให้เป็นคนเก่งและดีที่โลกต้องการ ทุกคนในพื้นที่รู้ดีว่าผู้ก่อความไม่สงบส่วนใหญ่เป็นเยาวชนที่ได้รับการปลูกฝังสิ่งที่ผิด การนำธรรมะมาปลูกฝังจึงเป็นการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ และยังมีโครงการช่วยเหลืออนุเคราะห์ 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้

ผู้เขียนบอกว่าทุกครั้งที่อยู่ภาคใต้แล้วได้ยินเสียงครูไม่ใหญ่ผ่านจานดาวธรรม ก็รู้สึกมีกำลังใจที่จะสร้างความดี ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค และหวังว่าสักวันปัญหาสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้จะยุติด้วยธรรมะ ในการมาอบรมซูเปอร์ไวเซอร์รอบ Final Course ครั้งนี้จึงขอบคุณครูไม่ใหญ่ที่สนับสนุนโครงการมาตั้งแต่เริ่มดำริ และจะทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจนำแสงสว่างแห่งธรรมะไปสู่น้อง ๆ เยาวชน ลงชื่อเป็นนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จากนั้นครูไม่ใหญ่ขอร้องไปยังผู้ก่อความไม่สงบว่าหยุดได้ไหม

สัมภาษณ์ซูเปอร์ไวเซอร์ที่กำลังเดินทางไปทำหน้าที่ คนหนึ่งเล่าว่าคุณพ่อคุณแม่บอกว่าท่านไม่มีโอกาสมาทำหน้าที่นี้ จึงมอบหน้าที่นี้ให้ลูก ๆ เขาจึงรู้สึกภูมิใจที่ได้รับบุญนี้และตั้งใจทำให้ดีสมกับที่ท่านมอบให้ อีกคนพูดภาษาถิ่นว่าทางก้าวหน้าเป็นสิ่งมีคุณค่าสำหรับเด็ก ๆ เยาวชนไทย ที่จะได้ศึกษาธรรมะไปใช้ในชีวิตประจำวัน และปิดท้ายว่าพวกเราคือซูเปอร์ไวเซอร์ นำแสงสว่างสู่ภาคใต้

สารคดีช่วงทำดีหนูก็ทำได้ เล่าว่าวันนี้ที่โรงเรียนมีกิจกรรมพิเศษ เพราะเด็ก ๆ ทุกคนมีดวงใจที่อยากช่วยรักษาพระพุทธศาสนา เด็ก ๆ ตั้งใจดูกันมาก แล้วฝากความห่วงใยและกำลังใจถึงพุทธบุตรที่ภาคใต้ ด้วยความรักและความห่วงใยในพระพุทธศาสนาของคุณครูใหญ่และคุณครูในโรงเรียน

อ่านจดหมายเด็กชายอายุ 11 ปีครึ่ง ที่เขียนว่าขึ้นเดือนใหม่แล้วจะทำบุญเดือนสิงหาคมวันละหนึ่งบาททุกวัน คุณแม่ของเขาเห็นข่าวใน DMC ว่ามูลนิธิธรรมกายถวายสังฆทานและชุดเครื่องกันหนาวแด่พระ 238 วัดภาคใต้ เขาเห็นแม่ร้องไห้เพราะสงสาร แม่บอกว่าดูพระท่านสิมีเพียงบาตรและย่ามเท่านั้น ไม่ว่าจะไปไหนก็ยังมีคนทำร้ายท่านได้ลงคอ คุณแม่จึงทำบุญวัดละบาททุกวัน เขาขอเป็นกำลังใจให้พระทุกองค์สู้ต่อไป และบอกว่าผมกับคุณแม่รักหลวงพ่อที่สุด

เข้าช่วงทำดีหนูก็ทำได้ ตอนโรงเรียนวัดทองจรรยา จังหวัดนครนายก สารคดีเล่าว่าเด็ก ๆ รวมตัวกันช่วยเหลือพุทธบุตรทั้ง 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผู้ดำเนินรายการบอกว่ารู้ตัวว่าเล็ก ๆ กันทั้งนั้นแต่น้อง ๆ มีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ เด็ก ๆ พูดว่าสงสารพระ ไม่อยากให้พระโดนสะเก็ดระเบิด อยากให้พระออกบิณฑบาตได้ทุกวัน รู้สึกเสียใจมากที่เห็นพระโดนสะเก็ดระเบิด และอยากช่วยถวายปัจจัยให้พระ ขอให้ท่านยืนหยัดต่อไป

สารคดีย้อนเหตุการณ์การลอบทำร้ายพระสงฆ์ในจังหวัดปัตตานีเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2548 ซึ่งเป็นเหตุสะเทือนขวัญและสร้างความสลดใจให้ชาวไทยพุทธและมุสลิมอย่างมาก คนร้ายรุมเผากุฏิที่มีเด็กวัดสามคน โดยยิงเข้ามาก่อน เด็กวัดถูกกระสุนตายทันทีคนหนึ่ง อีกคนวิ่งหนีไปล้มกลางทางแล้วถูกยิงซ้ำ คนร้ายลากศพมาไว้ที่กุฏิและวางเพลิงเผาสองศพ ส่วนภาพที่สะเทือนใจชาวพุทธที่สุดคือการทำร้ายหลวงตา คนร้ายยิงปืนเข้าไปก่อน แล้วกระชากประตูจนไม้หลุด แล้วฟันหลวงตา ระหว่างฟันยังมีเสียงล้อเลียนแกล้งทำเป็นว่าตัวเองเจ็บด้วย เสร็จแล้วยังหัวเราะ แล้วยังเผาซ้ำอีกทั้งที่ท่านมรณภาพแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่ทำได้อย่างนี้ใจไม่ใช่ใจมนุษย์ แม้สัตว์ป่าก็ยังทำร้ายเฉพาะเมื่อรู้สึกว่ามีภัยหรือหิวอาหารเท่านั้น

สารคดีสัมภาษณ์พระในพื้นที่ที่ยืนยันว่าไม่เคยคิดจะออกจากพื้นที่เลย ยิ่งเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ยิ่งทิ้งไปไม่ได้ ถ้าจะทิ้งก็ไม่ใช่ทิ้งเพราะภัยอย่างนี้ ยิ่งต้องอยู่และต้องเป็นหลักให้ได้ อีกรูปหนึ่งบอกว่าไม่เสียใจ ไม่หวั่นไหว เพราะตั้งมั่นอยู่ในคุณธรรม อะไรจะเกิดก็เกิด เกิดตรงไหนก็ดับตรงนั้น เราถือสัจจะแบบชาวพุทธ ต้องทำดีและต้องเป็นผู้ให้ พระพุทธเจ้าสอนไว้แล้วจึงไม่ต้องกลัว และขอยืนยันกับกำลังใจที่ส่งมาว่าอาตมาไม่คิดจะหนีไปไหน จะสู้อยู่ที่นี่ ความเป็นสมณะความเป็นพระอยู่ที่นี่

สารคดีสรุปว่าการลอบทำร้ายพระสงฆ์และวัดเกิดขึ้นบ่อยครั้งและเปิดเผยมากขึ้น นับเป็นสถานการณ์ความรุนแรงที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประเทศไทย ยิ่งสถานการณ์คับขันเพียงใด ความช่วยเหลือยิ่งต้องดำเนินต่อไปจนกว่าสันติสุขจะบังเกิดขึ้น จึงขอเชิญชวนทุกท่านร่วมพิธีถวายปัจจัยไทยธรรมแด่คณะสงฆ์ทั้ง 266 วัด ในพื้นที่ 4 จังหวัดภาคใต้ เพื่อส่งเสริมกำลังใจให้คณะสงฆ์เป็นดังหลักชัยยืนหยัดรักษาพระพุทธศาสนาสืบต่อไป

บอกว่าได้รวบรวมปัจจัยจากตัวเล็กตัวน้อยตัวใหญ่ที่รักพระพุทธศาสนา เอาไปถวายพุทธบุตร 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และถวายมาทุกเดือนตั้งแต่ทราบเรื่อง เดือนนี้เป็นครั้งที่หก แล้วชวนดูข่าวของงานครั้งนั้น

บอกว่าภาคใต้ไม่ได้อยู่ในเขตหนาว มีแต่ฤดูร้อนกับฝน แต่ตอนนี้ยังหนาวอยู่ คือหนาวใจ เพราะ 266 วัดในสี่จังหวัดภาคใต้จนแล้ว ญาติโยมถูกผู้ก่อการร้ายรบกวนจนหนีกันไป ทิ้งพระ ทิ้งวัด ทิ้งพระศาสนา ในที่ที่ครูไม่ใหญ่ดูแลอยู่ก็มีหลายแห่ง ทั้งที่พระท่านไม่ยอมทิ้ง ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องพระพุทธศาสนาไว้ให้ผู้มีบุญรุ่นหลังได้ศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ตั้งคำถามว่าทำไมชาวพุทธทิ้งไป ทำไมไม่อยู่เคียงข้าง ไม่ไปเพิ่มเติมกำลัง ซึ่งไม่ได้ไปรบราฆ่าฟันกับใคร แต่ไปเป็นกำลังใจอบอุ่นซึ่งกันและกัน ไปทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และไปยืนยันกับผู้ก่อการร้ายหรือใครที่ยังไม่เข้าใจว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนให้ไม่เบียดเบียนใคร สอนให้รักเพื่อนมนุษย์อย่างแท้จริง ไม่ใช่พูดแต่ปาก และแสวงหาความบริสุทธิ์กับสันติภาพอย่างแท้จริง ชาวพุทธควรไปเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดี ณ ตรงนั้น

เล่าว่าเวลาที่ผ่านมา เด็กตัวเล็ก ๆ มองเห็นแล้วร้องวอนครูไม่ใหญ่ว่าไปช่วยกันหน่อยเถอะ ตอนนั้นยังไม่มีใครมีอารมณ์ที่จะไปช่วยท่าน เด็กตัวเล็ก ๆ จึงลุกขึ้นมาช่วยก่อน ใครไม่ช่วยก็ตามไปทีหลัง เพราะตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรที่เรียนอยู่โรงเรียนศรีศึกษาชั้นอนุบาลสาม อายุห้าขวบ เขียนว่าเมื่อทราบข่าวทางภาคใต้ว่าพระถูกทำร้ายก็รู้สึกสงสารท่านมาก จึงขอเป็นกำลังใจให้ท่านยืนหยัดสู้ต่อไป แล้วไปชักชวนคนอื่นร่วมทำบุญด้วย รวบรวมปัจจัยช่วยเหลือพระ 238 วัด วัดละห้าบาท ครูไม่ใหญ่ชมลายมือและลายเซ็นของน้องที่เป็นสาวมอเตอร์ไซค์ว่าสวยมาก

สรุปว่าต้องรวมใจกันไปช่วยกันคลี่คลายสถานการณ์ให้ดีขึ้น เมื่อยังแก้ไขอะไรไม่ได้ก็ต้องรักษาสิ่งที่เป็นของเราเอาไว้ให้ดี โดยเฉพาะพระพุทธศาสนา

ครูไม่ใหญ่ย้ำข้อความของเด็กหญิงให้ผู้ก่อความไม่สงบเห็นชัด ๆ ว่าเมื่อไรจะกลับตัวกลับใจเพื่อไม่ให้กระทบต่อภาคใต้ แล้วชมว่าหนูน้อยตัวเล็ก ๆ นี่ไม่ธรรมดาเลย และบอกว่าอนาคตของชาติฝากไว้กับเด็ก ๆ เหล่านี้

ชมว่าภาพในงานอลังการจริง ๆ เห็นว่ามีพี่น้องชาวไทยที่มาจากที่ไกล ๆ กลับมาเยอะแยะ ทั้งสามจังหวัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็ส่งตัวแทนมาถวายความจงรักภักดีและความรักในหลวง แล้วอ่านข่าวสยามรัฐว่าฉลองใหญ่ทั่วราชอาณาจักร คณะรัฐมนตรี ข้าราชการ และประชาชนชาวไทยนับแสนคนร่วมจุดเทียนชัยถวายพระพรสว่างทั่วท้องสนามหลวง ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าขาไม่เจ็บก็จะไป

อ่านรายนามผู้ร่วมบุญกับพุทธบุตร 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยชมรมพุทธบางซื่อร่วมบุญวัดละ 112 บาท และวันนี้ยังเพิ่มกฐินรายวันอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ 30 แล้วขออนุโมทนาสาธุการให้รวยเร็วรวยแรงรวยล้นฟ้า ให้รวยบุญรวยบารมีเข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก

จากนั้นเธอมาสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิที่ศูนย์ทุกวันไม่เคยขาด จนท่องบทสวดมนต์ทำวัตรเย็นได้อย่างแม่นยำ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชาวพุทธกี่คนจะท่องได้โดยไม่ต้องเปิดหนังสือ ส่วนเธอทำทั้งทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิมาหนึ่งปีสามเดือนไม่เคยขาดเลย บอกว่านั่งสมาธิแล้วรู้สึกสดชื่นและรู้สึกดีจริง ๆ หลังจากนั้นก็เริ่มช่วยวัดจัดสถานที่ จัดดอกไม้ ถือพาน ทำและถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุ วันพ่อ 5 ธันวาคม 2547 เธอมาร่วมพับนกสันติภาพส่งเป็นแรงใจดับไฟใต้ และกลับมาถือศีล 8 อยู่ธุดงค์ปีใหม่ต้นปี 2548 ด้วย

ข่าวนิวนิวส์รายงานพิธีมอบสิ่งของเป็นกำลังใจแก่ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และพิธีถวายปัจจัยไทยธรรม 260 วัด ที่จังหวัดนราธิวาส ผู้ร่วมงานหลายฝ่ายให้สัมภาษณ์ว่าดีใจที่วัดพระธรรมกายมาให้กำลังใจชาวใต้ ประทับใจความเป็นระเบียบและวินัยของงาน บอกว่าไม่คิดว่าวันนี้จะได้เห็นพิธีทางพระพุทธศาสนาและพระสงฆ์มาร่วมงานมากมายอย่างนี้ ทำให้พุทธศาสนิกชนในพื้นที่อบอุ่นใจและมีกำลังใจต่อสู้ต่อไป

ผู้ร่วมงานท่านหนึ่งให้สัมภาษณ์ว่าในกลุ่มองค์กรของตนมีทั้งพุทธและมุสลิมซึ่งวันนี้มาร่วมงานด้วยกัน อาจแตกต่างกันทางศาสนา วัฒนธรรมและประเพณี แต่ไม่มีการแตกแยก อยากให้มีโอกาสดี ๆ อย่างนี้เรื่อย ๆ เพื่อให้ชาวพุทธได้ซึ้งถึงพระรัตนตรัย และขอบพระคุณเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนนั้นยังไม่มีใครให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ครูไม่ใหญ่และนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทนไม่ไหวที่ชาวพุทธซึ่งไม่คิดเบียดเบียนใครต้องมาลำบาก ถูกระเบิด ถูกเผาวัด ถูกทำร้ายจนถึงมรณภาพ เมื่อ 238 วัดยังเอาชีวิตเป็นเดิมพันรักษาพระศาสนา ชาวพุทธก็ต้องช่วย และเมื่อตัวใหญ่ ๆ ยังไม่พร้อม จึงชวนตัวเล็ก ๆ มาช่วยกันตั้งแต่เดือนสิงหาคม แล้วอ่านจดหมายเด็ก ๆ ที่สงสารวัดในภาคใต้ทั้ง 238 วัด และบอกว่าคนที่วางระเบิดเป็นคนไม่ดี ไม่เห็นด้วยอย่างแรงกับการวางระเบิด

บอกว่าถ้าคุณครูหกแสนกว่าคนช่วยเชิญชวนปลูกฝังให้นักเรียนรักพระพุทธศาสนาด้วยการทำทานและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ตกทุกข์ได้ยาก ป่านนี้บ้านเมืองก็อยู่เย็นเป็นสุขไปแล้ว เช่นทำอำเภอละบาท 108 อำเภอ 8 จังหวัด หรือวัดละบาท ซึ่งไม่หนักแรงนักเรียนแต่เป็นการปลูกฝังสิ่งดีที่นำความปิติยินดีมาให้ทุกครั้งที่ระลึกนึกถึง

รายการทำดีหนูก็ทำได้พาไปเยี่ยมน้อง ๆ ที่โรงเรียนจิตราวิทยา จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ มีคำขวัญว่าสุขภาพดี ชีวิตสดใส เด็กไทยก้าวหน้า คุณครูเปิดจานดาวธรรมให้น้อง ๆ ดูเกือบทุกวัน รายการยอดฮิตคือกฎแห่งกรรม จึงทำให้น้อง ๆ อยากมอบความรักและความห่วงใยให้พระภิกษุสามเณรใน 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ 266 วัด ด้วยการสละเงินทำบุญ เด็กคนหนึ่งบอกว่าไม่อยากให้คนภาคใต้กลัวอีก ปิดท้ายด้วยผู้ปกครองที่บอกว่าไม่สบายใจกับการเข่นฆ่ากัน อยากให้ชาวใต้มีความรักและการให้อภัย และเชิญชวนพุทธศาสนิกชนหันหน้าเข้าหากันใช้หลักธรรมแก้ปัญหา

สารคดีเล่าว่าเหตุการณ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พระภิกษุสามเณรถือเป็นกลุ่มผู้บริสุทธิ์ที่เป็นเป้าหมายแรก การลอบทำร้ายพระรุนแรงและบ่อยครั้งขึ้น ท่านไม่สามารถปฏิบัติศาสนกิจหรือออกบิณฑบาตได้ แต่ท่านไม่เคยปริปากบ่น ยืนหยัดรักษาพระพุทธศาสนาไว้ด้วยเลือดเนื้อและชีวิต ด้วยเห็นความสำคัญของคณะสงฆ์ พิธีถวายปัจจัยไทยธรรมแด่ 238 วัดในสามจังหวัดจึงจัดขึ้นเป็นประจำทุกเดือน โดยดำริของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ หลวงพ่อธัมมชโย ประธานมูลนิธิธรรมกาย

สารคดีไล่ลำดับพิธี ครั้งที่หนึ่งวันที่ 7 มิถุนายน 2548 ที่วัดมุจลินทวาปีวิหาร จังหวัดปัตตานี และวันที่ 8 มิถุนายนที่วัดทองดีประชาราม จังหวัดนราธิวาส ครั้งที่สองวันที่ 13 กรกฎาคม 2548 โดยพระอุดมธรรมคณี เจ้าคณะจังหวัดปัตตานี เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ครั้งที่สามวันที่ 22 และ 23 สิงหาคม ที่วัดมุจลินทวาปีวิหารและวัดทองดีประชาราม อำเภอสุไหงโก-ลก ครั้งที่สี่วันที่ 14 กันยายน 2548 ที่วัดพุทธภูมิ จังหวัดยะลา ซึ่งเป็นพื้นที่เสี่ยงภัยที่สุด ครั้งที่ห้าขยายเพิ่มจังหวัดสงขลารวมเป็น 266 วัดใน 4 จังหวัด ที่หน้าหอประชุมองค์การบริหารส่วนจังหวัดปัตตานี วันที่ 13 ตุลาคม 2548 ครั้งที่หกวันที่ 25 พฤศจิกายน 2548 ที่วัดพุทธภูมิ และครั้งที่เจ็ดวันที่ 23 ธันวาคม 2548 ที่โรงเรียนเทศบาล 1 อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส ซึ่งตรงกับช่วงที่ภาคใต้ประสบอุทกภัยหนัก แต่เหล่ากัลยาณมิตรยังคงจัดพิธีต่อไป

ทีมข่าวรายงานว่าพระเทพญาณมหามุนีเมตตามอบหมายให้ตัวแทนจากมูลนิธิธรรมกาย นำเครื่องอุปโภคบริโภคไปให้ความช่วยเหลือพระภิกษุสงฆ์ พี่น้องประชาชน ตลอดจนทหารตำรวจในพื้นที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ ที่จังหวัดปัตตานีและนราธิวาส

รายงานว่าเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2555 กัลยาณมิตรในจังหวัดนราธิวาสและผู้แทนพุทธบริษัทสี่ทั้งในและต่างประเทศ นำข้าวสารอาหารแห้งที่ได้จากโครงการตักบาตรพระ 2 ล้านรูป 77 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย จำนวน 16 ตัน ไปมอบให้พระภิกษุสงฆ์และชาวไทยพุทธที่อำเภอสุไหงโกลก จังหวัดนราธิวาส ซึ่งได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ความไม่สงบมากว่า 8 ปี และขณะนี้ไม่สามารถออกบิณฑบาตและปฏิบัติศาสนกิจได้ตามปกติ

รายงานว่ายังนำไปมอบให้พี่น้องประชาชน 10 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนเจริญสุข ชุมชนสันติสุข ชุมชนสวนมะพร้าว ชุมชนตันหยงมะลิ ชุมชนกูโบ ชุมชนสายทอง ชุมชนดงงูเห่า ชุมชนหลังด่าน และชุมชนอื่น ๆ รวมทั้งเจ้าหน้าที่หน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 36 อาสาสมัครเทศบาลเมืองสุไหงโกลก และอาสาสมัครป้องกันภัย ที่ปฏิบัติหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้พระภิกษุสามเณร

ตัวแทนชาวบ้านกล่าวขอบคุณที่นำอาหารแห้งไปแจกให้ทหารที่อยู่รอบ ๆ หมู่บ้าน และหมู่บ้านที่มีชาวไทยพุทธอยู่เพียงไม่กี่หลัง ขอบคุณที่โครงการนี้มาถึงในหมู่บ้าน และบอกว่าถ้ามีโอกาสช่วยงานอะไรก็อยากไปร่วมงานด้วย

รายงานว่าวันที่ 9 พฤษภาคม 2555 กัลยาณมิตรในจังหวัดปัตตานีนำข้าวสารอาหารแห้งจากโครงการตักบาตรพระ 2 ล้านรูป 77 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย จำนวน 48 ตัน ไปมอบให้พระภิกษุสงฆ์และพี่น้องประชาชนที่อำเภอมายอและอำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี มีวัดและสำนักสงฆ์หลายแห่งเดินทางมารับมอบ และพุทธบุตรกับประชาชนในพื้นที่กล่าวขอบคุณชาวไทยทุกคนที่รวมพลังกันจัดตักบาตร พร้อมยืนยันว่าจะยืนหยัดต่อสู้เพื่อรักษาแผ่นดินไทยและวัดวาอารามในภาคใต้ไว้ต่อไป

พระในพื้นที่กล่าวว่าการช่วยเหลือครั้งนี้เป็นบุญกุศลอย่างยิ่ง และเล่าว่ามีการช่วยเหลืออนุเคราะห์สงฆ์ในจังหวัดภาคใต้ มาทุกเดือนไม่ได้ขาดเป็นเวลาหกถึงเจ็ดปีแล้ว อาหารแห้งที่ได้มาส่วนหนึ่งจะเก็บไว้ให้พระฉันในวัด อีกส่วนจะนำไปแจกญาติโยมในหมู่บ้าน และกล่าวขอบคุณหลวงพ่อกับหน่วยงานของวัดพระธรรมกาย ที่เข้ามาช่วยเหลือพระภิกษุสงฆ์และชาวบ้านในสามจังหวัดภาคใต้อย่างแท้จริงต่อเนื่องหลายปี

ทีมข่าวสรุปว่าเครื่องอุปโภคบริโภคที่ส่งมอบในครั้งนี้ถือเป็นกำลังใจที่สำคัญยิ่ง และช่วยให้พุทธบุตรกับพี่น้องประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แม้ระยะทางจะห่างไกลเพียงใดแต่คนไทยไม่เคยทอดทิ้งกันในยามเดือดร้อน แล้วกล่าวอนุโมทนาบุญและลาผู้ชม