วิชชาธรรมกาย

สอนให้เริ่มรอพระตั้งแต่วันนี้โดยรอทางใจก่อน นึกถึงพระประธานไว้กลางกายให้ใส ๆ ซึ่งมีรูปลักษณะเหมือนพระธรรมกายประจำตัวที่ประดิษฐานที่มหาธรรมกายเจดีย์ ให้เป็นพระภายในตัวก่อนจะไปรอพระนอกตัว และอธิบายว่าพระประธานองค์นี้จะเป็นจุดเชื่อมโยงกับวิชชาธรรมกายสำหรับผู้ที่ผ่านการเรียนขั้นปฐมสูงขึ้นไปกว่าขั้นอนุบาล

ถามผู้ที่มาร่วมหล่อพระในวันนี้ รวมทั้งผู้ที่เดินทางมาจากอเมริกา เยอรมนี มาเลเซีย และออสเตรเลีย ให้กำลังใจว่าชาติต่อไปอุปสรรคจะไม่มีสำหรับเราแล้ว ทะเลหรือภูเขาก็ไม่อาจขวางกั้นการสร้างบารมี แล้วเล่าถึงพระประธานองค์สำคัญที่จะประดิษฐาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี ซึ่งเป็นองค์เดียวที่จะใช้เชื่อมวิชชาธรรมกายกับพระเดชพระคุณหลวงปู่

เรียกผู้ถือธงรัตนะเจ็ดทีละอย่าง คือจักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว พร้อมมหาสุวรรณนิธิ แล้วอธิบายว่านี่คือการเชื่อมสายบุญกับพระนิพพาน จะทำให้มีสายสมบัติให้เกิดมาสร้างบารมีอย่างสนุกสนานบุญบันเทิง มีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ยศ สรรเสริญ สุข ไปถึงมรรคผลนิพพานและวิชชาธรรมกาย โดยเฉพาะถ้านอกจากทำเองแล้วยังชวนคนอื่นมาทำด้วย จะได้พวกพ้องบริวารและหมู่ญาติที่เก่งและดีคอยสนับสนุน

เล่าว่าคุณยายอาจารย์สั่งสมบุญมาตั้งแต่ยังเด็กโดยตามพ่อตามแม่เข้าวัด กระทั่งพ่อตายก็ตามหาพ่อ สั่งสมบุญมาตลอดจนได้พบพระเดชพระคุณหลวงปู่ และช่วยพ่อในยมโลกได้ แล้วเข้าศึกษาวิชชาธรรมกาย พอหลวงปู่มรณภาพก็ยังทำต่อ เมื่อครูไม่ใหญ่ไปเจอท่านก็เมตตาอบรมถ่ายทอดธรรมะ สงสารจึงสร้างวัดให้อยู่และวางระบบระเบียบแบบแผน เป็นหลักเป็นประธานทั้งเบื้องหน้า เบื้องกลาง และเบื้องหลัง กระนั้นท่านยังลำพึงว่ายายเพิ่งทำบุญได้นิดเดียว ซึ่งท่านพูดตามความเป็นจริงเพราะถ่อมตัวหรือยกตัวก็ไม่เป็น นี่คือเหตุที่ครูไม่ใหญ่ชวนลูกหลานยายทำบุญบ่อย ๆ

สารคดีเล่าภาพประวัติศาสตร์ของโลกที่ยากจะลืมเลือน เมื่อคลื่นแห่งศรัทธาของมหาชนทั้งในและต่างประเทศหลั่งไหลสู่ลานธรรม เพื่อร่วมพิธีเททองคำหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนีองค์แรกของโลก ประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตรงกับวันเพ็ญมาฆบูชา วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 การหล่อด้วยทองคำขนาดหนึ่งเท่าครึ่งขององค์จริงไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนในโลก เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทีระลึกถึงมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่สละชีวิตเป็นเดิมพันจนค้นพบวิชชาธรรมกายที่สูญหายไปหลังพุทธปรินิพพานกลับคืนมาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลก และเล่าว่าเหล่าสาธุชนทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรอย่างเต็มที่ทั้งทำเองและชักชวนผู้อื่นทำ เพราะเป็นบุญที่อาจเกิดขึ้นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต

สารคดีสรุปว่าการสถาปนามหาวิหารทำเพื่อตอบแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้สละชีวิตนำวิชชาธรรมกายกลับคืนมาสู่มวลมนุษยชาติ ผู้มีส่วนร่วมย่อมได้บุญนับอสงไขยไม่ถ้วน เพราะมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีคือปูชนียสถานที่สว่างไสวที่สุดในจักรวาล เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำและบันทึกเรื่องราวของมหาปูชนียาจารย์ให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา จบสารคดีแล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจ เก้าปีผ่านไปจากเสาเข็มต้นแรกเรื่อยมาจนถึงวันที่เราจะอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 วันสิ้นปี ชวนให้มากันแม้ไม่ได้อยู่ธุดงค์ แต่ถ้าอยู่ธุดงค์ด้วยก็จะได้บุญแรงเพราะได้เตรียมตัวเตรียมใจ

อธิบายว่าการเกิดขึ้นของผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายไม่ใช่บุญเล็กบุญน้อยแต่เป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ เพราะทำให้เราเข้าใจว่าในตัวเรามีพระรัตนตรัย มีพระธรรมกายอยู่ในตัว ทำให้รู้ความจริงของชีวิต มั่นใจในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามากขึ้น เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม ภพภูมิ นรก สวรรค์ ทำให้ดำเนินชีวิตถูกต้องและพบสุขที่แท้จริงด้วยประโยคสั้น ๆ ว่าหยุดเป็นตัวสำเร็จ เป็น know how ของความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม เพราะฉะนั้นทุกคนมีส่วนในบุญมหาศาลในการสร้าง แม้ตะปูหนึ่งตัว อิฐหนึ่งก้อน ไม้หนึ่งแผ่น ที่มีส่วนในการก่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีก็เป็นบุญใหญ่ ปิดอบายไปสวรรค์ พร้อมย้ำว่าพระรัตนตรัยภายนอกเอาติดตัวไปไม่ได้ จะอุ้มเจดีย์ไป จะแบกตู้พระไตรปิฎกไปก็หนัก จะแบกพระสงฆ์ท่านก็ห้ามแตะ มีแต่พระรัตนตรัยในตัวที่ไปกับเราได้

สารคดีเล่าว่าประธานรับแผ่นทองคำจากท่านประธานสงฆ์มาปิดที่เสาเข็ม แล้วโยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยที่ดังกึกก้อง ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ที่บังเกิดขึ้นได้ยาก ปิดท้ายด้วยโอวาทของหลวงพ่อว่างานนี้ไม่ใช่เพียงการสถาปนามหาวิหารเพื่อยกย่องครูบาอาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเท่านั้น แต่ภาพสาธุชนเรือนแสนที่มาร่วมกันอย่างพร้อมเพรียง มีระบบระเบียบวินัยทั้งตอนเดินทางมา ร่วมกิจกรรม และเดินทางกลับ นั่นคือภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการอย่างแท้จริง

สารคดีเล่าว่าภาพมหาปีติอันงดงามนี้ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่าย บางคนอาจต้องใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตหรือเกือบทั้งชีวิตในการแสวงหา ในพิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติ คณะสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา คณะเจ้าภาพประธานกองทุกคนช่วยกันคนละไม้คนละมือขุดดินให้เจอต้นต่อมหาสมบัติ เมื่อเจอแล้วทุกคนพร้อมใจกันชูธงคำว่าชิตังเม รวย สะบัดไปทั่วลานพิธี ต่อด้วยพิธีจุดประทีปเทียนชัย คณะสงฆ์อัญเชิญน้ำทิพย์วารีและเทียนทิพย์มหาสมบัติมาโปรยลงในสระมหาเศรษฐีทะเลบุญ เจ้าภาพทั้ง 15 คณะลงสู่สระเพื่อจุดประทีปเทียนชัยบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในขณะนั้นเองท้องฟ้าก็มีพลุหลากสีสันชุดแล้วชุดเล่าถูกจุดขึ้นแข่งกับดวงจันทร์ที่ลอยเด่นเป็นสง่า เมื่อลำแสงสุดท้ายดับลง พิธีจุดประทีปแก้วก็เริ่มขึ้น สาธุชนร่วมกันสวดสรรเสริญพระมงคลเทพมุนี แล้วประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิตและแผ่เมตตา

บอกว่าด้านหลังของธงเป็นรัตนะเจ็ด มีภูเขาทองและจักรแก้วครบทั้งหมด ได้ไปแล้วให้เก็บไว้ให้ดี เอาไปใส่กรอบก็ดีเพราะมีรูปมหาปูชนียาจารย์ เก็บไว้แล้วระลึกนึกถึงบุญและระลึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ที่ท่านค้นพบวิชชาธรรมกายขึ้นมาเป็นประโยชน์ต่อเรา

ชวนทบทวนบุญพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย สารคดีเริ่มด้วยภาษิตว่ามหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้ฉลาดในการดำเนินชีวิตย่อมไม่อิ่มไม่เบื่อในการสร้างบุญบารมีฉันนั้น เช่นเดียวกับสาธุชนผู้มีบุญนับหมื่นคนที่เดินทางมาจากทั่วสารทิศเพื่อบำเพ็ญมหากุศลในพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม พุทธศักราช 2546

บอกว่าวันนั้นจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วจักรแรกที่จะนำมาประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เพราะฉะนั้นมาเอาบุญใหญ่กัน รายละเอียดหัวหน้าชั้นคงแจ้งไปแล้วว่าจะใส่เสื้ออย่างไร ทราบข่าวแล้วอย่ารอช้า

สอนให้อธิษฐานล้อมกรอบไว้ให้ดี ขอให้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องและเป็นกำลังสนับสนุนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาทุกอย่างเป็นไปตามผังหมด การเผยแผ่ธรรมะขยายไปทั่วสะดวกกว่ายุคนี้เยอะ จนสมาชิกบางคนเกิดความประมาทในการดำเนินชีวิตและการสั่งสมบุญ หรือสั่งสมบุญแต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบเอาไว้ ทำให้วิบากกรรมบางชาติได้ช่องมาตัดรอนจนชีวิตตกต่ำกว่าจุดที่ควรจะเป็น ชาตินี้จึงต้องสั่งสมบุญจนตลอดชีวิตและอธิษฐานล้อมกรอบทุกครั้งไปจนหมดอายุขัย เพราะยุคนี้การเผยแผ่ลำบากลำเข็นเลือดตาแทบกระเด็น

เฉลยว่าสายสะดือพันคอลูกชายคนเล็กจนเกือบตาย เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาเขาเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกรบจับเชลยศึกแล้วทรมานเพื่อรีดข่าวด้วยวิธีการต่าง ๆ วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล แต่รอดมาได้เพราะบุญที่ได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิตมาช่วยไว้ ตอนออกบวชมีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงพระธรรมกายและเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่ธรรมะ อาการชักจนหายใจแทบไม่ออกก็เพราะกรรมทรมานเชลยศึกในชาตินั้นส่งผล ไม่ได้เกี่ยวกับความฝันและไม่เกี่ยวกับพระประธานหน้าโรงพยาบาล

บอกว่าเห็นวิหารน้อยแล้วจะเริ่มปิติยินดีมากทีเดียว ให้เตรียมตัวให้ดีเพราะเหลือเวลาอีกแค่ 26 วันก็จะถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอนนี้ต้องเคลียร์เครื่องกังวลให้หมดทุกเรื่อง สี่ห้าวันนั้นต้องใจใส ๆ เพราะจะมีบุญใหญ่คืออัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันที่ 31 ธันวาคม เวลา 17.00 น. และให้ไปทบทวนหลักวิชาเรื่องการนั่งให้นานขึ้น นิ่งนานขึ้น ทำใจสบาย ๆ เพื่อไม่ให้ถึงเวลาจริงแล้วไปคิดเอาเอง

เฉลยว่าเพื่อนกัลยาณมิตรของคุณพ่อท่านหนึ่งเคยเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย ต่อมาเชื่อตามสื่อจึงไม่ได้กลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก ท่านเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง แต่หย่อนบุญคบกัลยาณมิตรและขาดการปฏิบัติธรรม ทำบุญเป็นกองเสบียงอย่างเดียว จึงทำให้ขาดโยนิโสมนสิการ คือการไตร่ตรองอย่างแยบคายว่าอะไรควรเชื่อและอะไรไม่ควรเชื่อ ควรเชื่อพระหรือควรเชื่อคนที่ยังดื่มอยู่ ถ้าอยากให้ท่านกลับมา ลูกต้องอดทนไปทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ท่านด้วยใจที่ใส เยือกเย็น และด้วยความรักและห่วงใย

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงเชิญผู้มีบุญพันธุ์เรวตะทุกท่านร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และร่วมกันจุดประทีปบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พุทธศักราช 2548 เวลา 17 นาฬิกา

ตอบว่าคนในครอบครัวมีความเชื่อแตกต่างกัน เพราะแต่ละคนไม่ได้สั่งสมบุญบารมีแบบครบถ้วนทั้งบัณฑิต นักปราชญ์ และกัลยาณมิตร จึงไม่เข้าใจธรรมะเพราะไม่ได้ฟังธรรมะ ทำให้มีความคิดหลากหลาย บางคนไม่มีศาสนา บางคนนับถือศาสนาอื่น ส่วนผู้เขียนเคยทำบุญกับหมู่คณะมาจึงได้กลับมาเจอหมู่คณะและได้นับถือพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย และตอบว่าครอบครัวต้องย้ายไปหลายประเทศเพราะมีอุปนิสัยข้ามชาติติดตัวมา

ตอบว่าที่ลูกเคยฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่เหาะมาบนท้องฟ้าทั้งที่ไม่รู้จักท่าน กระทั่งมาเห็นรูปท่านในปฏิทินของวัดพระธรรมกาย เพราะลูกเคยสร้างบารมีในสายวิชชาธรรมกายของพระเดชพระคุณหลวงปู่มาในอดีต จึงบันดาลให้ฝันไปอย่างนั้นเพื่อจูงให้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก และป้าเจ้าหน้าที่ของวัดที่ชวนลูกมาเป็นอาสาสมัคร รวมทั้งพระอาจารย์และทีมงานทุกคน เคยเป็นกัลยาณมิตรให้ลูกในชาติที่ลูกเป็นเณรและพระ แต่ลูกเป็นคนดื้อและน้อยใจเก่ง บุญเก่าที่ทำร่วมกันจึงบันดาลให้มาเจอกันและสร้างบุญร่วมกันอีก

บอกว่าคนที่ตัดใจหรือตัดอารมณ์ได้จะมีประโยชน์ต่อการปฏิบัติธรรมมาก อย่างท่านผู้นี้ก็ตกศูนย์เหมือนพุทธบุตรที่เดินแล้วนึกว่าธรณีสูบ แล้วเข้าไปถึงจุดที่สามารถศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตได้ และได้พบกับมารดาที่ละโลกไปแล้วภายในเวลาไม่กี่วัน นิสัยตัดใจนี้ติดตัวข้ามชาติมาหลายพุทธันดร ชาติก่อน ๆ ก็เป็นกองเสบียงเกรด A ประเภทสาม A บวก ชอบมาวัดทำงาน นั่งธรรมะ และหาอาหารมาถวายพระ แล้วอวยพรให้เข้าถึงวิชชาธรรมกาย เป็นมหาเศรษฐีผู้ใจบุญค้ำจุนพระพุทธศาสนา และรวยปุ๊บปั๊บแบบปุณณะเศรษฐี

บอกว่าปลื้มปีติทุกครั้งที่มีคนเห็นพระหรือดวงธรรมภายใน หรือแม้ยังไม่เข้าถึงแต่มีความเพียรสม่ำเสมอ เพราะเป็นเครื่องยืนยันว่าในตัวเรามีพระจริง ๆ ซึ่งเป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง ท่านจึงคิดวันหนึ่งอย่างเดียวว่าอย่าเพิ่งตายเลย ตราบใดที่ชาวโลกไม่ว่าเชื้อชาติศาสนาใดยังไม่รู้ว่าในตัวมีพระ เพราะเสียดายคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของหลวงปู่ที่สละชีวิตค้นพบความจริงของชีวิต ถ้าไม่ถ่ายทอดกันต่อ ความรู้เรื่องความลับของชีวิตจะสูญหายไปในเวลาไม่กี่ปี

ตอบว่าการที่ยังปฏิบัติทุกอย่างตามศาสนาเดิมแต่มาสร้างบุญในพระพุทธศาสนา ให้ทาน รักษาศีล สวดมนต์ นั่งสมาธิ และดู DMC ทุกวันไม่เคยขาด จะส่งผลให้ชีวิตทั้งปัจจุบันและอนาคตดีขึ้น จะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนศาสนาก็แล้วแต่เธอ ได้ทั้งนั้น ข้อปฏิบัติที่ศาสนาเดิมสอนไว้ดีอยู่แล้วก็ให้ทำต่อ เช่น ไม่ดื่มสุรา ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน มีความกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่และผู้มีพระคุณ และแบ่งปันให้ทานกับเพื่อนมนุษย์ ซึ่งเป็นความดีสากล ส่วนความรู้ใหม่ที่เพิ่มเติมให้สมบูรณ์ขึ้นก็ให้น้อมนำมาปฏิบัติ ถ้าทำได้ก็มีสิทธิ์กลับไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ และถ้าทำบุญทุกบุญพร้อมอธิษฐานจิตทุกวันไม่ให้ขาด ขอให้ชาติต่อไปได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาและได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ผังนี้ก็จะแน่น

สอนว่าอย่าไปผูกโกรธกัน ความเป็นพี่เป็นน้องกันมีคุณค่ามากกว่าทรัพย์มหาศาล ร่มเงาของญาติเย็นกว่าร่มเงาอื่น ลูกทั้งสี่คนของเพื่อนก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ในชาติที่พ่อแม่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ลูกทั้งสี่ก็ได้มาเกิดเป็นลูกและออกจากหมู่คณะตามพ่อแม่ไปนับถือเทวนิยม ชาตินี้มาเจอกันอีกจึงต้องประคับประคองให้ดี ใจเย็นและอดทน เพราะเธอทั้งสี่ยังเด็กและอยู่ในสิ่งแวดล้อมอย่างที่เป็นอยู่ ส่วนที่ผู้เขียนคุ้นเคยกับครอบครัวนี้ เพราะชาตินั้นเคยชวนเขามาทำบุญบ้างนิดหน่อยและได้เป็นกัลยาณมิตรจนเขามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ต่อมาภายหลังเขากระทบใจแล้วออกไป ตัวลูกพยายามตามกลับมาแต่เขาไม่ยอมกลับ ชาตินี้มาเจอกัน บุญเก่าที่เคยทำร่วมกันจึงผูกให้รักใกล้กันและได้มาเป็นกัลยาณมิตรกับเขาและครอบครัวอีก และที่ชีวิตต้องวนเวียนกับชาวมุสลิมและชาวอาหรับ เพราะลูกเคยอธิษฐานจิตขอมาทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย อาชีพในชาตินี้จึงต้องเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มนี้ เพื่อให้ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรตามที่ตั้งใจไว้

อธิบายว่าถ้าศึกษาวิชชาธรรมกายเพิ่มอีกนิด ทุกอย่างเป็นเรื่องการเสือกรบหลบหลีกของพระกับมาร มารอยู่ที่อยู่ของมาร พระอยู่ที่อยู่ของพระ มนุษย์จึงเหมือนสงครามตัวแทนที่พระกับมารปะทะกัน เกิดความแตกต่างและแตกแยกจนสื่อสารกันไม่ได้ ผู้รู้สื่อสารกับผู้ไม่รู้ไม่ได้ ถ้าสื่อสารกันได้ก็จะเปลี่ยนผู้ไม่รู้เป็นผู้รู้ แล้วเลิกรบราฆ่าฟันเบียดเบียนกัน หันไปรบกับศัตรูที่แท้จริงคือกิเลสอาสวะภายในตัว

วันเข้าพรรษาเป็นธรรมเนียมของบรรพชิตที่สืบทอดกันมายาวนาน ใช้ช่วงฤดูฝนที่เดินทางไม่สะดวกมาบำเพ็ญสมณธรรมร่วมกัน วัตถุประสงค์หลักของการบวชคือบำเพ็ญสมณธรรมเพื่อสลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ มุ่งสู่มรรคผลนิพพาน และหมู่คณะมุ่งศึกษาวิชชาธรรมกายเพื่อไปสู่ที่สุดแห่งธรรม

ชื่อวัดพระธรรมกายต้องแปลว่าพระภิกษุสามเณรทุกรูปได้ศึกษาวิชชาธรรมกายและปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อตนเอง เพื่อนสหธรรมิก ญาติโยม และเพื่อนร่วมโลก ทุกรูปทราบดีว่าพระธรรมกายมีอยู่ในตัวและรู้วิธีปฏิบัติ เหลือแต่ความเพียรและความสม่ำเสมอ

ผู้ที่เสียใจมากที่สุดเมื่อมีผู้พ่ายแพ้คือหลวงพ่อ เพราะอยากพาทุกรูปกลับวงบุญพิเศษ และให้ได้ทำวิชชาเหมือนสมัยหลวงปู่ สังขารหลวงพ่อเริ่มโรยราอายุ 62 ปีแล้ว สิ่งที่ใฝ่ฝันตั้งแต่อายุ 19 ปียังไม่สมหวัง ได้เพียงศาสนวัตถุ ศาสนสถาน ศาสนบุคคลที่มากกว่าผู้ใดในโลก แต่วิชชาธรรมกายยังไม่บังเกิดขึ้นในตัวของลูกทุกคน

สร้างอาคารให้แข็งแรงเพื่อรองรับการกลับมาทำวิชชาของหลวงปู่และทีมงาน พระยามารกลัวกายมนุษย์แต่ไม่กลัวกายทิพย์ จึงพยายามกีดขวางไม่ให้มามีกายมนุษย์ การลงมาเกิดไม่ใช่มาใช้วิบากกรรมแต่มาเพื่อทำงาน ยุคนี้อายุขัยมนุษย์เฉลี่ย 75 ปี มีความเสี่ยง จึงต้องรีบสร้างให้เสร็จและกวดขันลูกทุกรูปให้เข้าถึงวิชชาธรรมกายให้ได้

ครูไม่ใหญ่ว่าการบวชของท่านมุ่งสลัดตนให้พ้นจากความทุกข์ของชีวิต และจะเป็นแสงสว่างให้เพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ นี่คือหัวใจของพระโพธิสัตว์ ท่านปรารภอยากมานั่งสมาธิด้วยกันกับเจ้าของเสียงนั้นเพราะหัวใจตรงกัน การแสวงหาของท่านจะไม่สูญเปล่า และการมาครั้งนี้แม้สั้นก็จะเป็นการมาเพื่อความสมหวังในชีวิตของท่าน และของทุกคนที่อยู่ใกล้ท่าน ครูไม่ใหญ่ยินดีต้อนรับและบอกว่าจะได้ศึกษาไปถึงวิชชาธรรมกายด้วย

ก้าวเข้าสู่อนุสรณ์สถานวัดสองพี่น้อง พระอารามหลวง จังหวัดสุพรรณบุรี สถานที่พระมงคลเทพมุนีอุปสมบทเกิดในเพศสมณะ จุดเริ่มต้นการศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก่อนเอาชีวิตเป็นเดิมพันค้นคว้าจนค้นพบวิชชาธรรมกายให้หวนกลับคืนสู่โลก ศิษยานุศิษย์จึงมาปฏิบัติบูชาด้วยจิตผ่องใส การบูชาบุคคลที่ควรบูชาเป็นมงคลสูงสุด

มาถึงปัจจุบันศิษยานุศิษย์ได้ก้าวตามรอยท่าน ขยายวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกด้วยการสืบสานภารกิจธรรมยาตราตลอดเดือนมกราคม ภาพอันงดงามหาดูได้ยากยังศรัทธาปสาทะให้เกิดแก่มหาชน สืบสานปฏิปทาอันดีงามของพระมงคลเทพมุนีพระผู้ปราบมาร เพื่อดำรงพระพุทธศาสนาสืบไป