ดุสิตบุรีและภพภูมิ

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าจะแก้วิบากกรรมที่ถูกแม่ทิ้งก็ต้องอย่าทิ้งลูก สั่งสอนลูกให้เป็นคนดี และสั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก ๆ บุญนี้จะไปตัดรอนวิบากกรรม ชาตินี้ดีที่สุดคือมีลูกคนนี้และแฟนคนนี้ก็พอ ต่างคนต่างรักษาศีลห้าให้ดี ต้องให้แฟนเลิกดื่มน้ำเมา เลิกเจ้าชู้ เลิกการพนัน และเลี้ยงดูลูกให้ดี ที่ก่อนหน้านี้ต้องไปอยู่กับทอมเพราะวิบากกรรมการเจ้าชู้ในชาติที่เป็นผู้หญิงหลาย ๆ ชาติมารวมส่งผล จึงมีจิตคิดที่แตกต่างจากผู้หญิงปกติและเกิดความพึงพอใจ ลูกของพี่เขาเป็นที่รักตั้งแต่ยังอยู่ในท้องเพราะบุญสงเคราะห์ญาติในอดีตมาส่งผล และที่ทุกคนต่างจากบ้านของตัวเองมารวมอยู่ในครอบครัวธรรมกายนี้ แม้แต่เจ้าของบ้านก็ไม่ใช่คนที่นี่ เพราะบุญที่เคยสร้างร่วมกันมาบันดาลให้มาอยู่ร่วมกัน เกิดมาจากที่ไหนก็ไม่สำคัญ ส่วนลูกที่เรียนแค่ ม.3 แต่อยากทำงานที่วัด ให้มาเป็นอาสาสมัครและอยู่กับครอบครัวธรรมกายจะเหมาะสมที่สุด ทุกคนเดินทางมาลำบากข้ามน้ำข้ามแดน ชาตินี้อย่าประมาท ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญและอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

จดหมายเล่าว่าตอนคลอดออกมามีสายรกพันตัวแบบสะพายแล่ง ครอบครัวช่วยกันปกปิดเป็นความลับตลอดมาเพราะกลัวว่าจะต้องเอาลูกไปเป็นคนทรง ครูไม่ใหญ่บอกว่าจริง ๆ แล้วมีองค์อยู่แล้ว เพราะทุกคนมีองค์พระอยู่ภายในตัว เมื่อรู้ว่าเรามีองค์ก็ต้องพยายามเข้าถึงองค์ท่านให้ได้ด้วยวิธีง่าย ๆ คือหลับตาเบา ๆ

เฉลยว่าที่แม่เจ็บท้องทรมานสี่วันสี่คืนก่อนคลอด เกิดจากกรรมในอดีตของแม่ที่เคยฆ่าสัตว์ท้องมาทำเป็นอาหารในชาติที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม ประกอบกับกรรมของลูกในสมัยที่เป็นผู้ชายแล้วให้แฟนไปทำแท้งมาส่งผล ส่วนคนใส่ชุดขาวที่เดินวนเวียนอยู่หน้าบ้านก่อนคลอดนั้นคือภุมเทวาที่มีวิมานซ้อนอยู่ในบริเวณบ้าน เขามาดูเพราะสงสารเห็นแม่ทรมานอยู่สี่วันสี่คืน จึงมาช่วยอธิษฐานจิตให้คลอดได้

เฉลยว่าความเชื่อของชาวบ้านที่ว่าเด็กมีสายรกพาดแบบสะพายแล่งจะเป็นคนทรงได้ดีนั้น เป็นการเชื่อและคิดกันไปเองที่เล่าต่อ ๆ กันมา เพราะเห็นว่าเหมือนสายสังวาลของเทวดา เหมือนพวกพราหมณ์นักบวช หรือเหมือนผ้าสะพายแล่งของอาจารย์ผู้ทำพิธี จึงทึกทักเอาว่าถ้าเป็นคนทรงแล้วจะแรง แต่ที่ลูกมีรกสะพายแล่งเป็นเรื่องปกติธรรมดา บางคนมีบางคนไม่มี อยู่ที่การดิ้นหมุนตัวของเด็กก่อนคลอดเท่านั้น ส่วนที่ลูกเกือบถูกทำแท้งเป็นเพราะกรรมเจ้าชู้ในอดีตสมัยเป็นผู้ชาย ทำผู้หญิงท้องแล้วให้ไปทำแท้ง แต่ตอนหลังเปลี่ยนใจ ดังนั้นชาตินี้จึงถูกทำแท้งบ้างแต่ไม่สำเร็จ และภรรยากับลูกในอดีตก็ได้ตามมาเป็นกองเสบียงของหมู่คณะและอโหสิกรรมให้กันแล้ว

เฉลยว่าน้องสาวต่างบิดาเคยเป็นเพื่อนทหารด้วยกันมา มีนิสัยประจำคล้ายกันคือเจ้าชู้ ชวนกันไปเจ้าชู้ จึงได้มาเกิดเป็นพี่น้องกันเพราะอัธยาศัยต้องกัน ในพุทธันดรที่ผ่านมาน้องสาวเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช แต่ไม่ได้เจ้าชู้ ต่อมาได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ มีผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอด กลับไปดุสิตบุรีได้ ดังนั้นน้องสาวก็มีบุญที่จะมาช่วยงานวัดได้เมื่อจบการศึกษาแล้ว ส่วนคุณแม่เป็นกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีก็ทำบางทีก็ไม่ทำ ดังนั้นบางชาติก็เจอหมู่คณะ บางชาติก็ไม่เจอ

เฉลยว่าตัวลูกเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา โดยพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ตอนเป็นทหารหนุ่มเป็นคนมีวินัย เป็นที่สนใจของสาว ๆ รูปร่างสูงใหญ่ มีคารมที่ดึงดูดใจเพศตรงข้าม จึงมีภรรยามากมายมหาศาล ทำหน้าที่ของพระราชาอย่างเต็มที่โดยไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง และเงื่อนไข ออกรบก็แคล้วคลาดและรบชนะศึก ต่อมาเมื่อพระราชาสละราชสมบัติออกบวชก็ได้ออกบวชตามด้วย ก่อนบวชได้ไปขออโหสิกรรมกับภรรยาทั้งหลาย แต่บางคนให้อโหสิกรรมอย่างเสียไม่ได้ บางคนให้ด้วยความเต็มใจ ดังนั้นวิบากกรรมจึงยังไม่หมดและตามมาในชาตินี้ได้ เมื่อบวชแล้วก็ตั้งใจทำหน้าที่เผยแผ่จนธรรมะขยายไปได้กว้างไกล มีผลการปฏิบัติธรรมที่กลับไปดุสิตบุรีได้

เฉลยว่าลูกและทีมงานพิเศษ ในพุทธันดรที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวชและได้ออกบวชตาม มีส่วนน้อยบางคนเป็นกุลธิดาที่เบื่อหน่ายการครองเรือน และอธิษฐานจิตมาประพฤติพรหมจรรย์ช่วยงานพระศาสนาวิชชาธรรมกาย จึงมารับงานนี้ในปัจจุบัน ให้ตั้งใจทำงานให้ดีจะได้เป็นบารมีติดตัวไป ส่วนหัวหน้าทีมงานพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาในตระกูลที่มีฐานะ เป็นอุบาสิกาคนสำคัญของหมู่คณะ มีใจรักที่จะประพฤติพรหมจรรย์ คอยสนับสนุนทุกเรื่องรวมทั้งดูแลพระภิกษุ โดยเฉพาะคนในทีมงานเป็นอดีตภิกษุที่หัวหน้าทีมเคยอุปัฏฐากในชาตินั้น จึงมีสายบุญร่วมกัน เห็นรูปอ่านประวัติก็ชวนมาทำบุญพิเศษได้เลย และเพราะชอบสนับสนุนการเล่าเรียนศึกษาของพระภิกษุสามเณรและลูกน้องบริวาร ชาตินี้จึงมีปัญญามาก มีความรอบรู้จนได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าอย่าให้เคร่งเครียดจนเกินไป ทำตามที่บอกไม่ช้าก็จะเห็น การนั่งสมาธิไม่ยาก ทำตามที่หลวงพ่อบอกไว้แค่นั้นเอง อย่าทำเกินเลย นั่ง นอน ยืน เดิน ให้อยู่ในศูนย์กลางกาย อย่าไปลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ทำสบาย ๆ เดี๋ยวก็ได้เอง

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าชายชุดขาวที่ลูกสาวคนโตเห็นเดินอยู่ในบ้านหลายครั้งคือเพื่อนซี้ที่เป็นบริวารของอาจารย์วิทยาธร มาเยี่ยมเป็นครั้งคราวและมารอเพื่อจะรับกลับไปอยู่กับอาจารย์วิทยาธรอีก ผู้ชายที่เห็นนั่งอยู่ในรถก็คือเพื่อนซี้คนเดียวกัน ส่วนผู้หญิงชุดขาวที่เด็กข้างบ้านเห็นมาสระผมให้คือเพื่อนหญิงของเพื่อนซี้ ซึ่งเป็นบริวารของอาจารย์วิทยาธรอีกคนหนึ่งของลูกสาวคนเล็ก ตอนเป็นบริวารมีทั้งเพื่อนหญิงเพื่อนชาย ที่เด็กข้างบ้านเห็นได้เพราะเด็กจิตอ่อนจึงตรงกันกับผู้หญิงชุดขาวนั้น มาให้เห็นก็เพื่อมาเยี่ยมลูกสาวคนเล็กและหยอกล้อเด็กเท่านั้น ตามวิสัยของบริวารอาจารย์วิทยาธร

ผู้ที่เสียใจมากที่สุดเมื่อมีผู้พ่ายแพ้คือหลวงพ่อ เพราะอยากพาทุกรูปกลับวงบุญพิเศษ และให้ได้ทำวิชชาเหมือนสมัยหลวงปู่ สังขารหลวงพ่อเริ่มโรยราอายุ 62 ปีแล้ว สิ่งที่ใฝ่ฝันตั้งแต่อายุ 19 ปียังไม่สมหวัง ได้เพียงศาสนวัตถุ ศาสนสถาน ศาสนบุคคลที่มากกว่าผู้ใดในโลก แต่วิชชาธรรมกายยังไม่บังเกิดขึ้นในตัวของลูกทุกคน

การลาสิกขาให้เฉพาะผู้จำเป็นที่ลางานมาบวชเฉพาะในพรรษาและต้องออกไปทำหน้าที่เป็นกองเสบียง แต่ผู้ที่มาด้วยความสมัครใจและหัวใจแน่วแน่จะศึกษาวิชชาธรรมกายไม่ควรลาสิกขา ต้องเพิ่มความเป็นพระขึ้นทุกวัน ภารกิจในพรรษานี้คือการปฏิบัติธรรม เป็นพรรษาแห่งการติวเข้มการบำเพ็ญสมณธรรม การเจริญสมาธิภาวนา

ถ้ามีผู้เข้าถึงวิชชาน้อยถือว่าอันตรายมาก หากไม่ประมาทในการดำเนินชีวิตและการสร้างบารมีก็จะได้กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ แต่ยังไม่มีเครื่องยืนยันว่าจะกลับไปได้ จะยืนยันได้ต่อเมื่อตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกายในตัว อย่างน้อยให้ดวงใสสว่าง ดีที่สุดที่ปลอดภัยคือเข้าถึงพระธรรมกายในตัว

หลวงพ่อกล่าวว่าถ้าจะไปด้วยกันต้องว่าตามกัน จะชวนไปสู่ที่สุดแห่งธรรม มีที่พักกลางทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะชักชวนให้สั่งสมบุญทุกบุญไม่ให้ตกบุญแม้แต่บุญเดียวจนหมดอายุขัย เพื่อให้บุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขความสำเร็จ อุดมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติไปทุกภพทุกชาติ

หลวงพ่อปรารภการสร้างองค์พระวันละหนึ่งองค์ ถวายบูชาคุณหลวงปู่และคุณยายอาจารย์ พร้อมมอบบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน แล้วนำกล่าวทำประจำวันว่า สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ผลคือทันทีที่คุณพ่อละจากโลกนี้ไป ท่านรู้สึกเหมือนหลับแล้วตื่นขึ้น กลางวิมานไม้หลังใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายเรือนหอในเมืองมนุษย์ พร้อมกับเปลี่ยนเป็นเทพบุตรภุมเทวาระดับไฮโซในทันที

เล่าว่าด้วยผลบุญที่ลูกตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แบบไม่มีข้อแม้ข้ออ้างและเงื่อนไข โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันอยู่เขตใน จะเป็นผลทำให้พระธรรมกายเมตตาไปโปรดและสอนสมาธิให้ท่านเทพบุตรภุมเทวา หรือคุณพ่อของลูกที่วิมานไม้หลังใหญ่ของท่าน

นอกจากสอนสมาธิ พระธรรมกายยังสอนให้ท่านเทพบุตรอย่าประมาท เพราะที่ท่านได้มาบังเกิดเป็นภุมเทวาระดับไฮโซได้ ก็เพราะได้ลูกสาวดี ที่ไปช่วยให้ท่านนึกถึงบุญทุก ๆ บุญในช่วงชิงช่วง จึงมีใจผ่องใสก่อนเสียชีวิต และย้ำอีกว่าบาปที่เคยทำผิดกฎแห่งกรรมไว้นั้นไม่ได้สูญหายไปไหน

ท่านเทพบุตรภุมเทวาฝากสารความรักและความคิดถึงมาถึงลูกและทุกคนในครอบครัว ว่าท่านดีใจมากที่พระธรรมกายเมตตามาโปรด พระธรรมกายที่มาหาท่านช่างงดงามจริง ๆ แม้ไม่เคยเห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์จริงมาก่อน แต่การได้เห็นพระธรรมกาย ก็ทำให้รู้สึกเหมือนได้อยู่ต่อหน้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริง ๆ จนเชื่อมั่นในอานุภาพของพระพุทธศาสนามาก และอยากให้ทุกคนได้เห็นพระธรรมกายเหมือนที่ท่านเห็น

ท่านเทพบุตรบอกว่าตอนนี้มีความสุขสบายมาก เพราะไม่ต้องลำบากกาย และไม่ต้องให้ใครมาดูแลเหมือนสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านขอขอบคุณทุกคนที่มาคอยดูแลในสมัยที่ท่านป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ถ้าไม่ได้ป่วยแบบนั้นทุกคนก็คงไม่ต้องลำบากและเป็นภาระ

เมื่อครบเจ็ดวัน ครอบครัวได้ทำบุญต่าง ๆ อุทิศส่งบุญไปให้ ท่านเทพธิดาก็ได้รับบุญและอนุโมทนาด้วยความปลื้มปีติเบิกบานใจมาก เมื่อเห็นภาพบุญที่ทุกคนทำอุทิศมาให้ รัศมีกายและเครื่องประดับของท่านก็ยิ่งเปล่งประกายสว่างวาบขึ้น เพราะชาวสวรรค์เวลาปีติกับเรื่องบุญรัศมีกายจะสว่างวาบออกมา จากนั้นถึงเวลาจึงเสด็จกลับสู่ทิพยวิมานของท่านที่ดุสิตบุรี

สามเณรเล่าว่าเมื่อหันกลับไปดูโลกภายนอกก็เห็นแต่ความวุ่นวาย เพราะชีวิตของฆราวาสกลางคืนเป็นควัน กลางวันเป็นไฟ มีแต่ความทุกข์และหาความสุขได้ยาก แต่ชีวิตของสามเณรมีแต่ความสุขเพราะได้อยู่กับหลวงพ่อ กลางคืนก็ไม่เป็นควันกลางวันก็ไม่เป็นไฟ มีแต่กลางใจเป็นดวงแก้ว กลางดวงแก้วเป็นองค์พระ และกลางองค์พระใสขึ้นทุกวัน

โยมแม่เห็นองค์พระที่ชัดใสสว่าง ทำให้มีความสุขหล่อเลี้ยงใจท่านอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นความสุขที่แท้จริงภายในและเป็นสุขที่ดีที่หนึ่ง

เมื่อโยมแม่เข้าถึงดวงธรรมภายในกลางกายและเห็นองค์พระภายในที่ชัดใสสว่าง ผลแห่งบุญนั้นก็ไปดึงบุญต่าง ๆ ที่ท่านทุ่มเททำไว้ทั้งในภพชาติปัจจุบันและจากภพชาติในอดีตให้ได้ช่องส่งผลด้วย จึงทำให้ท่านมีอาการเจ็บป่วยจากโรคร้ายน้อยกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งที่ตามจริงต้องทุกข์ทรมานมาก

เรื่องไม่ตรงเวลาก็ต้องมีการผัดผ่อน และการผัดผ่อนก็มีข้ออ้างแก้ตัว กี่ข้ออ้างก็เท่ากับกี่คำโกหก ทุกครั้งที่โกหก ความมั่นใจก็ลดลง อย่าดูเบาความมั่นใจที่ลดลงนี้ เพราะเวลานั่งสมาธิ องค์พระหรือดวงแก้วไม่ได้เกิดชัดขึ้นมาทันที เริ่มจากเงา ๆ ทั้งนั้น ถ้าเราวางเฉยและมั่นใจว่าเมื่อก่อนเงา ๆ ก็ไม่มี นี่ของจริงมาแล้ว ก็ไม่มีความสงสัย แต่คนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองจะสงสัยไปหมด สรุปว่าศีลข้อที่สี่ก็พังไปด้วย

สอนว่าต้องพัฒนากาย วาจา ใจ ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการตรึกระลึกนึกถึงองค์พระไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ทั้งตอนหลับตา ลืมตา นั่ง นอน ยืน เดิน ให้เห็นท่านใสแจ่มอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้ใจอยู่กับท่านได้ตลอด

เล่าว่าเห็นองค์พระเป็นแก้วโปร่งใสมองทะลุได้ และไม่ว่าทำอะไรก็เห็นท่านอยู่ในกลางท้องตลอด ตั้งแต่มีองค์พระอยู่กลางท้อง เขารู้สึกมีความสุขจนบอกไม่ถูก จิตใจเบิกบาน หน้ายิ้มได้ตลอดเวลา ครูไม่ใหญ่แทรกว่าหน้ามันยิ้มเอง

เล่าว่าหลังจากท่านเทพบุตรใหม่ ซึ่งก็คือสามีของผู้เขียนจดหมาย ได้เดินทางกลับไปที่วิมานบนสวรรค์ชั้นดุสิตแล้ว ท่านได้ฝากสารแห่งความรักและความปรารถนาดีมาถึงภรรยาและลูก ๆ ทุกคน ว่าแม้ตัวท่านจะจากไปแล้ว แต่ความรักที่มีต่อภรรยาผู้เป็นเทพธิดาในเมืองมนุษย์และต่อลูก ๆ ทุกคนก็ไม่มีวันเสื่อมคลาย ครูไม่ใหญ่แซวว่าหวานถึงดุสิตเลย

ท่านเทพบุตรปรารถนาอยากให้ภรรยาและลูก ๆ ทุกคนได้มาอยู่ที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ด้วยกัน เพราะทิพยวิมานและทิพยสมบัติที่อยู่บนสวรรค์แห่งนี้ล้วนประณีตสวยงามและวิจิตรตระการตาเกินกว่าจะบรรยายได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านอยากให้ไปอยู่ใกล้ ๆ กัน

สารส่วนที่ถึงหมู่ญาติและเพื่อนกัลยาณมิตรทุกคน ท่านเทพบุตรรู้สึกซาบซึ้งและขอขอบพระคุณในความเมตตาของคณะพระภิกษุสงฆ์และเพื่อนกัลยาณมิตรที่มาร่วมเป็นกุศลสวดพระอภิธรรมให้ร่างของท่าน และบอกว่าตอนนี้ท่านได้มาอยู่ที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ตามที่ได้ตั้งความปรารถนาไว้แล้ว