ดุสิตบุรีและภพภูมิ

ในพุทธันดรที่ผ่านมา ผู้เขียน คุณแม่ และพี่น้องทุกคนยกเว้นคุณพ่อ ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะในกองเสบียง ส่วนพระพี่ชายบุญธรรมเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้บวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีหน้าที่เผยแผ่ ผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน กลับไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ และได้ลงมาสร้างบารมีถึงสองรอบ หลานชายลูกของน้องสาวคนที่หนึ่งก็ได้ลงมาสองรอบ นอกนั้นไม่ใช่ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ทุกบุญ และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (ท้ายช่วง Whisper ถอดตัวอักษรซ้ำ)

กลับมาที่จดหมายของคุณพ่อ (ของลูกชายจบไปแล้ว) กลางปี 2548 คุณหยางได้มาอบรมโครงการนานาชาติ (ถอดว่า ธรรมธรรมนาชาติ น่าจะเป็นธรรมทายาทนานาชาติ ยังไม่ยืนยัน) ยิ่งเข้าใจหลักธรรมมากขึ้น ปีนี้ตั้งใจลาพักงานบินมาช่วยโครงการนั้น ครอบครัวมีชีวิตใหม่ได้เป็นครอบครัวธรรมกาย เพราะวิธีปฏิบัติที่หลวงพ่อและครูไม่ใหญ่แนะนำ ตั้งใจสร้างบุญให้สมบูรณ์เพื่อติดตามหมู่คณะไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพครอบครัวนักบุญตระกูลหยางที่สดใสกันทั้งบ้าน (ภาพวันมาฆบูชา) ชวนสาธุ แล้วบอกว่าพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งปัญญาและเหตุผลที่ต้องรักษาไว้

น้องนักศึกษาที่สนิทเหมือนพี่น้องเคยเป็นพี่น้องกันมาจริง ผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตรให้เขาเหมือนชาตินี้ บุญเก่าที่ทำร่วมกันทำให้ฝันเห็นเขาก่อนพบตัวจริง นักศึกษาคนอื่นก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกุลบุตรกุลธิดาเมื่อพุทธันดรที่แล้ว เป็นกลุ่มเดียวกัน ความตั้งใจจะรวมนักศึกษาทุนหนึ่งอำเภอในยุโรปจะสำเร็จในระดับหนึ่ง เพราะบางคนมีเชื้อสายบุญมาก บางคนมีน้อย ต้องมีกำลังใจแม้บางคนปฏิเสธ พุทธันดรที่แล้วผู้เขียน สามี และลูกทั้งสามสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง แต่ลูกชายคนที่สามได้บวช สามีเกิดเป็นชาวต่างชาติต่างศาสนาแต่สนับสนุนการทำบุญ ให้ลูกเข้าวัดเต็มที่ และจะบวชเมื่ออายุมากขึ้น เพราะมีสายบุญกับหมู่คณะและพระพุทธศาสนา เพียงพลัดไปเกิดต่างประเทศ ช่วงราว 7169-7199 ถอดเพี้ยน (น่าจะเป็นคำตอบเรื่องพี่ที่ชวนเข้าวัด) บรรทัดสุดท้ายให้อธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย ไฟล์จบตรงนี้ ไม่มีช่วงคำขวัญปิดรายการ

คุณปู่ความจำเลอะเลือนเพราะตอนค้าขายบางทีโกหกทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ รวมกับความเสื่อมของสังขาร ตายแล้วไปถึงเขตที่ภุมเทวามารอรับตัว แต่ขออนุญาตเจ้าหน้าที่กลับมาบอกครอบครัว เจ้าหน้าที่อนุญาต ประกอบกับสายบุญที่เชื่อมกายยังมีอยู่บาง ๆ จึงกลับเข้าร่างได้ ต้องประกอบด้วยหลายอย่าง ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว พ่อต้องย้ายออกจากทาวน์เฮาส์ที่ซื้อด้วยเงินตัวเอง เพราะชาติก่อนเป็นลูกชายคนโต เมื่อบิดาเสียชีวิตได้บีบให้น้อง ๆ ออกจากบ้าน แม่และลูก ๆ เกิดเป็นภรรยาและบุตรในชาตินั้น พลอยอนุโมทนาบาปด้วยการยินดีในการกระทำของพ่อ จึงต้องออกกันทั้งบ้าน (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)

พุทธันดรที่ผ่านมาเจ้าของจดหมายเป็นกุลธิดาที่เบื่อหน่ายการครองเรือน ปรารถนาจะประพฤติพรหมจรรย์ และเป็นกองเสบียงของหมู่คณะ ผลการปฏิบัติได้ดวงใส พอตัวรอดกลับไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษได้ ถ้าอยากเกิดเป็นผู้ชายได้บวชในภพชาติต่อไป ต้องประพฤติพรหมจรรย์และอธิษฐานจิตให้ได้เกิดเป็นผู้ชาย ได้บวชบ่อย ๆ พ่อแม่และน้องสาวมีสายบุญกับหมู่คณะแบบกองเสบียง บางชาติเจอหมู่คณะบางชาติไม่เจอ มีสายบุญน้อย ให้ใจเย็น ๆ อดทนทำหน้าที่กัลยาณมิตร ทำบุญแล้วหมั่นอธิษฐานให้ท่านได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ อธิษฐานตามกันไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าทิ้งกัน ท้ายช่วงมีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที

ไฟล์ไม่มีต้นคำตอบเรื่องสาเหตุมะเร็งกล่องเสียงของเตี่ย ได้ยินเพียงท่อนท้ายว่าบางครั้งเผลอพูดคำหยาบกับผู้ใหญ่ในตระกูลและผู้มีศีล มารวมส่งผล ตายแล้วเตี่ยไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับทุกบุญที่อุทิศไปให้ ทำให้สภาพดีขึ้น มีบ้านใหญ่ขึ้น มีอาหารทิพย์และเสื้อผ้าทิพย์เพิ่มขึ้น ท่านดีใจมาก หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส และฝากขอบคุณมา

ข้อแถมถึงสามีภรรยาที่เป็นกัลยาณมิตรให้เจ้าของจดหมายพร้อมลูกชายลูกสาว ครูไม่ใหญ่ถามว่าครอบครัวนี้ฟังอยู่หรือเปล่า มีเสียงตอบว่าฟังอยู่ครับ แล้วเล่าว่าลูกโตแล้ว คนโตเป็นผู้ชาย คนเล็กเป็นผู้หญิงที่ตอนเด็กชอบแกล้งพี่ ลูกเพิ่งกลับจากต่างประเทศ ในพุทธันดรที่ผ่านมาครอบครัวนี้ก็เป็นพ่อแม่ลูกกันเหมือนชาตินี้ สร้างบารมีแบบกองเสบียงตามกำลังอย่างสม่ำเสมอ และที่สำคัญกลับดุสิตบุรีได้ทั้งครอบครัว ชาตินั้นมีลูกมากกว่านี้ แต่ลูกชายลูกสาวสองคนนี้สร้างบารมีมากกว่าพี่น้องทุกคนจึงได้มาเกิดร่วมกันอีก ที่เหลือกำลังบุญไม่พอจึงไปเกิดกับคนอื่น ชาตินี้ให้ทั้งครอบครัวสร้างบารมีเต็มที่กว่าเดิม สมบัติจะเกิดต่อเนื่อง

คุณตาที่มาเป็นผู้สอนคำสอนเทวนิยมเช่นเดียวกับคุณยาย ในอดีตก็เป็นสามีภรรยากับคุณยายและมีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนกัน แต่มีกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งในอดีตและปัจจุบันส่งผลให้เป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนตอนเป็นมนุษย์ กำลังรอคอยจะพบพระผู้เป็นเจ้าแต่ยังไม่เจอ ยังไม่เชื่อเรื่องบุญหรือการเวียนว่ายตายเกิด ไม่สนใจใครในเมืองมนุษย์ และรู้สึกเฉย ๆ กับหลานเพราะหลานไม่ได้นับถือพระเจ้าเหมือนท่าน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความเชื่อต่างกันคือความแตกแยก

ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน ได้ความว่าเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนรับบุญจากต่างประเทศมีส่วนในบุญของทุก ๆ คน รุ่นน้องที่มาปฏิบัติหน้าที่ต่างประเทศด้วยกัน ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกองเสบียงและเป็นกุลธิดา เบื่อการครองเรือนจึงตั้งความปรารถนาจะประพฤติพรหมจรรย์ช่วยงานพระศาสนากับหมู่คณะ เธอลงมาเกิดรอบเดียวในพุทธันดรที่ผ่านมา ส่วนผู้เขียนลงมาสองรอบ มีผลงานพอตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ ครูไม่ใหญ่ว่าชาติที่ผ่านมาจะลงมากี่รอบช่างเถอะ ชาตินี้ต้องเอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีให้ได้ ทั้งสองเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ

คุณพ่อมีเนื้องอกในสมองสามก้อนจนกะโหลกนูน เพราะกรรมที่เคยใช้คนไปลอบตีหัวคู่อริจนบาดเจ็บ กับกรรมฆ่าสัตว์ด้วยการตีหัว เช่นตีหัวปลา มาส่งผล กรรมนิมิตก่อนตายไม่หมองไม่ใส ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญแล้ว สภาพดีขึ้นทุกด้านทั้งหน้าตา ที่อยู่ อาหารทิพย์ ตอนนี้ท่านเริ่มเชื่อเรื่องบุญแล้วและอยากได้บุญเพิ่ม

คุณย่าตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง และไม่ได้มาขอร้องให้ลูกสาวคุณป้าพาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาล ส่วนคุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่อายุห้าขวบแทนน้าสาวคนที่สาม เพราะในอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีประเพณีคลุมถุงชน และเคยจับลูกหลานคลุมถุงชนบ่อยครั้งกว่าน้าสาว วิบากนี้มาส่งผล ทำอย่างไรได้อย่างนั้น เหมือนปลูกองุ่นได้องุ่น ปลูกแอปเปิลได้แอปเปิล

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วอ่านคำตอบ เตี่ยป่วยเป็นโรคความจำเสื่อมเรื้อรังเพราะกรรมมุสาทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทั้งจากการค้าขายและโกหกในชีวิตประจำวัน ก่อนตายหายใจเฮือกหลายวันเป็นเรื่องของสังขารที่ใกล้ละโลก ไม่ได้ห่วงอะไรและไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปด้วยบุญที่ทำให้ก่อนตาย บุญที่อุทิศไปทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน ตอนนี้เตี่ยเข้าใจลูกสะใภ้ดีแล้ว รู้ว่าได้มาอยู่ตรงนี้เพราะลูกชายและลูกสะใภ้ช่วยทำบุญให้ทั้งก่อนและหลังตาย ขอบใจและซาบซึ้ง ชาติต่อไปจะไม่มีเวรภัยต่อกัน ส่วนคุณแม่ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ จึงไม่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าอนาถบิณฑิกเศรษฐีเป็นตัวอย่างในการสร้างบารมี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระภิกษุสงฆ์สอนธรรมะและปฏิบัติธรรมอย่างเดียว ท่านเป็นกองเสบียง ซึ่งสมัยนั้นมีกองเสบียงเยอะทั้งมหาเศรษฐีและพระราชา แต่ท่านเด่นกว่าใครทั้งหมด และปฏิบัติธรรมได้เป็นพระอริยบุคคลด้วย แม้ยามยาก ทรัพย์ที่คนกู้ยืมไปก็ไม่เอามาคืน ทรัพย์ที่ฝังไว้ริมน้ำเพราะสมัยก่อนไม่มีธนาคารก็ถูกน้ำซัดพังไป เทวดามาบอกไม่ให้ไปทำบุญก็ไม่ฟัง ยังทำบุญตลอดไม่เคยขาด ท่านไม่ได้บวชแต่เป็นพระอริยบุคคล สมัยก่อนนิยมบวชครั้งเดียวตลอดชีวิต ไม่มีบวชช่วงสั้น แล้วอธิบายว่าบรรพชิตไม่ต้องทำมาค้าขาย สอนธรรมะอย่างเดียว ญาติโยมไปทำมาหากินแล้วมาทำนุบำรุง เป็นกองเสบียงคู่กัน

เฉลย ผู้เขียนกับเพื่อนสองคนเคยร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง แต่มักกระทบกันด้วยคำพูด ครูไม่ใหญ่ว่าพูดดี ๆ กันก็หมดเรื่อง คำพูดดี ๆ มีอยู่ในตัวเรา เรามีอาณาจักรของปิยวาจา แต่ไม่เปิดประตูใจเข้าไป กลับไปเอาอีกอาณาจักรหนึ่งที่เป็นแคว้นติดกันคือผรุสวาจา เดี๋ยวงอนกันเดี๋ยวดีกันเป็นอย่างนี้มาในชาติที่ผ่านมา นิสัยนี้ยังติดมา ให้รื้อนิสัยทั้งสามคน คิดดี พูดดี ทำดีร่วมกัน วัดจะได้สร้างเสร็จ ถ้ายังกระทบกระทั่งกันแล้วเมื่อไรจะเสร็จ

เฉลยว่าพ่อตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง เพราะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องบุญ เป็นคนดีแบบชาวโลกที่คิดว่าไม่เบียดเบียนใครก็เพียงพอแล้ว ไม่ได้ทำทาน บางครั้งก็สงเคราะห์ญาติบ้าง หรือมีคนชวนก็ทำบ้างเพราะเกรงใจ ภุมเทวาระดับทั่วไปจึงเหมือนคนจนในภพภูมินั้น ตอนนี้ได้รับบุญที่ลูก ๆ อุทิศไปให้แล้ว ไฟล์จบกลางช่วงเฉลย บรรทัดสุดท้ายถอดเสียงเพี้ยน เฉลยข้อที่เหลือ (อายุยืนของพ่อแม่ โรคกระเพาะของแม่ พี่สาวที่ดูแลพ่อแม่ พี่ที่ตายด้วยไวรัสขึ้นสมองและบาดทะยัก น้องสาวที่ยากจน และคำถามเรื่องตัวผู้เขียน) ไม่อยู่ในไฟล์นี้

เฉลยว่าการอธิษฐานเก็บใบโพมาห้อยคอไม่เกี่ยวกับการที่พ่อแม่จะตามมาคุ้มครอง เป็นเพียงความเชื่อเก่า ๆ ที่เชื่อต่อกันมา ครูไม่ใหญ่แซวว่าแปลกที่บอกว่าในตัวมีพระกลับไม่ค่อยเชื่อ ต้นโพบนดาดฟ้าเกิดจากนกที่ไปกินเมล็ดโพแล้วบินมาเกาะบนดาดฟ้าแล้วถ่ายมูลที่มีเมล็ดโพออกมา ได้ดิน น้ำ อากาศพอเหมาะจึงงอก ไม่เกี่ยวกับพ่อแม่ แม่ตายแล้ววนเวียนเป็นภุมมเทวาอยู่ช่วงหนึ่งแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้ว รับบุญไม่ได้ ส่วนพ่อไปเกิดในยมโลกมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเงินเรา มือเรา แก้วเรา ปากเรา ไม่ผิดกฎหมาย แต่ผิดกฎแห่งกรรมซึ่งเป็นกฎสากลที่ทุกคนต้องเจอ

เฉลยว่าเจ้าของเคสกับลูกติดสามีไม่ได้ผูกเวรกันมา เป็นเหตุปัจจุบันที่เด็กเกรงจะมาแย่งความรักของพ่อ แต่เจ้าของเคสอดทน ให้อภัย ทำแต่ความดีตอบ จึงชนะใจในที่สุด ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นวิธีที่ถูกต้อง เหมือนแก่นจันทน์ตอบแทนคมขวานด้วยความหอม เป็นการชนะอย่างถาวร เมื่อชนะใจแล้วก็ได้ความรักตอบมา ส่วนสามีปัจจุบันในอดีตเคยเป็นสามีภรรยากัน ทะเลาะกันทีก็เลิกกันที ต่างไปหาคู่ในอุดมคติใหม่แต่ไม่สำเร็จจึงกลับมาคืนดี ชาตินี้จึงมาเจอกันในสภาพที่ต่างมีลูกติด สามีเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกองเสบียง ส่วนการบวชตลอดชีวิตต้องใช้กำลังใจสูง (ช่วงท้ายถอดเพี้ยนบางส่วน) แล้วให้สร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิต

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณตาเสียชีวิตเพราะหมดอายุขัย ตายแล้วเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง จากบุญที่ทำตามประเพณีในหมู่บ้าน บุญที่ลูกอุทิศไปให้ท่านได้รับแล้ว ทำให้ท่านมีสภาพดีขึ้นทุกด้าน รัศมีขึ้น บ้านสวยขึ้น เสื้อผ้าและอาหารทิพย์ดีขึ้น ท่านดีใจมากและอนุโมทนาบุญกับลูกทุกวันที่มาสร้างบารมีในวัด ถ้ารักท่านก็ควรทำให้ท่านได้อนุโมทนาทุกวัน เพราะท่านรำพึงว่าถ้าวันไหนไม่ได้บุญ จะต้องเป็นภุมเทวาอยู่ใต้การปกครองของเขาอย่างนี้ตลอดไปหรือ อยากเลื่อนชั้นไปอยู่ที่ที่ดีกว่า คนในบ้านก็ไม่มาวัด มีหลานคนนี้คนเดียวที่ให้ท่านอนุโมทนาได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคุยกันสนุกตามภาษาพ่อลูก

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อเป็นกัลยาณมิตรพาลูกมาสู่เส้นทางสร้างบารมี เพราะในอดีตเคยเกิดเป็นลูกของท่านและท่านพามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ชาตินี้ท่านให้กำเนิดทั้งกายมนุษย์และให้กำเนิดในเส้นทางสร้างบารมี เป็นสุดยอดแห่งบิดา เป็นพ่อแก้ว ลูกควรไปเคารพกราบไหว้บูชาท่าน ส่วนคุณแม่กับน้องสาวคนละพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอหมู่คณะบางชาติไม่เจอ ลูกจะเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านต้องอดทน ค่อย ๆ ประคองด้วยใจที่ใสเยือกเย็น ทำบุญทุกครั้งให้อธิษฐานจิตขอนำพาคุณแม่กับน้องสาวมาสร้างบารมี แต่ก่อนอื่นต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ตัวเองก่อน

ครูไม่ใหญ่เฉลยต่อว่าด้วยความเบื่อหน่ายการครองเรือน เจ้าของเคสจึงตั้งความปรารถนาไว้ตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมาว่า ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์จะประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีในภพชาติต่อไป คิดอย่างนี้ยาวนานตั้งแต่เป็นมนุษย์จนตายแล้วก่อนลงมาเกิด นี่เป็นความปรารถนาของลูกเอง จึงต้องทำให้สมหวังสำเร็จ ผังสำเร็จจะได้หนาแน่น ถ้าทำไม่สำเร็จผังก็ล้มสลาย จะโลเลอยู่เรื่อย ๆ ถ้าชีวิตโลเลก็เหมือนเรือที่เหออกนอกเส้นทาง แต่ในชาตินั้นยังพอชื่นใจ คือได้เป็นกองเสบียงของหมู่คณะ แม้ทรัพย์ไม่ค่อยมีเพราะสามีกับลูกผลาญหมด และมีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส เพราะเบื่อแล้วก็คลายความผูกพัน ครูไม่ใหญ่ว่าเหมือนเพลงคลายความผูกพัน แล้วเข้าเพลง

ครูไม่ใหญ่ว่าโลกยังมีวิบากกรรมกาเมเจ้าชู้อยู่อีกเยอะ แม้เป็นผู้หญิงก็ยังมี แต่ในชาตินั้นเจ้าของเคสเบื่อหน่ายในทุกสิ่ง ตั้งใจปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส พอตัวรอดไปดุสิตบุรีได้ และตั้งความปรารถนามาจากดุสิตบุรี ดังนั้นถ้าอยากเกิดเป็นผู้ชายได้บวช ต้องตั้งใจมั่นประพฤติพรหมจรรย์ สร้างบารมีเต็มที่จนหมดอายุขัย และอธิษฐานจิตให้ได้เกิดเป็นผู้ชายได้บวช ต้องทำผังให้หนาแน่น อย่าโลเล ไม่งั้นผังโลเลจะติดตัวไป แล้วสิ่งที่คิดไว้จะไม่เป็นดังคิด จะเจอสิ่งที่คาดไม่ถึง

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าเพื่อนสนิทที่นิสัยต่างกันแต่ไม่เคยขัดแย้ง เพราะเคยเป็นกัลยาณมิตรกันมา เป็นกุลธิดาทั้งคู่ในพุทธันดรที่ผ่านมา เพื่อนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง และเบื่อหน่ายความทุกข์ในการครองเรือนเหมือนกันเลย จึงตั้งใจว่าจะประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีในภพชาติต่อไป ชาตินี้จึงต้องตั้งใจมั่นในการสร้างบารมีตามที่ปรารถนาไว้ ชาตินั้นเพื่อนมีผลการปฏิบัติถึงดวงใส ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ เป็นสหายที่เจอเหมือนกันคิดเหมือนกัน ครูไม่ใหญ่อธิบายลำดับ นิพพิทา วิราคะ วิมุตติ วิสุทธิ สันติ นิพพาน ว่าเบื่อแล้วก็คลาย คลายก็หลุด หลุดก็บริสุทธิ์ ใจบริสุทธิ์ก็นิ่ง ดับทุกข์ได้

เฉลย พระอาจารย์เป็นปอดติดเชื้อมรณภาพกะทันหันเพราะกรรมปาณาติบาตหลายอย่างรวมกัน โดยเฉพาะพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ออกรบฆ่าข้าศึกจำนวนมาก ทรมานข้าศึกด้วยการกดหัวลงน้ำจนสำลักตาย ยุคนั้นมนุษย์อายุยืนเป็นหมื่นปีรักษาศีลข้อหนึ่งได้ดี ปาณาติบาตเกิดยากเป็นหนึ่งในล้าน จึงเป็นกรรมหนัก บุญบวชช่วยยืดอายุได้บ้างแต่บวชตอนอายุมากแล้ว วิบากจึงตัดรอนได้ง่าย มรณภาพแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตนอก เพราะบุญบวชยังไม่พอจะอยู่เขตใน พุทธันดรก่อนก็ตัดสินใจมาบวชช้าเหมือนชาตินี้ ครูไม่ใหญ่สอนว่าบางคนขอชาติสุดท้ายแล้วชาติหน้าจะบวชจริง ๆ อย่าไปขอชาติสุดท้าย ให้ถือว่าชาตินี้คือชาติที่ต้องบวชตลอดชีวิต เอาบุญบวชให้หนาแน่น ชาติต่อไปจะได้ม้วนเดียวจบ

เฉลย คุณแม่สร้างบารมีกับหมู่คณะมาโดยเป็นกองเสบียง ส่วนลูกในพุทธันดรที่ผ่านมาก็เป็นหมอ เป็นหมอทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ภายหลังได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต บวชแล้วทำหน้าที่เผยแผ่และช่วยดูแลเพื่อนสหธรรมิกยามเจ็บไข้ ได้ปฏิบัติจนเข้าถึงพระในตัว ละโลกแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษได้อย่างสบาย

เฉลย ผู้เขียน สามี และลูก ๆ สร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภทเรื่อย ๆ เริ่มทำบุญแบบเผื่อเหนียว คู่บุญคู่บารมีก็เผื่อเหนียวไว้ด้วยกันทั้งคู่ ทำบุญด้วยกันเผื่อบุญมีจริง ผลจึงได้แบบเผื่อเหนียว ขนาดเป็นคู่บุญยังมีความเห็นไม่ตรงกันบางเรื่อง เรื่องเล็กน้อยก็ปรับให้ตรง ให้ยอม ๆ กันและพูดด้วยเหตุผล ถ้ายังไม่พร้อมคุยก็ไปเที่ยวใกล้ ๆ ให้สบายก่อนแล้วกลับมาคุยกัน วิบากกรรมมีกันทุกคน ให้ตั้งใจสร้างบุญมาก ๆ จะไปเจือจางวิบาก หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย และอธิษฐานจิตให้ได้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ประกาศพิธีบรรพชาอุปสมบทที่อุโบสถวัดพระธรรมกาย โดยมีพระธรรมกิตติวงศ์เป็นพระอุปัชฌาย์ (วันเวลาเริ่มพิธีและบางประโยคถอดเพี้ยน) ผู้เข้าบรรพชาอุปสมบทจำนวนมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้ามาร่วมพิธีจะมีส่วนสืบทอดอายุพระศาสนา ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย บุญนี้ปิดอบายไปสวรรค์ ปิดอบายแปลว่าไม่ต้องไปมหานรก ยมโลก เปรต อสุรกาย เมื่อระลึกถึงบุญนี้ได้ บุญจะฉุดเราไปก่อน ทุกคนเคยดำเนินชีวิตผิดพลาดมาในแต่ละภพชาติ จึงชวนมาเอาบุญใหญ่ คืนนี้นอนหัวค่ำ ครูไม่ใหญ่จะเลิกเร็วหน่อย ตื่นแต่เช้ามาเอาบุญ ไม่อยากให้ตกบุญ บวชทั้ง 123 รูปไม่ใช่เรื่องเล็ก แล้วอธิบายว่าสวรรค์ไม่ได้อยู่บนฟ้าอย่างเดียว บนพื้นมนุษย์ก็มีภุมเทวา ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก กลับมาบอกว่าเพราะยังไม่มีบุญไปตัดรอนข้อผิดพลาดในชีวิต ยังไม่หมดกิเลสก็มีโอกาสผิดพลาดทั้งกายวาจาใจ จึงชวนมาเอาบุญใหญ่ พรุ่งนี้มาแต่เช้า

หมาที่บ้านชอบหอนตอนพระมาบิณฑบาตเป็นประจำ เพราะมันเห็นคุณตาที่ตายแล้วไปเป็นภุมเทวา วนเวียนอยู่ที่บ้านและใกล้ยายเพื่อคอยรับบุญ คุณตาเห็นยายเล่นไพ่ก็ไม่ชอบเลย สะกิดแล้วแต่ยายไม่รู้เรื่อง คุณตาได้รับบุญที่ส่งไปแล้วทำให้ความเป็นอยู่ดีขึ้น แต่ยังอยู่ที่บ้านของยาย ครูไม่ใหญ่หยอกว่าคืนนี้จะบอกให้ไปเข้าฝัน หรือไม่ก็ไปดึงขายาย

อาโกะกับผู้เขียนและแม่เคยเป็นญาติกัน บางชาติเป็นเพื่อนสนิท เป็นกัลยาณมิตรให้กันต่อเนื่อง และเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะ ลุงที่เป็นเพื่อนของอาโกะก็เป็นกองเสบียง แต่ไม่ค่อยได้นั่งสมาธิ ได้รับข้อมูลที่คลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง จึงทำบุญแค่ระดับจุลเศรษฐีทั้งที่มีกำลังทำระดับบรมเศรษฐี ต้องนั่งสมาธิมาก ๆ อยู่ในแวดวงกัลยาณมิตร สั่งสมบุญและเข้าใจการสร้างบารมีของหมู่คณะ มีจิตมุ่งมั่นถึงจะไปดุสิตบุรีได้ พ่อ แม่ พี่ชาย และผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง ผู้เขียนกับพี่ชายเคยบวชทั้งช่วงสั้นช่วงยาว บางชาติบวชตลอดชีวิต ชาตินี้ถ้าจะบวชตลอดชีวิตต้องใช้กำลังใจสูงและอยู่ในหมู่กัลยาณมิตร ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตไปพบกันที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเกินสี่ทุ่มแล้ว ผู้เขียน แม่ ลูกสาว และลูกชาย มีกรรมเสมอกันจึงมาเกิดร่วมกัน ยกเว้นลูกชายที่มาเพราะกรรมทำแท้งผูกกันไว้ ที่ต้องพลัดพรากกันเสมอเพราะมีกรรมคล้ายกันสมัยเป็นผู้ชายเจ้าชู้ทิ้งบุตรภรรยาให้ลำบาก ผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงแล้วพลัดไปหลายพุทธันดรเพราะกรรมเจ้าชู้ บุญเก่าจึงดึงดูดให้มาเจอกันอีก อย่าประมาท ส่วนน้องที่ประคับประคองในเส้นทางสร้างบารมี เคยเป็นกัลยาณมิตรในชาติที่เป็นผู้ชายเจ้าชู้ และเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา (ช่วงนี้ถอดเพี้ยน) มีผลการปฏิบัติธรรมเห็นดวงใส ละโลกไปดุสิตบุรี จึงให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และกลับดุสิตบุรีให้ได้

ตอบว่าเจ้าของจดหมาย สามี และลูกสาวสองคนสร้างบารมีร่วมกันมาโดยเป็นกองเสบียงและสนับสนุนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย ลูกสาวคนหนึ่ง (ชื่อเรียกถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่เรียกว่าไฮโซ) ตั้งความปรารถนามาตั้งแต่ชาติที่แล้วว่าขอมีส่วนเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายให้กว้างไกล ชาตินี้ต้องทำให้สำเร็จ แต่ให้ระวังเรื่องหนุ่ม ๆ ที่มาแรง ลูกสาวมีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส องค์พระใส เอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ เป็นผู้มาจากดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ลงมาสร้างบารมี ทำมโนปณิธานที่มอบหมายไว้ได้สำเร็จ ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญและอธิษฐานจิต ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ

ผู้ที่เสียใจมากที่สุดเมื่อมีผู้พ่ายแพ้คือหลวงพ่อ เพราะอยากพาทุกรูปกลับวงบุญพิเศษ และให้ได้ทำวิชชาเหมือนสมัยหลวงปู่ สังขารหลวงพ่อเริ่มโรยราอายุ 62 ปีแล้ว สิ่งที่ใฝ่ฝันตั้งแต่อายุ 19 ปียังไม่สมหวัง ได้เพียงศาสนวัตถุ ศาสนสถาน ศาสนบุคคลที่มากกว่าผู้ใดในโลก แต่วิชชาธรรมกายยังไม่บังเกิดขึ้นในตัวของลูกทุกคน

การลาสิกขาให้เฉพาะผู้จำเป็นที่ลางานมาบวชเฉพาะในพรรษาและต้องออกไปทำหน้าที่เป็นกองเสบียง แต่ผู้ที่มาด้วยความสมัครใจและหัวใจแน่วแน่จะศึกษาวิชชาธรรมกายไม่ควรลาสิกขา ต้องเพิ่มความเป็นพระขึ้นทุกวัน ภารกิจในพรรษานี้คือการปฏิบัติธรรม เป็นพรรษาแห่งการติวเข้มการบำเพ็ญสมณธรรม การเจริญสมาธิภาวนา

ถ้ามีผู้เข้าถึงวิชชาน้อยถือว่าอันตรายมาก หากไม่ประมาทในการดำเนินชีวิตและการสร้างบารมีก็จะได้กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ แต่ยังไม่มีเครื่องยืนยันว่าจะกลับไปได้ จะยืนยันได้ต่อเมื่อตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกายในตัว อย่างน้อยให้ดวงใสสว่าง ดีที่สุดที่ปลอดภัยคือเข้าถึงพระธรรมกายในตัว

ความสงบที่บ้านวังเวงสักหน่อย เพราะด้านหนึ่งของบ้านติดกับสุสานฝังศพ ชาวญี่ปุ่นทั่วไปเชื่อว่าคนเราต้องตาย ตายแล้ววิญญาณบรรพบุรุษจะอยู่ที่หลุมศพ (โอฮากะ) ปีละครั้งลูกหลานและหมู่ญาติจะไปไหว้หลุมศพบรรพบุรุษพร้อมเครื่องเซ่นไหว้ ครูไม่ใหญ่แทรกอธิบายว่ามีภุมเทวาระดับล่าง กลาง บน รุกขเทวาระดับล่าง กลาง บน และอากาศเทวา ให้ค่อย ๆ ศึกษากันไป และพูดถึงผีที่อดจนหัวโต (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้หลายบรรทัด) สุสานข้างบ้านจึงเป็นที่รวมของผีบรรพบุรุษทั้งหลาย ครอบครัวของสามีก็เชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงไม่ค่อยดี ต้องใช้เพลงช่วย วันนี้เพลงเยอะหน่อย แล้วเริ่มเฉลยแบบหลับตาฝันเป็นตุเป็นตะมาเล่าเป็นนิยายปรัมปรา แม่โดนผีมาเข้าเพราะกรรมเก่าที่ชอบนับถือเจ้าทรงและเป็นร่างทรงด้วย จึงมีเชื้อนี้ติดตัว ดึงดูดผีที่นับถือแบบเดียวกันในสายวิทยาธรมาสิงร่างได้ ที่สะอึกทุกวันพระเพราะโดนของของพวกภุมเทวาสายวิทยาธรที่มาชุมนุมกันทุกวันพระแล้วปล่อยของออกมา ใครมีเชื้อแบบนี้ก็จะโดน

ยายทรงเปลี่ยนกับยายมาลัยเคยเป็นเพื่อนของแม่สมัยที่แม่เป็นภุมเทวาสายวิทยาธร ซึ่งตอนเป็นมนุษย์นับถือเจ้าทรงผีสิงเหมือนกัน แม่มาเกิดก่อน ส่วนสองคนนั้นยังไม่ได้เกิด เชื้อเดียวกันจึงกลับมาเข้าร่าง ที่ต้องไปประชุมทุกวันพระเป็นระเบียบประเพณีของเขา ประชุมชี้แจงกับหัวหน้าใหญ่และร่ายเวทร่วมกันเพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของวิชา การที่ยายมาลัยทำให้คนที่ทำไม่ดีกับครอบครัวมีอันเป็นไปจะได้รับวิบาก ผู้ถูกกระทำจะผูกเวร เจอกันเมื่อไรก็มีเรื่อง และทำได้เฉพาะกับผู้มีวิบากทางนี้เท่านั้น ถ้าครอบครัวยินดีกับความวิบัติของเขาก็เท่ากับอนุโมทนาบาป จะมีส่วนแห่งบาปนั้นด้วย

ชาติที่แล้วพ่อได้เป็นบริวารของภุมเทวาสายวิทยาธรที่เดียวกับแม่ แต่แม่มีศักดิ์สูงกว่า ทั้งสองมาจากที่นี่เพราะตอนเป็นมนุษย์นับถือผีทรงเจ้าสิงมาด้วยกัน แม่มีบุญมากกว่าจึงศักดิ์สูงกว่า เป็นภรรยาของหัวหน้า ส่วนพ่อมีบุญน้อยเลยไปเป็นบริวาร นับถือเหมือนกันจึงไปเกิดที่เดียวกันแต่ศักดิ์ต่างกัน ช่วงกลางถอดเพี้ยนบางบรรทัด

คุณตาสร้างกรรมใหม่ด้วยการฆ่าตุ๊กแกเพราะรักหลาน อยากให้หลานหายจนเก็บไปฝันเรื่องยาตุ๊กแก จริง ๆ ไม่มีใครมาเข้าฝัน เพราะความรักความห่วงจึงฝันเป็นตุเป็นตะ ตื่นมาเชื่อว่าจริงจึงทำจริง เมื่อวิบากส่งผลในปัจจุบันจึงหลังหักและตาบอดเช่นเดียวกับที่ทำกับตุ๊กแก และจะเป็นอย่างนี้อีกหลายชาติ แต่บุญที่อยากช่วยหลานก็มีบ้าง เมื่อส่งผลจะมีญาติมาช่วยในลักษณะคล้ายกัน คุณตาสร้างบุญกับหลวงปู่และหมู่คณะแบบกองเสบียง เป้าหมายยังไม่ชัดที่จะติดตาม บางชาติเจอบางชาติไม่เจอ ตายแล้วไปเป็นเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกา สายคนธรรพ์ชั้นสูง ได้รับบุญที่อุทิศให้ มีความสุขสบายดี เพลิดเพลินกับทิพยสมบัติ ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ลูกชายสร้างบารมีกับหมู่คณะมาและมีบุญบวช พุทธันดรที่แล้วเป็นคนหนึ่งที่ออกบวชตามพระราชาองค์ที่ออกบวชจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ ยืนต้อนรับครูไม่ใหญ่ระดับโลกด้วย มีผลการปฏิบัติถึงขั้นไปดุสิตบุรีได้และลงมาสองรอบ บุญนี้ทำให้เข้าวัดตั้งแต่เด็กและเป็นเด็กฉลาด

ต่อจากเพลง บอกว่าถ้าเธอจะไปกับฉัน จะพาเธอไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และพักกลางทางที่ดุสิตบุรี ให้สั่งสมบุญทุก ๆ บุญไม่ให้ตกบุญเลยไปจนหมดอายุขัย จะได้เป็นผู้มีบุญทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วบอกว่าช่วงนี้จะไม่พูดเยอะเพราะวันนี้มีเรื่องจะพูดเยอะ

คำตอบ พ่อของผู้เขียนตายแล้วเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและช่วยเหลือผู้คน เป็นภุมเทวาสายวิทยาธรเพราะผูกพันกับการรักษาโรคด้วยวิชาไสยเวท ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีสภาพดีขึ้นทุกด้านแต่ยังอยู่ที่เดิม แม่ตายอายุสั้นเพราะกรรมในอดีตที่เคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านเดียวกับพ่อแต่คนละหลัง ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและชอบช่วยเหลือผู้คน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีสภาพดีขึ้น

เฉลยว่าพ่อไม่นับถือศาสนาใดแต่เชื่อว่าคนจะดีได้เพราะความสามารถส่วนตัว เป็นนิสัยที่ติดข้ามชาติ ชาติก่อนนับถือศาสนาเทวนิยม สวดอ้อนวอนเทพเจ้าให้ช่วยเรื่องธุรกิจการงานทุกวัน ต่อมาเลิกนับถือแล้วช่วยตัวเอง ประจวบกับบุญเก่ามาส่งผลพอดีจึงประสบความสำเร็จ จึงเข้าใจว่าสำเร็จได้เพราะขวนขวายเองอย่างเดียว (ช่วงกลางมีเรื่องที่ครูไม่ใหญ่แทรกซึ่งถอดเพี้ยนจนจับความไม่ได้) ครูไม่ใหญ่ยกคำสอนว่าจงช่วยตัวเองแล้วพระเจ้าจะช่วย ซึ่งก็คืออัตตา หิ อัตตโน นาโถ แต่คนจะสำเร็จไม่ใช่หนึ่งสมองสองมืออย่างเดียว ต้องมีบุญเก่าได้ช่องด้วย ตายแล้วพ่อไปเป็นภุมเทวา (ที่ถอดได้เพี้ยนเป็น บุมาติวาท) ที่มีสมบัติไม่มาก เพราะไม่ค่อยได้สร้างบุญไว้ ชีวิตในปรโลกยาวนานเป็นพันเป็นหมื่นเป็นล้านปี อย่าไปเสี่ยง บางคนทีมถึง ใจถึง มือถึง แต่ไม่สำเร็จเพราะบุญไม่ถึง ได้รับบุญที่อุทิศไปจึงพอมีพอกินขึ้นมา ให้อุทิศไปให้บ่อย ๆ

เฉลยว่าแม่ตายแล้วไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ด้วยบุญที่สร้างบารมีกับหลวงปู่อย่างต่อเนื่อง ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ตอนนี้กำลังนั่งธรรมะอยู่ในหมู่ภาคกองเสบียงในวิมานของมหาสมณเทวบุตรอย่างมีความสุข ครูไม่ใหญ่ขยายว่ามีเขตนอกเขตใน แต่ละหมู่นั่งตามเขตของตน สลับกันตามภารกิจ มีสมณเทวบุตรไม่กี่องค์แต่มีมหาสมณเทวบุตรหนึ่งองค์

เฉลยว่าแม่ตายแล้วไปเป็นภุมเทวา วนเวียนด้วยความห่วงใยลูกทั้งสองตอนยังเด็ก ต่อมาเมื่อลูกโตก็หมดความอาลัยอาวรณ์ คลายความผูกพัน และหมดกรรมแล้วจึงไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์ อาจจะรับบุญได้ ชีวิตในสังสารวัฏสลับกันเป็นนั่นเป็นนี่ อยู่ด้วยกันก็ผูกพัน แต่เมื่อลูกโตและสื่อสารกันไม่ได้ก็ไม่รู้จะผูกพันไปทำไม ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ แล้วเข้าเพลง

เฉลยเรื่องสามี (ช่วงเหตุของมะเร็งหลังโพรงจมูกและก้อนที่กกหูถอดหลุด) ถ้าหมอฉีดยาให้เขาตายอย่างสงบตามที่ขอก็จะมีกรรม (ขนาดถอดไม่ชัด) และถ้าวันหนึ่งผู้เขียนทรมานใกล้ตาย ก็จะมีญาติหวังดีบอกหมอให้ทำอย่างนี้บ้าง สามีเสียชีวิตตอนผู้เขียนหลับแล้ว ตายแล้ววนเวียนเป็นภุมเทวาระดับกายสัมพเวสี ลำบากในช่วงแรกแต่ยังไม่ถึงอบาย เพราะมีบุญบวชและบุญที่ทำตามประเพณี

บุญที่สามีนึกได้มาคุ้มครองไว้ นี่คือเหตุที่ต้องทำบุญ เอาไว้ให้บุญช่วยทั้งตอนมีชีวิตและตายแล้ว ชีวิตทั้งโลกนี้และโลกหน้าต้องอาศัยบุญอย่างเดียวจึงผาสุก เมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ สามีมีสภาพดีขึ้นเรื่อย ๆ ปัจจุบันมีบ้านอยู่เป็นของตัวเอง มีอาหาร มีเสื้อผ้า ส่วนที่ฝันเห็นสามีตอนลูกชายบวชเกิดจากจิตนิวรณ์เพราะผูกพันกับสามี แต่สามีก็ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จริง

เฉลยว่าคุณพ่อถูกคนติดยายิงและฟันตายเพราะเคยจองเวรกันมา ในอดีตชาติพ่อเป็นกำนัน คนติดยาเป็นขโมยที่ชอบขโมยของชาวบ้าน พ่อตามจับได้แล้วทรมานให้รับสารภาพหนักไปจนช้ำในตาย ก่อนตายจึงผูกเวรไว้ ชาตินี้เจอกันจึงทำร้ายตอบ พ่อตายแล้วเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ฝันหลังพ่อตายเจ็ดวันที่เห็นพ่อชุดขาวถือประคำกับห่อเงินทองเป็นการเข้าฝันจริง เพราะพ่อรอให้ลูกทุกคนมาพร้อมหน้าให้ได้เห็นหายคิดถึง และจะได้เผาศพพร้อมกัน ส่วนแม่ที่นั่งสมาธิเห็นพ่อนั้นพ่อไม่ได้มาให้เห็นจริง เป็นเพราะแม่หวนนึกถึงพ่อจนเป็นนิวรณ์ แม้พ่อจะมาวนเวียนเยี่ยมจริงก็ตาม

เฉลยว่าผู้เขียนและน้อง ๆ ทุกคนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ผู้เขียนสร้างมามากกว่าทุกคน บางคนมาก บางคนน้อย เป็นกองเสบียงกันทุกคนในพุทธันดรที่ผ่านมา ชาตินี้ได้มาเจอหมู่คณะ มีผลการปฏิบัติธรรม จะรอดไปดุสิตบุรีได้ แต่ชาตินี้ต้องเอากลับให้ได้ ส่วนความตั้งใจจะประพฤติพรหมจรรย์ให้ตั้งใจไว้ให้ดี แม้ยังมีเศษกรรมเรื่องคู่ชีวิตอยู่ก็ตาม ต้องนั่งทำให้ดี ๆ เสี่ยงนะลูก

ช่วงต้นถอดเพี้ยน ได้ความว่าเวลาผู้เขียนนั่งสมาธิจะได้กลิ่นธูป ลูกชายซึ่งอยู่บ้านหลังเดิมแรก ๆ ไม่ได้กลิ่นอะไร แต่ภายหลังเข้าวัดนั่งสมาธิก็มักได้กลิ่นธูปเป็นประจำจนปัจจุบัน ลูกชายพูดว่าพ่อคงไม่ไปไหน คงเป็นภุมเทวาอยู่แถวนี้ ครูไม่ใหญ่ชมว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันตัวจริง บางครั้งกลางวันลูกชายได้ยินเสียงคล้ายฉีกกล่องกระดาษที่ชั้นสามของร้าน ไปดูก็ไม่เห็นอะไร ทำเอาลูกจ้างวิ่งแจ้นลงชั้นล่างทุกที ครูไม่ใหญ่ว่าคราวหน้าต้องฟังให้ดีก่อนว่าเสียงอะไร

เตี่ยและแม่มีการตายคล้ายกัน คือนอนหลับแล้วตายไปเฉย ๆ เพราะชราสังขารเสื่อมไปตามวัย หมดอายุขัย และไม่มีกรรมปาณาติบาตร้ายแรงที่ทำให้มีทุกขเวทนาก่อนตาย ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง กรรมบางอย่างยังไม่ส่งผล (คำนั้นถอดไม่ชัด) ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วทำให้มีสภาพดีขึ้น มีเสื้อผ้าอาหาร ช่วงต่อมาถอดไม่ชัด ได้ยินคำว่ามหานรก และให้ทำบุญอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ