งานบุญประจำปี แยกตามปี

ย้ำว่าพระควรได้รับโอกาสบำเพ็ญสมณธรรม อย่าให้วัดของท่านว่างกฐิน ปีนี้ไม่ทราบว่ามีกฐินครบทุกวัดหรือไม่ แต่ปีหน้าจะต้องครบทุกวัด แล้วเกริ่นบุญกฐินตกค้างในถิ่นทุรกันดาร ณ วัดศรีโสดา เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548 อาทิตย์ที่แล้ว ชวนอนุโมทนาบุญกัน และเล่าว่าบางแห่งที่ไปช่วย มีพระจะบวชแต่ไม่มีผ้าไตรจีวรเลย ผ้าเก่าขาดลุ่ยแค่ไหนก็ต้องเอามาซักใหม่ย้อมใหม่จึงจะบวชได้

สารคดีเล่าว่า ณ วัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้เมตตาให้มหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล และคณะกัลยาณมิตรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้แทนถวายกฐิน 9 วัด ในเขต 5 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน พร้อมทั้งถวายผ้าห่มและเวชภัณฑ์กว่า 500 ชุด แก่คณะสงฆ์พระธรรมจาริกและพี่น้องชาวไทยภูเขา โดยได้รับความเมตตาจากพระราชวิมลเมธีเป็นประธานสงฆ์และเมตตาคัดเลือกวัดในงานบุญครั้งนี้ ต่อด้วยคำกล่าวถวายพระพรให้พระราชภาวนาวิสุทธิ์สถิตเป็นมิ่งขวัญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้นำแห่งกองทัพธรรม

สัมภาษณ์ผู้แทนที่ไปทอดกฐิน เล่าว่าหลวงพ่อที่วัดศรีโสดาทำโครงการพระธรรมจาริก ให้พระที่เป็นชาวเขาบวชเรียนจากที่นี่แล้วขึ้นไปประจำวัดต่างจังหวัดตามตะเข็บชายแดน ของขาดเหลืออะไรก็มารับที่วัดศรีโสดา หลวงพ่อธรรมชโยเห็นจึงถวายปัจจัยมาโดยให้เป็นตัวแทนไปทอดกฐินที่วัดที่ไม่เคยได้รับกฐินเลย ผู้แทนบอกว่าปลื้มปริ่มยินดี รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง และขอตามหลวงพ่อไปตลอด แล้วสารคดีปิดท้ายว่ากฐินเป็นมหากาลทานตามพระบรมพุทธานุญาตเพียงปีละครั้งต่อเนื่องมากว่าสองพันปี แต่ปี 2548 ยังมีหลายวัดที่ไม่ได้รับกฐิน พุทธบริษัทสี่จึงต้องร่วมแรงร่วมใจทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

ย้ำว่าปีหน้าคำว่ากฐินตกค้างต้องไม่มีในพจนานุกรมฉบับพุทธบริษัทสี่ ต้องมีกฐินทุกวัดจึงจะถูกหลักวิชา แล้วถามว่าเหลืออีกกี่วันถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอบว่า 43 วัน จึงให้เตรียมตัวเตรียมใจ รักษาสุขภาพให้แข็งแรง รีบทำภารกิจการงานทั้งที่บ้านและที่ทำงานให้หมดเครื่องกังวล ถ้าจะไปกราบขอพรผู้ใหญ่ก็ให้ถูกหลักวิชา อย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไป พอถึงวันที่ 29 ธันวาคมก็มาลงทะเบียนเข้าอยู่ธุดงค์ และวันที่ 31 ธันวาคมมาอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

รายงานการปล่อยสัตว์ปล่อยปลาว่ามีปลาดุก 720 ตัว กบ 200 ตัว เต่า 104 ตัว และปูนา 27 ตัว วันนี้ยังทำกฐินรายวันเพิ่มอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่สิบสอง แล้วอนุโมทนาบุญให้ทุกคนรวยเร็วรวยแรง รวยทุกวัน รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้กับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน

สอนว่าของขวัญที่จะนำไปมอบให้ผู้หลักผู้ใหญ่และผู้ที่เป็นที่รัก อย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไป เพราะเราดำเนินชีวิตผิดพลาดมานานแล้วเพราะไปเชื่อคำโฆษณาแล้วสร้างค่านิยมที่ไม่ถูกต้อง คนตาดีก็ตาเหล่ไปตามกัน ปีนี้ต้องกลับมาเป็นตาดีและช่วยกันแก้ไข เพราะการให้น้ำเมาเป็นของขวัญเท่ากับหยิบยื่นอบายให้กับผู้ที่เป็นที่รักของเรา พามหานรก และเมื่อพ้นจากอบายมาเกิดเป็นมนุษย์ก็ได้ความเป็นใบ้บ้าปัญญาอ่อน เท่ากับให้ความทุกข์ทรมานเป็นของขวัญ

สอนให้รักษาสุขภาพให้แข็งแรง รักษาใจให้ใส ๆ เลื่อนความหมองมัวออกไป ปลดเครื่องกังวลทุกอย่าง ส่วนขนบธรรมเนียมที่ดีงามคือการไปขอพรผู้หลักผู้ใหญ่หรืออวยพรผู้ที่เป็นที่รักก็ให้ทำให้เสร็จเรียบร้อย แล้วย้ำว่าอย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไปเป็นของขวัญ เพราะผิดหลักวิชา เท่ากับมอบอบายให้ผู้ที่เป็นที่รักของเรา และให้ความเป็นใบ้บ้าปัญญาอ่อนเมื่อเขามาเกิดเป็นมนุษย์ จึงควรเปลี่ยนวิธีการใหม่ให้ดีกว่าเดิมที่เราทำผิดมา

อ่านรายนามประธานกองกฐินปี 2549 ประจำวันศุกร์ที่ 25 พฤศจิกายน 2548 ทั้งคณะพระภิกษุและกัลยาณมิตรที่ร่วมเป็นเจ้าภาพหลายกอง

อ่านรายนามผู้ร่วมบุญกับพุทธบุตร 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยชมรมพุทธบางซื่อร่วมบุญวัดละ 112 บาท และวันนี้ยังเพิ่มกฐินรายวันอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ 30 แล้วขออนุโมทนาสาธุการให้รวยเร็วรวยแรงรวยล้นฟ้า ให้รวยบุญรวยบารมีเข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก

ผู้เขียนบินด่วนไปงานศพของคุณแม่ที่ฝรั่งเศส นำผ้าไตรกฐินปี 2545 และรูปภาพงานบุญต่าง ๆ ไปวางไว้ข้างโลงศพ แล้วนั่งสมาธิพูดคุยกับท่าน บอกให้ท่านนึกถึงบุญต่าง ๆ ท่ามกลางความไม่เข้าใจของญาติพี่น้องและคนในงาน แต่ก็ไม่มีใครห้ามเพราะเห็นว่าทำเพื่อแม่ งานสวดอภิธรรมแบบจีนผ่านไปหนึ่งคืนกับสองวัน แล้วนำกระดูกกลับญี่ปุ่น

แจ้งว่าวันนี้ครูไม่ใหญ่ปล่อยปลาช่อนไข่สองร้อยห้าตัว ปลาดุกเจ็ดร้อยยี่สิบตัว และกบสองร้อยตัว และทำกฐินลอยวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่สามสิบสาม แล้วอนุโมทนาให้ผลบุญเกิดโดยเร็ว โดยแรง โดยรวด โดยร้อน โดยทุกวัน โดยอัศจรรย์ ให้เข้าถึงพระธรรมกาย และแบ่งบุญนี้ให้กับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกบ้านทุกคนทั่วโลก

สารคดีทบทวนบุญว่าเมื่อถึงค่ำคืนวันที่ 31 ธันวาคม ได้มาร่วมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ในพิธีกดปุ่มเปิดไฟสองเสาแก้วพันปีของมหารัตนวิหารคด และจุดโคมประทีปถวายเป็นพุทธบูชานับแสนดวงรอบลานมหาธรรมกายเจดีย์ เวลา 23 นาฬิกา 15 นาที พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสบริสุทธิ์และให้โอวาทปีใหม่ พอเข้าสู่ศักราชใหม่ประธานสงฆ์กล่าวเชิญเจ้าภาพผู้มีบุญนั่งประจำโคมประทีปแก้วเพื่อประกอบพิธี โคมประทีปนับแสนดวงสว่างไสวดุจทะเลเทียน น้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระมหาปัญญาธิคุณที่ขจัดความมืดมิดแห่งอวิชชา

สารคดีเล่าว่าวันที่ 1 มกราคม 2548 เวลาหกนาฬิกา เริ่มต้นปีแห่งการสร้างบารมีเคียงคู่ไปดุสิตบุรีด้วยการตักบาตรตั้งแต่เช้า คณะสงฆ์เดินเป็นทิวแถว ยอดทานบดีบรรจงประคองสิ่งของลงในบาตรและตัดขาดออกไปจากใจ พร้อมกระแสบุญหลั่งไหลทับทวีที่ศูนย์กลางกาย แม้วันปีใหม่จะเป็นวันที่ชาวโลกสมมุติขึ้นเพื่อความสะดวกในการนับเวลา แต่ยอดนักสร้างบารมีถือเป็นกุศโลบายให้ตั้งใจสร้างความดีมากกว่าปีที่ผ่านมา เพราะวันเวลาแห่งการสั่งสมบุญถูกนับถอยหลังทุกอนุวินาที

วันนี้ครูไม่ใหญ่ได้กองบุญเพิ่มอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ 37 บูชาธรรมโดยศูนย์สาขาและกัลยาณมิตรพร้อมครอบครัว เนื่องในวาระวันคล้ายวันเกิดพระภาวนาวิริยคุณ หลวงพ่อทัตตชีโว แล้วอนุโมทนาและแบ่งบุญให้นักเรียนทุกคน ประกาศว่าวันพุธที่ 21 ธันวาคมเป็นวันคล้ายวันเกิดของท่าน แต่เลื่อนงานบูชาธรรมมาเป็นวันอาทิตย์ที่ 18 ธันวาคม ช่วงบ่าย หลังจากครูไม่ใหญ่ให้โอวาทแล้วจะเป็นช่วงของท่าน ใครจะมาบูชาธรรมหรือฟังโอวาทก็มาได้เพราะเป็นวันหยุด และชวนช่วยกันทำความปรารถนาของท่านเรื่องกองกฐินที่ยังขาดอีกเจ็ดแปดกองให้ครบทันวันที่ 21 ธันวาคม

เล่าว่าทั้งสองตัดสินใจเป็นหุ้นส่วนกันในการทำธุรกิจถึงสองบริษัทพร้อมกัน บริษัทแรกด้าน Beauty และ Spa บริษัทที่สองด้าน Import-Export โดยหนุ่มน้อยเป็นประธานกรรมการเพราะเป็นคนออกทุน ส่วนผู้เขียนออกความรู้และความชำนาญในการบริหารงาน เขาบอกว่าเราต่างมีในสิ่งที่แต่ละคนไม่มี เป็นสิ่งเติมเต็มของกันและกัน ระหว่างนั้นผู้เขียนชวนเขาเข้าวัดพระธรรมกายและชวนทำบุญครั้งแรก คือสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งองค์ ทำกฐินซื้อที่ดินงานกฐินบรมมหาจักรพรรดิสองไร่ สร้างพระประธานอาคารหกสิบปี สร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น และกฐินรายวันอีกหนึ่งกอง ซึ่งน่าแปลกมากที่เขายอมทำบุญง่าย ๆ ทั้งที่เขาเป็นอิสลามและเพิ่งรู้จักวัดเพียงสองเดือน

อธิบายว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทุกที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วบอกว่าวันนี้เลิกเร็วเพราะใกล้ปีใหม่ เหลืออีกสี่วัน และอีกสองวันจะไปอยู่ธุดงค์ สองวันนี้ให้จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ปลอดกังวล ร่างกายแข็งแรง ใจเบิกบาน

เตือนว่าการไปอวยพรและขอพรต้องทำให้ถูกหลักวิชา สิ่งที่ใส่กระเช้าไปเป็นของขวัญควรเป็นสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิตและจิตใจ ห้ามเอาน้ำเมา เหล้า เบียร์ บุหรี่ สิ่งเสพติดไปเป็นของขวัญ

ผู้ที่ไม่มีวิหารน้อยให้ปฏิบัติธรรมที่บ้านรักษาใจให้ใส ส่วนผู้ที่อยู่ธุดงค์ให้นึกว่าเดินไกลคือได้ภาวนานานกว่าคนอื่น วันที่ 31 ธันวาคมจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระผู้ปราบมาร เวลา 17.00 น. เสร็จพิธีก็ปฏิบัติธรรมแล้วเลิกเร็ว ไม่มีการนับถอยหลังแบบที่ทั่วไปเขาทำกัน เพื่อสงวนเวลาไว้ปฏิบัติธรรมและพักผ่อน เช้าวันที่ 1 มกราคมจะใส่บาตรพระที่ลานธรรมหน้ามหาธรรมกายเจดีย์ด้านทิศใต้ ที่ไปรับบุญทำความสะอาดกันมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม

บอกผู้ที่มาอยู่ธุดงค์วันนี้และวันถัด ๆ ไปให้ดีใจว่าตัดสินใจถูกแล้ว ที่ใช้ช่วงรอยต่อระหว่างสิ้นปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ไปกับการประพฤติปฏิบัติธรรม ฟังธรรม และขนขวายบุญทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นได้ ซึ่งถูกวัตถุประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์ วันแรกนี้ให้ตั้งใจชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ทาน ศีล ภาวนา

บอกว่าเหลืออีกหนึ่งคืนก็จะถึงวันปิดงบบุญของชีวิตประจำปี การมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ คือพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จึงต้องเตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ผ่องใส เพื่อไปเชื่อมบุญเก่าที่ทำผ่านมากับบุญที่จะส่งไปถึงในอนาคต

ย้ำว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันปีใหม่ ให้สร้างบุญใหญ่ด้วยการตักบาตรพระตอนเช้า และปี 2549 เราจะต้องสร้างบุญกันทุกวันไม่ให้ขาด ไม่ใช่เพียงวันเดียว

อ่านรายชื่อเจ้าภาพกฐินที่เพิ่มมาอีกสองกอง เป็นกองที่ 54 และ 55 กองที่ 54 บูชาธรรมโดยชมรมพุทธศาสตร์สากลและชมรมพุทธศาสตร์ทุกสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ แล้วอนุโมทนาบุญให้รวยเร็วรวยแรงรวยทุกวัน ให้เข้าถึงพระธรรมกายทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมของเคสดี ยกประโยคในจดหมายว่าผมอยากจะทำทุกอย่างให้คุณ โรแมนติกหน่อย แล้วเขาก็คุกเข่าลง แต่ยังไม่อ่านตอนนี้ และบอกว่าวันนี้จะมีทบทวนบุญตักบาตรกับมีผู้มาอวยพรปีใหม่ ก่อนจะไปถึงตอนนั้นให้แต่งตัวกันให้เสร็จก่อน

ตกลงกันตั้งแต่ต้นปีว่าสิ้นปีนี้ที่จะมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่อีก เรามาแล้วจะไม่คุยเลย จะคุยต่อเมื่อลาธุดงค์แล้ว ให้ส่งยิ้มได้อย่างเดียว และอย่าเพิ่งเก็บกลดกันเร็วเกินไป เพราะแม้แต่ละคนพยายามพูดเบา แต่คนเยอะเสียงก็ดัง เหมือนในห้องเรียนที่เด็กร้อยคนพูดเบา ๆ ก็ยังดัง แล้วบอกว่าเหลืออีก 363 วันจะสิ้นปี ปี 49 นี้เราจะพัฒนาขึ้นกว่าเดิม

พิธีกรกล่าวสวัสดีปีใหม่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ว่าวันนี้เป็นวันแรกของศักราชใหม่ที่มาเก็บบุญด้วยการตักบาตรที่ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ เป็นการสร้างความใสและส่งความสุขต้นปีพุทธศักราช 2549 ปีใหม่ปีนี้พิเศษเพราะได้มาอยู่ธุดงค์ นอนภายใต้วิหารน้อยที่มีลักษณะเหมือนภูเขาทอง ได้ทั้งความอบอุ่นและปลอดภัยจากยุงและแมลง ส่วนใครที่นอนใต้กลดก็ได้รับความสุขทั่วถึง สุดยอดของขวัญปีใหม่คือจักรแก้ว วิหารน้อย และเสื้อ ใครเป็นเจ้าของเสาแก้วพันปีเองทั้งต้นหรือร่วมบุญกับครูไม่ใหญ่ 300 ต้นก็อนุโมทนา และปีใหม่นี้ได้มาระลึกถึงบุญกันที่มหารัตนวิหารคด

มีผู้มาอวยพรปีใหม่ 2549 ให้ลูกพระธัมม์ทุกท่านทั่วโลกประสบความสุขความเจริญรุ่งเรืองในธุรกิจการงาน มีสมบัติใหญ่ไหลมาเทมา ร่ำรวยอย่างไม่รู้จักหมดสิ้น ได้เป็นเศรษฐีมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก และเมื่อสมบัติใหญ่ไหลมาแล้วอย่าลืมมาสร้างมหาทานบารมีช่วยงานหลวงพ่อ อีกท่านอวยพรให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง อายุขัยยืนยาว เพื่อจะได้ช่วยงานพระศาสนาตลอดไป แล้วพิธีกรสรุปว่าปีนี้เป็นปีทองแห่งการสร้างบารมี เป็นการเริ่มต้นศักราชใหม่ด้วยสิ่งดี ๆ ท่ามกลางผู้มีบุญด้วยกัน

ย้ำว่าถ้าถูกหลักวิชาก็ต้องสร้างบารมีตั้งแต่ต้นปีเลย ตกลงกันว่าปีนี้จะสร้างบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา ผ่านเข้ามาวันที่สองมกราคมแล้ว ใครยังทำตามมโนปณิธานนี้อยู่บ้าง จะค่อย ๆ ทยอยนับถอยหลังไปทีละวันจนหมดปี แล้วไปปลื้มกันเมื่อวันสิ้นปีเหมือนปีที่ผ่านมา และบอกว่าคำถามอย่างนี้ถ้าไปถามคนตามท้องถนนเขาจะงงเหมือนเราเป็นมนุษย์ต่างดาว เพราะเขาไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ

ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดและน่ารักมาก บอกว่าลำตัดนี้ตัดกิเลสตัดวิบากกรรมไปหมดเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเด็กร้องลำตัดต่ออีกท่อนย้ำว่านั่งสมาธิไม่ยาก ทำตามที่หลวงพ่อบอกเอาไว้แค่นั้น อย่าไปลุ้น อย่าเร่ง อย่าเพ่ง อย่าจ้อง ทำสบาย ๆ เดี๋ยวก็ได้เอง ครูไม่ใหญ่ชมว่านุ่มนวลขึ้นเยอะ แบ่งงานกันทำคนหนึ่งลำคนหนึ่งพูด แล้วนัดว่าคราวต่อไปให้อีกคนที่นั่งข้างคุณแม่เตรียมตัวมาลำตัดแบบนี้บ้าง

ประมาณปี 2546 เมื่อลูกสาวอายุสิบขวบ ผู้เขียนจึงทำเรื่องขอไปอยู่ที่ประเทศเบลเยียม ซื้อบ้านธรรมดาหลังหนึ่งอยู่กับลูกสาวสองคน การกลับมาอยู่เบลเยียมครั้งนี้ทำให้ได้มารู้จักหมู่คณะที่วัดพุทธในเบลเยียมเมื่อปลายปี 2547 ได้มาร่วมสร้างบารมีอย่างเต็มกำลัง ทำบุญใหญ่ทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่แนะนำให้ทำ ได้มาร่วมงานบุญกฐินที่วัดพระธรรมกายในปี 2548 ทั้งได้ทำบุญจักรแก้ว บุญเสาแก้วหนึ่งต้น สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งของตัวเองและครอบครัว และถวายหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย รวมหกสิบแปดองค์ ปัจจุบันผู้เขียนและลูกสาวตั้งจิตปรารถนาจะสร้างบารมีติดตามหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายไปทุกภพทุกชาติจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม

ชวนนึกถึงวันที่ 1 มกราคมที่ผ่านมา มีการตักบาตรวันปีใหม่ที่บาห์เรนโดยมีสามเณรรุ่นแรกในประวัติศาสตร์ของโลกตะวันออกกลาง มีการจุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัยแล้วประกอบพิธีบิณฑบาต แต่ปรากฏว่าทุกคนพยายามหาไฟแช็กมาจุดเทียนธูปแล้วไม่มีเลย ถ้าไม่มีแสงสว่างนั้นพิธีกรรมก็เริ่มไม่ได้ เฉลยว่าผู้ที่ให้แสงสว่างดวงแรกและทำให้พิธีกรรมเกิดขึ้นได้คือชาวบาห์เรนที่นั่งหน้านิ่ง ๆ อยู่ ซึ่งที่จริงกำลังศึกษาดูอยู่ ไม่ใช่หน้าบึ้ง ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าคนที่กำลังดูนิ่ง ๆ อย่านั้นอย่าไปเข้าใจผิด เมื่อถามว่ามีแสงสว่างไหมเขาก็ให้ไฟแช็ก จุดเทียนแล้วพิธีก็เริ่มได้ ทุกคนเบิกบานกันหมด

เล่าว่าเห็นรอยยิ้มแรกที่ยิ้มต่อเนื่องยาวนานตั้งแต่พิธีเบื้องต้นจนจบ ยิ้มค้างขนาดนั้นไม่ธรรมดา ยิ้มนานจนเมื่อยแก้ม แสดงว่าเบิกบานปีติมาก และวันนั้นมีชาวพุทธหลายประเทศมาร่วม ทั้งชาวศรีลังกา ชาวอินเดีย และชาวไทย ชวนศึกษาตัวแทนชาวศรีลังกาในบาห์เรนที่มาร่วมงาน มีข่าวว่ามีการบวชเกิดขึ้นที่บาห์เรน และย้ำว่านี่คือครั้งแรกในประวัติศาสตร์ เป็นการบวชครั้งแรกในตะวันออกกลาง ช่วงนี้เสียงในไฟล์เพี้ยนสลับภาษาไทยอังกฤษหลายจุด

ลูกใช้เวลาปรับตัวกับครอบครัวใหม่เพราะแตกต่างจากบ้านหลังแรกมาก เจ้าของบ้านชอบไปวัดและใจดี มีกันสามคนคือพ่อ แม่ และลูกชายวัยหนึ่งขวบ ทำให้ลูกมีโอกาสได้รู้เรื่องกฎแห่งกรรมและความจริงของชีวิต ที่นี่เปิด DMC ตลอดมากกว่าครึ่งวัน มีเสียงบรรยาย เสียงธรรมะ เสียงสวดมนต์เช้าเย็นและบูชาเจดีย์ดังก้องไปทั่วบ้าน ลูกจึงได้เป็นนักเรียนใหม่ของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา และรู้สึกอบอุ่นเมื่อมีภาษาลาวปรากฏบนหน้าจอจานดาวธรรม ได้รู้จักวัดพระธรรมกายครั้งแรกก็ได้ทำหน้าที่ต้อนรับ ได้คอยต้อนรับหลวงพ่อ ได้เห็นวัดที่สวยงามยิ่งใหญ่และมหาธรรมกายเจดีย์ ได้รับงานอาสาสมัคร มีเพื่อนมากมาย ไม่มีใครดุด่า ไม่เคยพลาดเลยแม้แต่บุญเดียว ได้ร่วมหล่อองค์พระในวันที่ 22 เมษายน 2548 และปลื้มใจมากตอนที่อยู่ในช่วงส่ง DMC ฝันในฝันซึ่งหลวงพ่อถามว่ามีคนลาวมาหรือเปล่าและเปิดเพลงยิ้มภาษาลาว จึงมั่นใจว่าหลวงพ่อต้องเห็นลูกแน่ ๆ

ทวนว่าตั้งใจกันไว้ตั้งแต่วันปีใหม่ ผ่านมา 14 วันแล้ว จะไม่ขาดเลยแม้แต่วันเดียว จะทำทั้งทาน ทั้งศีล ทั้งภาวนาทุกวัน แล้วนัดว่าวันพรุ่งนี้มาปฏิบัติธรรมด้วยกัน

เปิดกรณีศึกษาจากฮาวาย เจ้าของเรื่องเล่าว่าเคยมีความเชื่อว่าทำบุญกฐินแล้วอายุสั้น แม้ลึก ๆ อยากทำก็ไม่กล้า จึงทำแต่บุญอื่นเช่นสร้างโบสถ์ วิหาร กองบวช ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ากฐินทำได้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์จนละโลก คนใบ้ บ้า ปัญญาอ่อนก็ทำได้ อายุสั้นหรือยาวไม่เกี่ยวกับบุญกฐิน แต่ตายแล้วไปดี เมื่อได้คำตอบจากพระอาจารย์และกำลังทุกข์เรื่องครอบครัว จึงตัดสินใจทำกฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 เป็นครั้งแรก สร้างพระธรรมกายประจำตัว ติดจานดาวธรรมจนติดใจ และเปิดร้านของตัวเองให้เป็นที่ปฏิบัติธรรมเย็นวันเสาร์ ตรงกับเวลาที่เมืองไทย

เริ่มหัดนั่งสมาธิ แรก ๆ อึดอัดสับสน แต่อดทนมาจนปี 2548 ได้เป็นประธานกฐิน นึกผ้ากฐินไว้กลางท้องแล้วมีความสุข ปล่อยใจนิ่งจนโล่งโปร่งเบาสบาย เห็นองค์พระสีทองอร่ามกลางท้อง ปลื้มมากจนองค์พระหายไป จึงยิ่งขยันนั่งวันละสามสี่ชั่วโมง วันหนึ่งรู้สึกถูกดูดเข้าไป เห็นองค์พระจากมุมบนใสเกินบรรยาย องค์พระขยายมาครอบตัว ตัวหายไปเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ แม้สงสัยว่าเป็นผู้หญิงจะอยู่ในองค์พระได้อย่างไร แต่ปีติท่วมท้น ไม่ต้องหันไปทางไหนก็เห็นได้ทุกอย่าง ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำและบรรทัดคั่นช่วงพัก

เริ่มอ่านจดหมาย ผู้เขียนติดตั้งจานดาวธรรมเมื่อเดือนสิงหาคม 2548 ติดจานแล้วติดใจ ดูทุกวัน ขาดไม่ได้เหมือนขาดอากาศหายใจ จึงอยากเร่งสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่สุดกำลัง ทำบุญทุกบุญและตั้งใจทำบุญกฐินปี 2549 อีกหนึ่งกองเพื่อบูชาธรรม อธิษฐานให้ครูไม่ใหญ่อายุยืนแข็งแรง แล้วขอเล่าเรื่องของตน ครูไม่ใหญ่แทรกย้อนเรื่องสามียิ้มยากเมื่อวานว่า จริง ๆ เขายิ้มไม่ยากแต่ยังไม่อยากยิ้ม ข้างนอกยิ้มมาเยอะแล้วอยู่บ้านขอหน้าเฉยบ้าง แม่บ้านจึงควรส่งยิ้มให้ก่อน ช่วงนี้มีคำแปลภาษาอังกฤษปนในการถอดเสียง

ครูไม่ใหญ่ว่าเพลงนี้เพราะมาก ชาวนอร์เวย์กำลังแต่งชุดบูนาดเตรียมต้อนรับ แล้วอ่านจดหมายที่เคยนำเสนอไปแล้วของลูกพระธรรมหญิงไทยที่เมืองทอนสเบิร์ก ประเทศนอร์เวย์ (ชื่อถอดเสียงคล้ายบียอเนส ยังไม่ยืนยัน) เมื่อก่อนดื่มเหล้าจัดและต่อเนื่อง ดื่มจนอาเจียน สามีชาวนอร์เวย์ต้องตามเช็ดให้ตลอดสิบปี บ้านเป็นที่ดื่มของเพื่อนขี้เมามีเหล้าครบทุกยี่ห้อ จนปี 2547 ได้พบกัลยาณมิตรชื่อพี่ต้อย รู้จัก DMC และเปิดบ้านกัลยาณมิตร เพื่อนขี้เมาหายไป เพื่อนดีมาแทน จึงหักดิบเลิกได้หมด แล้วเริ่มหัดนั่งสมาธิ แรก ๆ อึดอัดแต่อดทนมาเรื่อย ๆ จนปี 2548 ได้เป็นประธานกฐิน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำ

เวลานั่งสมาธิเอาขนตาชนกันแล้วน้อมผ้ากฐินมาไว้กลางท้อง นึกถึงบุญที่จะได้จากการทอดกฐิน ความสุขเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นั่งทุกวันปล่อยใจนิ่ง ๆ จนตัวขยายโล่งโปร่งเบาสบาย วันหนึ่งเห็นองค์พระสีทองสว่างที่กลางท้อง ปลื้มจนองค์พระหายไป หลังจากนั้นยิ่งขยันนั่งเช้ากลางวันเย็นวันละสามสี่ชั่วโมง วันหนึ่งรู้สึกถูกดูดเข้าไปภายใน เห็นองค์พระแบบมองจากด้านบน ใสเกินบรรยายมองทะลุได้ ยิ่งนั่งยิ่งสุข แล้วรู้สึกกลายเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ แม้นึกนิด ๆ ว่าเป็นผู้หญิงจะไปอยู่ในองค์พระได้อย่างไร แต่ความสุขท่วมท้นจนปีติ ไม่ต้องหันซ้ายขวาก็เห็นได้ทุกอย่าง ครูไม่ใหญ่ชมว่าดีมาก ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำราว 2313 ถึง 2400

ประกาศรายนามพุทธบุตรรวมใจช่วยพุทธบุตร 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เช่นพระครูรูปหนึ่งจากจังหวัดสงขลาทำวัดละห้าสิบบาท (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) วันนี้ครูไม่ใหญ่ปล่อยปลาช่อนไข่หนึ่งร้อยห้าสิบตัวและปลาดุกหกร้อยตัว และทำกฐินรายวันปี 2549 เพิ่มอีกสามกอง เป็นกองที่หนึ่งร้อยยี่สิบแปดถึงหนึ่งร้อยสามสิบ อุทิศบูชาธรรมแด่พระอาจารย์และผู้ที่ถอดเสียงไม่ชัด แล้วสาธุการ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยน

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วนับวันกับนักเรียน วันนี้เป็นวันที่ 157 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 110 วันก็จะเข้าพรรษากันอีกแล้ว ผ่านวันปีใหม่มาได้ 82 วัน แล้วถามว่าใครสั่งสมบุญสมบูรณ์ทุกวันบ้าง

ไฟล์เริ่มกลางประโยค ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่บอกว่าอีกแค่สิบห้าวันจะเข้าพรรษาแล้ว พรรษานี้จะกวดขันสร้างบารมีให้เข้าถึงธรรมภายในทั่วโลก ทั้งพระ เณร และอุบาสกอุบาสิกา แล้วเกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ทำให้เข้าใจความจริงของชีวิต (ชื่อเรื่องฟังได้ว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต) มีเรื่องพระพุทธศาสนากับชาวกรีก และเรื่องหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งใจช่วยแก้ความเดือดร้อนของพี่น้องทั้งเรื่องไฟใต้และน้ำท่วมภาคเหนือ แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน

ย้ำวันเสาร์ที่ 8 จันทร์ที่ 10 อังคารที่ 11 วันจันทร์เป็นวันอาสาฬหบูชา วันอังคารเข้าพรรษา พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งการบรรลุธรรมเช่นเดิม อย่าให้ผ่านไปเปล่าประโยชน์ พระต้องเห็นพระ เณรต้องเห็นพระ โยมก็ต้องเห็นพระ คือพระภายในตัว อย่าให้ยิ่งใกล้เหมือนยิ่งห่าง ต้องใกล้ชิดเห็นชัดใส

จะหล่อเทียนสวรรค์ในวันจันทร์ที่ 10 กรกฎาคม วันอาสาฬหบูชา ภาคบ่าย ที่มหาวิหารหลวงปู่ จะมอบเทียนให้เจ้าภาพประธานกฐินปีนี้และเจ้าภาพที่ร่วมบุญ 3,000 วัดนำไปอธิษฐานแล้วนำมาหล่อ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยทำเทียนเป็นรูปองค์พระ แล้วคนไม่อยากนำมาหล่อ อยากเก็บไว้บูชา ครั้งนี้จึงทำง่าย ๆ กลม ๆ เสร็จพิธีช่วงเที่ยงที่หอฉันคุณยายอาจารย์แล้วเคลื่อนย้ายมา นั่งธรรมะทำใจให้ใสแล้วประกอบพิธี ข่าวบุญเยอะจนไม่มีเวลา บางเรื่องบอกหนูน้อยว่าต้องเป็นวันพรุ่งนี้ แล้วเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรม

ครูไม่ใหญ่อธิบายแผนผังพิธี มีที่หล่อเทียนพรรษา ครูไม่ใหญ่อยู่ตรงไหน เตาต้มเทียนอยู่ตรงไหน ที่นั่งประธาน A ประธาน B ประธาน C คือผู้ที่เป็นประธานกองกฐินมหาจักรพรรดิ และผู้ร่วมบุญสังฆทานสามพันวัดอย่างน้อยวัดละบาทนั่งเรียงกันไป เมื่อนั่งสมาธิและอธิษฐานจิตเสร็จ พิธีกรจะเทเทียนลงรางข้างหน้า เสียงดังกุ๊งกิ๊งไปถึงชาวสวรรค์ที่มีหูทิพย์ตาทิพย์ จะลงมาอนุโมทนาบุญเพราะหมดสิทธิ์ทำบุญอย่างมนุษย์แล้ว ส่วนคนที่นั่งอยู่ก็ได้บุญด้วย

ครูไม่ใหญ่ชวนว่าอย่าเพิ่งเบื่อหน่ายในการทำบุญ แม้เพียงบุญเดียว เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนถึงพระอริยเจ้า เป็นเรื่องที่ต้องย้ำซ้ำทุกวัน วันนี้จะไม่พูดเยอะเพราะเรื่องเยอะแยะไปหมด พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของการถวายผ้าอาบน้ำฝนเพราะพรุ่งนี้เข้าพรรษาแล้ว พระเริ่มใช้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ พระจำพรรษาไม่แรมราตรีที่ไหน ชวนมาเอาบุญถวายผ้าอาบน้ำฝน ถวายหลอดไฟให้แสงสว่าง ถามว่าใครทำแล้ว ใครทำแล้วทำอีก ใครจะทำอีกพรุ่งนี้ แล้วว่าอย่างนี้ต้องได้ไปพักที่ดุสิตบุรี

พรรษาที่ผ่านมาเรียกคืนไม่ได้ แต่วันนี้เป็นวันเข้าพรรษาวันแรก หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกคนเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเพศสมณะที่สมบูรณ์ จำพรรษาทั้งภายนอกตามขอบเขตที่กำหนด และจำพรรษาภายในคือใจอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ร่วมกับพระภายใน สิ่งนี้ได้บอกญาติโยมผ่าน DMC ทั่วโลกแล้ว พระยิ่งต้องทำให้เข้มข้นกว่า เพราะเราคือหนึ่งในพระรัตนตรัย

พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งการติวเข้ม ให้ร่วมมือโดยจำพรรษาทั้งภายนอกและภายใน จะพึ่งคนอื่นไม่ได้ ที่พึ่งแท้จริงคือตัวเองเมื่อใจหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เท่านั้น ให้ขวนขวายทำความเพียรให้เข้าถึงธรรมกาย ห่างไกลข้าศึกของกุศล อย่าประมาท เอื้อเฟื้อต่อพระธรรมวินัยและกฎเกณฑ์หมู่คณะ รักษากันและกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกันจนไม่มีใครมาตัดกำลังใจได้

วันนี้เป็นวันเข้าพรรษา พระภิกษุทั้งหลายประชุมกันอธิษฐานพรรษาตลอดไตรมาสสามเดือน ไม่ไปค้างแรมที่ไหน จึงชวนทุกคนตั้งใจว่าพรรษานี้จะเอาใจมาอยู่จำที่ศูนย์กลางกาย เอาใจไปหยุดจำพรรษาในกลางดวงธรรมใส ในกลางพระธรรมกาย อยู่กับองค์พระภายในทั้งพรรษา ให้เป็นพรรษาแห่งความสว่างไสวในการเข้าถึงพระธรรมกาย อย่างน้อยอธิษฐานว่าพรรษานี้จะเจริญสมาธิภาวนาทุกวันไม่ให้ขาด และทำการบ้านของนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาให้ครบถ้วนตลอดพรรษา

บทบูชาพระรัตนตรัย พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ และบทพระธรรมเป็นที่พึ่ง พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง (บางท่อนเสียงเพี้ยน) แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมกัน ปิดท้ายด้วยคำอวยพรขอให้พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งความสว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน และแทงตลอดในวิชชาธรรมกาย สาธุ ไฟล์จบที่ตรงนี้

อ่านประกาศนามประธานกองกฐินปี 2549 ทั้งพระภิกษุและฆราวาสพร้อมครอบครัว ท่านละหนึ่งกอง ชื่อที่ถอดได้เพี้ยนทั้งหมดจึงไม่ได้บันทึก ต่อด้วยบรรทัด jingle และเสียงสาธุซ้ำ ๆ กินเวลาราวสองนาทีครึ่ง แล้วแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกโลก ขอให้เป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน