จานดาวธรรมและการออกอากาศผ่านดาวเทียม

แนะให้พักผ่อนทำภาวนา ง่วงก็นอน เพื่อตอนเช้าจะได้ไปใส่บาตรด้วยกายและใจที่สดชื่นเบิกบาน ถ้าจะอยู่คอยดูการถ่ายทอดจนตีสองก็จะเหนื่อย เพราะภาพทุกภาพที่ออกไปนั้นผ่านจานดาวธรรมไปทั่วโลก หน้าเราต้องสดใสเบิกบาน และช่วงนี้รักษาศีลอยู่จะไปแต่งหน้าทาปากก็ไม่ได้ ต้องให้เบิกบานด้วยศีล

ครูไม่ใหญ่แจ้งว่าได้รับทราบมาว่าวิหารน้อยคงไม่ได้ตามเป้า แต่จะไม่โทษใคร ต้องสั่งสมบุญขึ้นอีกให้มากกว่านี้เพื่อให้ผู้รับผิดชอบงานรอบคอบขึ้นและโรงงานที่ผลิตวิหารน้อยมีอารมณ์รับผิดชอบขึ้น เล่าว่าผู้ประสานงานยืนยันทุกครั้งว่าจะสร้างทันเพราะกระจายไปตามโรงงานต่าง ๆ และได้แจ้งผ่านจานดาวธรรมทุกวันรวมทั้งวันอาทิตย์ แต่สุดท้ายโรงงานกลับบอกว่าทำไม่ทัน

ห้ามคิดห้ามพูดเรื่องราวทางโลกหรือเรื่องที่เป็นข้าศึกต่อการกุศล ทุกอย่างที่พูดคิดทำต้องเกื้อกูลการปฏิบัติธรรมและการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ชี้ว่าชาวโลกไม่รู้ว่าวันสิ้นปีควรทำอะไร จึงจัดงานเลี้ยง ดื่มเครื่องดองของเมา กลายเป็นทางมาแห่งบาปและอบายมุข แต่พวกเรามาเป็นหมู่คณะเพื่อเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก เพราะทุกสิ่งที่ทำจะถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมไปสู่สายตาผู้มีบุญทั่วโลก

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าดินแดนนั้นรอคอยมาเป็นพันปี ตั้งแต่เปิดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาก็ถ่ายทอดไปทุกภูมิภาคทั่วโลก ที่ตะวันออกกลางโดยเฉพาะบาห์เรนรับได้ชัดเจน ผู้ชมค่อย ๆ ศึกษาจนเกิดกุศลศรัทธา เปิดบ้านกัลยาณมิตร รวมกลุ่มปรึกษาหารือกันจนได้นิมนต์พุทธบุตรไปเยี่ยมไปแสดงธรรม กระทั่งปลูกศรัทธาให้เกิดความอยากบรรพชาเป็นสามเณรในคราวนี้

ผู้เขียนจดหมายอยู่ที่บาห์เรน เล่าว่าตามดูจานดาวธรรมไม่ขาด เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันพันธุ์แท้มาร่วมสองปีแล้ว ครั้งแรกที่ได้ดูจานดาวธรรมก็ได้พบคุณครูไม่ใหญ่ในจอทีวีและประทับใจมาก จนต้องหยุดทำงานทุกอย่างเพื่อตั้งใจฟังหลวงพ่อเล่าเรื่องกฎแห่งกรรม ประทับใจเสียงหลวงพ่อจนไม่อยากกินข้าว น้ำตาไหล และบอกคนรอบข้างทุกคนอย่างภาคภูมิใจว่า DMC ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

ทั้งคู่เป็นลูกมหาเศรษฐีจึงไม่เคยต้องกังวลเรื่องทำมาหากิน จนกระทั่งคุณแม่ของเพื่อนเสียชีวิตลงด้วยโรคชรา และหลังจากนั้นอีกหกปีคุณพ่อของเขาก็เสียชีวิตด้วยโรคตับอักเสบประกอบกับมีอายุมากแล้ว ตอนเสียชีวิตอายุเจ็ดสิบกว่าปี หลังจากนั้นเขาจึงได้รู้ว่ามรดกที่ควรจะได้รับถูกพี่สาวโยกย้ายเป็นของตัวเองหลายส่วนแล้ว เหลือไว้ให้เขาแค่เพียงนิดเดียว เขารู้สึกเสียใจแต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร จึงพยายามดิ้นรนทำธุรกิจอื่นโดยไม่คาดหวังว่าจะพึ่งพามรดกของพ่อ ขณะนี้กำลังมุ่งมั่นที่จะได้ทำงานติดตามคณะรัฐมนตรีของประเทศบาห์เรน เขาและภรรยามีลูกด้วยกันสี่คน เป็นชายสามคน หญิงหนึ่งคน ทุกคนเป็นเด็กดีและน่ารัก ภรรยาของเขารักและห่วงใยผู้เขียนเสมอ โทรศัพท์คุยกันทุกสัปดาห์ เธอเป็นชาวมุสลิมที่ชอบดู DMC ตอนที่มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษ บอกว่าชอบหลวงพ่อมาก แค่ได้เห็นก็มีความสุขมีพลังใจ และชอบนั่งสมาธิมากเพราะมันง่ายนิดเดียว แค่หลับตาพริ้ม ๆ นั่งหน้ายิ้ม ๆ ก็หยุดได้แล้ว

ผู้เขียนเคยทำงานต้อนรับมาร่วมยี่สิบปี รักงานด้านนี้มาก แต่พออายุมากขึ้นจึงมาเปิดบริษัททัวร์ขายตั๋วเครื่องบิน เคยมาร่วมงานบวชอุบาสิกาแก้วแล้วก็ห่างวัดไป จนได้ติด DMC ที่บ้านจึงกลับเข้าวัดอีกครั้ง ครั้งแรกที่กลับมาได้ไปถวายปัจจัยหลวงพ่อที่ออฟฟิศระดมทุน โดยแจ้งผ่านพระอาจารย์และเจ้าหน้าที่พนักงานต้อนรับ ประทับใจการต้อนรับอย่างอบอุ่นจนรักและศรัทธาท่านมาก แล้วกลับมาร่วมบุญกับทีมงานต้อนรับทุกงานบุญ ค้นพบว่าทั้งหมดของชีวิตคือบุญนั่นเอง จึงตั้งใจรับบุญทุกบุญที่หลวงพ่อและหมู่คณะมอบให้อย่างทุ่มเทสุดชีวิต แม้บางครั้งแทบไม่มีเงินติดตัวเพราะฝากแบงก์ไว้ไม่ได้เบิกมา ได้ช่วยงานเปิดบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของบาห์เรน และร่วมบูชาเสาแก้ว 300 ต้น ต้นละ 100 บาท

พูดถึงการขยายจานดาวธรรมไปถึงหมู่เกาะโซโลมอน ซึ่งอยู่ในทวีปโอเชียเนีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย แบ่งการปกครองเป็นเก้าจังหวัดกับหนึ่งเขตเมืองหลวง คนท้องถิ่นแดนนี้เคยเป็นมนุษย์กินคน ล่าหัวมนุษย์เอามาย่อด้วยสมุนไพรทำเป็นเครื่องประดับ มีการรักษาด้วยธาตุและมีเวทมนตร์อย่างแบล็กเมจิก และอยู่ใกล้ปาปัวนิวกินี ใกล้กันจนข้ามเกาะไปกินกันได้

ปัจจุบันมีผู้รับชมรายการ DMC จากหมู่เกาะโซโลมอนแล้ว โดยมีช่องนี้ช่องเดียว จานดาวธรรมตั้งอยู่ที่เมืองหลวง ผู้มีบุญที่ติดตั้งจานดาวธรรมดูที่นั่นเคยมีโอกาสมาปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าสมาชิกสวนพนาวัฒน์ไปถึงเกาะกินคนแล้ว ไปขยายสมาชิกอยู่ที่ตรงนั้น โดยอาศัยการทำหน้าที่กัลยาณมิตรของกัลยาณมิตรอีกท่านหนึ่ง อย่างนี้เรียกว่าคนเอาได้

บอกว่าการที่ต้นโพขึ้นได้เป็นสัญญาณแห่งความปีติ เพราะมีการบวชที่ตรงนั้นเป็นครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง และต้องเรียกว่าเป็นครั้งแรกของพุทธันดรนี้ ตะวันออกกลางเป็นดินแดนทะเลทรายที่หาต้นไม้ขึ้นเองได้น้อยมาก แต่กลับมีต้นโพซึ่งเป็นต้นไม้ตรัสรู้เกิดขึ้นในประเทศแถบนี้มากมาย ตั้งแต่ซาอุดีอาระเบียที่ขึ้นตามถนนหนทางและรอบบ้านจนถึงชายทะเล จอร์แดนขึ้นตามถนนและอาคารบ้านเรือน โอมานขึ้นแม้แต่บนดาดฟ้า อิสราเอลขึ้นมากตามท้องถนนจนเป็นต้นไม้ประจำเมือง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ขึ้นเยอะมากโดยเฉพาะในเขตที่เจริญ และในบาห์เรนก็มี แม้แต่หน้าบ้านกัลยาณมิตรที่จัดงานบวชก็มีต้นโพเกิดขึ้น สามเณรรูปหนึ่งอายุ 13 ขวบบอกว่าที่นี่ใกล้จะหน้าร้อนแล้ว ถ้าร้อนที่นี่ก็จะร้อนมาก ๆ จึงอยากให้ดินแดนนี้มีความร่มรื่นชุ่มชื่นดังพุทธันดรที่แล้วกลับคืนมา ครูไม่ใหญ่บอกว่าน่าชื่นใจ และตอนนี้จานดาวธรรมขยายไปทั่ว จานสีดำใหญ่ ๆ รับได้หมด พอเปิดปุ๊บก็เจอ

อ่านจดหมายที่ส่งมาจากเมืองอัลโคบาร์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ครูไม่ใหญ่หยอกว่าลายมือเห็นแล้วจะนึกว่าเป็นภาษาอาหรับเพราะไม่ได้เขียนภาษาไทยมานาน สันนิษฐานว่าเป็นเพราะเจ้าของจดหมายเป็นพ่อครัว มือคุ้นเคยกับการจับตะหลิวผัดนู่นผัดนี่ จึงเขียนลายมือเหมือนผัดกับข้าว เขาไปอยู่ที่นั่นห้าปี ทำงานเป็นหัวหน้าพ่อครัวร้านอาหารซีฟู้ด เมื่อก่อนไม่มีช่อง DMC ตอนนี้มีจึงได้ดูทุกวัน ทำให้รู้สึกสบาย เมื่อก่อนไม่ได้ดูไม่ได้ฟังพระท่านเทศน์ แต่ตอนนี้ต้องดูทุกวัน

พ่อครัวเล่าว่าเมื่อก่อนสวดมนต์ไม่เป็น ไม่รู้เรื่องศาสนา ตอนนี้มีช่อง DMC ทำให้เข้าใจภาษาศาสนามากขึ้น ทำสมาธิเป็น และรู้ว่าบาปบุญคุณโทษกับนรกสวรรค์มีจริง จึงหนีห่างจากอบายมุขทุกชนิด หักดิบเลิกเหล้าโดยเด็ดขาด ทำให้สุขภาพดีขึ้นมาก และขอให้ DMC เป็นแสงสว่างส่องทางให้ชาวโลก จดหมายลงชื่อชายไทยอายุ 37 ปี อยู่ที่นั่นตั้งแต่ปี 2001 รวมห้าปีแล้ว ครูไม่ใหญ่สรุปว่าไม่ธรรมดา เดี๋ยวนี้ DMC เข้าไปถึงในครัวแล้ว เมื่อก่อนอยู่ในห้องรับแขก แล้วไปห้องนอน ตอนนี้เข้าห้องครัว

บอกว่า DMC ยินดีจะเป็นบันไดให้ช่องอื่นข้ามไป ให้ทำความดีเข้าไปเถิด เมื่อก่อนคนบอกว่าธรรมะน่าเบื่อ แต่จริง ๆ ไม่น่าเบื่อเลย นี่เราคุยธรรมะกันในช่วงไพรม์ไทม์ซึ่งเป็นเวลาสำคัญ คนเหนื่อยจากงานกลับมาก็ปิดช่องอื่นหมดแล้วหันมาดู ในหมื่นช่องมีเพียงช่องเดียวอย่างนี้ และช่องนี้ดูฟรีไม่มีรายเดือน ใครจะเอาไปติดก็ตามสะดวก

เริ่มอ่านจดหมายที่ขึ้นต้นด้วยประโยคผมอยากจะทำทุกอย่างให้คุณ ผู้เขียนเป็นผู้นำบุญอยู่ที่ประเทศเบลเยียม สร้างบารมีกับหมู่คณะมาได้ประมาณหนึ่งปีแล้ว ขอความเมตตาให้คุณครูไม่ใหญ่ฝันในฝันแก้ข้อข้องใจให้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนนี้จานดาวธรรมไปถึงเอสกิโมแล้ว และเล่าว่าผู้เขียนมาอยู่ธุดงค์ไม่ได้จึงให้น้องสาวมาอยู่ธุดงค์คราวนี้แทน นับว่าฉลาดหาบุญ

ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าเข้ามา สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยและนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทุกที่ ทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วพูดถึงเสียงที่ไม่ค่อยออกและปัญหาจานดาวธรรมที่บางจุดหาสัญญาณไม่ติด

ภาพเหล่านี้จะถูกบันทึกในจดหมายเหตุของการขยายแสงสว่างแห่งธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปยังโลกตะวันออกกลาง ประเทศแรกคือบาห์เรน จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีการเริ่มต้นศึกษาความจริงของชีวิตผ่านจานดาวธรรม จนสรุปว่าควรมีการบวชสามเณรถือศีลสิบเป็นครั้งแรกที่บาห์เรน โดยประเทศบาห์เรนให้เกียรติและให้โอกาสเพื่อนมนุษย์ทำความดีตามความเชื่อในศาสดาที่ตัวได้ศึกษามา

ประสบการณ์ภายในที่สามเณรมาแบ่งปันถูกส่งไปทุกภูมิภาคทั่วโลกเป็นกำลังใจ หลายคนฟังไปแล้วก็หลับตาทำตามไปด้วย หลายท่านก่อนหน้านี้ทำแล้วไม่ได้ผล แต่พอฟังประสบการณ์ภายในของสามเณรประวัติศาสตร์ก็ได้ผลด้วย ครูไม่ใหญ่ปีติยินดีว่าการบวชคราวนี้ไปกันเป็นทีมจริง ๆ และเรื่องราวจะไปถึงที่ใดก็มีการปฏิบัติควบคู่กันไประหว่างฟัง บางช่วงก็ลืมตามาดูครูไม่ใหญ่แล้วรีบหลับตาเอาหูฟัง มองเข้าไปอยู่ภายใน

ลูกใช้เวลาปรับตัวกับครอบครัวใหม่เพราะแตกต่างจากบ้านหลังแรกมาก เจ้าของบ้านชอบไปวัดและใจดี มีกันสามคนคือพ่อ แม่ และลูกชายวัยหนึ่งขวบ ทำให้ลูกมีโอกาสได้รู้เรื่องกฎแห่งกรรมและความจริงของชีวิต ที่นี่เปิด DMC ตลอดมากกว่าครึ่งวัน มีเสียงบรรยาย เสียงธรรมะ เสียงสวดมนต์เช้าเย็นและบูชาเจดีย์ดังก้องไปทั่วบ้าน ลูกจึงได้เป็นนักเรียนใหม่ของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา และรู้สึกอบอุ่นเมื่อมีภาษาลาวปรากฏบนหน้าจอจานดาวธรรม ได้รู้จักวัดพระธรรมกายครั้งแรกก็ได้ทำหน้าที่ต้อนรับ ได้คอยต้อนรับหลวงพ่อ ได้เห็นวัดที่สวยงามยิ่งใหญ่และมหาธรรมกายเจดีย์ ได้รับงานอาสาสมัคร มีเพื่อนมากมาย ไม่มีใครดุด่า ไม่เคยพลาดเลยแม้แต่บุญเดียว ได้ร่วมหล่อองค์พระในวันที่ 22 เมษายน 2548 และปลื้มใจมากตอนที่อยู่ในช่วงส่ง DMC ฝันในฝันซึ่งหลวงพ่อถามว่ามีคนลาวมาหรือเปล่าและเปิดเพลงยิ้มภาษาลาว จึงมั่นใจว่าหลวงพ่อต้องเห็นลูกแน่ ๆ

เล่าว่าปัจจุบันชาวโซโลมอนท้องถิ่นมีโอกาสได้ดู DMC จากการที่คนไทยไปทำงานที่นั่น ทำให้เกิดความตื่นตัวเรื่องกฎแห่งกรรมและปรโลกในหมู่ชาวโซโลมอนอย่างมาก เขาตื่นเต้นว่ามีการฝันในฝันที่บอกได้ว่าบรรพบุรุษตายแล้วไปไหน ตอนนี้ชาวโซโลมอนเริ่มหัดนั่งสมาธิและพบความสุขที่ไม่เคยเจอมาก่อน แล้วทิ้งท้ายไว้ว่าเขากินใคร กินเมื่อไร กินอย่างไร กินกับอะไร กินเพื่ออะไร ให้ติดตามตอนต่อไป

คำถามนั้นฝังใจกาตูนมาตลอด เฝ้ารอวันที่ตัวเองจะสามารถไปบอกมานับได้ ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าคำถามที่ว่าชาวพุทธไม่สอนให้เข้าวัดหรือ แปลว่าเดี๋ยวนี้สอนให้หันหลังเดินออกจากวัดหรือเปล่า จนเมื่อปี 2548 กาตูนได้รู้จักกับ DMC ตอนแรกก็ไม่รู้ว่า DMC คืออะไรแต่ก็ติดตามดูทุกวัน ดูไปแล้วก็นึกถึงคำถามที่ค้างคาใจมาแปดปี ตอนนี้มีข้อมูลพร้อมแล้วจึงเดินทางไปหามานับอีกครั้ง ถามว่าคุณยังอยากรู้เรื่องศาสนาพุทธอยู่หรือเปล่า

คุณทอมมี่เล่าว่าเคยกินคนมาตั้งแต่อายุสามสี่ขวบ จริง ๆ อาจกินก่อนหน้านั้นแต่ตอนสามสี่ขวบเพิ่งจำความได้ เพราะพ่อแม่ย่างให้กินโดยไม่ได้บอกว่าเป็นเนื้ออะไร แล้วเพิ่งมาบอกทีหลัง บอกว่ารสชาติหวานและนุ่มดี แต่ก็ไม่ได้แปลกเพราะเขากินกันอย่างนี้ทั้งเผ่า พอโตขึ้นบางทีก็เคยฆ่าแล้วมากิน เพราะตอนนั้นที่นั่นยังไม่มีกฎหมายห้ามฆ่าคน แต่จากการที่ได้มารู้จักกับเพื่อนคนไทยที่มาที่นั่นซึ่งมีอัธยาศัยดีมีน้ำใจ และได้ดู DMC ตอนนี้ผมและเพื่อนในเผ่าก็กินไม่ลงแล้ว

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเรื่องกฎแห่งกรรมนี้แม้คนไม่เชื่อก็ยังอยากรู้คำตอบ ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าโชคดีที่มีกัลยาณมิตรในจังหวัดสมุทรสาครเป็นเจ้าภาพติดจานดาวธรรมให้ ได้ดูรายการต่าง ๆ ที่ล้วนมีประโยชน์ ให้ความรู้ทางธรรมะ ภาพสวย เพลงธรรมะฟังแล้วสบายใจ คิดว่าจานดาวธรรมเป็นสิ่งที่ดีมาก อยากให้ในประเทศไทยติดจานดาวธรรมเป็นแสนเป็นล้านจาน เพราะเด็ก ๆ ที่ได้ดูจะซึมซับสิ่งที่ดีไว้ในดวงใจตั้งแต่เล็ก โตขึ้นจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณธรรมและสังคมจะสงบสุขร่มเย็น

บอกว่าพระครูจันทวรกร เจ้าอาวาสวัดสิกขาราม ดูรายการเป็นประจำ พระในวัดกล่าวว่าพอเห็นพระธุดงค์มาก็ปลื้มใจมาก ทุกรูปเรียบร้อยดูสงบเสงี่ยม สมกับที่ได้รับการฝึกอบรมมาอย่างดีจากวัดพระธรรมกาย พอเห็นก็ศรัทธาเลื่อมใสในกิริยาทุกอย่าง

เริ่มช่วงอ่านบันทึกธรรมของพระบวชใหม่รูปหนึ่ง (ไม่ได้เอ่ยชื่อ) เล่าว่าตอนอยู่บ้าน ไม่มีใครในบ้านสนใจเรื่องทำบุญนั่งสมาธิ ต้องรอให้ทุกคนดูช่องอื่นเสร็จก่อน กว่าตัวเขากับโยมแม่จะได้ดูจานดาวธรรมก็เป็นช่วงท้ายรายการของหลวงพ่อแล้ว แต่ทั้งสองก็ยังนั่งสมาธิตามทุกวัน ครูไม่ใหญ่ชมว่าโยมแม่มีบุญมีบารมีมาก