เนื้อนาบุญ

คุณยายบุญช่วยชื่นชมว่าท่านผู้เป็นเนื้อนาบุญมีบารมีสูง มีใจโอบอ้อมอารี เป็นองค์เสียสละ ไม่เคยเห็นผลได้ มีแต่ธรรมลูกเดียว และคิดว่ามีเงินเก็บไว้ไม่มีประโยชน์ ถ้าไม่ทำแล้วตายไปก็ไม่มีโอกาสทำ ทำบุญแล้วต่อชีวิตเราและช่วยให้ลูกหลานดี ชาตินี้ลำบากชาติหน้าคงดีขึ้น ไปเที่ยวเงินก็หมดไปเปล่า ๆ พร้อมย้ำว่าควรทำบุญกับเนื้อนาบุญที่บริสุทธิ์ ส่วนลูกชายบอกว่าคุณแม่ทำเองโดยไม่ต้องพูด ผลส่วนใหญ่มาจากจานดาวธรรม

อธิบายว่าบุญที่บิลเกตส์ทำนั้นเป็นการสงเคราะห์โลกทั่ว ๆ ไป ไม่ได้ทำในแหล่งเนื้อนาบุญ ทำมากจึงได้พอประมาณ แต่เราทำน้อยได้มากทำมากได้เยอะ เพราะถูกแหล่งเนื้อนาบุญที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คำสอน และพระสาวก สืบทอดกันมาถึงปัจจุบัน เหมือนไปชาร์จแบตเตอรี่แล้วเต็มทันที

เล่าเรื่องอังกุระเทวบุตรที่ทำบุญสงเคราะห์โลกให้อาหารอยู่เป็นหมื่นปีในยุคที่มนุษย์อายุยืน ตั้งกระทะยาวเป็นโยชน์ เทน้ำข้าวจนเป็นคลองให้เรือผ่านได้ เทียบกับอินทกเทวบุตรที่ถวายอาหารทัพพีเดียวแก่พระภิกษุผู้สงัดจากกามและอกุศลธรรม ผลที่ได้ต่างกัน ของอังกุระเหมือนเอาชะลอมที่มีรูรั่วไปตัก ยกขึ้นมามีน้ำติดนิดหน่อย ของอินทกะเหมือนกระป๋องเล็กที่ไม่มีรูรั่ว จึงได้มากกว่า เมื่อไปอยู่ชั้นดาวดึงส์ด้วยกัน ผู้มีบุญน้อยต้องไปนั่งข้างหลัง จนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถามว่าทำไมอังกุระไปนั่งไกล

สรุปว่าเราเกิดมาสร้างบารมีไม่ใช่เพื่อวัตถุประสงค์อื่น การให้เท่านั้นเราจึงจะได้มา ความตระหนี่คือการไล่ทรัพย์ ที่อดอยากยากจนลำเค็ญก็เพราะตระหนี่ จึงต้องสั่งสมบุญไปเพราะยังต้องเกิดอีกหลายภพหลายชาติตราบใดที่ยังไม่หมดกิเลส เมื่อมีทรัพย์แล้วอย่าตระหนี่ ให้อธิษฐานว่าเมื่อรวยแล้วขอให้ไม่ตระหนี่ มีหัวใจดุจบรมโพธิสัตว์ที่ปรารถนาต่อการให้ และขอให้มีเนื้อนาบุญผู้เป็นอายุปสาธนะมารับทาน ให้บริจาคแล้วปลื้มปีติยินดีทั้งสามกาล คือก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ

ย้ำว่าเรารู้อยู่ว่าเรามาสร้างมหารัตนวิหารคด ซึ่งจะเป็นที่รองรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลก โดยเฉพาะพุทธบุตรทั่วโลกจำนวนมหาศาลเรือนล้าน เราจึงมีโอกาสได้มาเห็นเนื้อนาบุญและได้บำเพ็ญบุญ เป็นทางมาแห่งบุญ วันนี้จึงเป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจกันให้ชัดเจน เพราะเมื่อวานไม่มีเวลา แล้วเข้าสู่เรื่องจักรแก้วที่จะประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

ชวนว่าปีใหม่นี้มาเอาบุญใหญ่ซะ และมาเป็นเนื้อนาบุญให้ครูไม่ใหญ่หน่อย เพราะชาติต่อไปจะไม่พึ่งใคร จะพึ่งตัวเองและเป็นที่พึ่งกับคนอื่น ให้มานั่งธรรมะเยอะ ๆ ให้เห็นดวงใส ๆ องค์พระใส ๆ แต่คราวนี้ขอจำกัดแค่หนึ่งหมื่นที่เท่านั้น หมื่นหนึ่งก็ไม่ได้ เพราะสถานที่ได้แค่นั้น เนื่องจากจะไปอยู่ใต้มหารัตนวิหารคด ไม่ได้อยู่กลางแจ้ง จะได้ทดลองดูเสาแก้วไปพลาง ๆ ว่าเราสร้างมาเป็นอย่างไร ชวนคนเข้ามาสร้างเป็นอย่างไร หรือได้ร่วมอนุโมทนาของคนอื่นเป็นอย่างไร

ผู้เขียนเล่าว่าขณะนี้อยู่ที่บอสตันกับคุณป้าซึ่งรักและผูกพันมาก เพราะในวัยเด็กคุณพ่อคุณแม่ต้องทำมาหากินไม่มีเวลาเลี้ยงดู จึงฝากให้คุณป้าช่วยเลี้ยง จึงรักคุณป้าเสมือนเป็นแม่อีกคนหนึ่ง บ้านที่อยู่เป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกในบอสตัน มีการนิมนต์พระอาจารย์จากวัดภาวนา นิวเจอร์ซี มาเป็นเนื้อนาบุญเดือนละครั้ง แต่คุณป้าต้องลำบากมาตลอด ท่านถูกเพื่อนโกงบ้านและโกงเงินจำนวนมากหลายครั้ง มาอยู่อเมริกาสิบเจ็ดปี แม้อยู่อย่างถูกกฎหมายแต่ไม่มีโอกาสได้กลับเมืองไทยเลย อีกทั้งยังเสียเงินไปประมาณสามแสนกว่าบาทจากการทำกรีนการ์ด

บอกว่าจดหมายที่จะอ่านยังค้างอยู่ที่เดือนกรกฎาคมทั้งที่ตอนนี้เป็นเดือนพฤศจิกายนแล้ว แล้วพูดถึงการทำร้ายพระสงฆ์ที่ไม่คิดเบียดเบียนใคร มีแต่รักและปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง เป็นเนื้อนาบุญและเป็นครูสอนศีลธรรมทั้งแนะและนำ แต่กลับถูกทำร้ายทั้งตัวพระและวัดวาอาราม อธิบายว่าเจตนานั้นเน้นไปที่พระโดยตรง แต่ไม่ว่าใครก็ต้องมีโลภะ โทสะ โมหะ อยู่ในใจ จะนับถือศาสนาอะไรไม่สำคัญ สำคัญที่มีกิเลสในตัวแล้วถูกแรงกระตุ้นให้ไปทำร้ายผู้ที่เป็นหัวใจของโลก

ผู้เขียนเล่าว่าการเรียนต่อเมืองนอกนั้นเทอมแรกทำเกรดได้ยอดเยี่ยม A บวกทุกวิชา และได้ทำหน้าที่เป็นมาร์กเกอร์คอยตรวจข้อสอบและตรวจการบ้านของนักศึกษา ได้ค่าตอบแทนมากพอที่จะส่งตัวเองเรียนจบได้อย่างสบาย หลังกลับมาอยู่เมืองไทยได้ไม่นานก็เหมือนบุญจัดสรรให้เข้าทำงานในบริษัทประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไทย รายได้ดีมากโดยไม่ต้องออกไปเดินขายประกันให้เหนื่อย ผู้เขียนตระหนักดีว่าความสำเร็จทั้งหมดนี้เป็นเพราะอานุภาพบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญ ดังนั้นทุกครั้งที่หลวงพ่อมีบุญใหญ่มาให้ก็ทุ่มเททำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง

ดูผังชัด ๆ อีกครั้ง ชี้ให้เห็นด้านหน้าวัด มหาวิหารหลวงปู่ที่สวยงามมากซึ่งย้ำว่าไม่ใช่จานบิน สระน้ำผุดด้านหน้ามหาวิหารทางทิศใต้ ตำแหน่งพุทธบุตรและครูไม่ใหญ่ จุดที่ประธานรองและประธานเอกจุดประทีป และภาพแสดงตำแหน่งของคณะสงฆ์ที่ยาวเป็นพัน ๆ รูปทั้งพระในวัดและพุทธบุตรที่เป็นเสือเป็นพวกกันซึ่งจะมากันเยอะแยะ วันนั้นเราจะเห็นเนื้อนาบุญเยอะแยะไปเลย พร้อมชี้ที่ประดิษฐานจักรแก้วจักรแรก

ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าเอารัตนะเจ็ดประการ มีเพชรมีพลอยสีต่าง ๆ มาสร้างพระคันธกุฎี สร้างวิหาร ศาลาราย ถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่หัวใจธรรมดา ส่วนเราที่มหารัตนวิหารคดยังเป็นแค่คอนกรีต แต่อย่าลืมว่าเขาก็ค่อย ๆ สั่งสมบุญมา ค่อย ๆ ละความตระหนี่ไป โดยจุดเริ่มต้นที่การถวายน้ำอ้อย และทักขิไณยบุคคลคือพระปัจเจกพุทธเจ้าคือแหล่งแห่งบุญอันบริสุทธิ์ เป็นเนื้อนาบุญแบบเนื้อ ๆ เพราะท่านหมดกิเลสแล้วด้วยตัวของท่านเอง แต่ไม่ได้สอนใครเพราะไม่มีอัธยาศัยในการเป็นครู แรงเนื้อนาบุญของทักขิไณยบุคคลวัดกันที่ความบริสุทธิ์ ซึ่งมีหลายระดับตั้งแต่โคตรภูบุคคล พระโสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ ต่างกันที่กิเลสที่ละได้มากน้อย แม้เอาน้ำอ้อยไปถวายบุญก็เกิดขึ้น จากชาวไร่อ้อยฐานะธรรมดาก็มาเป็นเศรษฐี แล้วค่อย ๆ สั่งสมเป็นมหาเศรษฐีและบรมเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิ เป็นบุญต่อบุญสมบัติต่อสมบัติ

อธิบายว่าเมื่อออกจากนิโรธสมาบัติ ท่านจะตรวจตราด้วยญาณทัศนะโดยคำนวณทั้งหมดว่าสรรพสัตว์คนไหนโดยเฉพาะมนุษย์เหมาะสมที่จะเป็นเจ้าของบุญนี้ ภาพนั้นจะปรากฏขึ้นในญาณของท่าน จึงไปโปรดสองสามีภรรยากาลวริยะซึ่งอาหารมื้อนั้นแทบเรียกว่ามื้อสุดท้าย แล้วยกตัวอย่างว่าถ้าใครเป็นเจ้าของบุญพอเห็นเนื้อนาบุญมายืนอยู่ข้างหน้าก็จะเกิดปีติศรัทธาขึ้นทันที เหมือนพอบอกว่าเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นต้นละร้อย เจ้าของบุญได้ฟังก็กลิ้งมาเลย ถ้าไม่ใช่เจ้าของบุญก็ฟังเฉย ๆ คิดดูก่อน นางไม่กังวลเลยว่าจะมีกินหรือไม่มีกิน จะอดตายหรือจะถูกสามีที่เหนื่อยจากงานต่อว่า คิดแต่จะเอาบุญอย่างเดียว

เปิดเพลงให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งแต่หนูน้อยถึงหนูใหญ่ รวมทั้งพุทธบุตรธุดงค์ 50 รูปที่กำลังอยู่ในพิธีภาวนา ซึ่งเป็นธรรมทายาทรุ่นเฉลิมพระเกียรติ แต่ละรูปตั้งใจปฏิบัติธรรมอย่างเต็มกำลัง เป็นการบวชที่เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของตัวเองและเป็นเนื้อนาบุญ เพราะบวชถูกวัตถุประสงค์ของการบวช คือหาโอกาสชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์เพื่อหลุดพ้นจากความทุกข์ และรู้ตัวว่ามีเวลาในเพศสมณะเหลือน้อย

สรุปว่าอานุภาพของทานเกิดจากศรัทธาของภรรยานายปุณณะที่ถวายโดยไม่คิดเสียดาย รวมกับใจที่เลื่อมใสปลื้มในบุญของนายปุณณะ และถูกเนื้อนาบุญคือพระสารีบุตรที่เพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติ ทั้งสามีภรรยาและธิดามีศรัทธา ศีล และทิฐิเสมอกัน สนับสนุนกันทำบุญ ยินดีในบุญร่วมกัน บุญจึงส่งผลสะดวก แม้ทานเป็นอาหารเพียงมื้อเดียวก็ยกฐานะจากคนยากจนเป็นเศรษฐีทันที จึงชวนว่ามหารัตนวิหารคดที่รองรับพระภิกษุสงฆ์นับแสนใกล้เสร็จแล้ว ให้ช่วยกันสร้างให้เสร็จโดยเร็วเพื่อถวายมหาสังฆทาน

อารัมภบทว่าคนที่ไม่มีศรัทธาเมื่อได้ยินเรื่องบริจาคทานย่อมไม่สบายใจเพราะหวงแหนกลัวทรัพย์จะสิ้นไป แต่ผู้มีศรัทธาย่อมปีติดีใจที่จะได้สั่งสมบุญ เพราะทราบว่าบุญเท่านั้นทำให้มีความสุขและชีวิตดีขึ้นทุกทาง ยิ่งทำบุญด้วยความสดชื่น ใจใส มีศรัทธา และทำกับเนื้อนาบุญ ผลบุญก็ยิ่งทวีคูณ ตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ เหมือนเศรษฐีท่านหนึ่งที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลายในฝ่ายเป็นธรรมกถึก คือจิตตคฤหบดี ผู้มีศรัทธาตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในพระรัตนตรัย และได้บรรลุคุณวิเศษสูงสุดเท่าที่ผู้ยังไม่ออกบวชจะบรรลุได้

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าการที่พระอินทร์ลงมาเป็นพ่อครัวเองไม่ใช่เรื่องธรรมดา คนถวายทานใส่บาตรมีทุกวันแต่พระอินทร์ไม่ลงทุกวัน แสดงว่าหัวใจของมหาทุคตะไม่ธรรมดา ไม่คิดว่าต้องขายอะไรก่อนหรือรอให้รวยก่อน จุดเริ่มต้นมาจากมหาอุบาสกที่มีกุศลศรัทธาและเมตตา อยากช่วยให้มหาทุคตะพ้นจากความยากจน รู้หลักวิชาว่าต้องให้จึงจะได้ และต้องทำถูกเนื้อนาบุญถูกทักขิไณยบุคคล จึงไปบอกคนที่จนที่สุดในเมือง ซึ่งเข้าวัดแต่ไม่ได้ไปฟังธรรม เอาแต่รอรับอาหารที่เหลือจากพระไปเลี้ยงชีวิตวันต่อวัน เมื่อมหาทุคตะรู้ว่าตัวเองทำได้ก็เกิดมหาปีติ ไม่ใช่ปีติธรรมดา เป็นปีติระดับที่สะเทือนไปถึงภพเทวดาซึ่งอยู่ไกลจากภพมนุษย์มาก จนท้าวสักกะรู้ว่าคนยากไร้คนนี้กำลังจะสร้างบุญใหญ่ จึงลงมาเป็นพ่อครัวเอง มาลำพังโดยไม่บอกนางสุชาดา มาถึงก็ปฏิบัติภารกิจทันที

ชีวิตของมหาทุคตะจากยากจนที่สุดในเมืองกลับกลายเป็นเศรษฐีรวยที่สุดในเมือง ด้วยทานบารมีที่ทำถูกเนื้อนาบุญในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเขาและภรรยามีใจเลื่อมใส แม้ยากจนก็ตั้งใจประกอบสัมมาอาชีวะ ได้ทรัพย์มาด้วยความบริสุทธิ์ ถวายทานในเนื้อนาบุญอันบริสุทธิ์ด้วยใจปลื้มปิติทุกขั้นตอน บุญจึงมากมายมหาศาลบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกจนล้นออกมานอกบ้าน ส่วนผลบุญจะส่งต่อในภพชาติเบื้องหน้าอย่างไรให้ติดตามตอนต่อไป

ยกพระพุทธพจน์ว่าถวายภัตตาหารและสังฆภัณฑ์ได้อานิสงส์มาก ให้นึกถึงเนื้อนาบุญที่มีอยู่ ตอนนี้ที่บาห์เรนมีสามเณรอยู่สิบรูปนั่งเป็นเนื้อนาบุญอยู่ตรงนั้น เพราะเนื้อนาบุญของสามเณรต้องนั่งให้เห็นองค์พระใส ๆ เล่าว่ามีสามเณรรูปหนึ่งที่นั่นแดดลมแรงและไม่ได้ปิดหน้าปิดตา ผิวหยาบ แต่พอบวชแล้วผิวผ่องขึ้นมาทันที น่าอัศจรรย์

การบวชเป็นสามเณรเป็นที่ขอรับสักการะกราบไหว้ของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย แม้พระอนาคามีที่ยังเป็นคฤหัสถ์ยังไม่ได้บวชก็ยังต้องยกมือไหว้พนมมือประคองอัญชลีให้ความเคารพบูชา จึงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เพศสมณะได้ชื่อว่าเป็นเนื้อนาบุญ แต่จะเป็นเนื้อนาบุญได้จริงก็อยู่ที่ตัวเราเอง ต้องทำใจให้สงัดจากอกุศลธรรมทั้งหลาย ทำใจหยุดใจนิ่งให้เข้าถึงแสงสว่างภายในดวงธรรมหรือองค์พระ ญาติโยมที่มาแสวงบุญจึงจะได้มีส่วนแห่งบุญจากเราซึ่งเป็นต้นแหล่งกำเนิดแห่งบุญ

เพราะไม่ได้อธิษฐานให้ไปเกิดในบุญเขตของพระพุทธศาสนา ชาติต่อ ๆ มาท่านจึงรวยมาทุกชาติและติดนิสัยในการทำทานมาด้วย แต่ชาติหลัง ๆ ก็ไม่ได้อยู่ในบุญเขตพระพุทธศาสนา ส่วนบุญที่ทำกับพระปัจเจกพุทธเจ้ายังไม่หมด จึงยังส่งผลต่อมาเป็นชุด ๆ และย้ำว่าถ้าชาตินี้รุ่นลูกไม่ได้ประกอบเหตุทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ ก็ไม่มีบุญที่จะรองรับทรัพย์สมบัติของท่านได้ ตรงนี้ต้องศึกษา

เฉลยว่าท่านทั้งสองได้ไปเกิดเป็นเทพบุตรเทพธิดา อยู่ในวิมานทองเดียวกันเพราะรักกันมาก ด้วยบุญเก่าที่เคยทำกับพระปัจเจกพุทธเจ้าในอดีตเป็นหลักซึ่งยังส่งผลอยู่ ส่วนบุญสงเคราะห์โลกในปัจจุบันเสริมเพียงเล็กน้อย และตอนนี้ท่านทั้งสองรู้แล้ว เพราะไปอยู่บนนั้นแล้วเห็นว่าเทวดาศักดิ์ใหญ่ส่วนใหญ่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็นชาวพุทธ จึงเข้าใจว่าที่ท่านเหล่านั้นมีรัศมีมากเพราะทำบุญในพระพุทธศาสนาซึ่งเป็นเนื้อนาบุญ

บอกว่าถ้าลูกจะทำบุญอุทิศไปให้ท่านทั้งสอง ต้องทำให้ถูกเนื้อนาบุญแล้วอุทิศไปให้จึงจะมีกำลังบุญส่งไปถึง การอุทิศบุญไปถึงชั้นดาวดึงส์ถ้าไม่ถูกหลักวิชาไม่ถูกเนื้อนาบุญก็ไม่ถึง ท่านทั้งสองซึ่งอยู่วิมานเดียวกันซึ่งหายาก รู้สึกเห็นใจลูกชายที่ไม่ได้รับมรดกตามควร แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะอยู่บนดาวดึงส์แล้ว มาบอกในเมืองมนุษย์ก็ไม่รู้เรื่อง จึงฝากว่าลูกเอ๋ยอย่าคิดมาก ให้ถือว่าเป็นลิขิตของสวรรค์แล้วจะสบายใจ และให้ทุ่มเทขยันทำงานเหมือนพ่อสมัยเป็นมนุษย์ ชีวิตก็จะประสบความสำเร็จ ที่ท่านใช้คำว่าลิขิตสวรรค์เพราะไม่ได้ถูกสั่งสอนตอนเป็นมนุษย์ อยู่ในเทวนิยม ความรู้สึกตอนนี้จึงเป็นพุทธแปดสิบเปอร์เซ็นต์ อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์เป็นเทวนิยม แต่ท่านยังอยากให้ลูกทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ ซึ่งเนื้อนาบุญตอนนี้มีอยู่สิบรูปที่ตรงนั้นกำลังทำตัวให้เป็นเนื้อนาบุญ

เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเพื่อนได้เป็นมหาเศรษฐีเพราะทำทานตลอดชีวิต ในอดีตชาติทำบุญแบบสงเคราะห์โลกมามาก จึงรวยมาหลายชาติแต่ไม่มากชาติเท่าคุณพ่อฝ่ายสามี และชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่บุญสงเคราะห์โลกดังกล่าวมาส่งผล เมื่อท่านสิ้นชีวิตแล้วฐานะทางบ้านจึงลดลง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าจะเห็นได้ว่าบุญสงเคราะห์โลกกับบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญอันไหนสำคัญกว่ากัน แต่ต้องทำทั้งสองอย่างจึงจะถูกหลักวิชา กำลังบุญของทางบ้านหย่อนเพราะมีธรรมบารมีไม่เท่าท่าน ฐานะจึงลดลงและไม่อาจรองรับสมบัติได้ สมบัติที่เห็นชัด ๆ ว่าน่าจะเป็นมรดกของเรา ถ้าไม่มีบุญรองรับก็มีเหตุให้อันตรธาน

ชวนคิดว่าชฎิลเศรษฐีเก่งด้านธุรกิจหรือทำเหมืองเก่งหรือเปล่า คำตอบคือเปล่า แสดงว่าเอาความเก่งมาใช้ตรงนี้ไม่ได้ กลับกลายเป็นเอาความดีที่สั่งสมในภพก่อนมาใช้ แล้วผลบุญก็บันดาลให้เกิดขึ้น อย่างมหาทุคตะที่เคยกินอาหารเดนของพระภิกษุในเชตวัน อยู่ ๆ ก็ได้เป็นเศรษฐี ไม่ได้เก่งกาจอะไรหรือไปจดสิทธิบัตรอะไรไว้ เพราะท่านใช้ความดีอย่างเดียว เมื่อให้จึงได้ ให้ในบุคคลที่ควรให้ นอกจากสงเคราะห์โลกซึ่งใคร ๆ ก็ทำได้ ยังทำถูกเนื้อนาบุญด้วย จึงย้ำว่ามนุษย์ไม่ได้เก่งหรอก ใครที่กระหยิ่มยิ้มย่องว่าตัวเก่งให้คิดลึกลงไปว่าเบื้องหลังความเก่งคืออะไร เพราะคนเก่งมีเยอะในโลกแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ขยันเกือบตายก็แค่เหนื่อย แปลว่าต้องสั่งสมบุญ

บอกว่าช่วงนี้ยังอยู่ในช่วงการบวชสามเณรรุ่นประวัติศาสตร์ที่ตะวันออกกลาง ทุกรูปมีศรัทธาและมีประสบการณ์ภายในดีขึ้น เพราะบวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง และทุกรูปมีความคิดว่าเราจะต้องเป็นเนื้อนาบุญและเป็นอายุพระศาสนาให้ได้ แม้เวลาจะจำกัด และจะทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการบวชเท่าที่กำลังบารมีของตนจะทำได้ บางรูปไม่ค่อยได้หลับได้นอน ความเพียรก็มีผล ซึ่งจะทยอยนำมาอ่านให้ฟัง

ครูไม่ใหญ่ชมว่าสามเณรใจใสเหมือนสามเณรสมัยพุทธกาล ทำความเพียรกันอย่างเต็มที่ และบอกว่าไม่ช้าจะถ่ายทอดไปถึงชนเผ่าที่มีคำพูดคล่องแคล่วแตกฉาน พอเราพูดปั๊บเขาจะแปลออกไปได้เลย แล้วอ่านความประทับใจของสามเณรรูปหนึ่งที่เล่าว่าเมื่อทราบข่าวการบวชครั้งแรกก็อยากเป็นบุคคลประวัติศาสตร์มาก ตอนแรกบริษัทไม่อนุญาต แต่เพราะได้ฟังโอวาทหลวงพ่อทุกวันจึงคิดว่าโอกาสที่จะทำงานยังพอหาได้ แต่โอกาสที่จะได้เป็นรุ่นหนึ่งมีเพียงครั้งเดียว จึงตัดสินใจไม่ต้องลาแล้วมาเลย เมื่อได้มาบวชก็รู้สึกซาบซึ้งกับคำว่าเนื้อนาบุญ อยากเข้าถึงธรรมอย่างที่หลวงพ่อสอน เวลารับฟังโอวาทก็ต้องแอบเช็ดน้ำตาแห่งความปีติไม่ให้เพื่อนสามเณรเห็น ตอนนี้มีจิตใจฮึกเหิมอยากประกาศพระศาสนา จะทำงานให้พระศาสนาไม่ว่าจะอยู่ในเพศภาวะไหน

สรุปข้อคิดว่าผู้คนในสมัยก่อนกว่าจะได้ทำบุญถวายทานแด่เนื้อนาบุญอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงกับต้องตัดสินใจทำสงครามเพื่อให้ตนได้ทำบุญ เมื่อรู้ว่าทำบุญได้ยากเขาจึงทำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง เพราะรู้ว่าบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคนในสารคดีต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเดิมพันฝ่าทหารเข้าไปจึงจะทำบุญได้ แต่ที่นี่เปิดตลอด ไม่มีทหาร ไม่มีอะไรกั้น ทำได้เลย และชี้ว่าในอนาคตอันใกล้เมื่อมหารัตนวิหารคดสำเร็จ พวกเราจะได้สร้างบุญใหญ่ถวายภัตตาหารและไทยธรรมแก่พระภิกษุสงฆ์ทั่วประเทศพร้อมกัน จึงควรร่วมแรงร่วมใจสร้างให้สำเร็จโดยเร็ว ท้ายช่วงถามผู้ฟังว่าจะฟังกรณีศึกษาคืนนี้หรือพรุ่งนี้ดีเพราะดึกแล้ว สุดท้ายตกลงว่าเอาก็เอา

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคำว่าไม่อยากอยู่ในอริยาบถอื่นใดนอกจากนั่งสมาธินี้ คืออริยาบถของผู้มีบุญ ผู้รู้ ผู้เข้าถึงแล้ว ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว ตื่นตัวภายใน หัวใจขยาย เป็นสิ่งที่กิเลสถึงทางตันเอาชนะไม่ได้ แม้ยังไม่เป็นพระอรหันต์ก็ตาม แล้วอ่านต่อว่าระหว่างฉันเพลสามเณรก็ตรึกธรรมะได้ตลอดและสว่างภายในตลอดกาลฉัน แปลว่าฉันครั้งนี้ไม่เป็นหนี้ แต่เป็นเนื้อนาบุญ ฉันไปก็ปีติ นึกถึงบุญที่ตัวได้ทำและอนุโมทนาการถวายทานของโยม โยมก็จะได้ส่วนแห่งบุญนี้มาก

สรุปว่าชีวิตของพระโสณะสมบูรณ์พร้อมได้เพราะสั่งสมบุญมายาวนานหลายภพหลายชาติ ได้สร้างบุญใหญ่กับเนื้อนาบุญคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอรหันต์สาวก ทั้งยังอธิษฐานจิตตอกย้ำผังชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า ชีวิตของเราก็เช่นกัน เราออกแบบได้ ถ้าปรารถนาให้ชีวิตในอนาคตเป็นแบบใดก็ทำได้ ด้วยการสั่งสมบุญทุกบุญอย่างเต็มกำลังแล้วตั้งจิตอธิษฐาน โดยเฉพาะบุญที่เกิดจากการสร้างเสาแก้วพันปีมาสร้างวิหารคด สถานที่รองรับพระภิกษุสงฆ์และสาธุชนจากทั่วโลก ซึ่งต้องทำให้สำเร็จโดยเร็ว

เริ่มสารคดีเรื่องพระภัททชิเถระ เกริ่นว่าบุคคลแม้จะมีความสามารถมาก มีปัญญา มีทุนถึง ทีมถึง แต่หากขาดบุญแล้วก็สำเร็จได้ยาก บุญจึงเป็นเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต ผู้มีปัญญาจึงเพียรสั่งสมบุญเสมอ เพราะบุญนำมาซึ่งความสุขและความสำเร็จ และคอยเกื้อหนุนให้ปลอดจากภัยในสังสารวัฏจนเข้าสู่พระนิพพาน ดังนักสร้างบารมีท่านหนึ่งที่ทุกภพทุกชาติที่เกิดเป็นมนุษย์ท่านไม่ประมาท เพียรสั่งสมบุญกับทักขิไณยบุคคลผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ผลบุญอันเป็นอจินไตยจึงทำให้ท่านได้เกิดเป็นพระราชาพระนามว่ามหาปนาทะ ผู้ได้ครอบครองปราสาทแก้วที่วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตให้ และในภพชาติสุดท้ายก่อนบรรลุพระอรหันต์ก็เกิดในตระกูลมหาเศรษฐีนามว่าภัททชิ เสวยมนุษย์สมบัติในปราสาทสามหลังในสามฤดู ประดุจเจ้าชายสิทธัตถะก่อนทรงออกบวช

ก่อนเข้าพรรษาปี 2553 คุณแม่ได้ไปร่วมงานบวชธรรมทายาทแสนรูปในช่วงเช้า และร่วมพิธีในวิหาร ตอนกลับท่านกล่าวขอบคุณด้วยน้ำตาว่าปลื้มใจที่ได้มาทำบุญครั้งนี้ ต่อมาไม่นานอาการทรุดลง ลูกจึงนิมนต์พระจากวัดมาเป็นเนื้อนาบุญที่ข้างเตียงผู้ป่วย แล้วท่านก็จากไปด้วยอาการสงบ

แนะว่าในขั้นต้นถ้ายังมาบวชไม่ได้ ก็ให้ฝึกสี่อย่างที่บ้านตัวเองให้ดี คือทั้งสะอาด ทั้งระเบียบ ทั้งสุภาพ ทั้งตรงต่อเวลา แล้วถ้ามาบวชได้ก็รีบมาบวชเพื่อรับสิ่งที่ยิ่งขึ้นไปจากพระพุทธศาสนา มีเชื้อดีอย่างนี้แล้วจะได้บวชสองชั้น และจะเป็นเนื้อนาบุญให้คนทั้งแผ่นดินและให้พ่อแม่ตัวเอง