ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

สารคดีรายการทำดีหนูก็ทำได้ พาไปที่โรงเรียนอนุบาลประไทยวิทยา จังหวัดนครปฐม เล่าว่าไม่ว่าทีมงานจะไปเยี่ยมน้อง ๆ ที่โรงเรียนไหนก็มักพบความน่ารักและแววตาสดใส หัวใจบริสุทธิ์ของเด็กที่รักและเป็นห่วงพระพุทธศาสนา วันนี้น้องฝนเอาเงินมาทำบุญและชวนเพื่อน ๆ ทำความดี พร้อมสัมภาษณ์เพื่อนและฝากกำลังใจให้พระภาคใต้ว่าขอให้มีสุขภาพแข็งแรงและอย่าเพิ่งท้อแท้ ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเมื่อตัวใหญ่ ๆ ยังไม่มีอารมณ์ที่จะไปช่วยพระพุทธศาสนา ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

อธิบายว่าเพราะเหตุนั้นเด็กตัวเล็ก ๆ จึงตื่นตัวขึ้นมาช่วยพิทักษ์พระพุทธศาสนา ขอมีส่วนร่วมวัดละบาทสองบาทตามกำลัง เพราะอยากมีส่วนร่วมในการรักษาพระพุทธศาสนาเหมือนหลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ หลวงลุง หลวงน้า หลวงอา หลวงพี่ ที่อุทิศตนปกป้องพระศาสนา ยอมเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ไม่สู้ ไม่หนี ทำความดีเรื่อยไป อยู่ที่ตรงนั้น

ถามว่ายิ้มกันทั่วโลกหรือยัง แล้วเปรียบคนที่ยังแต่งเนื้อแต่งตัวไม่เสร็จว่าเหมือนคนนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ย้ำว่าต้องแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มให้เรียบร้อยทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วเข้าสู่ช่วงเรื่องราวของหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ที่ก็ช่วยได้

เล่าว่าเป็นเรื่องของหนูน้อยผู้มีหัวใจกว้างขวางและรักพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะเห็นคุณค่าของความรู้สากลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบและถ่ายทอดมาถึงพวกเรา แล้วเล่าว่าผู้ก่อความไม่สงบทำร้ายพระจนบาดเจ็บและมรณภาพหลายรูป วัดวาอารามถูกเผา แต่ท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยหนี ยอมสละชีวิตปกป้องพระพุทธศาสนา เมื่อเห็นอย่างนี้หนูน้อยทั้งหลายจึงตื่นตัวขึ้นมาก่อนผู้ใหญ่ ยกแขนยกกล้ามประกาศว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

ชมว่าตัวเล็ก ๆ ยังคิดออกว่าบุญไม่มีขาย ตัวใหญ่ ๆ ควรคิดได้มากกว่านี้ เล่าว่าเธอสงสารพระที่ถูกลอบทำร้ายด้วยระเบิด เป็นนักเรียนชั้น ป.4 จากโรงเรียนแถวดินแดง กรุงเทพมหานคร ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นหนูน้อยผู้ขนขวายแสวงหาบุญที่แผนกโภชนาการและยืนต้อนรับด้วย ดวงตากับรอยยิ้มของเธอทำให้โลกนี้สว่าง ยิ้มสว่างไปถึงสวรรค์ และลายมือสวยมาก

สัมภาษณ์และเชิญชวนว่าชาวพุทธต้องร่วมมือกันส่งกำลังใจและถวายปัจจัยช่วยพระทางภาคใต้ เพราะบางวัดพระไม่สามารถออกบิณฑบาตได้เลย หลวงพ่อบอกว่าพระต้องฉันทุกวัน จึงควรทำบุญกันอย่างต่อเนื่องส่งไปช่วยให้ท่านปฏิบัติศาสนกิจได้เต็มที่ แล้วสรุปว่าเบื้องหลังพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระพุทธศาสนาใน 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีตัวเล็ก ๆ ยืนอยู่ข้างหลังคอยถือปิ่นโตและใส่อาหารให้ ท่านจึงไม่โดดเดี่ยว

ชมว่าคนแต่งเพลงนี้สุดยอด และยอดที่สุดคือเอาเด็กเล็ก ๆ มารวมร้องเพลงพร้อมกันได้ เพราะกล้ามเนื้อเด็กกำลังขยาย เดี๋ยวเหยียดเดี๋ยวดีด แล้วเล่าว่าครูไม่ใหญ่เคยเอาเด็กเล็ก ๆ ขึ้นไปปฏิบัติธรรมเมื่อปี 2525 ถึง 2526 ผ่านมา 22 ปีแล้ว จับมานั่งสมาธิแถวหน้าก็หลับตาแต่ยังเอามือคลำกุมมือเพื่อนข้าง ๆ อีกคนนั่งหลับจนปากอ้าจนต้องเอากระดาษทิชชูขยำปาเข้าปากปลุก และเด็ก ๆ เขียนคำขอขมาว่าจะไม่ทำอีกแล้วเป็นครั้งสุดท้าย แต่กลายเป็นครั้งล่าสุดทุกที ถือว่าการคุมเด็กเล็กมาร้องเพลงเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง

ชมว่าคนตัวนิดเดียวแต่งเพลงเก่งจริง ๆ พูดถึงหลักสูตรที่จบไปแล้วเมื่อเดือนกรกฎาคม แล้วเข้าสู่ช่วงเรื่องราวของหนูน้อยเก่งและดีระดับโลกที่ค้างมาตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2548

ชมภาพเด็กชายที่ยืนอยู่ริมทะเลว่ายิ้มสวยมาก และชมลายมือที่วาดหัวใจสามชั้น คือหัวใจของตัวเอง หัวใจของแม่ และหัวใจดวงโตสุดของหลวงพ่อ แล้วอ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องครีม อายุ 8 ปี ชั้น ป.2 โรงเรียนบ้านเก่าค้อ อำเภอคง ที่ได้ดูจานดาวธรรมแล้วชวนน้อง ป.1 และน้องอนุบาลร่วมทำบุญกับพระที่วัดภาคใต้ ขอให้สงบสุขเร็ว ๆ ให้พระหายป่วยไว ๆ เธอบอกว่าชอบเพลงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้มากและชอบเห็นหลวงพ่อยิ้ม ครูไม่ใหญ่ชมว่าท่านั่งเท่มากและลายมือสวยมาก

เล่าว่าจดหมายจากเด็ก ๆ ที่เห็นว่าควรมีส่วนร่วมรักษาพระพุทธศาสนา โดยสนับสนุนทำนุบำรุงพระพุทธศาสนากับพระภิกษุผู้อุทิศชีวิตรักษาพระศาสนาในชายแดนภาคใต้ ส่งมามากมายเป็นตั้งจนอ่านไม่หมด ยังอยู่ในเดือนสิงหาคม 2548 แล้วอ่านจดหมายเด็กหญิงที่มาทำบุญที่วัดในวันเกิดของตัวเองวันที่ 7 สิงหาคม ครูไม่ใหญ่ให้พรย้อนหลังและอวยพรให้คุณยายของเธอมีสุขภาพแข็งแรง

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงอายุ 12 ปี ชั้น ม.1 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ จังหวัดระยอง ที่รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพระและวัด 238 วัดทางภาคใต้ จึงขอทำบุญกับวัดละ 1 บาท และเชื่อว่าเหตุการณ์ทางภาคใต้จะสงบลงกลับมาเป็นเหมือนเดิม พร้อมขอให้ครูไม่ใหญ่แข็งแรงและมีความอดทนสู้กับปัญหาเพื่อเผยแผ่พระศาสนาต่อไป ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือของเธอสวยมาก

ครูไม่ใหญ่ย้ำข้อความของเด็กหญิงให้ผู้ก่อความไม่สงบเห็นชัด ๆ ว่าเมื่อไรจะกลับตัวกลับใจเพื่อไม่ให้กระทบต่อภาคใต้ แล้วชมว่าหนูน้อยตัวเล็ก ๆ นี่ไม่ธรรมดาเลย และบอกว่าอนาคตของชาติฝากไว้กับเด็ก ๆ เหล่านี้

ครูไม่ใหญ่ว่าทุกภารกิจสำเร็จได้ด้วยความสุข ไม่ต้องลุ้น ไม่ต้องเร่ง ไม่เครียด เมื่อพื้นใจมีความสุข ภารกิจก็สำเร็จ ตอนนี้เด็ก ๆ ช่วยกันสร้างโลกแล้ว โดยเฉพาะเรื่องสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ผู้ใหญ่ยังไม่มีอารมณ์ร่วมจะช่วยดูแลพระพุทธศาสนา จากสามจังหวัดเป็นสี่จังหวัด จาก 238 วัดเป็น 266 วัด มีจดหมายส่งมาเป็นตั้ง ครูพิเศษทยอยอ่านเพิ่งถึงเดือนกันยายน 2548 วันนี้มีอีกสามฉบับ

เวลาเกิดภัยพิบัติครูไม่ใหญ่นึกถึงตัวเล็ก ๆ ว่าก็ช่วยได้ แค่กระปุกที่หยอดเงินไว้บาทสองบาท ไม่ต้องทุบกระปุก แงะดูว่ามีกี่บาทแล้วเอาออกมาสั่งสมบุญในยามนี้ ตัวเล็ก ๆ ต้องหัดสร้างบารมี เริ่มจากช่วยเหลือเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ตั้งแต่ยังเยาว์วัย จะเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของการมาเกิดเพื่อสร้างบารมี

ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างผู้ฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในอดีต (ถอดเสียงเพี้ยน) แล้วเล่าว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ในเหตุการณ์ฝ่ายใต้ 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เริ่มจากตัวเล็ก ๆ เขียนจดหมายมาเป็นกระตั้กจนครูไม่ใหญ่อ่านไม่ทัน ต้องอ่านย้อนหลังไปหกเดือน จนยอมแพ้ให้คนอื่นช่วยอ่าน วันนี้ดับไฟใต้และน้ำเหนือตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้เหมือนกัน แล้วชวนดูข่าวผ่านนิวนิวส์ว่าสมควรช่วยไหม

ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังแพ็กของส่งทุกวัน อนุโมทนาผู้มาช่วยแพ็กและผู้บริจาคที่เห็นใจพี่น้องผู้ประสบอุทกภัย จะทำต่อไปจนทุกอย่างราบรื่น ตัวใหญ่ยังไม่พร้อม ตัวเล็ก ๆ ก็มาก่อนเหมือนตอนดับไฟใต้ ยุวกัลยาณมิตรเด็กชายอายุสิบสองปี ชื่อเล่นโชริว (ชื่อจริงถอดได้ว่า มังกรแก้ว ยังไม่ยืนยัน) ชั้น ม.1 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต ฝ่าฝนมาส่งจดหมายเอง เล่าว่าหลวงพ่อประทับใจวีรกรรมเด็กตัวเล็ก ๆ ที่เคยช่วยดับไฟใต้จนจดหมายอ่านไม่ทัน ครั้งนี้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนญาติผู้ใหญ่หลายคนมาร่วมบุญได้ 3,000 บาท ขอติดตามหลวงพ่อไปทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ครูไม่ใหญ่ชมลายมือสวยและท่านั่งสมาธิในรูป ว่าเป็นโรงเรียนแรกที่ส่งมาช่วยภัยน้ำเหนือ

ยุวกัลยาณมิตรอีกคนจากปทุมธานี เด็กชายอายุสิบขวบ ชื่อเล่นน้องออมศิลป์ (ชื่อถอดได้ว่า ทัศน์ธรรม ชาญเลขา ยังไม่ยืนยัน) เห็นข่าวน้ำท่วมภาคเหนือแล้วสงสาร จึงขอคุณแม่ร่วมบุญช่วยผู้ประสบภัย 1,000 บาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าปทุมธานีเป็นจังหวัดแชมป์ยุวกัลยาณมิตร ลายมือสวยมีลีลา เขียนคำว่าผมตัวใหญ่ชัดเจน และท่านั่งสมาธิในรูปงามเหมือนท่าของนักปราชญ์ อนุโมทนาว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายังจำกันได้ไหม ประวัติศาสตร์โลกบันทึกไว้ว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ เคยช่วยดับไฟใต้ ตอนนี้มาช่วยภัยน้ำเหนือ ภาพเด็ก ๆ เข้าแถวเรียงตามลำดับสูงต่ำที่หน้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา มีเด็กคนหนึ่งร่วมบุญ 500 บาท และคุณพ่อพาลูกมาช่วยอีก แล้วอ่านจดหมายตัวเล็ก ๆ จากเด็กหญิงชื่อเล่นบีม (ชื่อจริงและโรงเรียนถอดเสียงไม่ชัด) ช่วงอ่านจดหมายถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ครูไม่ใหญ่ชมลายมือและอวยพรให้มีบุญเยอะ ๆ

ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกครูไม่ใหญ่พูดถึงจดหมายจากตัวเล็ก ๆ ที่ส่งมาเป็นกระตั๊ก ๆ แล้วบอกให้ออกอากาศทั้งหมดในวันนี้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าออกทั้งหมดคงสลบ ขอทยอยออก ตัวเล็ก ๆ บางคนเอากระปุกออมสินมาด้วยและไม่ยอมแคะแต่ทุบเอาเลย จากนั้นบอกว่าเมื่อวานเลื่อนเคส เหตุเกิดที่เกาหลูน ไว้ ถ้ามีเวลาวันนี้คงต้องได้เล่าแล้ว แต่ก่อนไปถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

สาธุการหลังข่าว ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเดินหน้าช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ต่อไป นอกจากเป็นทางมาแห่งบุญแล้วยังเป็นภารกิจของมนุษย์ที่ต้องช่วยกัน นี่แค่ต้นฝน ยังเป็นช่วงวอร์มอุ่นเครื่อง กลางพรรษาต้องเตรียมให้ดีเพราะฤดูฝนฝนต้องตก ถ้าถึงตอนนั้นก็ต้องมาช่วยกัน แต่ตอนนี้ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ แล้วเข้าช่วงพัก มีบรรทัด jingle และเสียงถอดเพี้ยนคั่น

ตัวเล็ก ๆ ขนกระปุกมาแคะกันเลย บางใบบอกให้ครูไม่ใหญ่มาแคะเอง แล้วอ่านจดหมายของเด็กหญิงชื่อเล่นน้องเจอรี่ (ชื่อจริงยังไม่ยืนยันการสะกด) ที่เคยเป็นพิธีกรในวันครบรอบ 4 ปีโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เขียนว่าทำบุญ 500 บาทอาจเป็นเพียงเสี้ยวเล็ก ๆ เมื่อเทียบกับความเสียหาย แต่เป็นส่วนหนึ่งของน้ำใจที่ช่วยผู้ประสบภัย ตอนนี้กับเพื่อน ๆ ในสโมสรตั้งใจเก็บรวบรวมค่าขนมให้ครบหนึ่งหมื่นบาทเพื่อช่วยผู้ประสบภัยภาคเหนือ เหมือนที่เคยร่วมใจช่วยพุทธบุตรภาคใต้ เพราะเป็นคนไทยด้วยกัน บุญทุกบุญที่ทำมายังปลื้มใจไม่หาย และขอให้หลวงพ่อแข็งแรงอยู่กับพวกเรานาน ๆ ครูไม่ใหญ่ชมว่าพูดสมเป็นพิธีกร จองเป็นพิธีกรแล้ว ชมลายมือว่าเขียนกระดาษแผ่นเดียวสองหน้าประหยัดสุดประโยชน์สูง และเปิดภาพตอนเป็นพิธีกรครบรอบสี่ปีให้ดูซ้ำ พร้อมภาพที่เธอส่งมาสองภาพให้เลือกภาพที่ยิ้มสวยที่สุด

หลังช่วงเสียงเพี้ยนสั้น ๆ อ่านจดหมายเด็กชายคนหนึ่ง (ชื่อยังไม่ยืนยันการสะกด) เขียนว่าเคยเขียนจดหมายถึงหลวงพ่อมาแล้วครั้งหนึ่งเรื่องทำบุญช่วยวัดชายแดนภาคใต้ ได้ทราบข่าวจาก DMC และวิทยุโทรทัศน์ เกิดความสงสารคนภาคเหนือที่ประสบภัยน้ำท่วม ไม่มีบ้านอยู่ ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ไม่มีอาหารกิน ครูไม่ใหญ่แทรกให้กลับไปเอาเสื้อผ้ามาช่วยกัน เด็กชายบอกบุญญาติพี่น้อง รวมปัจจัยค่าขนมบางส่วนกับของญาติได้ 6,100 บาท ภูมิใจที่ได้สร้างบุญนี้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าตัวเล็ก ๆ แบ่งบุญไปทั่วโลกแล้ว ตัวใหญ่ ๆ จะรับบุญดี ๆ และทำเองด้วย ท้ายจดหมายบอกว่าตอนนี้อยู่ ป.5 แล้ว แล้วเปิดภาพให้ดู

สาวน้อยอีกคนชื่อเล่นน้องนาโอมิ เจ้าเก่ามาแล้ว ยกกระปุกมาเองทั้งใบ ไม่ได้ให้แค่เศษในกระปุกแต่ให้ทั้งกระปุกเพื่อช่วยพี่น้องคนไทยทางภาคเหนือที่เดือดร้อน เมื่อวานก็ซื้อมาม่าส่งไปช่วยด้วย แล้วเชิญเด็กเก่งและดีทุกคนทั่วโลกเอากระปุกเล็ก ๆ มารวมพลังช่วยพี่น้องชาวไทย ครูไม่ใหญ่ถามเด็ก ๆ ทั่วโลกว่าได้ยินไหม ท้ายช่วงมีจดหมายอีกฉบับที่ Whisper ถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ต่อด้วยบรรทัดซ้ำและ jingle คั่นช่วงพัก

ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกเป็นจดหมายของเด็กชายชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ที่รู้ข่าวอุทกภัยทางภาคเหนือจาก DMC มาหลายวันแต่การบ้านเยอะเพิ่งมีเวลาเขียน รวบรวมเงินเก็บ 3,557 บาทร่วมบริจาคให้ผู้ประสบภัย ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือสวยและน่ารักมาก บอกว่าจดหมายส่งมาเป็นกระตั๊ก ๆ เพราะพี่น้องที่ถูกน้ำท่วมภาคเหนือยังมีอีกเยอะ ความช่วยเหลือยังไปไม่ทั่วถึง ตัวเล็ก ๆ มีเรี่ยวแรงแค่ไหนก็ช่วยไป เป็นการสร้างบารมีตั้งแต่ยังเยาว์วัย ถูกหลักวิชา

ครูไม่ใหญ่บอกว่าตอนนี้แหละมหากุศลจะเกิดขึ้น ได้บุญมากทีเดียว เพราะผู้ให้กับผู้รับตรงกัน ผู้รับอยากได้มากเพราะประสบทุกข์ภัยคราวนี้เดือดร้อนถึงชีวิต ไม่ใช่แค่ทรัพย์สิน ผู้ให้จึงต้องรีบด่วน เป็นโอกาสสร้างบารมีของเรา ถ้าใครยังคิดไม่ออก ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ช่วยกันไปก่อน แล้วมีบรรทัด jingle คั่นช่วงพักราวหนึ่งนาที

จดหมายจากเด็กหญิงอายุ 9 ปีที่เรียนอยู่ต่างประเทศ (ชื่อเมืองและโรงเรียนถอดเพี้ยน ส่งเงินผ่านวัดพุทธที่ถอดได้ว่าอัลสุโบร์) เห็นข่าวแล้วสงสารผู้ประสบภัยน้ำท่วมจำนวนมาก คุณแม่กับพี่ชายรวมเงินได้ 25 ยูโร บอกคุณป้าก็ร่วมอีก 25 ยูโร รวม 50 ยูโร เป็นเงิน 2,400 บาท และบอกว่าหนูรักหลวงพ่อมาก ครูไม่ใหญ่จำได้ว่าเป็นหนูวิมลสิริ (ชื่อยังไม่ยืนยันการสะกด) ชมลายมือมีสีสันแต่อ่านไม่ออก ทักว่าจำครูไม่ใหญ่ไม่ได้แล้วหรือ โตเร็ว ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

จดหมายจากยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงชื่อเล่นน้องหมิว ชั้น ป.5 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ ระยอง (ชื่อจริงถอดเพี้ยน) มาวัดทุกอาทิตย์ ชอบดูรายการ DMC และชอบดูหลวงพ่อ ได้ดูข่าวน้ำท่วมภาคเหนือแล้วสงสาร ขอนำเงิน 1,000 บาทมาช่วย และฝากคำสั้น ๆ ที่อยากบอกมานานว่าหนูรักหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่ชมรูปวาดว่าสวยเหมือนศิลปินวาด วาดเต็มพื้นที่ทั้งสนาม บ้าน ต้นไม้ และรูปตัวเองนั่งสมาธิมาอยู่ธุดงค์

จดหมายจากยุวกัลยาณมิตรเด็กชายชื่อเล่นน้องตะวัน ชั้น ป.5 (ชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยน) รวมเงินกับน้องชายทำบุญ 500 บาท เพราะสงสารคนที่ไม่มีข้าวกิน เขียนว่ามีบางคนตัดไม้ทำลายป่า เมื่อฝนตกหนักจึงเกิดน้ำป่าทะลักน้ำท่วมใหญ่ ทุกคนเดือดร้อนไปทั่ว แล้วถามว่าคนที่ตัดไม้ทำลายป่าจะบาปไหม ถ้าบาปจะบาปมากไหม ครูไม่ใหญ่ตอบว่ามากแน่นอน และชวนให้ชวนเพื่อน ๆ เขียนมาด้วย ท้ายช่วง Whisper ถอดคำขอบคุณซ้ำยาว

จบเพลงครูไม่ใหญ่ว่าแผ่นดินเดียวกันฉันคือเธอ เธอปวดฉันก็ปวดเพราะเป็นหนึ่งเดียวกัน ตัวใหญ่ ๆ ยังไม่มีอารมณ์ช่วยพระหรือช่วยใคร แต่ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ แล้วเข้าเพลง

ครูไม่ใหญ่ว่าผู้ใหญ่มองข้ามพระไป แต่เด็กตัวเล็ก ๆ มองเข้าไปเห็นพระ เห็นว่าพระเป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งที่ระลึก ควรยกย่องเทิดทูน เพราะพระสงฆ์เป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เก็บรักษาคำสอนไว้ สอนตัวเองแล้วสอนเพื่อนมนุษย์ น้ำท่วมคราวนี้ทำให้เห็นว่าสังคมไทยมองข้ามพระไป พุทธบริษัททั้งพระและโยมต้องหันมาปรึกษาหารือกัน ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้ ขนาดหนูน้อยตัวเล็กยังทนไม่ไหว

อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงชื่อเล่นญี่ปุ่น อายุ 11 ปี ทราบข่าวน้ำท่วมเป็นห่วงจึงขอร่วมทำบุญด้วยปัจจัย 70 บาท (ตัวเลขถอดได้ไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่ชมลายมือว่าเขียนอย่างเป็นอิสระด้วยความเบิกบาน แล้วอ่านจดหมายเด็กชายชื่อเล่นอังกฤษ ขอให้หลวงพ่อแข็งแรง รักหลวงพ่อมาก ครูไม่ใหญ่แซวว่าพี่น้องกันหรือเปล่า ยกประเทศมาไว้ในตัว ชอบประเทศที่เป็นเกาะ ย้ำว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ห้าบาทของเด็กเหมือนห้าล้านของตัวใหญ่ (ชื่อจริงนามสกุลของเด็กถอดเสียงเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)

อ่านจดหมายอีกฉบับจากเด็กหญิงที่ชื่อเล่นถอดได้ว่าหมุยเฮียง (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่ว่าคนละประเทศกันแล้ว อวยพรให้เป็นเด็กเก่งและดี เป็นบัณฑิต เป็นนักปราชญ์ ชมว่าหน้าตาน่ารักอย่างกับนางงามจักรวาล ลายมือสวยมาก ถามว่าดูรายการอยู่หรือเปล่า แล้วตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าจดหมายช่วยทั้งดับไฟใต้และภัยน้ำเหนือส่งมาเป็นกระตั๊ก อ่านไม่ทันต้องอ่านย้อนหลังหกเดือน ตอนหลังยอมแพ้ ขอให้ช่วยกันอ่านบ้าง แล้วอ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรสองพี่น้อง ชื่อเล่นถอดได้ว่าติ๊ดตี้กับเจมมี่ อายุ 11 กับ 9 ปี เรียน ป.6 กับ ป.4 ส่งปัจจัยช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม ครูไม่ใหญ่ถามว่าชื่อเล่นภาษาอะไร บอกว่าลายมือไม่ต้องห่วง สื่อสารอ่านรู้เรื่องก็ใช้ได้ และชมรูปว่าน่ารัก ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษมาก ชื่อและโรงเรียนยังไม่ยืนยัน

ครูไม่ใหญ่ชมจดหมายว่าเขียนได้ตรงบรรทัดดีมากทั้งที่ไม่ได้ขีดเส้น สุดยอดเลย แล้วดูรูปน้องข้าว ถามว่าหน้าตาหงุดหงิดหรือปีติ เห็นแสงส่องหน้า เป็นคนที่ดวงตะวันต้องสนใจสาดแสงสีทองส่องหน้า

จดหมายเด็กชายนามสกุลถอดได้ว่าแสนจันทร์ อายุ 9 ปี เป็นเด็กหอพัก ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นผู้รักการสร้างบารมี ศุกร์นี้กลับบ้านแม่บอกว่าหลวงพ่อให้ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ มาช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคเหนือ จึงช่วยไปหนึ่งพันบาท คิดถึงหลวงพ่อเพราะที่หอไม่มี DMC ให้ดู และขอให้หลวงพ่ออายุยืนหนึ่งแสนปี ครูไม่ใหญ่ถามว่าแล้วใครจะอยู่ด้วย ชื่อเล่นพร้อม พร้อมเสมอ พร้อมไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ลายมือกลมเหมือนลูกแก้วเอียงไปข้างหน้าแสดงว่าชอบความก้าวหน้า ชื่อโรงเรียนและจังหวัดถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าว่าตามกันมาหลายวันแล้ว เด็กตัวเล็ก ๆ ก็ว่าตามมาตลอด จนไม่ทราบว่าน้ำเลิกท่วมแล้วหรือยัง ถึงน้ำจะแห้งอย่างไรก็ตาม แต่เราจะไม่แล้งน้ำใจ และต้องเตรียมงานใหญ่ทีเดียว แล้วเข้าเพลงเรื่องเด็กตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าน้ำไม่ท่วมแต่น้ำใจท่วมท้น แล้วอ่านจดหมายหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ชื่อเล่นน้องพริม อายุหกขวบ (ชื่อจริงยาวจนครูไม่ใหญ่แซว สะกดจากเสียงยังไม่ยืนยัน) ไปชวนพ่อแม่เข้าวัดตอนสี่ขวบ ได้ยินหลวงพ่อบอกว่าภาคเหนือเกิดน้ำท่วม มีคนเดือดร้อนมาก จึงขอร่วมบุญหนึ่งพันบาท ท้ายจดหมายเขียนว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือสวย วาดรูปสวย เขียนเต็มบรรทัดคุ้มพื้นที่ หน้าตาน่ารักมีบุญลักษณะ ทั้งเก่ง ทั้งดี ทั้งฉลาด

จดหมายเด็กชายชื่อเล่นจั๊กกะจี้ ครูไม่ใหญ่แซวว่าชื่อดีใครตั้ง เรียนอยู่ชั้น ม.3 โรงเรียนในจังหวัดนนทบุรี (ชื่อคนและชื่อโรงเรียนถอดเสียงเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด) เนื้อความตอนกลางที่เล่าว่าดูข่าวทางทีวีแล้วรู้สึกสงสาร ถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาปนจนอ่านไม่ได้ จดหมายร่วมบุญพันบาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือสวยมาก อนาคตอย่างน้อยนายก อบต. ขึ้นไป เขียนได้ตรงแม้ไม่มีบรรทัด และคำว่าครับเขียนแน่นแปลว่ารักแน่นเลย ไม่มีรูปหน้าตาให้ดู ให้จินตนาการเอาเอง

จดหมายเด็กชายอีกคน ชื่อจริงคล้ายชื่อนักร้องจนครูไม่ใหญ่แซวว่าคนละวง ชื่อเล่นน้องสี่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าเลขสองดังไปทั่วโลกแล้ว สี่ก็อยากดังบ้าง อายุเก้าขวบ เรียนชั้น ป.3 โรงเรียนวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม (ชื่อโรงเรียนถอดเสียงเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน) ดูข่าวน้ำท่วมภาคเหนือแล้วเศร้าใจมาก สงสารเด็ก ๆ ที่พ่อแม่เสียชีวิต จึงขอร่วมบุญช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยภาคเหนือ 300 บาท ต่อจากนั้นครูไม่ใหญ่ดูรูปที่แนบมา แซวเรื่องสองคูณสอง และสงสัยว่ารูปถ่ายคู่เป็นน้องพริมคนเดียวกับจดหมายก่อนหน้าหรือไม่ (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดเสียงซ้ำและเพี้ยนปนอยู่มาก)

เทปเด็กเล็กสนทนาธรรมกัน (ต้นช่วงมีบรรทัดที่ถอดเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้) พี่ถามน้องว่าคนทำความชั่วใจใสหรือหมอง แล้วสอนว่าความชั่วทำได้สามทาง ทางกายสามอย่าง คือฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม ทางวาจาสี่อย่าง คือพูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ทางใจสามอย่าง คือโลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาท และมีความเห็นผิด รวมเรียกอกุศลกรรมบถ 10 ใครทำใจจะหมองต้องไปอบาย น้องท่องบาลี จิตเต สังกิลิฏเฐ ทุคติ ปาฏิกังขา ได้ แล้วพี่สอนกุศลกรรมบถ 10 ซึ่งเป็นฝ่ายทำความดี ทำแล้วใจใสไปสวรรค์ ปิดท้ายด้วยชื่อช่วง ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

ครูไม่ใหญ่เชื่อมเรื่องมโหสถที่เพิ่งฟังว่าตอนเป็นพระโพธิสัตว์ยังเด็กก็แสดงธรรมได้ เหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ ในเทปที่แสดงธรรมเรื่องกุศลกรรมบถและอกุศลกรรมบถ ซึ่งชาวโลกอีกหลายพันล้านคนไม่รู้เรื่องเลย จึงเป็นเรื่องสำคัญ วันพระมีเวลาก็ให้เด็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้มาแสดงธรรม จะได้มั่นใจว่าที่มโหสถแสดงธรรมในศาลาที่ชวนเด็ก ๆ สร้างเป็นเรื่องจริง แล้วชวนว่าบทประจำวัน

ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีเรื่องน่าปลื้มใจของตัวเล็ก ๆ ที่ทุบกระปุกมาช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ประสบอุทกภัย ตอนนี้กรมอุตุฯ บอกว่าน้ำจะมาอีกแล้ว ของเก่าก็ช่วยกันไปแล้ว แล้วเข้าเพลงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ระหว่างนั้นมีบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำราวครึ่งนาที

อ่านจดหมายเด็กชายอายุ 9 ขวบ (ชื่อถอดได้ว่า กิติพล ตั้งชูรัตน์ ยังไม่ยืนยันการสะกด) เห็นเหตุการณ์น้ำท่วมจากช่อง DMC สงสารคนชราและเด็ก ๆ ที่จมน้ำ จึงบอกพ่อแม่แล้วนำเงินมาช่วย 100 ยูโร มีน้องสาวชื่อมณีอายุสี่ขวบ ครูไม่ใหญ่ชมว่าน่ารักมาก ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวหนึ่งนาที

จดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นเชียเชีย (ชื่อจริงถอดเพี้ยน) เด็กเก่งและดีตามแบบฉบับซูเปอร์คิดส์ ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือสวยมาก ภาพวาดของเธอเป็นภาพใส่บาตรพระแสดงว่าจิตใจเป็นกุศล และรูปถ่ายเธอนั่งในท่าของท่านผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

จดหมายเด็กชายชื่อเล่นนนท์ (ชื่อสกุลถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่อ่านลังเล) กลางจดหมายมีบรรทัด jingle ช่วงพัก เล่าว่าชวนคนมาร่วมบุญเพิ่มได้อีกสองพันบาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าเก่งมาก ชวนคนมาสร้างบุญจะได้บริวารสมบัติ ลายมือสวยเขียนเต็มบรรทัด ภาพวาดถือดอกบัวบูชาพระธรรมกายและกราบพระ จิตเป็นกุศลตลอด แล้วบอกว่าต่อไปจะเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรมจากอเมริกา ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำราวสองนาที

ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวมาเป็นกระตั๊ก ตอนนี้เข็มยาวยังไม่ถึงเลขสิบสอง ตัวเล็ก ๆ จึงยังไม่ได้เข้านอน พูดถึงเวลาที่คุณยายว่าเข็มสั้นอยู่ที่เลข 8 เข็มยาวอยู่ที่เลข 12 แล้วเกริ่นเข้าเรื่องตัวเล็ก ๆ ท้ายช่วงถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้

จดหมายของเด็กชายอายุ 6 ปี ชื่อเล่น นาย ครูไม่ใหญ่แซวว่าชื่อนี้เป็นใหญ่เป็นโตตลอดชาติ เพื่อนเรียกนาย ลูกน้องเรียกเจ้านาย อายุ 80 ก็ยังเป็นนาย เรียนโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งชั้น ป.1 น้องนายกับน้องบัวแคะกระปุกได้สองร้อยบาท รวมกับคุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ คุณอา เป็นสองพันสี่ร้อยสามสิบเจ็ดบาท ช่วยผู้ประสบอุทกภัยภาคเหนือ อวยพรให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรง ครูไม่ใหญ่ชมลายมือที่เขียนสูงว่าอนาคตจะรุ่งเรือง ถ้าไปต่างประเทศจะเป็นนักเรียนนอก แล้วดูรูปถ่ายว่าคนไหนนายคนไหนบัว (ชื่อโรงเรียนกับตัวเลขถอดเพี้ยนบางส่วน)

ครูไม่ใหญ่บอกราตรีสวัสดิ์หนูน้อยที่หอบหมอนไปนอนแล้ว (ชื่อฟังเป็นหนูพราว ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วบอกว่าหนูน้อยคนอื่น ๆ ยังคอยฟังจดหมายที่ครูไม่ใหญ่จะอ่านให้ได้อนุโมทนาบุญ ว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

ครูไม่ใหญ่ตอบหนูน้อยว่าหลวงพ่อก็รักหนูและพี่ ๆ ด้วย แล้วอ่านจดหมายว่าหนูเห็นน้ำป่าท่วมภาคเหนือ บ้านพัง คนไม่มีที่อยู่ ดูจากจานดาวธรรมแล้วสงสาร จึงไปบอกบุญคุณป้า คุณยาย คุณพ่อ คุณน้า คุณแม่ และพี่ชายทั้งสอง ได้ 1,500 บาท รวมกับเงินในกระปุกของหนูเอง อยากให้ผู้ประสบภัยไม่เดือดร้อนมาก ลงชื่อท้ายจดหมายฟังเป็นปิงปอง และบอกว่ารักหลวงพ่อที่สุดในโลก

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเดี๋ยวจะดูตัวเล็ก ๆ ที่หัวใจยิ่งใหญ่ วันนี้ขอสั้น ๆ เพราะจะมีผลการปฏิบัติธรรมจากประเทศกรีซ (ชื่อผู้ส่งถอดได้ว่า คุณคลาวเดีย ยังไม่ยืนยัน) แล้วเข้าช่วงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำยาว

จดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องมิ้น (นามสกุลถอดได้ว่าแสงจันทร์ ยังไม่ยืนยัน) ดูข่าวน้ำท่วมทาง DMC รู้สึกเศร้าใจสงสารพี่น้องภาคเหนือเพราะทุกคนคือคนไทย จึงเอาเงินค่าขนมมาทำบุญ 20 บาท ขอให้หลวงพ่อมีความสุข รักหลวงพ่อที่สุด ครูไม่ใหญ่ชมว่าเขียนตัวอักษรได้ทุกตัว แล้วดูภาพน้องปาน ชมว่าผิวเข้มสวยเหมือนยักษ์สวย

จดหมายน้องมิว เป็นน้องคนที่หกของพี่น้องผู้ชายทั้งหมด เห็นพี่ ๆ ร่วมบุญช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคเหนือจึงอยากช่วยบ้าง ขอร่วมทำบุญ 500 บาท และทำบุญถวาย 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้อีก 500 บาท อยากไปต้อนรับหลวงพ่อ ชอบดู DMC จดหมายมีคนเขียนแทนให้ (ถอดได้ว่าน้องพริม) ลายมือสวยพร้อมรูปช้างที่น้องวาดเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าช้างเหมือนหมู แล้วดูภาพแนะนำพี่ ๆ ทั้งบ้าน ชื่อเล่นพี่ ๆ ถอดได้ไม่ชัด

ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยกันได้ ทำกันมาเรื่อย ๆ ปิดบัญชีแบงก์ของตัวเล็ก ๆ ที่อยู่บนหัวนอนหรือกระปุกที่หยอดวันละบาทสองบาท ทุบกระปุกเปิดบัญชีบุญ สนับสนุนพระที่สืบทอดพระศาสนาด้วยชีวิต พระจากสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้จะมาในวันงานและกลับในวันนั้นเลย เดินทางไกล ทางคดเคี้ยวจนเหนื่อยมาก พระเถระหลายรูปอายุพรรษามากแต่ก็เข้ามาเป็นกำลังใจพระลูกพระหลานและมาเป็นเนื้อนาบุญ ให้เราได้ถวายไทยธรรมและได้เห็นท่านด้วยตาของเราเอง ท่านคือพุทธบุตรผู้กล้าที่หยัดสู้อยู่ตรงนั้น แล้วชวนฟังเพลง

ชวนให้มาเอาบุญกัน ดูสิ ตัวเล็ก ๆ ยังข้ามน้ำข้ามทะเลมาเอาบุญเลย ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ แล้วเข้าเพลง