คุณเปเล่

เล่าประวัติชายชาวโซโลมอนอายุยี่สิบเก้าปีที่ฟังชื่อได้ว่าจอน ควาเลมาเน่ (ยังไม่ยืนยันการสะกด) เดิมทำแต่งานหยาบอย่างงานขนของ ต่อมาผู้ดูแลชาวไทยที่ฟังชื่อได้ว่าคุณเปเล่เห็นว่าจิตใจละเอียดขึ้นจึงให้มาช่วยตรวจสอบยอดสินค้าซึ่งต้องการความละเอียด แม้ยังไม่ถนัดต้องช่วยทำอีก แต่ด้วยหัวใจกัลยาณมิตรของผู้ดูแลที่เปรียบเป็นดวงตะวันแห่งโซโลมอน ใครเข้าใกล้ก็ได้แสงสว่าง วันนั้นจึงชวนเขานั่งสมาธิ

หลังนั่งสมาธิต่อเนื่องทุกวันก็สังเกตได้ว่าเขาสุขุมขึ้น ทำงานละเอียดได้ดีขึ้น มีไอเดียในการทำงานเองเหมือนสอนตัวเองได้ ผู้ดูแลไม่ต้องเข้าไปช่วยทำอีก เริ่มคิดเป็น พูดเป็น ทำเป็น และทุกเย็นหลังเลิกงานที่คนอื่นกลับบ้าน เขาจะเดินกลับมาที่ห้องปฏิบัติธรรมพร้อมเพื่อนชาวโซโลมอนคนใหม่หลายคน เพื่อให้ผู้ดูแลช่วยจัดท่านั่งสมาธิให้ ทำอย่างนี้ทุกวันจนผู้ดูแลบอกว่าตัวเองมีความสุขมากที่ได้ทำ

อธิบายว่าชื่อเปเล่เป็นชื่อที่คนไทยคุ้นหูจากนักฟุตบอลบราซิลเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่เปเล่คนนี้ไม่ได้เตะฟุตบอล กลับแตะใจเข้าไปสู่ภายใน ปิดตา เปิดใจ มองผ่านแสงสว่างภายในไปสู่เส้นทางชีวิตอมตะ และเป็นจุดเริ่มของสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นตามมาที่หมู่เกาะโซโลมอน

เปเล่นัดชาวโซโลมอนไว้สี่ห้าคนให้มานั่งสมาธิหลังพักเที่ยงก่อนเข้างานรอบบ่าย แต่พอถึงเวลาเดินตามกันมาถึงสิบห้าคน ซึ่งถือว่ามากเพราะข่าวยังไม่ไปทั่วทุกเกาะ หลายคนไม่เคยหัดนั่งสมาธิเลย ไปขอใช้ลานปูนที่บ้านหลังหนึ่งของชาวโซโลมอน เจ้าของบ้านยิ้มรับทันทีและยังไปหาเสื่อมาให้ปูนั่ง ไม่ทำเสียงรบกวน ได้แต่สังเกตการณ์ว่าการนั่งสมาธิคืออะไร แล้วเปเล่เปิดเพลงของครูไม่ใหญ่ให้ทุกคนสัมผัสบรรยากาศของสมาธิ

หลังหมดเวลานั่งสมาธิ ชาวโซโลมอนยังไม่ยอมลุก และชวนเปเล่เองว่าพรุ่งนี้มานั่งกันอีก เวลาเจอเปเล่คำถามแรกคือ Meditation today หลายคนเดินตามหาเปเล่เพื่อถามว่าวันนี้นั่งที่ไหน เวลากี่โมง เปเล่บอกว่าตนชวนไว้ไม่กี่คน ที่เหลือบอกต่อกันแล้วมากันเอง ครูไม่ใหญ่ชี้ให้นักเรียนเก่าฟังว่าทำไมนักเรียนใหม่เผ่าพันธุ์มนุษย์กินคนจึงเห็นตะวันออกกลางกาย เพราะเขาไม่คาดหวังจะเห็นอะไรและไม่รู้ด้วยว่าต้องเห็นอะไร ใจจึงใส ๆ ซื่อ ๆ

ย้ำว่าการประกาศตัวเป็นชาวพุทธของเบน ฟรานซ์ ชาวโซโลมอน เป็นการประกาศด้วยความสมัครใจ เกิดจากจิตสำนึกภายในที่สะอาด ภายหลังจากได้เห็นดวงตะวันภายใน ไม่มีการซื้อเหมือนที่บางแห่งเหมาซื้อศาสนิกชนกันเป็นหมู่บ้าน ไม่มีการอ้อนวอน ไม่มีการจ่ายเงิน ไม่มีการบังคับขู่เข็ญ และไม่มีการเอาตำแหน่งมาล่อ คุณเปเล่เองก็ไม่เคยบอกให้เบนมาเป็นชาวพุทธ มีหน้าที่เพียงทำหน้าที่กัลยาณมิตร ให้แสงสว่างคือให้ความรู้ ให้ธรรมทานอย่างเดียว แล้วชวนมานั่งสมาธินอกเวลางาน เช่นตอนพักเที่ยงหรือหลังเลิกงาน ซึ่งปกติคนที่นั่นจะไปเดินเล่นกันอย่างไร้สาระ เมื่อเอาเวลาส่วนตัวมานั่งสมาธิแล้วมีประสบการณ์ภายใน ชีวิตก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ด้วยความสมัครใจของตัวเอง

สมาชิกคนที่สี่เป็นผู้ที่นั่งสมาธิเห็นดวงตะวันภายในที่สว่างมากอีกคนหนึ่ง เป็นคนเดิมที่ผู้ชมจำได้คืออดีตมนุษย์กินคนที่มีรอยยิ้มมีเสน่ห์ ยิ้มแล้วทำให้โลกสดใส เขาเป็นผู้เปิดเผยเมนูเด็ดและเปิดเผยว่ากินคนมาตั้งแต่จำความได้สามสี่ขวบจนอายุยี่สิบกว่า และเลิกเมื่อ 23 ปีที่ผ่านมาเพราะมีกฎหมายออกมา ตอนนั้นกินกันเป็นเรื่องปกติไม่ได้คิดอะไร เขาใช้เวลานอกงานแอบไปนั่งสมาธิจนคุณเปเล่ไปพบเข้า (ชื่อของเขาที่ถอดเสียงได้ยังไม่ยืนยันการสะกด)

เล่าเรื่องน่าตกใจเมื่อวานของคุณเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน ผู้ชวนชาวโซโลมอนมานั่งสมาธินอกเวลางาน ทั้งในห้อง หน้าห้องเก็บของ และที่ลานคอนกรีตหน้าบ้านอีกหลังหนึ่ง วันหนึ่งพบว่ามีคนพ่นสีสเปรย์ตัวอักษรไว้ที่ลาน ตอนแรกอ่านได้ไม่ชัดนึกว่าเป็นคำว่า Hell ที่แปลว่านรก ใจไม่ดี แต่พอเดินเข้าไปใกล้กลับเป็น Buddha Hall แปลว่าพุทธสถาน เจ้าของบ้านรู้สึกว่าที่นั่นน่าจะเรียกว่าพุทธสถาน เพราะเห็นคนมานั่งสมาธิกัน ถือเป็นนิมิตหมายที่ดี (ช่วงกลางมีเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที)

เล่าผลการปฏิบัติธรรมของเดวิด กาเล หนึ่งในเก้าผู้สมัครทดสอบ ที่โซโลมอนยามค่ำคืนสงบ สงัด และมืดมาก บ้านเรือนมีไฟน้อย ต้องจุดเทียนเหมือนเมืองไทยเมื่อห้าหกสิบปีก่อน คืนวันเสาร์ราวสี่ทุ่มไฟฟ้าที่ออฟฟิศของคุณเปเล่ดับหมด คุณเปเล่ซึ่งมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งจึงถือโอกาสพาเดวิดมาทดสอบนั่งสมาธิในห้องที่มืดสนิทและเงียบ ให้เดวิดหลับตา ส่วนคุณเปเล่ลืมตาคอยสังเกตว่าจะเกิดอะไรขึ้น ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยู่ในแดนอดีตมนุษย์กินคนต้องตื่นตัวเสมอ

ให้ผู้ชมทายว่าอะไรทำให้คุณเปเล่ตกใจกลางความมืด เฉลยว่าเห็นดวงตาของเดวิดลืมโพลงขึ้นมา ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยตกใจแบบเดียวกันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนเอาลูกนกฮูกมาเลี้ยงแล้วเข้าไปนั่งในห้องมืด เห็นดวงตามันกับหัวที่หมุนได้รอบจนต้องรีบเอาออกไปข้างนอก จากนั้นเดวิดถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟอะไรมาส่อง (ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวสองนาที)

เตือนว่าชาวพุทธมักลืมว่าตนเป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การกระทำอยู่ในสายตาของมนุษย์และเทวดา ถ้าปฏิบัติตามข้อวัตรจริง ทั้งศีลห้า ภาวนา สังคหวัตถุ และฆราวาสธรรม ก็จะเป็นต้นแบบที่ดีอย่างคุณเปเล่ ดวงตะวันของโซโลมอน ซึ่งไม่ใช่มหาเศรษฐีหรือผู้มีอำนาจ ไม่ใช่คนพูดเก่ง แต่พูดธรรมะของพระพุทธเจ้าแม้เพียงเล็กน้อยก็มีคุณค่า เหมือนเพชรเม็ดเดียวมีค่ากว่าทรายหนึ่งถัง

คุณเปเล่ศึกษาฝึกฝนตนเองก่อนแล้วชวนคนทำความดี จนเกิดกลุ่มชาวโซโลมอนสามัญชนมานั่งสมาธิ แม้เคยดื่มเคยทำผิดเพราะไม่รู้ พอนั่งแล้วมีประสบการณ์ภายในจนติดใจ เริ่มนั่งในห้องทำงาน หน้าห้องเก็บของ แล้วย้ายไปลานคอนกรีตว่างหน้าบ้านที่อยู่ใกล้บริษัท คุณเปเล่ปัดกวาดทำความสะอาด หลังคาเป็นท้องฟ้ามีต้นมะพร้าวให้ร่มเงา เจ้าของบ้านเฝ้าสังเกตแล้วสรุปว่าคนเหล่านี้มาทำความดี มานั่งเข้าแถวเอง ลืมตาแล้วหน้ามีปีติ คุยกันแต่เรื่องความสุข

เข้าช่วงผลการปฏิบัติธรรมของบุคคลในประวัติศาสตร์แดนมนุษย์กินคนแห่งหมู่เกาะโซโลมอนอีกคนหนึ่ง ครูไม่ใหญ่เล่าว่านัดนั่งสมาธิที่ Buddha Hall เวลาพักกลางวันแค่ครึ่งชั่วโมงนอกเวลาทำงาน แต่ชาวโซโลมอนเดินทางไปถึงก่อนตั้งแต่เที่ยงยี่สิบ ไปกันเองอย่างอัศจรรย์เพราะอยากนั่งสมาธิ จนคุณเปเล่ไปถึงเป็นคนสุดท้ายทุกครั้ง ทุกคนให้ความสำคัญกับเวลาสมาธิ ใครหายไปวันไหนพอเจอคุณเปเล่ก็รีบเข้ามาขอโทษและบอกเหตุผลเองทั้งที่ไม่มีใครถาม ช่วงต้นเสียงถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ ชื่อเจ้าของผลการปฏิบัติธรรมได้ยินว่าบานาบาส ราดอร์ ยังไม่ยืนยันการสะกด

วันหนึ่งพอเลิกนั่งสมาธิ ชาวโซโลมอนผู้นี้เดินเข้ามาหาคุณเปเล่ ปลดกระดุมเสื้อที่หน้าอกให้ดูพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสด้วยปีติ บอกให้ดูขนที่ลุกไปทั้งตัว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเมื่อคืนเพิ่งฟังเรื่องมนุษย์กินคน นั่งกันในห้องมืดในแดนมนุษย์กินคน และเล่าว่าคุณเปเล่เป็นคนไทย แต่ใช้ชื่อตามนักฟุตบอล เปรียบว่านักฟุตบอลโยนลูกลงสนามว่าง ๆ แล้วกิจกรรมก็เกิดขึ้น มีคนมาแย่ง มีคนดู ออกทีวีไปทั่วโลก จึงชอบเป็นคนมีกิจกรรมที่ดี คุณเปเล่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นถึงเดินมาให้ดูขนลุก

ทบทวนเรื่องบานาบาส ราดอร์ ที่เล่าเมื่อวาน ว่าค่อย ๆ แกะกระดุมเสื้อให้คุณเปเล่ดูขนที่ลุกขึ้น โดยยืนยันว่าไม่ได้ลุกเพราะอากาศแปรปรวนหรือความกลัว เพราะคนอย่างเขาอยู่ในแดนมนุษย์กินคนไม่กลัวอะไร แล้วบอกว่าวันนี้มีอีกท่านหนึ่งที่มีฉายาดีทีเดียว

บอกว่าชาวโซโลมอนแต่ละท่านมีฉายาทั้งสิ้น บานาบาส ราดอร์ คือมนุษย์ขนลุกด้วยความปีติ แล้วเปิดเทปเมื่อวานฟังซ้ำเพื่อทบทวน เหมือนพญาโปริสาทยังทบทวน เล่าว่าคุณเปเล่ใช้ Buddha Hall เป็นพุทธสถานตั้งแต่เที่ยงครึ่งถึงบ่ายโมง มีเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงหลังอาหาร นั่งกายตรงดำรงสติมั่นเหมือนสมัยพุทธกาล ชาวโซโลมอนพยายามมาก่อนเวลาตั้งแต่เที่ยงยี่สิบและจองแถวหน้า ใครหายไปก็จะมารายงานตัวกับคุณเปเล่ว่ายุ่งจริง ๆ แต่พรุ่งนี้จะไป บานาบาสหนึ่งในเก้าบุคคลประวัติศาสตร์เป็นนักเรียนที่ดีมานั่งสมาธิสม่ำเสมอ

ชาวโซโลมอนมีต้นมะพร้าวดาษดื่นทุกคนเคยเห็น จึงใช้ลูกมะพร้าวเป็นบททดสอบนึกภาพ ชาวโซโลมอนคนหนึ่งนั่งสมาธิเสร็จรีบมาขอโทษคุณเปเล่ว่านึกมะพร้าวแต่เห็นเป็นมะม่วงเพราะชอบกินมะม่วง ลืมตาคุยอยู่ก็ยังเห็นมะม่วงติดอยู่ในท้อง ครูไม่ใหญ่ว่าน่ารักดี ช่วงกลางมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำเป็นคำเดียวราวครึ่งนาที

เมื่อวานเวลาห้าทุ่มของโซโลมอน ตรงกับหนึ่งทุ่มเมืองไทย คุณเปเล่นั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ มีชาวโซโลมอนสามคนเดินเข้ามาในออฟฟิศ ตอนแรกนึกว่ามาเอาของ แต่นานไปไม่มีใครออกไป หันไปดูจึงเห็นว่ามานั่งสมาธิทั้งที่เป็นเวลาพักผ่อน นั่งไปครึ่งชั่วโมงจนถึงช่วงถ่ายทอดสดรายการโรงเรียนอนุบาลตอนห้าทุ่มครึ่ง

คุณเปเล่เห็นทั้งสามคนก้มกราบที่หน้าจอทั้งที่ไม่เคยสอน เพียงเคยเห็นคุณเปเล่กราบพระทางจอ ทั้งสามพนมมือพยายามสวดตามสรรเสริญคุณยายอาจารย์ทั้งที่ไม่เคยสวดและอ่านไม่ออก จึงเอื้อนเสียงตามไปเหมือนเด็กหัดพูดตามผู้ใหญ่ พอพิธีกรนำกราบก็กราบตาม คุณเปเล่แกล้งทำเป็นไม่สนใจเพื่อดูว่าเขาทำเพราะมีคนดูหรือเปล่า แต่ทั้งสามไม่สนใจคุณเปเล่เลย จ้องแต่หลวงพ่อหน้าจอ DMC ยิ้มตามเพลงและหัวเราะตามหลวงพ่อทั้งที่ฟังไม่รู้เรื่อง นั่งดูจนตีหนึ่งของโซโลมอน ช่วงกลางมีเสียงที่ไม่มีคำถอดราวสองนาที

ทบทวนเรื่องเมื่อวานว่าเวลาห้าทุ่มที่โซโลมอน ตรงกับหนึ่งทุ่มเมืองไทย ชาวโซโลมอนสามคนเดินเข้าออฟฟิศคุณเปเล่แล้วนั่งเรียงแถวหลับตาทำสมาธิกันเอง จนถึงช่วงถ่ายทอดสด ก้มกราบตาม พยายามสวดตามหน้าจอทั้งที่อ่านไม่ออก คุณเปเล่ทำเป็นไม่สนใจเพื่อดูว่าเขานั่งโชว์หรือนั่งจริง ปรากฏว่าทั้งสามไม่สนใจคุณเปเล่เลย จ้องหลวงพ่อที่หน้าจอและยิ้มตลอด กลางช่วงมีเสียงที่ Whisper ถอดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษราวหนึ่งนาที

จอนเลิกเหล้าเลิกบุหรี่ได้ การนั่งสมาธิทำให้ผ่านบททดสอบได้ดีขึ้น เดิมเพื่อนชวนไปปาร์ตี้ดื่มหลังเลิกงาน ใจยังไม่แข็งพอก็ทำตาม ที่นั่นเป็นประเพณีว่าเพื่อนชวนต้องดื่ม เพื่อนหาว่าทำลายประเพณีโซโลมอน แต่จอนอยู่กับคุณเปเล่จึงไม่ต้องดื่ม ครูไม่ใหญ่สอนว่าประเพณีที่ไม่ดีเลิกได้ สร้างประเพณีใหม่ที่ไม่ดื่มเหล้าเหมือนตอนเกิดมาใหม่ ๆ และใครชวนก็ชวนเขาเลิก จอนอยากนั่งสมาธิและดูหลวงพ่อทุกวัน วันไหนฝนตกหนักตอนเที่ยงไปบุดดาฮอลล์ไม่ได้ก็หาเวลานั่งเอง ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นฉันทะ และที่นั่นมีสองฤดูในวันเดียวคือร้อนกับฝน

ทบทวนจดหมายของจอน ควาเลมาเน่ ที่เคารพหลวงพ่อเพราะจะพาไปสวรรค์ได้ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าพาไปได้เพียงแนะนำตามที่พระพุทธเจ้าสอน และตัวเองแค่จำเก่ง จอนขอบคุณที่ให้ดูภาพนรกซึ่งทำให้เลิกดื่มเหล้าได้ถาวร คนยังขาดความรู้เรื่องนรกสวรรค์ที่เชื่อแค่สวรรค์ในอกนรกในใจ เพื่อนมักชวนไปดื่มหลังเลิกงานจนว่าเขาทำลายประเพณีโซโลมอน แต่เมื่ออยู่กับคุณเปเล่ก็ไม่ต้องดื่ม วันไหนฝนตกไป Buddha Hall ลานคอนกรีตหน้าบ้านผู้มีบุญที่คุณเปเล่ชวนคนไปนั่งไม่ได้ก็หาเวลานั่งเอง

คุณแซมกลับมาแล้วมาหาคุณเปเล่เพื่อนั่งสมาธิด้วย เล่าว่าหลับตาแล้วลืมทุกสิ่ง นึกถึงลูกบอลขนาดราวสามนิ้ว ราวครึ่งชั่วโมงลูกบอลที่มืดก็สว่างขึ้นเฉย ๆ เหมือนมีคนเปิดสปอตไลท์กลางลูกบอล ครูไม่ใหญ่ขยายว่าอยู่ดี ๆ คืออยู่เฉย ๆ ทำเฉย ๆ ก็สว่างเฉย ๆ แต่พอเห็นแล้วแซมไม่เฉย ตกใจลืมตาทุกอย่างหายหมด แซมรู้สึกว่าสมาธิง่ายมาก เหมือนอยู่อีกโลกที่เป็นอิสระ ทำงานมีความสุขขึ้น

เทปทบทวนเรื่องชาวโซโลมอนสลับกับครูไม่ใหญ่อธิบาย ปลายธันวาคมมีคนมานั่งสมาธิเพียงสามคน คุณเปเล่คนไทยที่ไปทำงานที่นั่นชวนมาที่ออฟฟิศทุกวันพุธ แต่เขามาถามทุกวันจนต้องเปิดห้องให้นั่งช่วงพักเที่ยง สตีเฟนประกาศเลิกบุหรี่เลิกเหล้า ตอนนี้ไปทำงานที่เกาะมาลาอิตา เบน ฟรานซ์ขอเป็นชาวพุทธคนแรกของเกาะเมื่อ 18 มกราคม 2549 ได้รับบททดสอบ แล้วมีคนมาสมัครอีกหลายรอบ เจ้าของบ้านยินดีให้ใช้ลานคอนกรีตที่พ่นสีว่า Buddha Hall และมานั่งด้วย ชาวเกาะบอกต่อจนต้องเพิ่มรอบ นั่งวันละสามรอบรวมรอบถ่ายทอดสดตอนเที่ยงคืน ผลที่เห็นคือเลิกบุหรี่ เหล้า ฆ่าสัตว์ ยิ้มง่าย ขยันขึ้น หัวหน้างานชาวต่างชาติถามคุณเปเล่ว่าทำอะไรกับลูกน้อง คนไทยบางคนหันมานั่งด้วยและเกิดความเอื้อเฟื้อ บางคนเห็นดวงสว่างภายใน บางคนเริ่มจากนึกลูกมะพร้าวจนใส ทุกคนรู้จักหลวงพ่อ อยากให้มาที่นั่น ท้ายเทปมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำราวสองนาที

คุณเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน แจ้งชาวโซโลมอนว่าคืนนี้จะได้เห็นหลวงพ่อ พวกเขามาทันทีโดยไม่กินอาหาร ทั้งที่กินวันละมื้อ อดอาหารแต่อิ่มใจ มาดูโดยยังไม่รู้ว่าเป็นวันอะไร ครูไม่ใหญ่ว่าคนไทยก็ยังไม่รู้ว่าเมื่อวานเป็นวันอะไร เพราะกระแสวาเลนไทน์กลบมาฆบูชาไปหมด ชาวพุทธต้องตื่นตัวทำความกระจ่างว่าวันมาฆบูชาเป็นวันสำคัญ ชาวโซโลมอนอุทานว่าสวยจัง ชาวพุทธมารวมกันมากขนาดนี้เลยหรือ เวลามีการกราบก็กราบตาม ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่อดีตมนุษย์กินคนจะก้มกราบจรดพื้น เพราะรู้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ให้แสงสว่างแก่มวลมนุษยชาติ อยากมาร่วมงานแบบนี้ แล้วนั่งดูจนเที่ยงคืน บางคนนั่งสมาธิต่อ

เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องที่ถอดได้คือดวงตะวันแห่งโซโลมอน (ถอดเป็นโซลามอน) เปเล่ ไม่ใช่มาดามเปเล่และไม่ใช่นักฟุตบอลเปเล่ ก่อนจะไปถึงเรื่องนั้นชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน

จดหมายของคุณเปเล่ (ผู้ที่ครูไม่ใหญ่เรียกว่าดวงตะวันแห่งโซโลมอน) เล่าว่าคุณปู่เป็นชาวนาในจังหวัดที่ถอดได้ไม่ชัด ชีวิตลำบาก ไม่ชอบทำบุญ สูบยาเส้น ดื่มเหล้า ทะเลาะกับคุณย่าเป็นประจำ เมื่อมีแมวมาขโมยอาหารจนรำคาญ ก็ทำกับดักเอาปลาล่อ พอแมวติดก็นำไปถ่วงน้ำให้ตายเพื่อให้หายแค้น ทำอย่างนี้บ่อยมาก ก่อนตายร้องออกมา (ถอดเสียงหลุด) ครูไม่ใหญ่เทียบกับเรื่องที่เคยเล่าเรื่องเอาไม้แทงลูกตาตุ๊กแก ส่วนคุณย่าตรงข้ามกัน ชอบใส่บาตรทุกวัน ถวายเพลที่วัด ขยัน หลังทำนาปลูกผักขายแล้วแบ่งเงินมาทำบุญ ประหยัดแต่ไม่ตระหนี่ในเรื่องบุญ จนวันหนึ่งหกล้มเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีกและยังไม่หายจนปัจจุบัน

คุณเปเล่เข้าวัดครั้งแรกปี 2537 มาอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อน จบปริญญาตรีแล้วได้งานที่กัมพูชา ผู้บริหารบริษัทก็เป็นศิษย์วัดพระธรรมกาย วันแรกที่ไปทำงานเห็นภาพมหาธรรมกายเจดีย์จึงอบอุ่นใจมากที่เจอในต่างบ้านต่างเมือง ผู้บริหารชวนดู DMC ในกัมพูชา แล้วส่งไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ กลับมาก็ติดจานดาวเทียมให้พ่อแม่และญาติ ต่อมาบริษัทได้งานก่อสร้างถนนและสะพานที่หมู่เกาะโซโลมอน แม้เปลี่ยนที่ทำงานก็ยังติดตามดู DMC ทุกวันเพราะคิดถึงครูไม่ใหญ่ วันนี้ยังมาไม่ได้จึงขอส่งเสียงผ่านบทเพลงมาก่อน

คุณเปเล่เริ่มจากให้เพื่อนชาวโซโลมอนสองสามคนดู DMC แล้วชวนนั่งสมาธิช่วงพักหลังอาหารเที่ยงราวครึ่งชั่วโมง จนตอนนี้มากันล้นทั้งชายหญิง แล้วขอเรียนถามเรื่องเพื่อนที่เคยกินคนและญาติของเขา เพื่อนอายุ 43 ปีเป็นพนักงานขับรถ พ่อแม่ให้กินเนื้อคนย่างตั้งแต่อายุสามสี่ขวบ โตขึ้นก็เคยฆ่าคนแล้วเอาเนื้อมากินในสมัยก่อนมีกฎหมายห้าม ครั้งสุดท้ายตอนอายุยี่สิบ เป็นคนดุ ก้าวร้าว ไม่มีความสุข ไม่รู้จักให้อภัยหรือประนีประนอม มีปัญหาก็ขจัดต้นเหตุด้วยการฆ่าแล้วแล่เนื้อกินให้สะใจ เชื่อตามบรรพบุรุษว่ากินเนื้อคนทำให้อายุยืนและรูปร่างสูงใหญ่ มั่นใจว่าจะอยู่ถึง 80 ปี เคยผ่านการต่อสู้ระหว่างเผ่าและฆ่าคนมาแล้วจำไม่ได้ว่ากี่ศพ การตายจึงเป็นเรื่องปกติ ฆ่าได้ก็ภูมิใจว่าเก่ง

หลังคุณเปเล่แนะนำให้ดู DMC เพื่อนคนนั้นก็เปลี่ยนไป ร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใส ชอบช่วยเหลือผู้อื่น ชอบนั่งสมาธิมาก มีโอกาสก็นั่งทั้งเวลาว่างจากขับรถและที่บ้าน รู้สึกว่าสมาธิทำให้มีความสุขมาก และมักถามคนอื่นว่าคุณหลับตาเป็นไหม เห็นอะไร เห็นความมืดใช่ไหม ในความมืดภายในมีอะไรยิ่งใหญ่ให้ดูใช่ไหม หลังจากนั้นมีช่วงราวสองนาทีครึ่งที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้จะเป็นบทเรียนและบททดสอบเพิ่มสำหรับชาวโซโลมอนที่อยากรู้ว่าจะเป็นชาวพุทธแท้ได้หรือไม่ แล้วอ่านคำถาม ก่อนตายคุณปู่เห็นกรรมนิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน รับบุญได้ไหม บุพกรรมใดทำให้คุณย่าเป็นอัมพฤกษ์ จะหายไหมและควรทำบุญอย่างไร ทำไมท่านชอบทำบุญ บุพกรรมใดทำให้พี่สาวได้สามีลูกติดที่อายุมากกว่า 13 ปี ทำไมผูกพันกับพระศรีอาริย์และควรไปทีมไหน บุพกรรมใดทำให้ชาวโซโลมอนเป็นเผ่ากินคน ผิวดำ ผมหยิก บางคนกลิ่นตัวแรง ความเชื่อว่ากินคนอายุยืนมีส่วนถูกไหม ปู่ย่าพ่อแม่ของเพื่อนตายแล้วอยู่ที่ไหน ชาติหน้าต้องเกิดเป็นมนุษย์กินคนอีกหรือไม่ ทำไมผมต้องมีหน้าที่ชวนชาวโซโลมอนและทำไมเขาเชื่อง่าย ครอบครัวและตัวผมเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม เคยเข้าถึงพระธรรมกายไหม และขอให้ครูไม่ใหญ่ให้พรชาวโซโลมอน

ที่คุณเปเล่ต้องมีหน้าที่ชวนชาวโซโลมอนเข้าสู่เส้นทางธรรม เพราะในหลายภพที่ผ่านมาเคยเป็นคล้ายหัวหน้าหมู่บ้านในถิ่นที่เจริญ ไม่ใช่เผ่ากินคน ชาวโซโลมอนเหล่านี้เคยเป็นลูกน้องบริวารในเรือน เมื่อชวนมาทำบุญกับหมู่คณะแบ่งเป็นสามพวก คือทำตาม เฉย ๆ และไม่เชื่อ บางส่วนของพวกไม่เชื่อไปทำบาปอกุศล จึงไปมหานรก อุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย สัตว์กินเนื้อ แล้วมาเกิดเป็นมนุษย์กินคนที่เกาะ ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นซ้ำครึ่งนาที ที่เขาเชื่อง่ายเพราะเคยอยู่ในความปกครองดูแล และคุณเปเล่เคยอธิษฐานว่าแม้บางพวกจะเฉยหรือไม่เชื่อแถมทำบาป ขอให้มีชาติใดชาติหนึ่งที่จะไปโปรดเขาได้ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นหัวใจพระโพธิสัตว์ ชาตินี้จึงได้มาทำหน้าที่กัลยาณมิตรในเวลาที่กรรมของเขาเบาบางและหมดพยศแล้ว ส่วนพวกที่ไม่เชื่อบางกลุ่มก็ทำบุญร่วมมาอย่างเสียไม่ได้

พ่อ แม่ พี่น้องของคุณเปเล่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามน้ำเป็นส่วนใหญ่ บางทีเต็มที่บางทีไม่เต็มที่ ส่วนตัวคุณเปเล่บางชาติเป็นกองเสบียง บางชาติบวชช่วงสั้น ช่วงยาว หรือบวชตลอดชีวิตทำหน้าที่เผยแผ่ เคยเข้าถึงพระธรรมกายระดับเอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ (บางช่วงถอดเสียงขาด) ครูไม่ใหญ่ฝากความรักและปรารถนาดีถึงชาวโซโลมอนทุกคนที่ดู DMC ให้ลืมอดีตที่ผิดพลาดและไม่หันไปทำอีก สั่งสมบุญบารมี ทาน ศีล ภาวนา นั่งสมาธิให้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ช่วยเผยแผ่ให้ชาวเกาะเป็นต้นบุญต้นแบบ ชีวิตจะมีความสุข ตายแล้วปิดอบายไปสวรรค์ ไปดุสิตบุรี และให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ

บททดสอบขั้นที่สองยังไม่มีข้อปฏิบัติใหม่นอกจากที่ทำมาแล้ว เพิ่มเพียงบทซ้อมสวดมนต์ทุกวัน สวดแล้วนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้สถาปนาพระพุทธศาสนา เริ่มจากนะโม ตัสสะ ภะคะวะโต แล้วไตรสรณคมน์ พุทธัง ธัมมัง สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ ซึ่งคุณเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอนจะไปแนะนำ ซ้อมไว้ก่อนหนึ่งเดือนดูว่าใครสวดได้คล่องปาก แล้วจะมีบทซ้อมพิเศษที่ยาวขึ้นคืออิติปิโส สวากขาโต สุปฏิปันโน เป็นภาษาบาลีที่เก็บรักษาคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้ไม่ผิดเพี้ยน (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษมั่วหลายบรรทัด) รายละเอียดจะให้ผู้ประสานงานส่งให้คุณเปเล่ แล้วเปรียบกับการชวนสั่งสมบุญสมัยเป็นหัวหน้าหมู่บ้านในอดีตที่คนมีสามประเภท คือทำจริง เฉย ๆ ยังพิจารณา และไม่เอาเลย (ช่วงท้ายถอดเสียงหลุด)

ครูไม่ใหญ่ว่าสักวันจะมีเรื่องประสบการณ์ภายในของคุณเปเล่ ดวงตะวัน แห่งโซโลมอน ซึ่งนั่งสมาธิต่อเนื่องหลายชั่วโมงทุกวัน แต่กลางวันยังทำงานและทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้ น่าสรรเสริญ เพลงเมื่อครู่เขาแต่งเองร้องเอง แล้วบอกว่าวันนี้เป็นวันพระแรมแปดค่ำเดือนสาม จากนั้นส่งเข้ารายการสุดยอดภาษากับมหาเปรียญผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้อยู่ที่วัดดอยสัพพัญญู จังหวัดเชียงใหม่

ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดเลยเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน และจะมีทยอยส่งมาอีกหลายประเทศจนรับไม่ทัน แล้วเข้ารายการประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาของประเทศจีน ช่วง 2499-2585 ถอดเสียงเป็นบรรทัดเดียว น่าจะมีเพลงเปิดอยู่ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าผู้รู้ภาษาบอกว่าเพลงรักคังติ้งเป็นเพลงคล้ายเพลงช้างที่เด็กไทยร้อง เด็กจีนเข้าโรงเรียนต้องร้อง เพิ่งส่งข่าวมาเมื่อคืน แล้วชวนสมมุติว่าเข้าไปนั่งอยู่ในกำแพงเมืองจีน

ครูไม่ใหญ่ให้เอาภาพมาดู คุณครูทั้งสี่ท่านที่สอนอยู่ในอดีตแดนมนุษย์กินคน คนนำทางก็เคยกินคนมาแล้ว คุณเปเล่พาเข้าไปดูหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของคุณครูทั้งสี่ เพราะโรงเรียนตรงนั้นไฟฟ้าและน้ำประปาเข้าไปไม่ถึง อาชีพอื่นเข้าไม่ถึง แต่ครูทั้งสี่เข้าไปถึง ต้องมีหัวใจของผู้ให้แสงสว่างจึงเดินเข้าป่าไปสอนเด็กได้ ทั้งที่เรียนสูง จบปริญญาและมีโอกาสสอนในเมือง แล้วแซวว่าเรียนสูงไม่ได้หมายถึงปีนต้นมะพร้าว เพราะแถบหมู่เกาะโซโลมอนมะพร้าวเยอะ (ชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้)

คุณครูทั้งสี่ต่างจากครูทั่วไปในโลกเพราะนั่งสมาธิเป็นปกติ ทุกภาพที่เอามาให้ดูไม่ได้จัดฉาก คุณเปเล่ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าจะไปโรงเรียน จึงได้ภาพที่ครูใหญ่นำนักเรียนนั่งสมาธิตามปกติ ครูใหญ่แทนที่จะอยู่ฝ่ายบริหารอย่างเดียวก็ลงมือสอนเอง ครูใหญ่ท่านนี้เป็นครูอยู่ที่นั่น 17 ปี (ชื่อถอดเพี้ยนหลายแบบ) รักระเบียบจึงจัดแถวให้นั่ง เด็กจะใส่เสื้ออะไรมาเรียนก็ไม่มีปัญหา เพราะไม่ได้แข่งกันเรื่องเสื้อผ้าแต่มาเรียนรู้ด้วยสติปัญญา เด็กนั่งสมาธิโดยไม่รู้ตัวว่ามีคนถ่ายภาพ โต๊ะเก้าอี้ตามมีตามเกิดก็เรียนได้