วัดพระธรรมกายและสิ่งก่อสร้าง

อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น ภายในช่วงธุดงค์ปีใหม่ซึ่งเหลืออีก 40 วัน มีกัลยาณมิตรหลายท่านทำเพิ่มอีกท่านละหนึ่งพันบาทรวมเป็นสองพันบาท แล้วปิดท้ายด้วยการอนุโมทนาสาธุ ขอให้รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญให้กับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน

ดูผังแสดงภาพรวมของงานพิธียกจักรแก้วในวันที่ 31 ธันวาคม ชี้ให้เห็นมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตำแหน่งที่พุทธบุตรจะนั่ง ตำแหน่งครูไม่ใหญ่ จุดที่จะอัญเชิญจักรแก้วมา ตำแหน่งเจ้าภาพประธานเอกที่จะจุดประทีปบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ เจ้าภาพประธานรองที่อยู่สองฝั่ง และสาธุชนผู้มาร่วมพิธีที่จะจุดประทีปทุกคน โดยดวงประทีปมีทั้งเล็กและใหญ่ตามกำลังบุญ

ดูผังชัด ๆ อีกครั้ง ชี้ให้เห็นด้านหน้าวัด มหาวิหารหลวงปู่ที่สวยงามมากซึ่งย้ำว่าไม่ใช่จานบิน สระน้ำผุดด้านหน้ามหาวิหารทางทิศใต้ ตำแหน่งพุทธบุตรและครูไม่ใหญ่ จุดที่ประธานรองและประธานเอกจุดประทีป และภาพแสดงตำแหน่งของคณะสงฆ์ที่ยาวเป็นพัน ๆ รูปทั้งพระในวัดและพุทธบุตรที่เป็นเสือเป็นพวกกันซึ่งจะมากันเยอะแยะ วันนั้นเราจะเห็นเนื้อนาบุญเยอะแยะไปเลย พร้อมชี้ที่ประดิษฐานจักรแก้วจักรแรก

ชี้ให้ดูน้ำย้อนขึ้นหน้ามหาวิหาร ว่าเวลาเดินลงมาจะรู้สึกอัศจรรย์ใจและทึ่ง ไม่ใช่ภาพลวงตา แล้วแนะธงที่จะแจกในงาน ด้านหน้าเป็นรูปหลวงปู่มหาปูชนียาจารย์ กำชับว่าอย่าไปวางบนพื้นหรือที่ไม่ควร ต้องวางในที่อันควร เวลาอยู่รวมกันต้องเอาด้ามธงเสียบรูร้อยที่กระเป๋าเสื้อที่แจกไว้ เหมือนเป็นธงตำแหน่งยศของผู้มีบุญ

อธิบายว่าเสื้อจักรแก้วมีสองประเภท ประเภทหนึ่งปักด้วยไหมพิเศษหลากสีเจ็ดสีวาว ๆ ให้เฉพาะผู้มีบุญที่มาอยู่ธุดงค์ ส่วนคนที่ไม่ได้มาอยู่ธุดงค์แต่มาร่วมงานก็ซื้อประเภทที่ไม่มีปัก ผู้ที่ได้เสื้อปักคือผู้ที่สร้างเสาแก้ว 300 ต้น ต้นละ 100 บาท ซึ่งมีส่วนสำคัญในการสร้างมหารัตนวิหารคต ด้านหลังก็ปักเหมือนกัน เป็นเสื้อประวัติศาสตร์ของโลกที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ไปหาซื้อที่ไหนก็ไม่มีขาย อยากได้ต้องทำบุญ

สารคดีเล่าว่าบริเวณรอบมหาธรรมกายเจดีย์จะเป็นที่รองรับพุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่จากทั่วทุกมุมโลก แล้วสัมภาษณ์ผู้บริหารโครงการและควบคุมการก่อสร้าง คือคุณบัณฑิต จากบริษัทที่ปรึกษาแห่งหนึ่ง ท่านเล่าว่าโครงการมหารัตนวิหารคดใช้ผู้รับเหมาระดับมืออาชีพได้มาตรฐานของเมืองไทยสองบริษัท บริษัทหนึ่งเป็นผู้รับเหมาญี่ปุ่นชื่อบริษัทนันทวันหรือโอบายาชิ อีกบริษัทหนึ่งเป็นผู้รับเหมารายใหญ่ของคนไทย ทั้งสองรายมีชื่อเสียงและมีบุคลากรมาก โดยเฉพาะวิศวกรคุมงานและช่างเทคนิค จึงมั่นใจได้ในคุณภาพและมาตรฐาน ดูแล้วสมบูรณ์มากกว่าโครงการอื่นภายนอกวัด

สารคดีพาไปดูการก่อสร้างฝั่งตะวันออกที่บริษัทนันทวันรับผิดชอบทั้งสองชั้น พื้นที่รวมประมาณ 3 แสนตารางเมตร ทำได้แล้วประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเสร็จจะเห็นอาคารสองชั้นและเสาทั้งหมดฝั่งละประมาณ 1,300 ต้น สูง 10 เมตร ทุกต้นจะมีเจ้าของและมีป้ายชื่อติดตั้งไว้ที่มุมเสา บริเวณนี้จะใช้ทำพิธีทางศาสนาในวันพิธีใหญ่ พื้นแบ่งเป็นตารางขนาด 1.8 เมตรสำหรับนั่งสมาธิ ตรงกลางมีที่ปักโคมประทีป ผู้สัมภาษณ์ตั้งข้อสังเกตว่าโซนนี้เกือบเต็มแล้ว เหลือบางต้น ใครช้าก็อดแน่ ผู้ร่วมสร้างบอกว่ามีความยินดีอย่างยิ่งที่ทำเพื่อประเทศชาติและพระพุทธศาสนา

สารคดีพาไปดูฝั่งตะวันตกที่กำลังก่อสร้างพื้นชั้นสอง ได้ผลงานประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์เท่ากับฝั่งตะวันออก โครงสร้างชั้นสองจะเสร็จประมาณเดือนธันวาคม ช่วงนี้ฝนตกบ่อยและน้ำท่วมจึงกระทบบ้าง เวลาฝนตกหนักต้องหยุดงานแล้วไปทำกลางคืน แต่ยืนยันว่างานทั้งหมดจะเสร็จภายในเดือนเมษายน 2550 และใช้พื้นที่ได้เลย มีลิฟต์ 4 จุดที่หัวมุมพร้อมห้องน้ำทุกบันได รูปร่างเมื่อเสร็จจะเป็นโค้งแปดเหลี่ยม พื้นที่นั่งขนาด 1.8 คูณ 1.8 เมตรทั้งชั้นบนและชั้นล่าง อาคารกว้าง 99 เมตร มีที่วางโคมประทีปและวางระบบไฟ ระบบน้ำ ระบบเสียงไว้เรียบร้อยแล้ว ผู้จัดการโครงการบอกว่าภูมิใจที่ได้สร้างศาสนสถานที่เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาในโลก

บอกว่าใกล้เสร็จเข้าไปเรื่อย ๆ ทันใช้งานปี 2550 หนึ่งรอบวิหารคดยาว 3,600 เมตร คือสามกิโลครึ่งเกือบสี่กิโล ถ้าเวียนประทักษิณสามรอบก็เกือบ 12 กิโลเมตร ใครได้อยู่ใกล้ก็จะแข็งแรงขึ้นและได้บุญเยอะ ได้เจริญพุทธานุสติ ธัมมานุสติ สังฆานุสติได้อย่างดี แล้วย้อนความหลังว่าน่าอัศจรรย์ที่ทำกันมาได้ ตั้งแต่หลังวันอัศจรรย์ตะวันแก้วที่เกิดเหตุอัศจรรย์สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่ว ใครไม่รู้จักก็รู้จักเพิ่มขึ้น รู้แล้วก็มาช่วยกันทำใหญ่ ปัญหามีก็แก้กันไป บุญก็สร้างไป ธรรมะก็นั่งไป ใครไม่ได้มาสร้างตั้งแต่ช่วงเริ่มก็น่าเสียดายจริง ๆ

อ่านจดหมายผู้เขียนซึ่งเป็นแม่บ้าน เล่าว่าสร้างบารมีกับหมู่คณะมาตั้งแต่สมัยอยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยสามีเป็นคนพาไป จากนั้นก็ได้ตามคุณยายมาสร้างวัดพระธรรมกาย สามีก็ติดตามมาสร้างบารมีมาตลอดไม่เคยหนีหายไปไหน ต่อมาสามีเป็นโรคเท้าบวมและมีอาการหนาวเป็นเวลาในช่วงบ่ายสองสามโมงอยู่หลายปี พระเดชพระคุณหลวงพ่อจึงเมตตาแนะนำให้ไปบวช สามีมีศรัทธาอยู่แล้วจึงตกลงบวช ตอนนั้นลูกชายแปดขวบลูกสาวเจ็ดขวบ บวชแล้วหลวงพ่อนิมนต์ให้อยู่ต่อไปวันต่อวันจนถึงปัจจุบันได้ 18 พรรษาแล้ว

ผู้เขียนเล่าว่าได้ชวนให้แม่มาวัดด้วยกัน แต่ตอนนั้นแม่ยังไม่มาเพราะมัวห่วงขายของ ได้แต่ฝากเงินมาทำบุญ ต่อมาแม่อายุมากขึ้นจึงหยุดขายของ ทำให้มีโอกาสตามลูกมาสร้างบารมีกับหมู่คณะที่วัดพระธรรมกาย และมาต่อเนื่องไม่เคยขาดรวมสิบกว่าปี อยู่ในความดูแลของผู้เขียนตลอด จนเมื่อประมาณสองปีก่อน แม่อายุได้ 76 ปีก็ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ แขนข้างซ้ายใช้การไม่ได้ และเป็นความดันโลหิตสูง ปัจจุบันกลายเป็นคนหงุดหงิดง่ายขี้โมโหทั้งที่เมื่อก่อนใจดีมาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเพราะทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็เห็นใจท่าน

บอกว่าหนาวถึงผิวหนังและหนาวเข้าไปข้างในด้วย ชี้ให้ดูว่าที่เดิมทุกวันจะเห็นคนนั่งเต็มแถวหน้า แต่วันนี้หดลงไปเยอะเพราะความหนาว ครูไม่ใหญ่สงสารพระภิกษุสามเณร จึงขอเรียนเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกมาร่วมเป็นเจ้าภาพตั้งกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว ถวายแด่คณะพระภิกษุสามเณรวัดพระธรรมกายและศูนย์สาขาทั่วโลก โดยจะเริ่มในวันพฤหัสบดีที่ 1 ธันวาคม 2548 ซึ่งเป็นวันพระใหญ่แรม 15 ค่ำเดือน 12 แล้วถวายอีกในวันเสาร์ที่ 3 และวันจันทร์ที่ 5 ธันวาคมซึ่งเป็นวันพ่อแห่งชาติ รวมสามวัน เวลา 11.00 น. มีพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน แล้วใกล้เที่ยงจะมีพิธีถวายกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว

บอกว่าวิหารน้อยสวยและนำกลับบ้านได้เลยหลังอยู่ธุดงค์เสร็จ โดยเราไปซ้อนธรรมะซ้อนบุญไว้ในมหาวิหารหลังน้อย ไม่ใช่เสก แล้วนำกลับบ้านเหมือนมีภูเขาทองอยู่ในบ้าน เป็นชฎิลเศรษฐีน้อย ๆ บ่มไว้ก่อน ต่อไปเราจะต้องเป็นกันจริง ๆ ทบทวนว่าจะใส่เสื้ออย่างไรและเสียบธงที่กระเป๋าอย่างไรบอกไว้หมดแล้ว ชมว่าสง่างามเหมือนชุดนักรบแสงสว่าง เปรียบเหมือนดวงจันทร์ที่เลือกมาในคืนเดือนมืดแล้วชวนเพื่อนดาวพี่ดาวน้องดาวมาช่วยกันขจัดความมืดให้ชาวโลกมีความสุขสดชื่น แล้วย้ำว่าวันที่ 31 ธันวาคมเป็นวันปิดงบบัญชีชีวิตของการสร้างบารมีประจำปี ภาคเย็นวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 จะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

ชวนทบทวนบุญพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย สารคดีเริ่มด้วยภาษิตว่ามหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้ฉลาดในการดำเนินชีวิตย่อมไม่อิ่มไม่เบื่อในการสร้างบุญบารมีฉันนั้น เช่นเดียวกับสาธุชนผู้มีบุญนับหมื่นคนที่เดินทางมาจากทั่วสารทิศเพื่อบำเพ็ญมหากุศลในพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม พุทธศักราช 2546

สารคดีเล่าว่าหลังวันเริ่มสถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กันยายน พุทธศักราช 2544 ด้วยเวลาเพียงสองปี การก่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีก้าวหน้าไปมาก โครงสร้างภายนอกใกล้เสร็จสมบูรณ์ มองเห็นเป็นส่วนโดมและเชิงลาดโดม พร้อมน้ำตกเก้าชั้นและสระน้ำต่างระดับ จึงกำหนดให้มีพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมในวันสำคัญที่บรรจบพร้อมกันสองวาระ คือวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำเดือน 11 ซึ่งเป็นวันมหาปวารณา และวันคล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ครบรอบ 119 ปี เวลา 17 นาฬิกา 15 นาที พระราชภาวนาวิสุทธิ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ เมื่อถึงเวลาอุดมมงคลท่านกดปุ่มประกอบพิธีเทคอนกรีต ทาวเวอร์เครนขนาดใหญ่ยกถังคอนกรีตลอยค้างกลางอากาศ ปิดท้ายด้วยพุทธภาษิตว่าทานในทักขิไณยบุคคลทั้งหลายย่อมมีผลมาก เหมือนบุคคลผู้ฉลาดหว่านพืชลงในนาดี

ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าเอารัตนะเจ็ดประการ มีเพชรมีพลอยสีต่าง ๆ มาสร้างพระคันธกุฎี สร้างวิหาร ศาลาราย ถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่หัวใจธรรมดา ส่วนเราที่มหารัตนวิหารคดยังเป็นแค่คอนกรีต แต่อย่าลืมว่าเขาก็ค่อย ๆ สั่งสมบุญมา ค่อย ๆ ละความตระหนี่ไป โดยจุดเริ่มต้นที่การถวายน้ำอ้อย และทักขิไณยบุคคลคือพระปัจเจกพุทธเจ้าคือแหล่งแห่งบุญอันบริสุทธิ์ เป็นเนื้อนาบุญแบบเนื้อ ๆ เพราะท่านหมดกิเลสแล้วด้วยตัวของท่านเอง แต่ไม่ได้สอนใครเพราะไม่มีอัธยาศัยในการเป็นครู แรงเนื้อนาบุญของทักขิไณยบุคคลวัดกันที่ความบริสุทธิ์ ซึ่งมีหลายระดับตั้งแต่โคตรภูบุคคล พระโสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ ต่างกันที่กิเลสที่ละได้มากน้อย แม้เอาน้ำอ้อยไปถวายบุญก็เกิดขึ้น จากชาวไร่อ้อยฐานะธรรมดาก็มาเป็นเศรษฐี แล้วค่อย ๆ สั่งสมเป็นมหาเศรษฐีและบรมเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิ เป็นบุญต่อบุญสมบัติต่อสมบัติ

ผู้เขียนเล่าว่าได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ทั้งทำเองและบอกบุญทุกอย่าง เช่นบอกบุญหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีทองคำได้ประมาณหนึ่งเอ็ม บอกบุญสร้างเสาแก้วได้มากกว่าสิบเอ็ดต้น และบอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวได้พันกว่าองค์ โดยออกทำหน้าที่ทุกวัน เพราะเลิกงานสี่โมงครึ่งก็กลับไปทำหน้าที่ต่อจนถึงตีหนึ่งตีสอง บางวันถึงบ้านดึกแล้วเข้าห้องน้ำก็สลบไปเลย เหมือนมีอะไรมาทำให้หมดสติ หายใจไม่ออก บอกไม่ถูก ล้มไปเลย แต่ก็นึกถึงหลวงปู่และขอขมาแล้วก็หมดสติไป มารู้อีกทีก็สว่างแล้ว

ผู้เขียนเล่าว่าได้พาผู้หญิงคนนั้นไปกราบคุณยายอาจารย์ ท่านจับที่หน้าอกด้านซ้ายแล้วถามว่าเป็นตรงไหน ยายจะช่วย พอกลับมาเธอก็ไปพบหมออีกครั้ง หมอถามว่าไปรักษาที่ไหน เธอบอกว่าไม่ได้ไปรักษาที่ไหนหรอก เพื่อนพาไปสร้างพระธรรมกายที่วัดพระธรรมกายแล้วก็นั่งสมาธิเท่านั้น หมองงมาก เธอดีใจมากและผู้เขียนก็ดีใจมาก ปัจจุบันเธอยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่หนึ่งเดือนอย่างที่ถูกพิพากษาว่าตายสถานเดียว ครูไม่ใหญ่สรุปว่าอะไร ๆ ก็ซ่อมได้

อ่านคำถามว่าการทำงานไม่มีอุปสรรคอันใด แต่การมาวัดสร้างบารมีกลับพบอุปสรรคหลายอย่างจนแทบจะหลุดไปจากหมู่คณะ เป็นเพราะวิบากกรรมใดและจะแก้ไขได้อย่างไร และเล่าว่ารู้จักสามีภรรยาคู่หนึ่งมาร่วมสิบปี รู้จักกันที่วัดพระธรรมกายเมื่อสามปีที่แล้ว ทั้งสองมาชวนผู้เขียนเป็นหุ้นส่วนธุรกิจโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรเลย เพียงให้ผู้เขียนทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้เขาก็พอ แล้วก็แบ่งกำไรให้ตั้งแต่ปีแรกจนถึงปัจจุบัน เป็นเพราะบุญอะไร ครูไม่ใหญ่แซวว่าสบายจังเลย

อ่านรายชื่อเจ้าภาพกองทุนกิตติมศักดิ์เครื่องกันหนาว ตั้งแต่รายที่ร่วมหนึ่งร้อยกองทุน สิบกองทุน ห้ากองทุน ลดหลั่นลงมา แล้วต่อด้วยรายชื่อผู้ร่วมบุญโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้น พร้อมย้ำว่าเหลืออีกสามสิบแปดวันจะถึงธุดงค์ปีใหม่

พระในพื้นที่เล่าว่าไปงานถวายสังฆทานพระสงฆ์สามจังหวัดทุกครั้ง และรู้สึกได้ถึงน้ำใจ ความต่อเนื่อง และความจริงใจของทางวัดพระธรรมกาย รู้สึกว่ามีคณะเดียวที่ทำต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ยอมรับว่าแต่ก่อนเคยมองธรรมกายด้วยแง่มุมแปลก ๆ อยู่บ้าง แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเขาห่วงใย และเชื่อว่าทุกวัดในเขตที่ได้รับผลกระทบก็รู้สึกอย่างเดียวกัน อีกรูปหนึ่งบอกว่ามูลนิธิวัดพระธรรมกายที่นำโดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นส่วนหนึ่งที่ให้กำลังใจพุทธบริษัทและพระสงฆ์ในสามสี่จังหวัดภาคใต้ให้อยู่ปกป้องพระศาสนาต่อไป และถือว่าเป็นผู้ริเริ่มจุดติขึ้นก่อนเพื่อน เพราะทางราชการบอกว่าจะช่วยแต่ยังไม่เห็นเป็นรูปธรรม

สปอตเชิญเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างไสว ต้อนรับปีใหม่ปีแห่งความสมปรารถนา ด้วยการสร้างมหากุศลครั้งสำคัญในพิธียกแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายและจุดประทีปบูชามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ตรงกับวันที่ 1 มกราคม เวลา 17 นาฬิกา โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นประธานสงฆ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ เมื่อถึงเวลา 18 นาฬิกาหลวงพ่อกดปุ่มอัญเชิญแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายขึ้นสู่เชิงชายมหาวิหารเพื่อติดตั้ง จากนั้นคณะเจ้าภาพผู้มีบุญทั้ง 73 แท่นเคลื่อนขบวนพานพุ่มดอกไม้และปาริชาติเข้าสู่แท่นประกอบพิธี กดปุ่มเปิดไฟส่องสว่างบูชามหาวิหาร แล้วสาธุชนพร้อมใจกันจุดประทีปบูชา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิต และย้ำว่าธรรมใดที่หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญบรรลุแล้ว เราในฐานะผู้ร่วมสถาปนาย่อมมีส่วนในธรรมนั้นด้วย สมดังคำที่ว่าทำที่ท่านได้ที่เรา

ทบทวนเสื้อชุดที่จะใส่มางานธุดงค์ปีใหม่ บอกว่าควรปักด้วยจึงจะถูกหลักวิชา แต่จะปักได้ต้องมีบุญได้สร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท ไม่อย่างนั้นมือจะไม่คุ้นไม่มีอารมณ์ปัก และธงที่ได้ไปนั้นต้องเอามาเสียบที่ห่วงซึ่งจะทำไว้ที่เสื้อ ไม่ให้ง่อนแง่น เพราะด้านหน้าธงเป็นรูปเหมือนหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ผู้มีพระคุณสูงสุดต่อเรา จึงวางกับพื้นไม่ได้ ด้านหลังธงเป็นรัตนะเจ็ด เก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของการเกิดมาสร้างบารมี

อ่านรายนามผู้มีบุญที่ร่วมเป็นเจ้าภาพกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาวประจำวันพระ 24 พฤศจิกายน 2548 ทั้งคณะพระภิกษุและกัลยาณมิตรหลายคณะ คณะละห้ากอง แล้วอ่านรายนามผู้ร่วมบุญโครงการเสาแก้วพันปี 300 ต้นภายในงานธุดงค์ปีใหม่ที่เหลืออีก 37 วัน มีทั้งคณะสงฆ์และกัลยาณมิตรวัดภาวนาฮ่องกงต้นละหนึ่งพันบาท และรายอื่น ๆ ต้นละหนึ่งร้อยบาทครบสามร้อยต้นจำนวนมาก จากนั้นแจ้งว่าวันนี้ครูไม่ใหญ่ทำกฐินรายวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่สิบแปด แล้วอนุโมทนาสาธุการขอให้ผลบุญเกิดโดยเร็วโดยแรง และแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคนทุกโลก

ผู้ร่วมงานให้สัมภาษณ์ว่างานวันนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีมาก และขออนุโมทนากับคณะสงฆ์ทั้งหมด โดยเฉพาะหลวงพ่อพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ขอให้ท่านเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป อีกคนบอกว่ามาร่วมงานแล้วรู้สึกภูมิใจในความเป็นชาวพุทธ เพราะเป็นการร่วมทำบุญตักบาตรตามวิถีของชาวพุทธ สะท้อนความเป็นไทยทั้งกิริยามารยาทและความเข้าใจในหลักธรรมที่ลึกซึ้ง ตลอดจนพิธีกรรมที่ถูกต้องตามหลัก โดยมีชุดจากส่วนกลางคือวัดพระธรรมกายมาช่วยจัดสถานที่เสริมกับทางในพื้นที่ ทำให้เป็นการเรียนรู้รูปแบบของชาวพุทธที่ถูกต้องดีงาม และกิจกรรมแบบนี้เป็นขวัญกำลังใจให้พี่น้องชาวไทยพุทธที่ยังอยู่ในพื้นที่ซึ่งยังไม่ทราบว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป และเป็นการบำรุงขวัญให้พระภิกษุสงฆ์ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเป็นหลักยึดเหนี่ยวของชาวไทยพุทธ

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว คือจักรแก้วซึ่งเป็นประธานแห่งรัตนะทั้งเจ็ด ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกได้ประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงขอเชิญผู้มีบุญร่วมกันอยู่ ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีและจุดประทีปบูชาผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 เวลา 17 นาฬิกา จักรแก้วจำลองครั้งนี้อยู่ในลักษณะกำลังทะยานเข้าสู่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเพื่อน้อมสักการบูชายอดมหาปูชนียาจารย์ เป็นปฏิมากรรมอันทรงคุณค่าที่จะนำชาวโลกให้หันมาศึกษาเป้าหมายชีวิตที่แท้จริง และการอัญเชิญจักรแก้วครั้งนี้จะกลายเป็นภาพเหตุการณ์ครั้งสำคัญที่ประทับอยู่ในดวงใจของพวกเราทุกคนตราบนานเท่านาน

ผู้เขียนถูกพี่สาวใช้ทำงานอยู่ที่บ้านเยี่ยงทาสคนหนึ่ง เป็นอย่างนี้จนกระทั่งอายุได้สิบแปดปีจึงหนีออกจากบ้านไปเป็นสาวโรงงาน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้พี่สาวชวนไปสร้างเสาแก้วพันปีแทนคำขอโทษ แล้วผู้เขียนไปมีสามีคนแรกซึ่งเป็นคนหมู่บ้านเดียวกันในเมืองปากช่อง เขาเป็นคนเจ้าชู้มาก ชอบเที่ยวผู้หญิง ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน ทำทุกอย่าง แต่ผู้เขียนก็อยู่กับสามีคนนี้ได้ถึงเจ็ดปี มีลูกด้วยกันสามคน แต่ทำแท้งลูกคนที่สอง จึงเหลือเพียงสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง และลูกสาวเกิดมาไม่ปกติ ปากแหว่งเพดานโหว่ ผู้เขียนอดทนทำงานขายอาหารแห้งในตลาดสดเลี้ยงดูลูกอยู่ตามลำพัง สามีไม่เคยมาเหลียวแลเลย แต่โชคดีที่พ่อแม่สามีมารับหลานทั้งสองไปเลี้ยงเสียเอง ผู้เขียนจึงได้ออกไปหางานทำหาเงินเลี้ยงลูกและช่วยพ่อแม่สามีด้วย ครูไม่ใหญ่สรุปว่าสามีไม่ดีแต่พ่อแม่สามีดี

ประกาศว่าก่อนถึงวันทำบุญใหญ่ ให้จำวันที่ 1 3 5 ธันวาคมไว้ให้ดี เพราะจะมีบุญใหญ่ถวายอุปกรณ์เครื่องกันหนาว ที่หอฉันคุณยายอาจารย์ วัดพระธรรมกาย

ถามว่าเหลืออีกกี่วันจะถึงวันธุดงค์ปีใหม่ ได้คำตอบว่าสามสิบห้าวัน แล้วบอกว่าเวลาเหลือน้อยแล้ว อย่าลืม ปีหนึ่งมีเพียงครั้งเดียว ให้มาตักตวงบุญให้เต็มที่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพราะธุดงค์ปีใหม่ปีนี้ไม่เหมือนทุกปี โดยเฉพาะจะมีวิหารน้อยซึ่งจำลองจากมหาวิหารคุณยายอาจารย์

บอกว่าวันนั้นจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วจักรแรกที่จะนำมาประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เพราะฉะนั้นมาเอาบุญใหญ่กัน รายละเอียดหัวหน้าชั้นคงแจ้งไปแล้วว่าจะใส่เสื้ออย่างไร ทราบข่าวแล้วอย่ารอช้า

อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญโครงการเสาแก้วพันปีทีละราย ตั้งแต่กลุ่มที่บูชาธรรมต้นละหนึ่งพันห้าร้อยบาทสามร้อยต้น ต้นละห้าร้อยบาทสามร้อยต้น พระมหาและลูกพระธรรมจากวัดในประเทศเยอรมนีต้นละสองร้อยบาทสามร้อยต้น ลงมาถึงต้นละหนึ่งร้อยห้าสิบสองบาท หนึ่งร้อยยี่สิบบาท หนึ่งร้อยสามบาท และต้นละหนึ่งร้อยบาทสามร้อยต้นอีกหลายราย พร้อมกล่าวสาธุอนุโมทนาบุญเป็นระยะ

ครูไม่ใหญ่ปรารภว่าคิดอยู่เรื่อย ๆ ว่าเมื่อไรเสาแก้วพันปีจะหมด ความคิดจึงกระเจิงไปตรงนั้น ถ้าทำให้เสร็จก็จะได้จบลงไป และย้ำว่าเหลือเวลาอีกสองวันต้องกลั่นใจให้ใส ๆ เพื่องานวันที่ 1 ธันวาคม พร้อมเตือนว่าต้องรีบกราบอาราธนาพระท่านไว้ก่อนที่ท่านจะติดกิจอื่น

เล่าว่าพ่อบ้านชอบช่วยงานสาธารณประโยชน์และชอบเป็นพิธีกรในงานวัด หลังจากชวนเข้าวัดพระธรรมกายแล้วเขาซาบซึ้งในการสร้างบุญบารมีและเคารพในพระรัตนตรัยมาก เมื่อได้ยินเสียงบูชาพระแม้กำลังเดินอยู่ก็จะคุกเข่ากราบกับพื้นโดยไม่สนใจว่าพื้นตรงนั้นจะสะอาดหรือไม่ เมื่ออายุห้าสิบเก้าปีจึงลาออกจากราชการมาบวชพระธรรมทายาทในปี 2547 และอยู่ที่วัดสาขาต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ตามที่ครูไม่ใหญ่บอกว่าต้องมาบวชเพื่อรักษาพระพุทธศาสนาเอาไว้

อ่านรายชื่อเจ้าภาพเสาแก้วพันปีต้นละหนึ่งร้อยบาทสามร้อยต้น แจ้งว่าวันนี้ครูไม่ใหญ่ปล่อยปลาช่อนไข่หนึ่งร้อยเก้าสิบเอ็ดตัวและปลาดุกแปดร้อยเจ็ดสิบตัว เมื่อวานทำกฐินรายวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ยี่สิบสี่ วันนี้เพิ่มอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ยี่สิบห้า แล้วอ่านรายชื่อเจ้าภาพบูชาธรรมที่ทำบุญเนื่องในวันคล้ายวันเกิดและอุทิศให้คุณพ่อคุณแม่และน้องที่ล่วงลับ พร้อมให้พรว่าให้รวยเร็ว รวยแรง รวยลวด รวยล้นฟ้า และแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก

ชวนให้ไปค้นดูที่บ้านว่ามีอุปกรณ์เครื่องกันหนาวเหลือหรือไม่ ถ้ามีก็เอามาทำใหม่ แล้วบอกว่าบุญที่เกี่ยวกับธุดงค์ปีใหม่มีวิหารน้อยต้นละหนึ่งร้อยบาท ย้ำว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ ให้มาทำเสียวันนี้

เล่าว่าวันนี้มีคนเอาวิหารน้อยที่จำลองมาจากมหาวิหารคุณยายอาจารย์มาให้ครูไม่ใหญ่ดู มีตะเกียงแขวนอยู่ข้างในเปิดปิดเองได้ คุณยายบอกให้ลองเข้าไปนอนดู ขยับไปขยับมาได้ ยาวสองเมตรห้าสิบ ด้านล่างเปิดให้อากาศถ่ายเทได้ดีเวลานอน มีแต่ลมพัดผ่านแต่ยุงเข้าไม่ได้ เรียกว่าสุขสบายถ้านอนอยู่ในนั้น ลองนั่งปฏิบัติธรรมก็สบาย จะมอบเป็นของขวัญให้ผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ จำนวน 300 ต้น ต้นละ 100 บาท

สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างสดใส ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยแล้วนำกลับบ้านเป็นที่ระลึก

บอกว่าเห็นวิหารน้อยแล้วจะเริ่มปิติยินดีมากทีเดียว ให้เตรียมตัวให้ดีเพราะเหลือเวลาอีกแค่ 26 วันก็จะถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอนนี้ต้องเคลียร์เครื่องกังวลให้หมดทุกเรื่อง สี่ห้าวันนั้นต้องใจใส ๆ เพราะจะมีบุญใหญ่คืออัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันที่ 31 ธันวาคม เวลา 17.00 น. และให้ไปทบทวนหลักวิชาเรื่องการนั่งให้นานขึ้น นิ่งนานขึ้น ทำใจสบาย ๆ เพื่อไม่ให้ถึงเวลาจริงแล้วไปคิดเอาเอง

เล่าว่าคุณพ่อร่วมบุญทุกบุญที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก และตั้งใจทำบุญร่วมกับลูก ๆ ทุกเดือน โดยส่งเงินมาให้ลูกเป็นคนเอาไปทำเองที่วัดพระธรรมกายในเมืองไทย เพราะอยากให้ลูกเข้าวัดทุกเดือน โดยเฉพาะเวลามีงานบุญใหญ่ท่านจะโทรมากำชับล่วงหน้าทุกครั้งเพื่อให้ลูกไปร่วมบุญให้ได้ไม่ว่าจะมีธุระอะไร ครูไม่ใหญ่ชมว่าคำสั่งพ่อสุดยอดจริง คือให้เอาบุญเป็นใหญ่เป็นสำคัญ และคุณพ่อยังมีกัลยาณมิตรท่านหนึ่งคอยบอกบุญให้ครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ ทั้งยังฝากลูกทั้งสามให้กัลยาณมิตรท่านนี้คอยดูแลให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอ

อ่านรายชื่อเจ้าภาพที่ร่วมโครงการสร้างวิหารน้อยและอุปกรณ์เครื่องกันหนาวสำหรับผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ จำนวน 300 ต้น ตั้งแต่ต้นละหนึ่งร้อยบาทถึงห้าร้อยบาท แล้วอนุโมทนาสาธุการให้เจ้าภาพรวยเร็ว รวยแรง รวยล้นฟ้า รวยทุกวัน ให้รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน

อธิบายว่าเมื่อออกจากนิโรธสมาบัติ ท่านจะตรวจตราด้วยญาณทัศนะโดยคำนวณทั้งหมดว่าสรรพสัตว์คนไหนโดยเฉพาะมนุษย์เหมาะสมที่จะเป็นเจ้าของบุญนี้ ภาพนั้นจะปรากฏขึ้นในญาณของท่าน จึงไปโปรดสองสามีภรรยากาลวริยะซึ่งอาหารมื้อนั้นแทบเรียกว่ามื้อสุดท้าย แล้วยกตัวอย่างว่าถ้าใครเป็นเจ้าของบุญพอเห็นเนื้อนาบุญมายืนอยู่ข้างหน้าก็จะเกิดปีติศรัทธาขึ้นทันที เหมือนพอบอกว่าเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นต้นละร้อย เจ้าของบุญได้ฟังก็กลิ้งมาเลย ถ้าไม่ใช่เจ้าของบุญก็ฟังเฉย ๆ คิดดูก่อน นางไม่กังวลเลยว่าจะมีกินหรือไม่มีกิน จะอดตายหรือจะถูกสามีที่เหนื่อยจากงานต่อว่า คิดแต่จะเอาบุญอย่างเดียว

สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชชัยปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล พร้อมแจ้งเบอร์สอบถามและให้ติดต่อผู้ประสานงานภาคที่สังกัด

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงเชิญผู้มีบุญพันธุ์เรวตะทุกท่านร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และร่วมกันจุดประทีปบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พุทธศักราช 2548 เวลา 17 นาฬิกา

อ่านรายนามผู้ร่วมบูชาธรรมโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น

วันหนึ่งขณะจะพาภรรยาและลูก ๆ ไปเที่ยวสวนสาธารณะ ได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่สถานีรถไฟอากาบาเนะซึ่งกำลังจะไปศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียว เธอชวนแล้วผู้เขียนตัดสินใจไปที่ศูนย์โตเกียวทันที ปล่อยให้ภรรยาและลูกไปเที่ยวกันเอง นี่เป็นจุดเริ่มที่ทำให้รู้จักวัดพระธรรมกาย ต่อมาจำเป็นต้องเลิกกับภรรยาเพราะปัญหาเศรษฐกิจของครอบครัวที่ฝืดเคืองขัดสน เธอจากไปพร้อมลูกทั้งสามคนและไม่ได้เจอกันอีกเลย แต่ผู้เขียนบอกว่าจะยิ้มไปสู้ไป ไม่ท้อ

พิธีกรอ่านรายชื่อเจ้าภาพร่วมบุญเสาแก้วพันปีทีละราย ระบุว่าต้นละหนึ่งร้อยบาท รายละสามร้อยต้น

สารคดีอธิบายว่าการสอบครั้งนี้จัดเป็นระบบทีม ทีมละสามคน ใช้หนังสือคู่มือคือคัมภีร์ปฏิรูปมนุษย์ ซึ่งเรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาของพระภาวนาวิริยคุณ รักษาการเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย มีเนื้อหาเป็นหลักธรรมจากพระไตรปิฎกในหัวข้อสิงคาลกสูตร ว่าด้วยเรื่องของทิศหกและสัมมาทิฏฐิ โดยแจกแจงความสำคัญของสัมมาทิฏฐิทั้งสิบประการ เพื่อเป็นแนวทางให้ครูอาจารย์อบรมทั้งตนเองและลูกศิษย์

ล่ามแปลจดหมายว่าลูกเป็นสาวพม่า จะสามารถสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นได้ไหม ลูกอยู่ถึงประเทศพม่า เดินทางข้ามเขาลงห้วยมาหลายห้วยหลายเขาแล้ว อยากมาศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อยากมาวัดพระธรรมกายจังเลย แต่สงสัยว่าทำไมผู้ที่อยู่ใกล้ ๆ วัดและอยู่เมืองไทยจึงไม่มาศึกษา เหมือนใกล้เกลือกินด่าง เหมือนทัพพีด้ามด้วนที่ตกลงอยู่ในหม้อแกง แช่อยู่ทุกวันแต่ไม่รู้คุณค่าของพระพุทธศาสนา

อ่านจดหมายอีกฉบับจากคนที่อยู่บ้านเดียวกัน ซึ่งเรียกว่าบ้านสหประชาชาติ เจ้าตัวเล่าว่ามาจากประเทศพม่าเพื่อมาทำงานในกรุงเทพ โชคดีที่ได้ทำงานอยู่กับครอบครัวธรรมกายในบ้านที่เรียกว่าบ้านมิตรภาพหรือบ้านสหประชาชาติ เพราะมีทั้งชาวพม่า ลาว ไทยอีสาน และเจ้าของบ้านเป็นคนไทย อยู่รวมกันด้วยความรักและมิตรภาพอันอบอุ่น ทำให้มีโอกาสไปวัดพระธรรมกายร่วมงานบุญใหญ่หลายครั้ง โดยเฉพาะการใส่บาตรตอนเช้าที่งดงามมีระเบียบ และอธิษฐานขอให้ได้สร้างบารมีกับหมู่คณะและครอบครัวนี้ตลอดไป

อ่านรายชื่อเจ้าภาพที่ร่วมบุญเร่งเสาแก้วพันปีสามร้อยต้น โดยแจ้งยอดทำบุญของแต่ละท่านและครอบครัว ตั้งแต่สองร้อยบาทถึงสามร้อยสามสิบสามบาทต่อสามร้อยต้น มีทั้งกัลยาณมิตรรายบุคคล ครอบครัว พระภิกษุ และทีมงานกลุ่มต่าง ๆ