บันไดขาขึ้น

ครูไม่ใหญ่เปิดภาพผังรวมพื้นที่วิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้น ชีวิตเราอยู่ในช่วงขาขึ้นกำลังเจริญรุ่งเรือง ถ้าไม่ได้เทตรงนี้มีขาก็ขึ้นไม่ได้เพราะไม่มีบันได นัดวันอาทิตย์ต้นเดือน 4 มิถุนายน 2549 ย้ำว่าอาทิตย์ต้นเดือน อย่ามาอาทิตย์ที่สองแล้วพบว่าเขาเทเสร็จไปแล้ว และให้ถูกสถานที่ อย่าไปอาคาร 60 ปี ชี้ผังว่ามหาธรรมกายเจดีย์ สภา และอาคาร 60 ปี อยู่ตรงไหน จุดเทอยู่ทิศใต้ซีกตะวันออก ตะวันออกคือยุครุ่งโรจน์แห่งการเป็นบรมเศรษฐี ออกจากสภามาไม่ไกล

ดูภาพบริเวณมหารัตนวิหารคดที่จะเทฐานราก และกระป๋องประวัติศาสตร์ที่นำกลับไปบ้านเป็นเครื่องระลึกถึงบุญได้ บนกระป๋องมีข้อความว่าเราคือผู้สถาปนาบันไดขาขึ้นมหารัตนวิหารคด พร้อมวันที่ (ถอดเพี้ยนเป็น ศรี วิทยุ ยม พ.ศ. 2549 น่าจะเป็น 4 มิ.ย. 2549 ตามที่ตอนก่อนประกาศ) ของแท้ต้องมีภาพแบบนี้และต้องมีคราบปูน คราบที่เกิดจากการตักปูนส่งต่อกันไปเท บางคนเอากระป๋องไปสองใบไม่มีคราบปูนถือว่าไม่ถูกหลักวิชา

บุญใกล้ ๆ คือบุญทำความสะอาดมหารัตนวิหารคดในช่วงที่จะเตรียมเทลีนบันไดขาขึ้น วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ให้เตรียมไม้ม็อบกับผ้าสะอาดมาเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ของชีวิตและของพระพุทธศาสนา อาทิตย์ถัดไปคืออาทิตย์ต้นเดือนจะมาเทจริง แล้วชวนดูสปอต

ครูไม่ใหญ่อธิบายภาพบริเวณที่จะเท อยู่ทางทิศใต้ด้านตะวันออก เทให้เสร็จแล้วบันไดขาขึ้นทุกบันไดจะเริ่มต่อขึ้นไปเรื่อย ๆ รถปูนจะมาจอดตรงนี้แล้วส่งกระป๋องต่อกันไป ส่วนที่ไกลหน่อยจะมีปูนตั้งไว้แล้วส่งต่อกันมา และคณะสงฆ์จะนั่งเป็นประธานในการสร้างบารมีพร้อมอนุโมทนาบุญ

พอถึงวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายนก็มาเทลีน ภาพหนึ่งกระป๋องสองมือเป็นกระป๋องประวัติศาสตร์สำหรับบุคคลในประวัติศาสตร์ กระป๋องใบอื่นเห็นแล้วเบื่อ แต่กระป๋องใบนี้เห็นแล้วชื่นใจ เพราะได้ผ่านประสบการณ์สร้างบารมีในสมรภูมิเทปูนฐานแรกของบันไดขาขึ้น เป็นช่วงชีวิตขาขึ้น เห็นกี่ทีก็ปลื้มเพราะเชื่อมกับภาพวันที่ 4 มิถุนายน 2549 ความปลื้มคือกระแสบุญที่มาจรดกลางกาย เติมบุญเติมบารมีไปทุกวัน

ครูไม่ใหญ่ชี้ภาพบริเวณทิศใต้ฝั่งตะวันออกของมหารัตนวิหารคด ว่าเป็นจุดที่จะปฐมฤกษ์เทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นในวันที่ 4 มิถุนายน และหลังจากนั้นจะเทโดยรอบมหารัตนวิหารคดกันเลย ชวนว่าอย่าอยู่บ้านกันเลย มาเอาบุญกัน

วันเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นให้แต่งชุดขาว เพราะเป็นวันอาทิตย์ต้นเดือนที่รักษาธรรมเนียมชุดขาวไว้ ชุดอื่นเก็บไว้ใส่อาทิตย์ถัดไป ครูไม่ใหญ่ชูกระป๋องประวัติศาสตร์ ของแท้ต้องมีคราบปูน ให้เก็บไว้เป็นที่ระลึก แล้วดูภาพรวมพิธี พื้นที่ประกอบพิธีบริเวณทิศใต้ฝั่งตะวันออก แถวสีน้ำเงินเป็นเส้นทางของผู้มีบุญ หนึ่งกระป๋องสองมือส่งต่อกันไป น่าปีติที่เราเป็นปฐมเริ่มเทคอนกรีตบันไดขาขึ้น เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ถ้าไม่มีปฐมเริ่มก็ไม่มีบันไดให้ใครขึ้นไปชั้นบน เป็นช่วงชีวิตขาขึ้นกันแล้ว

ครูไม่ใหญ่สอนว่าให้ดำเนินชีวิตอยู่ในความไม่ประมาท พึงสั่งสมบุญทุกบุญอย่าให้ตกบุญ โดยเฉพาะบุญใกล้ ๆ คือวันอาทิตย์ต้นเดือนที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งเหลืออีกแค่สี่วัน ให้รักษาใจใส ๆ เพื่อให้ใจเหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ คือพิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นของมหารัตนวิหารคด ที่ต้องรีบสร้างให้เสร็จทันใช้ต้อนรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกเป็นเรือนล้าน โดยเฉพาะพุทธบุตรทั่วโลกหลากนิกาย ให้มารวมกัน ทำความรู้จักกัน ปรึกษาหารือศึกษาคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อมีข้อวัตรปฏิบัติไปทิศทางเดียวกัน ไม่แบ่งแยกกันเหมือนที่ต่างคนต่างทำในปัจจุบันซึ่งไม่เกิดประโยชน์ทั้งกับตนเองและเพื่อนมนุษย์

ครูไม่ใหญ่ชวนสร้างบุญ เพราะบุญทำให้เกิดความสุขความสำเร็จทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า การจะสร้างบารมีได้มากต้องมีอุปกรณ์คือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ บุญใกล้ ๆ คือวันอาทิตย์ต้นเดือน 4 มิถุนายน ที่เหลืออีกสองวัน ให้รักษาใจใส ๆ เลื่อนการขุ่นมัวไปก่อน เพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่จากพิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นของมหารัตนวิหารคด ซึ่งถ้าไม่มีบันไดก็ไม่มีทางขึ้น ให้มาเองและชวนคนอื่นมาเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ พร้อมแนะนำธรรมเนียมปฏิบัติของที่นี่ไม่ให้บุญหกหล่น

ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าการเรียงลำดับต้องถูกเหมือนการขึ้นเครื่องบิน บางสายการบินให้พระขึ้นทีหลัง อ้างว่าอำนวยความสะดวกไม่ให้ปะปนกับโยม แต่หลักวิชาต้องให้พระขึ้นก่อน ครูไม่ใหญ่เคยถูกเชิญไปกักบริเวณหน้าโต๊ะหมู่บูชาที่มีทั้งพุทธรูปและเทวรูปเยอะแยะ คล้ายมาไหว้เจ้าเสี่ยงเซียมซี แล้วแซวคำขวัญรักคุณเท่าฟ้าว่าฟ้าต้องครอบคลุมสรรพสิ่ง ต้องสร้างบุญอะไรพระภิกษุทั่วประเทศจึงจะได้ขึ้นเครื่องก่อน ซื้อเครื่องบินหรือทำบุญบันไดขาขึ้น แล้วชวนไปช่วยภาคเหนือก่อนเข้าเพลงฉันคือเธอ

หลังช่วงถอดเพี้ยน ได้ยินบทอวยพรสั้น ๆ ซ้ำสามรอบ (ถอดเพี้ยน) แล้วครูไม่ใหญ่เล่าบุญที่เจ้าของเคสทำไว้ คือร่วมสร้างสุขาหรือห้องน้ำที่มหารัตนวิหารคดให้ผู้มีบุญได้ใช้ปลดทุกข์ มีบันไดขาขึ้น และโคมไฟให้แสงสว่าง ได้ดวงตาดวงปัญญา

ครูไม่ใหญ่โชว์ของขวัญสำหรับผู้ร่วมบุญสร้างหนึ่งชุด ได้แก่ห้องสุขาหนึ่งห้อง บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด เป็นของทรงเหรียญ ด้านหน้าด้านหลังสวยมาก บอกว่าไม่ได้มีของแบบนี้มาหลายปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกและหายากมาก (ชื่อของขวัญฟังเป็น พระมาศิริรัจธาตุ ยังไม่ยืนยัน) ส่วนของผู้ร่วมบุญห้องสุขาหนึ่งห้องเป็นเหรียญอีกแบบ

บุญใกล้ ๆ ที่ต้องรีบทำให้สำเร็จคือมหารัตนวิหารคด ช่วงนี้มีการสร้างห้องสุขาซึ่งจำเป็นสำหรับทุกคน สร้างบันไดขาขึ้นไปชั้นสอง และสร้างโคมไฟให้แสงสว่างรอบมหารัตนวิหารคด ครูไม่ใหญ่อธิบายอานิสงส์การให้แสงสว่างว่าได้ชื่อว่าให้ดวงตา บรรเทาความสะดุ้งกลัว สัตว์ร้ายมักอยู่ในที่มืด และได้ดวงปัญญา ทำหนึ่งชุดมีของขวัญเป็นเครื่องระลึก แล้วเปิดภาพของขวัญที่เป็นเหรียญ บอกว่าเป็นครั้งแรกของโลก แต่ละชิ้นไม่ซ้ำกันเลย ผู้ร่วมบุญหนึ่งห้องได้เหรียญทองประดับรัตนชาติ (ชื่อวัสดุบางคำถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)

หลังบรรทัดถอดเพี้ยนยาว ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีบุญสร้างห้องสุขา บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด ผู้ร่วมบุญหนึ่งชุดจะได้ของขวัญเป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญ ไม่ใช่ของขลังไม่ใช่ของขาย สร้างห้องน้ำหนึ่งห้องก็ได้แบบนี้ มีองค์พระเล็ก ๆ ขนาดหนึ่งเซนและครึ่งเซน เล็กจนต้องถือแว่นขยายไปดู

เดิมเจ้าของจดหมายตั้งใจจะทำบุญห้องสุขาและบันไดเพียงชุดเดียว วันที่ 22 เมษายนทำไปหนึ่ง M กับหนึ่ง S (ถอดได้ไม่ชัด) แต่วันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม 2549 ขณะนั่งสมาธิช่วงบูชาข้าวพระ นำใจหยุดกลางกายตามเสียงหลวงพ่อ เกิดปีติศรัทธาอย่างแรงกล้าจะทำบุญให้เต็มกำลังสิบชุด รู้สึกจากศูนย์กลางกายว่าบุญนี้ต้องทำให้สุดความสามารถ เมื่อใจเปิดก็เปิดกระเป๋า แต่พบว่าไม่ได้เอาเงินสดมา ก็ไม่อับจนเพราะมีเช็คมา ครูไม่ใหญ่แซวว่ามีเช็คดี เช็คเด้ เช็คเด้ง และชมผู้ประสานงานที่ช่วยจนสำเร็จ ทำให้ได้ถวายปัจจัยขณะศรัทธาและปีติเต็มเปี่ยม ปีติต่อเนื่องมาจนทุกวันนี้