กระป๋องประวัติศาสตร์

ดูภาพบริเวณมหารัตนวิหารคดที่จะเทฐานราก และกระป๋องประวัติศาสตร์ที่นำกลับไปบ้านเป็นเครื่องระลึกถึงบุญได้ บนกระป๋องมีข้อความว่าเราคือผู้สถาปนาบันไดขาขึ้นมหารัตนวิหารคด พร้อมวันที่ (ถอดเพี้ยนเป็น ศรี วิทยุ ยม พ.ศ. 2549 น่าจะเป็น 4 มิ.ย. 2549 ตามที่ตอนก่อนประกาศ) ของแท้ต้องมีภาพแบบนี้และต้องมีคราบปูน คราบที่เกิดจากการตักปูนส่งต่อกันไปเท บางคนเอากระป๋องไปสองใบไม่มีคราบปูนถือว่าไม่ถูกหลักวิชา

หลังสปอตครูไม่ใหญ่ชวนปลื้มว่าเราได้เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ภาพเมื่อครู่เหมือนระลึกชาติถอยหลังให้ดูว่าเราสั่งสมบุญมาอย่างไร ยิ่งย้อนไปถึงตอนเทลานมหาธรรมกายเจดีย์ยิ่งปลื้ม วันนั้นฝนตก แล้วบอกว่าเราจะเป็นผู้สถาปนาบันไดขาขึ้นของมหารัตนวิหารคด จะมีกระป๋องประวัติศาสตร์ ของแท้ต้องมีคราบปูนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่ามาสร้างบารมีเทในวันนั้น ชีวิตเราอยู่ในช่วงขาขึ้นแล้ว บางคนได้ไปแล้วเอาไปใส่เงินจนพัง จะมาขออีก ให้คนละใบเดียวเป็นประวัติศาสตร์ของชีวิต

พอถึงวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายนก็มาเทลีน ภาพหนึ่งกระป๋องสองมือเป็นกระป๋องประวัติศาสตร์สำหรับบุคคลในประวัติศาสตร์ กระป๋องใบอื่นเห็นแล้วเบื่อ แต่กระป๋องใบนี้เห็นแล้วชื่นใจ เพราะได้ผ่านประสบการณ์สร้างบารมีในสมรภูมิเทปูนฐานแรกของบันไดขาขึ้น เป็นช่วงชีวิตขาขึ้น เห็นกี่ทีก็ปลื้มเพราะเชื่อมกับภาพวันที่ 4 มิถุนายน 2549 ความปลื้มคือกระแสบุญที่มาจรดกลางกาย เติมบุญเติมบารมีไปทุกวัน

วันเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นให้แต่งชุดขาว เพราะเป็นวันอาทิตย์ต้นเดือนที่รักษาธรรมเนียมชุดขาวไว้ ชุดอื่นเก็บไว้ใส่อาทิตย์ถัดไป ครูไม่ใหญ่ชูกระป๋องประวัติศาสตร์ ของแท้ต้องมีคราบปูน ให้เก็บไว้เป็นที่ระลึก แล้วดูภาพรวมพิธี พื้นที่ประกอบพิธีบริเวณทิศใต้ฝั่งตะวันออก แถวสีน้ำเงินเป็นเส้นทางของผู้มีบุญ หนึ่งกระป๋องสองมือส่งต่อกันไป น่าปีติที่เราเป็นปฐมเริ่มเทคอนกรีตบันไดขาขึ้น เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ถ้าไม่มีปฐมเริ่มก็ไม่มีบันไดให้ใครขึ้นไปชั้นบน เป็นช่วงชีวิตขาขึ้นกันแล้ว