อาชีพครู

ครูไม่ใหญ่บอกว่าชอบประโยคฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ แต่ก็คิดถึงประโยคตรงข้ามว่าฉันจะเป็นความมืดให้กับเธอ แล้วสอนว่าอาชีพครูเป็นอาชีพเดียวที่เทวดากลับมาไหว้ อาชีพอื่นต้องไปไหว้เทวดา ดูอย่างพระบรมครู เทวดายังต้องมาไหว้

คุณพ่อเป็นคนจังหวัดสงขลาโดยกำเนิด ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างลำบากแต่เรียนหนังสือเก่งมาก สอบชิงทุนได้จนจบมหาวิทยาลัย แล้วมารับราชการครูที่จังหวัดนครนายก และพบรักกับคุณแม่ที่รับราชการครูเช่นกัน มีลูกสองคนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง อุปนิสัยคุณพ่อใจดี รักครอบครัว ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ และชอบทำบุญเป็นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกชมอาชีพครูว่าดีที่สุด ขนาดจะต่อยกันก็ยังไหว้ครูก่อน

บอกว่าเป็นครูดี เพราะเป็นอาชีพของพระโพธิสัตว์ที่สืบสายพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นพระบรมครู กว่าจะสมความปรารถนาต้องสร้างบารมีอธิษฐานขอเป็นครูมายาวนาน ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ก็ขอเป็นครูทุกครั้ง เคยเกิดเป็นกษัตริย์หลายชาติแต่ยกราชสมบัติให้คนอื่นเพื่อมาเป็นครู และครูมีข้อพิเศษกว่าอาชีพอื่นคือพูดแล้วมีคนฟัง ไม่มีใครขัดคอ

สอนครูให้ท่องประโยคฉันจะเป็นแสงสว่างให้แก่เธอเป็นร้อยครั้งพันครั้ง ตั้งแต่ตื่นนอน อาบน้ำ แต่งตัว รับประทานอาหาร ออกจากบ้าน โดยนึกถึงภาพนักเรียนเป็นบริกรรมนิมิตและท่องประโยคนี้เป็นบริกรรมภาวนา ท่องให้ได้ยินในหูของตัวเองแต่อย่าตะโกน ตลอดทางใจจะได้ไม่เศร้าหมอง เมื่อนักเรียนซนก็ให้ครูยืนนิ่ง ๆ แล้วเสกด้วยพระคาถาพูดดัง ๆ จนนักเรียนหยุดและหายงง ครูต้องทำหัวใจให้ยิ่งใหญ่เหมือนแผ่นดินที่หันเข้าหาดวงตะวันเหมือนต้นไม้ทุกชนิด ส่วนคนที่หลีกเลี่ยงแสงสว่างคือขโมย

ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จเหมือนใส่สูทแต่นุ่งขาสั้น จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วบอกว่าคืนนี้ให้นอนหัวค่ำหน่อยเพราะนอนดึกมาหลายคืน ต่อด้วยกลอนสองประโยคว่าโลกขาดครูย่อมไม่รู้วิชา และโลกขาดดวงตะวันดวงจันทราย่อมไม่มีแสงสว่าง แล้วเล่าว่าคิดถึงคุณครูที่กำลังจะลงจากสวนพนาวัฒน์เพราะหนาวเต็มทน แต่ท่านขอต่อเวลาเพราะกำลังนั่งธรรมะดีและมีแสงสว่างภายในแล้ว

บอกว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่มนุษย์และเทวดาสรรเสริญ ไม่มีใครที่ไม่เคยเจอครูเลยตั้งแต่เกิด โลกขาดแคลนครูไม่ได้เพราะจะโง่หมด แต่ครูมักไม่รู้ว่าตัวเองสำคัญและไปตั้งผังน้อยใจว่าอาชีพครูไม่รวย อธิบายหลักวิชาว่าถ้าให้วิทยาทานอย่างเดียวก็จะรวยความรู้และมีดวงปัญญา ถ้าให้วัตถุทานด้วยก็จะมีวัตถุ ถ้าให้ทั้งวิทยาทาน วัตถุทาน และธรรมทาน ก็จะรวยทั้งทรัพย์และดวงปัญญา ผังนี้แก้ไขได้ด้วยการสั่งสมบุญให้ครบทุกอย่าง และครูอุดมคติต้องทั้งแนะคือสอนความรู้ และนำคือทำความดีให้ดู จึงจะเป็นมหาปูชนียาจารย์ที่ควรกราบไหว้บูชา

ย้ำว่าโลกขาดแคลนครูไม่ได้ทุกยุคทุกสมัย ไม่มียุคใดเลยที่ขาดแคลนครู สิ่งแรกที่ครูต้องระลึกก่อนไปปฏิบัติหน้าที่คือเป็นครูดีอย่างไร อาชีพครูดีที่สุดในโลกอย่างไร ถ้าคิดไม่ออกอย่าเพิ่งออกจากบ้าน ต้องนั่งคิดจนเกิดความปิติภาคภูมิใจในจิตวิญญาณของครูก่อนแล้วจึงเดินออกไปเป็นผู้ให้ อย่าไปตั้งโจทย์ว่าไม่รวยแล้วต้องไปขายตรง และให้นึกว่าเราเป็นศิษย์สายเดียวกับพระบรมครู เพราะทุกที่ทั่วโลกล้วนมีการไหว้ครู

บอกว่าครูในสถานะผู้ให้ความรู้และผู้ให้แสงสว่างจะมีความปลื้มปิติ และความปลื้มนั้นจะขยายผลจากครูไปถึงนักเรียนและถึงผู้ปกครองที่บ้าน เพราะทุกวันนี้ครูต้องทำหน้าที่สองอย่างทั้งครูบาอาจารย์และทั้งพ่อทั้งแม่ เนื่องจากพ่อแม่จริงต้องทำมาหากินในยุคแข่งขันสูงจนไม่มีเวลาให้ลูก คนที่ใกล้ชิดเด็กที่สุดจึงเป็นครู เยาวชนทั่วประเทศมีสิบสี่ถึงสิบห้าล้านคนคือหนึ่งในสี่ของประเทศ จะให้ประเทศเป็นอย่างไรก็อยู่ที่ใจของคุณครู แล้วชี้ว่าครูมักไม่รู้ศักยภาพของตัวเองเหมือนยักษ์หลับ

บอกว่าอย่าคิดว่าครูคนเดียวจะพลิกโลกไม่ได้ เริ่มต้นที่เราแล้วครูหกแสนกว่าคนช่วยกันทำนักเรียนหนึ่งในสี่ของประเทศให้ดี ผลจะกระทบไปถึงผู้ปกครองอีกสิบห้าล้านคูณสอง เพราะคนส่วนใหญ่ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะดำเนินชีวิตให้ถูกต้องอย่างไร จึงไปแสวงหาความสุขจากม้า จากไพ่ จากอบายมุขและน้ำเมา ผลก็คือทะเลาะกันและโลกเดือดร้อน ถ้าประเทศไทยเป็นประเทศตัวอย่างของโลกได้ ประเทศเพื่อนบ้านและนานาชาติก็จะดูตาม แล้วย้ำว่าอย่าตายฟรี อย่าเกษียณฟรี เพราะศักยภาพยังอยู่ในมือ ครูจะได้ปลื้มปลายชีวิตเมื่อสร้างนักเรียนให้เป็นคนเก่งและดี มีความรู้คู่คุณธรรม ซึ่งเป็นต้นทางในการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว