สร้างพระธรรมกายประจำตัว

เล่าว่าคุณพ่อเป็นชาวนา เคยบวชเป็นสามเณรอยู่ห้าปีจนสอบได้นักธรรมตรี และเคยมาร่วมงานหล่อพระที่วัดพระธรรมกายเป็นบางครั้ง ต่อมาป่วยมีอาการหอบหายใจไม่ออก เข้าโรงพยาบาลเกือบเสียชีวิตหลายครั้ง และมักป่วยหนักตอนที่เธอออกไปทำหน้าที่บอกบุญต่างจังหวัด ทางบ้านโทรตามให้กลับแต่เธอแข็งใจไม่กลับ อาศัยอธิษฐานขอบุญช่วยให้พ่อหายซึ่งได้ผลทุกครั้ง และสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ทุกครั้งที่พ่อป่วย พ่อดีใจมากและยกมือสาธุแล้วยิ้มอย่างมีความสุข พ่อเสียชีวิตวันที่ 15 กันยายน 2548 อายุ 81 ปี ซึ่งเกินอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์

ครั้งหนึ่งสามีของน้องสาวคนที่สามไปเล่นเจ็ตสกีที่พัทยาแล้วจมน้ำ ตัวเขาหนักถึงร้อยยี่สิบกิโล มีคนช่วยไว้ทันจึงรอดตาย มีหมอดูทักว่าเขาหมดอายุแล้ว แต่ที่รอดตายเพราะน้องสาวของผู้เขียนทำบุญใหญ่ที่วัดพระธรรมกายให้สามีหลายอย่าง โดยเฉพาะสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้หลายองค์และเป็นประธานงานบุญใหญ่หลายงาน ปัจจุบันสามีของน้องสาวเป็นโรคเบาหวานและมีอาการอาเจียนเวียนหัว แต่หมอกลับหาสาเหตุไม่พบ

น้องชายอีกคนถูกยิงเสียชีวิตเลือดท่วมตัว ดับสยองตายคาที่ ผู้เขียนจึงสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้หนึ่งองค์และอุทิศบุญให้ทุกบุญ ไม่นานเพื่อนบ้านก็ฝันว่าเขามาบอกว่าจะไปเกิดแล้ว เพราะพี่สาวทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ เป็นบุญใหญ่มากจนอยู่ไม่ไหวแล้ว ซึ่งบังเอิญหลังจากนั้นไม่นานพี่สาวของอดีตแฟนน้องชายคนที่ตายก็คลอดบุตรชายหนึ่งคน ทุกคนจึงคิดว่าน้องชายไปเกิดเป็นเด็กคนนั้น

แทรกข่าวว่าสร้างพระธรรมกายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะถวายไปทุกวัดที่ต้องการ และจะชวนพวกเราเอาบุญนี้ ต้องการพันวัดก็ถวายพันวัด ต้องการหมื่นวัดก็ถวายหมื่นวัด วัดไหนไม่ต้องการก็ไม่เป็นไร แล้วบอกว่าจะมีสปอตให้ดูพระพุทธรูปยุคต่าง ๆ ตามเชื้อชาติและตามยุคสมัย ให้ลองเทียบกันดู

บอกว่าไทยธรรมของเรานี่ยิ่งใหญ่จริง ๆ ปลื้มจังเลย นึกทีเดียวได้ทีละหลายแสนองค์ แต่ถ้านาน ๆ ทำทีละองค์สององค์ นึกได้สิบองค์ก็ตายแล้ว จึงเป็นเรื่องที่ต้องศึกษาเพราะชีวิตนี้มีแต่บุญกับบาปที่เกี่ยวข้องกับเรา ต้องรู้ว่าอะไรเป็นบาปจะได้ไม่ทำ อะไรเป็นบุญจะได้ทำ แล้วเราจะอยู่ในวัฏสงสารเพื่อสร้างบารมีไปสู่ที่สุดแห่งธรรมอย่างมีความสุขสบาย มีสมบัติจักรพรรดิแบบท่านโชติกเศรษฐีหลาย ๆ ครั้ง ครูไม่ใหญ่บอกว่าถ้ามีครั้งเดียวไม่เอา เพราะจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมต้องมีบุญเยอะ ต้องมีสมบัติจักรพรรดิชาติถัดไปอีก มีแล้วทำ มีแล้วทำ เรียกว่าเป็นกิเลสส่วนตัวคืออยากทำบุญเยอะ ๆ

ช่วงสั้นที่ต้นและท้ายเสียงถอดหลุด ได้ยินเรื่องลูกที่ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลในตัวเมือง นอนบนเตียงไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่ แล้วพ่อมากระซิบข้างหูว่าได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้แล้ว ลูกนึกถึงบุญนั้นเป็นยาชูกำลัง เกิดปีติจนน้ำตาไหล แล้วอาการดีขึ้นเรื่อย ๆ จนหาย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก ช่วงนี้ถอดได้ไม่ครบ ไม่แน่ชัดว่าเป็นเทปหรือเรื่องจากจดหมายฉบับใด

สามีกับพระต่างประเทศเคยอยู่ร่วมกันเป็นกัลยาณมิตรและสร้างบุญกับหมู่คณะมาก่อน แล้วกระทบกระทั่งกับบางคนจึงออกไปนับถือความเชื่ออื่นทั้งคู่ แต่ต่อมาก็กลับมาสร้างบุญกับหมู่คณะอีกทั้งทีม อานิสงส์ช่วยงานรวมพุทธบุตรทั่วโลกโดยย่อ จะได้เกิดในแวดวงพระพุทธศาสนา ในตระกูลสัมมาทิฐิมีโภคทรัพย์มาก เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ปิดอบายไปสวรรค์ มีบริวารทิพย์มาก พาสปอร์ตและตั๋วคืนมาอย่างรวดเร็วเพราะอานุภาพพระมหาสิริราชธาตุและบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ลูกสาวกระดูกหลังคดเพราะอดีตเคยใช้ไม้ตีงูที่เลื้อยเข้ามาในบ้านจนหลังหัก วิบากกรรมได้ช่องส่งผล ที่อาการดีขึ้นเพราะกรรมไม่หนักมากและบุญปัจจุบันช่วยไว้ ให้ทำทุกบุญต่อไป ส่วนคุณแม่ถ้ายังไม่ศรัทธาพระรัตนตรัยเต็มที่ บุญจะส่งให้ไปได้อย่างมากแค่ป่าหิมพานต์ เป็นวิทยาธรในหมู่ผู้มีความเชื่อเดียวกันในป่าไม้สีทอง

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำดีต้องไม่เดี๋ยวก่อน ต้องเดี๋ยวนี้ อย่าเลื่อนเรื่องเสาแก้วพันปี ผู้เขียนเล่าว่าช่วงที่ดรอปเรียนมาดูแลย่าเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด เพราะได้ทำดีที่สุดต่อท่านแล้ว ตลอดหนึ่งปีสุดท้ายพยายามทำให้ใจท่านเป็นบุญ แนะนำให้ทำสมาธิ ทำทุกบุญที่วัดมี นิมนต์พระมาบ้านบ่อย ๆ แม้อาการหนัก ย่าสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งองค์และทำบุญหล่อรูปหลวงปู่ทองคำ เมื่อวาระสุดท้ายมาถึงผู้เขียนพูดข้างหูว่าสัมมาอะระหังจนท่านจากไปอย่างสงบในวัย 69 ปี

ผู้เขียนได้ดูรายการ DMC จึงเริ่มเข้าใจเรื่องราวของชีวิต แล้วแนะนำธรรมะให้สามีรู้จัก สามีสนใจพระพุทธศาสนาอยู่ก่อนแล้ว ชอบค้นหาวัดทางอินเทอร์เน็ตและไปวัดต่าง ๆ พอรู้จัก DMC ก็ยิ่งศรัทธา ปัจจุบันสามีทำงานต่างประเทศ ชื่อประเทศถอดได้คล้ายอัฟกานิสถาน ยังไม่ยืนยัน ส่งเงินมาให้สร้างพระธรรมกายประจำตัว คล้องพระของขวัญติดตัวตลอด ทำอาหารถวายพระพุทธรูปทุกวันพระ และสัญญาว่าถ้าได้กลับมาทำงานในประเทศไทยจะบวช

อ่านจดหมายของลูกผู้หญิงที่ดูแลคนไข้ ปี 2541 เห็นประกาศในหนังสือพิมพ์ชวนสร้างพระธรรมกายประจำตัวพร้อมภาพพระมหาสิริราชธาตุที่ระลึก รู้สึกอยากสร้างทันที ไม่นานญาติคนไข้ที่ดูแลอยู่มาเยี่ยมโดยสวมพระมหาสิริราชธาตุองค์นั้น จึงติดต่อร่วมบุญสร้างให้ตัวเองและแม่คนละองค์ มาวัดสองสามครั้งและพาแม่มาครั้งหนึ่ง ครั้งที่ไม่เคยลืมคือได้เห็นอัศจรรย์ตะวันแก้ว ท้องฟ้าเปลี่ยนสี แต่หลังจากนั้นวัดถูกสื่อโจมตีทุกวันปีครึ่ง พ่อแม่จึงห้ามมาวัดอีก ครูไม่ใหญ่ว่าเท่ากับไปตัดหนทางบุญเขา

ปี 2537 ผู้เขียนสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ตัวเองแบบทยอยบุญเดือนละพันจนครบองค์ แล้วสร้างให้แม่ก่อนเพราะเคืองพ่อที่ชวนมาวัดแล้วบอกว่าเขาไม่ให้มา จากนั้นชวนพ่อสร้าง พ่อตกลงหารคนละครึ่ง หลังครบองค์มีของเหลวสีดำเหมือนน้ำมันก้นกระทะกลิ่นเหม็นมากไหลออกทางทวารจนต้องทิ้งกางเกง แล้วพ่อหายเป็นปกติ มาวัดได้เหมือนเดิม แต่ยังมีอาการแน่นในท้องเหมือนถูกรัดด้วยเข็มขัด นั่งสมาธิไม่มีความสุขเหมือนก่อน เป็นมาสิบกว่าปีตั้งแต่เกิดเรื่องในไร่

ประกาศอนุโมทนารายนามผู้ร่วมโครงการสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ ในโอกาสวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน 2549 มีทั้งกัลยาณมิตรและครอบครัว พระอาจารย์และพระภิกษุรุ่นยี่สิบเอ็ด แต่ละรายการระบุจำนวนองค์ ชื่อและจำนวนส่วนใหญ่ถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ สลับกับเสียงสาธุการยาว และบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำ

เตี่ยอาศัยอยู่กับเขามาตลอด ถึงปี 2546 เริ่มป่วย เจ็บคอ ตรวจพบมะเร็งกล่องเสียงระยะที่หนึ่ง หมอนัดฉายแสงได้สี่ห้าครั้งก็เจ็บจนกินอาหารไม่ได้ เมื่อกระเพาะขาดอาหาร ลำไส้ส่วนที่ต่อกับกระเพาะถูกน้ำย่อยกัดจนทะลุ ผ่าตัดสองครั้ง รักษาได้ไม่ถึงเดือนก็เสียชีวิต รวมอายุ 73 ปี เขาสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้เตี่ยหนึ่งองค์เมื่อเมษายน 2548

ปลายปี 2548 เจ้าของจดหมายแนะนำให้พี่ชายติดจานดาวธรรมเปิดให้พี่สะใภ้ดู แม้เธอดูไม่ค่อยรู้เรื่อง และแนะนำให้พี่ชายสร้างองค์พระให้พี่สะใภ้หนึ่งองค์ พี่ชายร่วมบุญหล่อหลวงปู่และหล่อพระประธานอาคารภาวนา พาพี่สะใภ้มาร่วมพิธีหล่อหลวงปู่ พิธีหล่อพระประธาน และงานบุญกฐิน และพามาวัดให้ได้เจอหลวงพ่อด้วยตนเอง

พ่อตาค้าขาย ไม่ค่อยเข้าวัดแต่ก็ไม่ทำบาป เสียชีวิตเมื่ออายุห้าสิบหก ด้วยความดันสูงเส้นเลือดในสมองแตก ภรรยาของเขาสร้างพระประจำตัวให้หนึ่งองค์ หลังสร้างพระสองสามสัปดาห์ แม่ยายฝันเห็นพ่อตามาหาในสภาพหนุ่มหล่อ แต่งตัวดี ยิ้มเฉย ๆ ไม่พูด ต่างจากก่อนสร้างพระอุทิศที่ฝันเห็นในสภาพคนอายุห้าสิบกว่าเหมือนตอนก่อนตาย ครูไม่ใหญ่ว่าพอทำบุญอุทิศไปให้ก็ยิ้มแฉ่ง หล่อขึ้นเยอะ

ผู้เขียนมีวิบากกรรมใดจึงเกิดในครอบครัวแตกแยก วัยเด็กลำบาก เติบโตในบ้านป่าห่างไกลความเจริญ แต่ต่อมาชีวิตพลิกผัน ก้าวหน้าทางการศึกษา คนทั่วไปเกรงใจ รุ่นพี่และพระอาจารย์เมตตาเสมอ อาชีพแพทย์ที่ดูแลผู้ป่วยอย่างดีได้ผลบุญอย่างไร คนไข้ท้องเสียที่สั่งเกลือแร่ทางโทรศัพท์แล้วเสียชีวิต ผู้เขียนเป็นต้นเหตุไหม มีวิบากอย่างไร แก้ไขอย่างไร ทำไมไปญี่ปุ่นครั้งแรกรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด วิบากกรรมอะไรทำให้แพ้เกสรดอกไม้ทุกฤดูใบไม้ผลิ ผู้เขียนสร้างพระธรรมกายประจำตัวเองสิบองค์ และชวนผู้อื่นสร้างได้ราวเก้าสิบแปดองค์ จะได้อานิสงส์อย่างไร บางคนเงินไม่พอแต่ตัดสินใจทำทันที บางคนมีเงินพอแต่ทำภายหลังได้บุญต่างกันอย่างไร ผู้ทำหน้าที่ลงทะเบียนรับบุญจากต่างประเทศได้บุญอย่างไร และรุ่นน้องที่มาปฏิบัติหน้าที่ต่างประเทศด้วยกันเคยสร้างบารมีกับหลวงพ่อและหมู่คณะมาอย่างไร (ท้ายชุดคำถามถอดเสียงเพี้ยน)

ผู้เขียนสร้างพระธรรมกายประจำตัวด้วยตัวเองสิบองค์และชวนผู้อื่นสร้าง (ตอนตอบถอดได้ว่าสิบแปดองค์ ส่วนในคำถามคือราวเก้าสิบแปดองค์) จะได้อานิสงส์โดยย่อคือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ และบริวารสมบัติ ติดตัวไปในภพเบื้องหน้าและปัจจุบันชาติ บุญนี้จะไปตัดรอนวิบากกรรมเก่าและทำให้ประสบความสำเร็จในชีวิตและธุรกิจการงาน ส่วนคนที่เงินไม่พอแต่ทำบุญสร้างพระทันที เวลาบุญส่งผลจะได้สมบัติทันที ทยอยบุญก็ทยอยได้แต่เกิดเร็ว คนที่มีทรัพย์แต่ตัดสินใจภายหลัง บุญส่งผลช้าแต่มาเป็นก้อน ครูไม่ใหญ่ถามว่าเราจะเอาแบบไหน

วันหนึ่งสามีกดหาช่องทีวีเป็นร้อยช่อง จู่ ๆ รายการ DMC ก็ปรากฏ ขณะถ่ายทอดพิธีบูชามหาธรรมกายเจดีย์ เห็นองค์พระธรรมกายมากมายบนเจดีย์ ภาพนั้นเหมือนถูกสแกนเข้าไปในใจ อยากสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวมาก อธิษฐานว่าถ้ามีบุญขอให้ได้สร้าง วันหนึ่งขณะขัดกระจกทำความสะอาดและนึกถึงองค์พระบนเจดีย์ ก็เห็นองค์พระสีทองเต็มท้องเรียงกันเหมือนในทีวี ตับไตไส้พุงหายไปหมด หยุดกึกถือผ้าค้างไว้ อัศจรรย์ใจ ต่อมาสามีเอาเงินไปใช้หนี้เพื่อน 300 ยูโรทั้งที่จำไม่ได้ว่าเป็นหนี้ตอนไหน เพื่อนโทรให้เธอไปรับเงินคืน จึงได้เงินก้อนนี้ราว 15,000 บาทไปสร้างพระพอดีโดยสามีไม่รู้ ครูไม่ใหญ่ว่าใจใสแล้วสมบัติก็ไหลมาเทมา

ไม่นานนี้มีเหตุการณ์สะเทือนใจอีกครั้ง คุณยายที่รักเจ้าของเคสเหมือนแม่เป็นคนแข็งแรงและขยัน แม้ลูกหลานไม่ให้ทำงาน ก็ยังเก็บกวาดใบไม้ทำงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ วันหนึ่งขณะกวาดใบไม้ คุณลุงซึ่งเป็นลูกชายคนที่สามของคุณยายขับรถกลับมาเอาของที่บ้าน ถอยรถเร็วกว่าปกติเพราะรีบ ประกอบกับคุณยายตัวเล็กจึงมองไม่เห็นแล้วถอยชน คุณยายเสียชีวิตที่โรงพยาบาล รวมอายุ 87 ปี ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าลูกถอยรถชนแม่ตายเป็นอนันตริยกรรมหรือเปล่า น่าศึกษา หลังคุณยายเสีย น้องสาวเล่าว่าคุณยายซ่อนเงินไว้สำหรับจัดงานศพ ลูกหลานจะได้ไม่เดือดร้อน เจ้าของเคสกับน้องสาวพบเงินจำนวนพอสมควร จึงใช้ส่วนหนึ่งจัดงานศพตามเจตนาของคุณยาย และนำอีกส่วนสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวและทำบุญอื่นให้คุณยาย

ครูไม่ใหญ่อ่านคำถามให้ช่วยจำ เพราะเหตุใดคุณตากับลูกจึงรักผูกพันกันมาก เพราะบุญใดจึงเป็นหลานคนเดียวที่ได้รับทรัพย์สินจากคุณตา คุณตาเสียชีวิตเพราะอะไร ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหมและเป็นอย่างไร คุณตาฝากบอกอะไรบ้าง สร้างองค์พระให้คุณยายสององค์ องค์แรกด้วยเงินของลูกเองขณะท่านยังมีชีวิต องค์ที่สองด้วยเงินของท่านภายในเจ็ดวันหลังเสียชีวิต ได้บุญต่างกันอย่างไร คุณลุงกับคุณยายมีวิบากกรรมร่วมกันหรือไม่ การที่ลุงถอยรถชนยายจนเสียชีวิตเป็นอนันตริยกรรมหรือไม่ และคุณลุงจะได้รับผลกรรมอย่างไร ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

จดหมายต่อ ผู้เขียนหาโอกาสมาวัด แรก ๆ ค่อย ๆ ย่องมาเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือน วันหนึ่งเจ้าหน้าที่ถามว่าเพิ่งมาวัดหรือ แล้วให้หนังสือสร้างพระธรรมกายประจำตัว สะสมเดือนละหนึ่งพันบาท ตอนนั้นมีปัญหาการเงิน จึงอธิษฐานขอให้มีเงินมาสร้างพระทุกเดือนโดยไม่เดือดร้อน แล้วก็มีเงินสะสมได้ทุกเดือนจริง ต่อมานึกถึงเตี่ยที่ตายและแม่กับพี่น้อง จึงชวนพี่น้องญาติสร้างองค์พระรวมราวห้าสิบองค์ เริ่มมาวัดเกือบทุกอาทิตย์ ทำเกือบทุกบุญ แม้รายได้ยังไม่พอใช้แต่พอทำบุญต่อเนื่องเงินไม่เคยขาดมือ บางปีทำได้สามถึงหกส่วน (หน่วยที่ถอดได้ไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่ว่าดีใจที่ลูกกลับเนื้อกลับตัวกลับใจได้ ขอให้เจริญ ๆ