ตักไม่พร่อง

อธิบายว่าการเป็นพระเจ้าจักรพรรดิเป็นได้ด้วยประการเดียวคือการสั่งสมบุญให้เต็มที่ ให้ถูกเนื้อนาบุญและถูกหลักวิชา และแยกว่าสมบัติจักรพรรดิเป็นอย่างหนึ่ง พระเจ้าจักรพรรดิเป็นอีกอย่างหนึ่ง อย่างชฎิลเศรษฐี เมณฑกเศรษฐี โชติกเศรษฐี มีสมบัติจักรพรรดิคือตักไม่พร่อง แต่ไม่ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพราะไม่มีรัตนะเจ็ดและไม่ได้เป็นผู้ปกครองทวีปทั้งสี่ ส่วนคำว่าจักรพรรดินั้นรู้กันทั่วโลกแม้ไม่ใช่ชาวพุทธ จนขอยืมเอาไปใช้ต่อท้ายคำว่ากษัตริย์ แต่จักรพรรดิจริง ๆ ไม่ต้องไปรบราฆ่าฟัน เพราะเขาจะมามอบเมืองให้เอง

ตั้งคำถามว่าสมมติเรามีภูเขาทองหรือมีสมบัติตักไม่พร่องอย่างท่านเศรษฐี เราจะเอาสมบัตินี้ไปทำอะไร ถ้ารวยฟรี ๆ แล้วไม่เกิดประโยชน์ก็ไม่จำเป็นต้องรวย เหมือนมีความแข็งแรงแล้วเอาไปดื่มไปเที่ยวอบายมุขก็ไร้ค่า ต้องรวยอย่างสูงส่งและมีคุณค่า ไม่ใช่รวยแล้วมัวรักษาสมบัติจนเป็นสมบัติพิการที่มีได้แต่ดูใช้ไม่ได้ ทรัพย์เป็นแค่เครื่องมือหรืออุปกรณ์ให้เราเลี้ยงสังฆทาน สงเคราะห์ญาติ สงเคราะห์โลก และทำบุญทำกุศล คนที่รวยแต่ใช้ทรัพย์ไม่เป็นก็เสียเวลาหาทรัพย์ต่อทรัพย์จนหมดเวลาชีวิต สุดท้ายทรัพย์ก็ตกเป็นของคนอื่น ส่วนการทำบุญเจือธุรกิจหรือหวังผลประโยชน์ก็ทำให้บุญไม่บริสุทธิ์ ต้องทำบุญเพื่อบุญ

เล่าว่าพระราชกุมารอชาตศัตรูซึ่งยังทรงพระเยาว์ตามเสด็จไปด้วย เมื่อเห็นสมบัติก็ทรงดำริว่าทูลกระหม่อมของเราเป็นคนเขลาหรือ แม้แต่คหบดีก็ยังอยู่ในปราสาทแก้วเจ็ดประการ ส่วนพระบิดาเป็นถึงพระราชากลับประทับในพระราชมนเทียรที่ทำด้วยไม้ เมื่อได้เป็นพระราชาจะยึดปราสาทนี้มาเป็นของตน ต่อมาเมื่อถึงเวลาเสวย คนรับใช้ตักข้าวปายาสเปียกใส่ภาชนะทองคำวางไว้ตรงพระพักตร์ พระราชาทรงเริ่มเสวยด้วยคิดว่าเป็นอาหาร เศรษฐีจึงทูลห้ามว่าเป็นข้าวปายาสเปียกสำหรับให้ความร้อน แล้วแนะวิธีเสวยด้วยไออุ่นที่ฟุ้งขึ้น พระราชาเพลิดเพลินจนเศรษฐีต้องทูลว่าพอแล้วเพราะจะย่อยไม่ได้ ข้าราชบริพารรับประทานกันหมดทุกคนแล้วอาหารก็ยังเต็มภาชนะอยู่เช่นเดิม

สปอตเชิญยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ วันเข้าถึงพุทธะกลางดวงใจ วันที่ลูกหลวงพ่อหลานคุณยายตั้งใจสร้างบารมีให้ดีกว่าที่ผ่านมา ให้ใจบริสุทธิ์ผ่องใสได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล ธุดงค์ปีใหม่ครั้งนี้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น มาร่วมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ด้วยการเก็บเกี่ยวความสว่างไสวกลางใจเป็นของขวัญให้ตัวเราเอง มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยและนำกลับบ้านเป็นเพื่อน พร้อมแจ้งหมายเลขติดต่อผู้ประสานงาน

บอกว่าอีกประมาณสิบวันจะถึงวันพ่อแห่งชาติ นอกจากระลึกถึงพระองค์ท่านแล้ว ให้ระลึกว่าตัวเราที่เห็นในกระจกนี้มีผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งเป็นผู้ให้มา คือให้ดวงตาไว้ดู ให้ใบหูไว้ฟัง ให้จมูกไว้ดม ให้ปากไว้รับประทานอาหารและพูด ให้ร่างกายไว้สร้างบารมีทำความดี และให้เรือนกายนี้เป็นเรือนของใจให้ใจอาศัยทำจิตให้บริสุทธิ์ ทำพระนิพพานให้แจ้ง คนอื่นอาจให้ลาภ ให้ยศ ให้สรรเสริญ หรือให้สมบัติจักรพรรดิได้ แต่เทียบกับกายก้อนนี้แล้วกายนี้มีคุณค่ามากกว่าสมบัติจักรพรรดิที่ตักไม่พร่อง เพราะกายนี้กายเดียวเท่านั้นที่อาศัยสร้างบารมีได้ ท่านให้กายเรามาเพื่อให้ทำความดี และท่านจะได้มีส่วนแห่งความดีนั้นด้วย ถ้าเป็นคฤหัสถ์ก็ต้องเป็นคฤหัสถ์ที่ดี เป็นกัลยาณชน ถ้าเป็นพระเป็นเณรก็ต้องเป็นพระเป็นเณรที่ดี

สารคดีเล่าต่อว่าอปราชิตเศรษฐีถวายมหาทานทำบุญใหญ่ในพระรัตนตรัยอย่างต่อเนื่องกระทั่งวันสุดท้ายของชีวิต เมื่อละโลกแล้วจึงไปบังเกิดในเทวโลก เสวยสุขอยู่เพียงสองภูมิตลอดกาลยาวนาน ไม่เคยตกสู่อบายภูมิเลย กระทั่งเวลาผ่านไป 91 กัป มาถึงกาลสมัยแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน ท่านจึงมาเกิดในตระกูลเศรษฐีแห่งนครราชคฤห์ ได้มหาสมบัติอัศจรรย์ที่ตักไม่พร่างและได้รับฉัตรเศรษฐีเป็นเศรษฐีที่รวยที่สุด นามว่าโชติกเศรษฐี เป็นผู้ทำให้มหาชนทั่วชมพูทวีปเกิดปีติยินดีด้วยสมบัติอันน่าอัศจรรย์ที่ตักไม่พร่องของท่าน ครั้นออกบวชก็ได้บรรลุอรหัตผลกลายเป็นพระอรหันต์ผู้ดับกิเลสได้หมดสิ้น

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าผู้ที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอย่างนี้ต้องเป็นผู้มีบุญมหาศาล อย่างที่ฟังมาแล้วเรื่องท่านชฎิลเศรษฐีและท่านโชติกเศรษฐี ใครจะไปกล้าทำอย่างท่าน นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก แต่มันก็มีมาแล้ว และตอนนี้ท่านก็เป็นพระอรหันต์ไปแล้ว ทั้งสร้างพระคันธกุฎีและวิหารด้วยรัตนชาติ เอากองรัตนชาติมากองไว้ให้คนที่มาฟังธรรมกำเอาไปได้ หรือถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขเจ็ดวัน ครั้งละหกล้านเจ็ดแสนองค์ เจ็ดวันก็สี่สิบกว่าล้านองค์ ขณะที่เราแค่ใส่บาตรองค์เดียวยังกระมิดกระเมี้ยน

ทบทวนว่าเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องที่ศึกษามาแล้วสามเรื่อง คือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์และขุมทรัพย์เกิดขึ้นตักไม่พร่อง และเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ทองคำมากมาย เมื่อวานศึกษาเรื่องกาลวริยเศรษฐีตอนที่หนึ่ง วันนี้จะมาตอนที่สอง แต่ขอทบทวนตอนที่หนึ่งก่อน