โรคเบาหวาน

โยมพ่อบุญธรรมของผู้เขียนเป็นแขกนับถือศาสนาฮินดู ภายหลังบุญมากขึ้นก็เข้าใจเรื่องบุญ ท่านชอบดื่มเบียร์และเล่นการพนัน ชอบซื้อล็อตเตอรี่มากแถมถูกทุกงวด ไม่สองก็สามตัว เป็นคนขยัน ขายโรตีตอนเช้าและขายไฟเป็นตอนเย็น ชอบทานของหวานมาก ต่อมาจึงป่วยเป็นโรคเบาหวานจนร่างกายผอมไม่มีแรง ก่อนเสียชีวิตหนึ่งวันท่านแอบไปกินน้ำเขียวที่คุณแม่ห้ามไว้ แล้วเสียชีวิตในอ้อมกอดของลูกสาว

ตอบว่าพ่อบุญธรรมเป็นโรคเบาหวานและเสียชีวิตจากการกินน้ำเขียว เพราะกรรมในอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม ได้ฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าไข่เป็นประจำมาส่งผล เบาหวานนั้นปาณาติบาตเป็นหลัก ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับบุญที่ลูกบวชอุทิศไปให้ทำให้มีสภาพดีขึ้น คือมีบ้านเป็นของตนเองและมีอาหารที่ดี ท่านดีใจมากที่ลูกบุญธรรมบวชเป็นพระแล้วอุทิศบุญไปให้

ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่ชอบไปไหว้เจ้าตามศาลเจ้าและทำบุญวัดใกล้บ้านบ่อย ๆ ทุกครั้งที่ทำบุญก็จะใส่ชื่อลูก ๆ เสมอ เวลาคนมาบอกบุญไม่ว่าบุญอะไรที่ไหน เช่นทอดกฐิน ทอดผ้าป่า สร้างโบสถ์ สร้างศาลา แม่จะทำทุกบุญไม่ยอมขาดเลย จนเงินส่วนตัวที่ลูก ๆ ให้ไว้หมดเกลี้ยง แล้วบอกลูกว่าไม่มีเงิน พอลูกให้อีกก็เอาไปทำบุญอีก แม่ไม่เคยอิ่มในการทำบุญ ตอนนั้นยังไม่ได้เข้าวัดพระธรรมกาย ปลายชีวิตแม่ป่วยเป็นโรคเบาหวานและโรคไต ต้องถูกตัดขาไปหนึ่งข้าง และเสียชีวิตในปี 2536 ด้วยวัย 72 ปี

ครั้งหนึ่งสามีของน้องสาวคนที่สามไปเล่นเจ็ตสกีที่พัทยาแล้วจมน้ำ ตัวเขาหนักถึงร้อยยี่สิบกิโล มีคนช่วยไว้ทันจึงรอดตาย มีหมอดูทักว่าเขาหมดอายุแล้ว แต่ที่รอดตายเพราะน้องสาวของผู้เขียนทำบุญใหญ่ที่วัดพระธรรมกายให้สามีหลายอย่าง โดยเฉพาะสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้หลายองค์และเป็นประธานงานบุญใหญ่หลายงาน ปัจจุบันสามีของน้องสาวเป็นโรคเบาหวานและมีอาการอาเจียนเวียนหัว แต่หมอกลับหาสาเหตุไม่พบ

ตอบว่าสามีของน้องสาวคนที่สามประสบอุบัติเหตุที่พัทยา เพราะกรรมในอดีตเคยโยนลูกหมาลูกแมวลงไปในน้ำด้วยความคะนองจนมันตายหลายครั้ง มาส่งผล รอดตายมาได้ด้วยบุญที่ตัวเองและภรรยาทำให้ และยังไม่หมดอายุขัยตามที่หมอดูพยากรณ์ไว้ ส่วนที่ป่วยแล้วหมอหาสาเหตุไม่เจอ เพราะวิบากกรรมในอดีตที่ฆ่าสัตว์ทำอาหาร และปัจจุบันเคยล้อคนว่าอ้วน มาส่งผลให้เป็นคนอ้วนและมีโรคเบาหวานกับความดัน วิบากนั้นยังหมดกำลังไม่ได้ ประกอบกับชอบกินของหวานซึ่งกรรมบันดาลด้วย และบุญสร้างพระกับบุญอื่น ๆ รวมทั้งบุญในอดีตมาช่วยเกื้อหนุนให้ร่ำรวยขึ้น

ตอบว่าแม่เป็นโรคประสาทหลอน โรคหัวใจ และโรคไต เพราะเศษกรรมสุราจึงทำให้ประสาทหลอน ส่วนพ่อเป็นเบาหวานและเป็นต้อหินจนตามองไม่เห็นข้างหนึ่ง อีกข้างกำลังจะมองไม่เห็น เพราะกรรมในอดีตที่ทำให้ผู้อื่นเสียดวงตาคล้าย ๆ ลูกน้องในโรงงาน ที่เป็นเบาหวานก็เพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมาส่งผล จะแก้ไขต้องทำบุญด้วยประทีปโคมไฟให้แสงสว่าง ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และอธิษฐานให้ตัดรอนวิบากกรรมนี้

เล่าว่าเตี่ยมีโรคประจำตัวคือเบาหวานตั้งแต่อายุประมาณหกสิบปี พออายุเจ็ดสิบสามปีก็เริ่มล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล อาการหนักจนต้องเข้าห้องไอซียู ถึงขั้นหัวใจหยุดเต้น แพทย์ปั๊มหัวใจจนฟื้นแล้วรักษาต่อ แต่สภาพไม่เหมือนเดิม หลายปีที่ผ่านมาหลาน ๆ คือลูกชายสองคนของพี่ชายคนที่สาม ผลัดเปลี่ยนกันมาบวชธรรมทายาทคนละสามครั้ง และชักนำให้คณะสงฆ์มาโปรดเตี่ยที่บ้าน ให้เตี่ยได้ถวายภัตตาหาร สังฆทาน และผ้าไตร ถ้าบวชคนละครั้งพระก็มาเยี่ยมได้ไม่กี่ครั้ง แต่สามคนคนละสามครั้งก็เป็นเก้าครั้ง

คุณแม่ลำบากแต่เกิดเพราะชาติก่อนทำทานสงเคราะห์โลก แจกเสื้อผ้าอาหารช่วยคนประสบภัย แต่ไม่เชื่อเรื่องบุญ เชื่อว่าสำเร็จด้วยสองมือ ทำทานไม่สม่ำเสมอ ที่มีคนช่วยให้รอดวิกฤตทุกครั้งเพราะบุญสงเคราะห์โลกและสงเคราะห์ญาติ ที่เดี๋ยวรวยเดี๋ยวจนเพราะทำเต็มที่แต่เวลาใจตกก็เสียดายว่าไม่น่าให้ ทำให้กรรมตระหนี่ได้ช่อง ที่หุ้นล้มแล้วถูกขโมยขึ้นบ้านไล่เลี่ยกันเพราะชาติก่อนแอบขุดสมบัติที่ญาติฝังตุ่มไว้สองแห่ง ที่แข็งแรงเพราะขยันและชอบแจกข้าวสารอาหารแห้งให้กำลังคน ที่เป็นเบาหวานเพราะฆ่าสัตว์ทำอาหาร และหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเพราะใช้แรงงานสัตว์แก่อย่างวัวควายแบกของหนักเกินไป

แม่ของเจ้าของจดหมายป่วยเบาหวานมานาน เบาหวานขึ้นตาเป็นต้อกระจก ถูกตัดขาข้างขวา และเป็นโรคไตต้องฟอกเลือดสัปดาห์ละสองครั้ง หนึ่งปีก่อนเสียชีวิตแม่หมดสติไป ลูกเรียกน้อง ๆ มาดูใจ สามีมาที่เตียงแล้วกำหนดจิตเป็นสมาธิตามหาแม่ บอกว่าเห็นกายละเอียดของแม่ไปเที่ยวและไปไหว้พระที่เจดีย์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นทางเชื่อมโลกมนุษย์กับสวรรค์ ทั้งที่ไม่รู้จักวัดพระธรรมกาย ลูกจึงบอกแม่ว่าได้สร้างองค์พระให้แม่ที่มหาธรรมกายเจดีย์ สามีว่าได้ไปดูวิมานของแม่เป็นเรือนทองมีสระบัวใหญ่รอบ ๆ แล้วนำแม่กลับมา เช้าวันรุ่งขึ้นแม่ฟื้นและเล่าเรื่องตรงกับที่สามีบอก ว่าเกือบไม่ได้กลับถ้าไม่ไปตาม และฝันเห็นบ้านไม้สักทองสวยงามอีกหลายครั้ง

ตอนแม่ตั้งท้องพี่สาวคนโต ฝันว่าญาติที่ตายไปแล้วเอาดอกกุหลาบมาให้หนึ่งดอก บอกว่าอีกสิบห้าปีจะมาเอาคืน พอพี่สาวอายุสิบห้าไปงานเผาศพเพื่อนนักเรียน กลับมาไม่สบาย กลางคืนร้องกรี๊ดว่าเห็นผีเพื่อนวนรอบมุ้ง จากนั้นหวาดระแวง ได้ยินเสียงบอกให้ฆ่าตัวตาย ผูกคอแต่ผ้าขาด ครูไม่ใหญ่แซวว่าผูกไม่เป็น เสียงยังบอกว่าตายไปก็ไม่มีใครรัก พี่สาวกระโดดจากชั้นสองกลางคืนก็ไม่ตาย เช้ามาแม่เห็นนั่งอยู่นอกบ้าน (ช่วงราว 6637-6704 ถอดเสียงเพี้ยน) ครอบครัวคิดว่าโดนของ พาไปรักษาทั้งหมอหลวงและหมอไสยเวทหมดเงินมาก พี่สาวต้องหยุดเรียน แม่พาไปรักษาที่โรงพยาบาลจิตเวช บางช่วงตาขวางพูดคนเดียวต้องอยู่โรงพยาบาลเป็นเดือน ต่อมาเป็นโรคเบาหวานและเสียชีวิตอายุสี่สิบห้า ไม่ได้ตายด้วยอาการทางประสาท

ความฝันของแม่เรื่องดอกกุหลาบเป็นธาตุวิปริตธรรมดา ไม่เกี่ยวกับการมาเกิดของพี่สาว พี่สาวเห็นผีเพื่อนและได้ยินเสียงชวนฆ่าตัวตายเพราะจิตหลอน จากวิบากกรรมดื่มสุราและวจีกรรม ในชาติที่เป็นผู้ชายชอบดื่มเหล้า เมาแล้วโวยวายด่าทอและไล่คนให้ไปตายซะ พี่สาวเสียชีวิตด้วยเบาหวานเพราะอดีตฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มเป็นประจำ ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วแต่ยังมีเศษกรรมสุรา ชาติต่อไปจะเป็นโรคประสาทจิตหลอนคล้ายชาตินี้ จึงไม่มีข้อความฝากมา น้องชายเคยสร้างบารมีกลุ่มกองเสบียงประเภทสม่ำเสมอตามกำลัง ชอบงานท้าทายมาหลายชาติจนติดเป็นอัธยาศัย ให้ชอบงานหนักความรับผิดชอบสูงและเสี่ยงอันตราย

คำถามต่อ คุณพ่อบุญธรรมมีวิบากกรรมอะไรจึงเป็นโรคเบาหวาน (ครูไม่ใหญ่แซวว่าโรคนี้ชื่อเพราะ) จะแก้อย่างไร พระพี่ชายกับครอบครัวเกี่ยวข้องกันอย่างไรในอดีตจึงรักกันเหมือนครอบครัวเดียว โยมพ่อโยมแม่ของพระพี่ชายมีวิบากกรรมอะไรจึงเสียชีวิตพร้อมกันจากอุบัติเหตุ ไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญไหม ธุรกิจของน้องสาวคนที่หนึ่งเจริญเพราะอะไรและจะรักษาไว้อย่างไร หลานชายสร้างบารมีมาอย่างไร มีบุญบวชมากน้อยแค่ไหน น้องที่เกเรตอนเด็กจะแก้วิบากการตกปลาฆ่าสัตว์อย่างไร น้องสาวคนเล็กเรียนสูงแต่ครอบครัวการเงินไม่ลงตัวและสุขภาพไม่ดีเพราะกรรมใด และในพุทธันดรที่แล้วทุกคนรวมทั้งพระพี่ชายได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม ทำหน้าที่อะไร พระพี่ชายได้บวชไหม ใครได้ลงมาสร้างบารมีถึงสองรอบบ้าง

แม่ยายเป็นคนชอบทำบุญ เป็นเบาหวานมาเกือบยี่สิบปี แต่ไม่ยอมควบคุมอาหาร อยากกินอะไรก็กินตามใจ ครูไม่ใหญ่ว่ากินจุ๊บกินจิ๊บ แล้วมีบรรทัด jingle คั่นก่อนเข้าเพลงท่อน ผัดไทยสักจาน เบิกบานหัวใจ เศร้าก็กิน เจ็บใจเลยได้แต่กิน กินจุ๊บจิ๊บ ที่ล้อคนตามใจปาก

พอคุณแม่โตเป็นสาวอายุสิบแปด มีหนุ่มข้างบ้านมาสนใจ คุณปู่คุณย่าเห็นว่าช้าไม่ได้จึงรีบจัดให้แต่งกับคุณพ่อตามที่ตกลงไว้ คุณปู่อายุห้าสิบแปดเป็นโรคเบาหวาน ตอนคุณแม่ตั้งท้องลูกคนที่สาม (สองคนแรกเป็นหญิง) คุณปู่สั่งว่าถ้าได้ลูกชาย ครบเดือนให้จัดงานฉลองร้อยโต๊ะ เพราะคนจีนส่วนใหญ่เชื่อว่าลูกชายคือผู้สืบสกุล เลี้ยงลูกสาวก็เลี้ยงไว้ให้คนอื่น แต่คุณปู่เสียชีวิตก่อนหลานชายครบเดือน คุณแม่ก็จัดงานฉลองใหญ่ตามที่สั่งไว้ ครูไม่ใหญ่หยอกว่าถ้าหลานสาวครบเดือนก็ควรฉลองสักครึ่งหนึ่ง

ช่วงคำตอบถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่นมาก จับความได้ว่าคุณปู่เสียชีวิตด้วยเบาหวานเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารและไหว้เจ้า ทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ตายแล้วไปเกิดในที่ทุกข์ทรมานเกี่ยวกับการถูกชำแหละ (ถอดเสียงไม่ชัดว่าเป็นนรกขุมใด) ให้ลูกหลานทำบุญอุทิศไปให้บ่อย ๆ จะได้รับอานิสงส์บรรเทาโทษลง ต้องรีบด่วน

เรื่องเล่าต่อ แม่อายุเจ็ดสิบกว่าอยู่บนยอดกองฟางแล้วตกลงมาสลบ คนมามุงช่วยกัน ฟื้นขึ้นมาถามว่ามากันทำไม บอกว่าไม่ได้สลบ กำลังดูพระ ครูไม่ใหญ่ว่าให้ได้อย่างนี้สิ แล้วสามเณรบอกว่าจะพยายามนั่งสมาธิให้ดีที่สุด ให้พ่อหายจากเบาหวาน เดินได้ตามปกติ จะได้ไปวัดเหมือนเมื่อก่อน