ร่างทรง

เล่าว่าคืนถัดมาเพื่อให้ชัวร์ ก็ฝันว่าคุณตามายืนอยู่บนหัวนอน คุยกับพี่ชาย ถามหาว่าผู้เขียนนอนอยู่ตรงไหน เจอเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายคืนทั้งฝันและได้ยินเสียง จึงบอกคุณตาว่ารอผม ผมจะไปด้วย แล้วเล่าว่าบ้านที่อยู่ปัจจุบันเป็นบ้านที่คุณตาซื้อไว้ตอนมีชีวิตอยู่ เจ้าของเดิมเป็นร่างทรงและได้เลี้ยงกุมารทองไว้

สอนว่าเวลาเราตายแล้วไม่ว่าจะไปนรกหรือไปสวรรค์ก็หาคนสื่อสารด้วยยาก บางทีเราลืมคิดตรงนี้ ถ้าติดต่อผ่านร่างทรงก็มั่ว และถ้าเราไปเป็นเทวดาก็จะไม่อยากมาเข้าร่างสิงทรง เพราะขนาดไกลหนึ่งโยชน์เทวดาบนสวรรค์ยังได้กลิ่นมนุษย์เหมือนเอาสุนัขเน่าผูกคอ ส่วนถ้าไปอยู่นรกก็ยากที่จะสื่อสาร ยิ่งเป็นมหานรกยิ่งไม่มีความคิดจะสื่อสารเพราะไม่มีเวลาว่างเว้นจากการถูกทรมานจนไม่มีโอกาสคิด อุสสทนรกก็เช่นเดียวกัน ส่วนในยมโลกช่วงวันพระใหญ่ สัตว์นรกจะอยากติดต่อกับผู้ที่มีชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์เพื่อให้ส่งบุญอุทิศมาให้ เพราะเห็นบุญวาบที่นั่นวาบที่นี่ของคนอื่น แต่ทำไมของเราไม่วาบเลย จึงอยากไปสะกิดเจ้าหน้าที่กุมภัณฑ์หรือกุมภัณฑี ขอให้ไปบอกทางบ้านให้ทำบุญส่งอุปกรณ์มาให้ แต่ก็ไม่รู้จะสื่อสารอย่างไร ทั้งที่เจ้าหน้าที่ที่จะหมดวิบากกรรมแล้วก็ไม่ค่อยมีอารมณ์จะทำร้าย ทำไปเพราะเป็นหน้าที่เท่านั้น แล้วสรุปว่าถ้าตายแล้วสูญก็แล้วไป ถ้าตายแล้วไปสวรรค์ก็โอเค แต่ถ้าตายแล้วไปนรกนี่อันตราย เพราะฉะนั้นความรู้สากลทุกคนยังต้องศึกษา และให้ทำบุญเผื่อเหนียวเอาไว้ ถ้ามีจริงเราก็จะได้มีของเราเอาไว้ใช้ ทำบุญไว้เถิดจะได้ปิดอบายไปสวรรค์

เล่าว่าลูกสาวคนโตตั้งแต่เล็กเป็นเด็กดี สดใส ร่าเริง แต่พอโตเป็นวัยรุ่นเรียนอยู่ ม.3 ก็เริ่มมีความผิดปกติ คือเมื่อเพื่อนผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันมาจีบก็ไม่สนใจ แต่กลับไปเที่ยวจีบเพื่อนผู้หญิงของตัวเอง ถึงขนาดแอบไปเที่ยวและหนีไปนอนบ้านผู้หญิง แถมยังแอบดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ ช่วงนั้นผู้เขียนกลุ้มใจมาก เพื่อนบ้านแนะนำให้ไปหาร่างทรง ร่างทรงที่ไหนว่าเก่งก็ไปมาหมด แต่ลูกสาวก็ยังไม่ดีขึ้น ยังทำตัวเป็นผู้ชายเหมือนเดิม

ต่อมาคุณแม่สามีอยากขายที่ดิน มีคนแนะนำให้พาร่างทรงไปดู ร่างทรงบอกว่าขายได้เพราะเจ้าของเดิมอนุญาตแล้ว แต่ที่ดินแปลงนี้แรงเพราะมีเจ้าที่ มีพญานาค มีนางตะเคียน มีงูใหญ่ และมีสมบัติอยู่ใต้ดิน จะขายได้ต่อเมื่อขุดสมบัติขึ้นมาให้หมดก่อน เพราะพญานาคคอยดูแลอยู่และจะยกให้เฉพาะเจ้าของที่ดินคือคุณแม่สามี

เมื่อต้นปี 2548 ทำพิธีขุดครั้งแรก บริเวณนั้นมีจอมปลวกคล้ายส่วนหัวพญานาค ร่างทรงคอยบอกตำแหน่งให้ยืนให้เดิน ห้ามเดินข้ามหัวพญานาค แล้วให้ขุดดินราดน้ำจนชุ่มและให้คุณแม่สามีอธิษฐานจิตว่าถ้าสมบัติใต้ดินนี้เป็นของท่านก็ขอให้ได้อย่างง่าย ๆ ปรากฏว่าเพียงคุ้ยดินก็หยิบของขึ้นมาได้ ของที่ได้มีตุ่ม ต่างหูเพชร เข็มขัดทอง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ทับทิม หยก มุก หัวทองคำ และของแปลกคือชิ้นกลมเหมือนไข่ไก่ปอกเปลือก ดูนิ่มแต่แข็ง วางในที่มืดมีแสงออกมา ส่องแดดโปร่งแสง อีกชิ้นเป็นรูปปั้นพญานาคที่มีลูกกลมเกิดขึ้นเองสามลูก ร่างทรงบอกว่าเป็นไข่พญานาคที่เป็นแก้วสารพัดนึก อยากได้อะไรให้อธิษฐานขอ ปัจจุบันเหลืออยู่กับคุณแม่สามีหนึ่งลูก อีกสองลูกยกให้ลูกหลาน

นอกจากทำพิธีที่ที่ดิน อีกครั้งหนึ่งยังมีการประกอบพิธีที่บ้าน ขณะทำพิธีร่างทรงนำสำลีเปล่าที่ไม่มีอะไรอยู่ข้างในมายื่นให้สามีของผู้เขียนถือไว้ แล้วบอกให้ไปอธิษฐานต่อหน้าพระพุทธรูปกันทั้งครอบครัว อยากได้อะไรก็ให้อธิษฐานขอเอา อันเป็นที่มาของชื่อเรื่องว่าขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ

ครูไม่ใหญ่ชวนดูภาพของที่ขุดได้จากใต้ดินทีละชิ้น มีเข็มขัดเงิน สร้อยคอ ของที่ดูเหมือนทองฝังเพชร และเครื่องประดับของผู้หญิง พร้อมดูรูปปั้นพญานาคแล้วแซวว่าถ้าเป็นไข่พญานาคจริงตัวจะโตขนาดไหน จากนั้นตอบว่าสมบัติที่อยู่ใต้ดินในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของคนทรง คนทรงจัดฉากเพื่อปลูกศรัทธาให้คุณแม่สามีเชื่อในตัวเขา อย่าไปสนใจเลยเพราะไม่เกิดประโยชน์ ของพวกนี้ขายยาก เอาไว้ดูเองดีกว่า ถ้าไม่เชื่อก็ลองเอาไปให้ร้านขายจิวเวลรี่ดู

ผู้เขียนเล่าว่าพาพี่สาวไปรักษากับร่างทรง ร่างทรงใช้สูตรเดิมคือเอาไข่ไก่คลึงไปคลึงมาตามตัว แล้วเอาไข่ไปตอกให้เลือดออก ในไข่มีตะปูและเส้นผม ครั้งละพันบาท หมอร่างทรงบอกว่าเธอโดนคุณไสยจากภรรยาน้อย หลังจากนั้นพี่สาวมีอาการดีขึ้นและสบายใจ แต่ไม่นานอาการก็หนักกว่าเดิม ผู้เขียนเล่าว่าครั้งนี้ต้องรักษาในโรงพยาบาลอีก หมอตรวจพบว่าพี่สาวป่วยเป็นมะเร็งในกระเพาะอาหาร หลังจากนั้นหมาที่บ้านก็เห่าหอนทุกวัน ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านตกลงแตกเองโดยไม่มีใครเห็น และเล่าถึงน้องสาวคนสุดท้องซึ่งเป็นคนอารมณ์หงุดหงิดง่าย โมโหร้าย แต่ชอบทำบุญใส่บาตร และทุกครั้งก่อนใส่บาตรเธอจะโมโหหงุดหงิดก่อนเสมอ