พุทธศาสนาในจีน

เล่าเป็นการเช็ดหน้าปกก่อนเปิดประวัติศาสตร์จีนในวันหลัง ในรัชกาลพระราชาจีนที่ถอดได้ว่าโจเจ้า (สะกดยังไม่ยืนยัน) เกิดแผ่นดินไหวแต่ไม่มีอันตรายต่อคนสัตว์สิ่งของ มีแสงห้าสีเหมือนสายรุ้งพุ่งขึ้นฟ้าในวันเพ็ญเดือนหก โหราจารย์กราบทูลว่ามีบรมศาสดาบังเกิดขึ้นในแผ่นดินทางทิศตะวันตก และอีกพันปีคำสอนจะมาเผยแผ่ในแผ่นดินจีน มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์จีน ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าโจมู่ (สะกดยังไม่ยืนยัน) ราวแปดสิบปีให้หลังเกิดเหตุการณ์แสงสว่างทั้งแผ่นดินอีก โหราจารย์ว่าบรมศาสดาเสด็จไปแล้ว ส่วนเรื่องสมัยพระเจ้าหมิงตี้อีกพันปีต่อมาบอกว่าจะเล่าตอนเปิดประวัติศาสตร์จีน

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์ต้นเดือน และอาทิตย์ต้นเดือนหน้าที่ตรงวันเลือกตั้ง 2 เมษายน ขอเลื่อนเป็นวันที่ 9 เมษายน แล้วทบทวนเรื่องที่เริ่มเข้าสู่แผ่นดินจีนเมื่อวันก่อน ว่ามีเหตุอัศจรรย์ในวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน บันทึกไว้ในแผ่นดินของกษัตริย์จีนสองพระองค์ที่เป็นพระบิดากับพระโอรส (ชื่อถอดได้ว่าพระเจ้าโจเจ้ากับพระเจ้าโจมู่ ยังไม่ยืนยันการสะกด) โหรพยากรณ์ว่าอีกพันปีพระพุทธศาสนาจะเข้ามาในจีน และพอครบพันปีมีพระเจ้าแผ่นดินฝันเห็นบุรุษร่างสีทอง แต่ขออย่าเพิ่งไปถึงตรงนั้น วันนี้จะเปิดประวัติศาสตร์จีนคร่าว ๆ สร้างบรรยากาศก่อน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวหนึ่งนาที

ช่วงต้นถอดเพี้ยนมาก ครูไม่ใหญ่ให้ทายวรรณกรรมจีนที่มีชื่อไปทั่วโลก ได้ยินชื่อสามก๊กและมังกรหยก ท้ายช่วงถาม-ตอบมีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที แล้วเฉลยว่าวรรณกรรมเรื่องไซอิ๋ว ต่อด้วยเรื่องผ้าไหมจีนที่งดงาม สมัยก่อนใครเปิดเผยความลับการทำผ้าไหมมีโทษประหาร จึงเกิดเส้นทางสายไหม เส้นทางการค้าเก่าแก่ที่สุดในโลกจากจีนถึงอาณาจักรโรมัน (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนบางบรรทัด) และเป็นเส้นทางที่ในสมัยราชวงศ์ฮั่นมีการส่งคนไปอัญเชิญพระพุทธศาสนาและพระสูตรเข้าจีน ผ่านหลายวัฒนธรรม พุทธศาสนาจากอินเดียจึงมีวัฒนธรรมอื่นติดเข้าไปด้วยเป็นของแถม ซึ่งจะไปศึกษาภายหลัง

ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดเลยเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน และจะมีทยอยส่งมาอีกหลายประเทศจนรับไม่ทัน แล้วเข้ารายการประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาของประเทศจีน ช่วง 2499-2585 ถอดเสียงเป็นบรรทัดเดียว น่าจะมีเพลงเปิดอยู่ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าผู้รู้ภาษาบอกว่าเพลงรักคังติ้งเป็นเพลงคล้ายเพลงช้างที่เด็กไทยร้อง เด็กจีนเข้าโรงเรียนต้องร้อง เพิ่งส่งข่าวมาเมื่อคืน แล้วชวนสมมุติว่าเข้าไปนั่งอยู่ในกำแพงเมืองจีน

เทปบรรยายประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในจีนตอนที่หนึ่ง ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอ่านภาพศิลาจารึกที่ระบุว่ามีแผ่นดินไหวและแสงสว่างห้าสีบนท้องฟ้า สมัยราชวงศ์โจว กษัตริย์โจวเจาหวางมีเหตุอัศจรรย์ในวันเพ็ญ น้ำในแม่น้ำขึ้นเอง น้ำในบ่อ สระ ห้วย หนอง ผุดล้นทุกแห่ง แผ่นดินไหวแต่ไม่มีใครเป็นอันตราย และแสงสว่างห้าสี ซึ่งเป็นสำนวนจีนแปลว่าหลายสี พวยพุ่งขึ้นฟ้าเห็นทั้งแผ่นดิน อำมาตย์ทูลว่ามีอริยบุคคลเกิดขึ้นทางทิศตะวันตกคืออินเดีย เมื่อกษัตริย์ถามว่าจะได้พบคำสอนหรือไม่ โหราจารย์ตอบว่าคำสอนจะเข้ามาแผ่นดินจีนอีกหนึ่งพันปีข้างหน้า กษัตริย์ได้แต่ทอดถอนพระทัย ครูไม่ใหญ่เทียบกับอสิตดาบสในพุทธประวัติที่รู้ว่าตนต้องตายก่อน กษัตริย์จึงให้แกะสลักเหตุการณ์บนศิลาไว้ให้ลูกหลาน ชื่อกษัตริย์ถอดเสียงได้ว่าโจเจ้า

แปดสิบปีต่อมาในยุคกษัตริย์โจวมู่หวางพระราชโอรส มีบันทึกเหตุแปลกประหลาดอีก คือแผ่นดินไหว ลมพัดแรง และแสงสว่างคล้ายสายรุ้งสิบสองเส้นส่องมาจากทิศตะวันตกทาบท้องฟ้าจีนตลอดคืนวันเพ็ญ โหราจารย์ทำนายว่ากายหยาบของอริยบุคคลท่านนั้นกำลังแตกดับ วันที่จารึกสมัยโจวเจาหวางจึงตรงกับวันประสูติ และวันที่จารึกสมัยโจวมู่หวางตรงกับวันปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเกิดแผ่นดินไหวไปทั่วโลก ช่วงราว 3803-3912 ไม่มีเนื้อความที่ถอดได้ ต่อด้วยว่าคัมภีร์อรรถกถาก็มีหลักฐานว่าเกิดแสงสว่างในวันเพ็ญเช่นกัน ชื่อกษัตริย์ถอดเสียงได้ว่าโจมู

หนึ่งพันปีต่อมาในราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นหมิงตี้ทรงสุบินเห็นบุรุษรูปกายทองคำสูงใหญ่มีรัศมีรุ่งเรือง อำมาตย์ผู้ชำนาญประวัติศาสตร์ทำนายว่าเป็นพระศาสดาทางทิศตะวันตกที่เรียกว่าฝอ คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเคยอยู่ในอินเดีย อำมาตย์คนที่สองผู้คงแก่เรียนเสริมว่าในยุคกษัตริย์โจวเจาหวางมีบันทึกในศิลาจารึกเรื่องอริยบุคคลทางทิศตะวันตก ตอนนี้ครบหนึ่งพันปีพอดี ถึงเวลาที่ศาสนาของพระองค์จะเข้ามาในจีน เป็นบุญของชาวจีน ครูไม่ใหญ่ทวนว่าคำทำนายเมื่อพันปีก่อนตรงกันพอดี ช่วงราว 4055-4164 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ทวนเรื่องพระสุบินของฮั่นหมิงตี้แล้วเล่าต่อว่าพระองค์ส่งคณะทูตเป็นขุนนางผู้มีความรู้สิบแปดคน ยังไม่มีนักบวช ไปอัญเชิญพระพุทธศาสนาผ่านเส้นทางสายไหม ไปกลับสามปี คณะทูตพบพระภิกษุชาวเอเชียกลางผสมอินเดียสองรูป ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเป็นลูกครึ่งที่อยู่เหนืออินเดียขึ้นไป จึงนิมนต์ท่านมาแผ่นดินจีนพร้อมพระสูตร พระบรมสารีริกธาตุ และพระพุทธรูป เพราะพันปีหลังพุทธปรินิพพานมีสิ่งเหล่านี้แล้ว เมื่อกลับมามีการแปลพระสูตรเป็นภาษาจีนครั้งแรกที่วัดม้าขาว ซึ่งยังอยู่และมีอายุราว 1900 ปี เดิมเคยเป็นของความเชื่ออื่นมาก่อน วัดม้าขาวจึงถือเป็นต้นกำเนิดพุทธศาสนาในจีน ครูไม่ใหญ่ว่าต่อไปจะเป็นเรื่องพระถังซัมจั๋งกับวรรณกรรมไซอิ๋ว หลังจากนั้นราว 4388-4710 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ครูไม่ใหญ่บอกให้รีบไปต่อ เพราะเกรงจะดึกแบบเมื่อคืนแล้วไม่มีโอกาสไปศึกษาเรื่องที่เลื่อนมาจากเมื่อวาน พูดติดตลกเรื่องการฟันคอว่ารำก่อนฟันหรือฟันก่อนรำ แล้วพาเข้าสู่แผ่นดินจีนที่กว้างใหญ่ คนมาก ประวัติศาสตร์ยาวนาน โดยจะเน้นทางพระพุทธศาสนา และชวนไปฟังเรื่องพระถังซัมจั๋ง ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก

เล่าต่อว่าพระพุทธศาสนาเข้าสู่แผ่นดินจีนพร้อมภิกษุสองรูปชาวเอเชียกลางผสมอินเดีย เจริญรุ่งเรืองดี แต่ต่อมาการศึกษาธรรมวินัยหย่อนยาน ข้อวัตรปฏิบัติและคำสอนแตกต่างจนสงฆ์ไม่รวมกัน เทวดาจึงปรึกษากันว่าถึงเวลาที่พระโพธิสัตว์ต้องลงมาเกิด เทพบุตรที่ได้รับพุทธพยากรณ์ที่ดาวดึงส์ก็อาสาลงมาเกิดในแผ่นดินจีน คือพระถังซัมจั๋ง ใฝ่ธรรมตั้งแต่เด็ก อายุสิบสามขอสอบบวชทั้งที่อายุไม่ถึงจนผู้คุมสอบซักถามแล้วเปิดโอกาสให้ ไปอินเดียสิบแปดปี แตกฉานคำสอนภาษาสันสกฤต ในที่ประชุมของพระเจ้าศีลาทิตย์ มหาวิทยาลัยนาลันทาส่งท่านแสดงธรรมและประกาศให้ใครคัดค้านได้ สิบแปดวันไม่มีใครขึ้นเวที พระราชาอาราธนาให้อยู่แต่ท่านกลับไปแปลพระไตรปิฎกสิบเก้าปี มรณภาพเมื่อราวหนึ่งพันสามร้อยปีก่อน เทวดาแห่ขบวนอัญเชิญกลับสวรรค์ชั้นดุสิต วิมานใหญ่และสว่างกว่าเดิม (ตัวเลขอายุบางช่วงถอดเสียงไม่ชัด)

หลวงพ่อกราบเรียนว่าหลักวิชาการนั่งสมาธิที่ได้รับสุดยอดมาก ครูไม่ใหญ่ขอบคุณและว่าทรงจำมาจากมหาปูชนียาจารย์ หลวงพ่อเคยฝึกสมาธิมาหลายรูปแบบหลายวิธี แต่เมื่อวางใจเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดโดยไม่ต้องคิดอะไร พบว่าเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด ตรงที่สุด เร็วที่สุด และลัดที่สุดที่จะเข้าถึงความสุขภายใน พระรัตนตรัยในตัว และอายตนนิพพาน ครูไม่ใหญ่ให้ฟังซ้ำอีกรอบ หลวงพ่อยังชมรายการ DMC ว่าพูดน้อยแต่ถ้อยคำเป็นถ้อยเพชรถ้อยพลอย เหมือนลูกทองหล่นลงมาทีละลูก แล้วให้ดูภาพหลวงพ่อและสาธุการ ครูไม่ใหญ่กล่าวว่าพุทธบุตรเท่านั้นจะเป็นต้นบุญต้นแบบให้กันได้ ถ้าพุทธบุตรทั้งแผ่นดินจีนปฏิบัติธรรมมีผลอย่างท่าน วัดสองแสนกว่าวัดจะฟื้นจากวัดร้างเป็นวัดรุ่ง สิ่งดี ๆ จะเกิดกับแผ่นดินจีน (ช่วง 3566-3681 ถอดเสียงรวบเป็นบรรทัดเดียว)

เทปเล่าว่าในวันประสูติเกิดเหตุอัศจรรย์ที่แผ่นดินจีน มีแผ่นดินไหว น้ำผุดล้นขึ้นมาในแหล่งน้ำทุกแห่ง แสงสว่างห้าสีจ้าบนท้องฟ้า กษัตริย์จีนสมัยนั้น (ถอดได้ว่ากษัตริย์โจว) ให้โหรพยากรณ์ แล้วเหตุอัศจรรย์เกิดอีกครั้งจนกษัตริย์รับสั่งให้จารึกไว้บนแผ่นศิลา แปดสิบปีต่อมานับจากวันประสูติก็เห็นเหตุอัศจรรย์อีกในวันปรินิพพาน พันปีต่อมากษัตริย์จีนฝันเห็นบุรุษทองคำ แล้วพระพุทธศาสนาจึงเดินทางจากอินเดียมาประดิษฐานในแผ่นดินจีน ชื่อกษัตริย์และบางช่วงถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ จึงยังไม่ยืนยัน

สารคดีเล่าว่าเมื่อพระบรมศาสดาเกิดขึ้นทางทิศตะวันตก อีกพันปีคำสอนจะเข้ามาในแผ่นดินจีน คืนวันเพ็ญเกิดเหตุอัศจรรย์ กษัตริย์ราชวงศ์โจวรับสั่งให้จารึกไว้บนแผ่นศิลา แปดสิบปีต่อมานับจากวันประสูติ กษัตริย์ราชวงศ์โจวเห็นเหตุอัศจรรย์อีกในคืนวันเพ็ญซึ่งเป็นวันปรินิพพาน พันปีต่อมาจากวันประสูติ จักรพรรดิฮั่นหมิงตี้ทรงฝันเห็นบุรุษร่างสีทองมีรัศมี อำมาตย์กราบทูลว่าคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงส่งคณะทูตไปอัญเชิญพระพุทธศาสนาจากอินเดียมาสู่แผ่นดินจีน นับแต่นั้นพระพุทธศาสนาจึงประดิษฐานในแผ่นดินจีน (ชื่อกษัตริย์ถอดเพี้ยน ใช้ชื่อราชวงศ์ตามที่จับได้)