ทิพยสมบัติ

ตอบว่าพ่อของเธอตายแล้วไปเกิดเป็นยักษ์หล่อบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เพราะจิตหงุดหงิดจากการเจ็บป่วยก่อนตาย จึงนึกถึงบุญได้ไม่เต็มที่ จิตไม่ผ่องใสนัก แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วจึงมีทิพยสมบัติดีขึ้นกว่าเดิม ครูไม่ใหญ่เตือนผู้ป่วยทั้งหลายว่าอย่าหงุดหงิด เพราะยักษ์หล่อหรือยักษ์สวยก็ยังไม่ดีเท่าเทพบุตรเทพธิดา ยักษ์หล่อนั้นแม้ไม่มีเขี้ยวออกมา แต่เวลาโกรธเขี้ยวก็งอกออกมาได้ ส่วนที่พ่อป่วยหนักตรงจังหวะที่เธอไปทำหน้าที่ผู้นำบุญนั้นเป็นเรื่องประจวบเหมาะ ไม่ใช่วิบากกรรมอะไร และบุญที่เธอทำหน้าที่ผู้นำบุญพร้อมอธิษฐานจิตนั่นเองที่ไปช่วยให้ท่านรอดตายมาหลายครั้ง ท้ายสุดตอบเรื่องเพื่อนนักสร้างบารมีที่เส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิต ว่าเป็นวิบากการทุบหัวสัตว์เพื่อทำอาหารทั้งในอดีตและปัจจุบัน ตายแล้วไปแบบหลับและตื่นขึ้นที่วงบุญพิเศษดุสิตบุรี เขตเสบียง

ขยายอานิสงส์ว่าการทำความสะอาดทำให้ได้รับความเคารพ ไปที่ไหนใครก็เห็นคุณค่าและให้เกียรติ มือที่จับผ้าเช็ดถูจะเป็นมือที่สั่งสมบุญ นิ้วสวย มือสวย จับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองเป็นเพชรเป็นพลอย กวาดที่ลานธรรมแต่ความสว่างไปเกิดที่วิมานของตัวเอง สว่างจากใจไปถึงผิวพรรณ ใส่เสื้อผ้าชุดใดก็สว่างสวยงาม และสว่างต่อไปเป็นชุด ๆ ทั้งวิมาน บริวาร และทิพยสมบัติ

ตอบว่าสามีพี่สาวเส้นเลือดในสมองตีบและแตกเป็นอัมพฤกษ์ซีกซ้าย เพราะกรรมในอดีตที่เคยทุบหัวสัตว์เพื่อฆ่าทำอาหาร เช่นทุบหัวหมู ทุบหัววัว ให้แก้ด้วยการสั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียนบ่อย ๆ ส่วนผู้เขียนและพี่สาวเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา โดยมักทำไปเรื่อย ๆ และการทำบุญอุทิศไปให้แม่ เตี่ย และน้องชายเสมอนั้น ทุกท่านได้รับแล้ว โดยแม่อยู่ดาวดึงส์ เตี่ยเป็นภุมเทวา น้องชายอยู่ยมโลก ได้รับบุญแล้วมีสภาพดีขึ้นกว่าเดิมในทุกด้านแต่ยังอยู่ที่เดิม ดาวดึงส์ก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ภุมเทวาก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ยมโลกก็ได้รับลดหย่อนผ่อนโทษลงมา

อธิบายว่าทุกก้าวที่เดินไปทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรเหมือนเดินไปบนดอกบัว เพราะก้าวไปด้วยใจที่เป็นกุศล ก้าวขวาเกิดขวา ก้าวซ้ายเกิดซ้าย บุญเกิดที่กลางกาย แม้คนที่เราไปชวนจะยังไม่เข้าใจหรือค้าน บุญก็เกิดขึ้นทุกถ้อยคำที่พูดออกไป และการทำหน้าที่กัลยาณมิตรทำให้ได้บริวารสมบัติเกิดขึ้นบนวิมานเรื่อย ๆ

อธิบายว่าการมีปีติใจได้ทุกวันเป็นทางมาแห่งบุญที่ทวีเพิ่มขึ้น จะกลั่นกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ใจจะสูงส่งทุกครั้งที่ปลื้มปีติในผลบุญที่ทำมาแล้ว มีปีติสุขว่าถ้าเราตายตอนนี้เราก็ไปดีเพราะถูกหลักวิชาทำใจให้ใส และบุญนี้เป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในสังสารวัฏ เป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ การปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ สิ่งที่จะได้คือวิบัติ

บอกว่าผ่านวันปีใหม่มา 313 วัน เหลืออีก 52 วันจะสิ้นปี ใครสั่งสมบุญมาทุกวันก็จะมีความปลื้มปีติใจว่าได้ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้ 52 วันที่เหลือทำจิตใจให้เบิกบานทำต่อไป ให้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของการเกิดมาสร้างบารมี เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า และเป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ เว้นจากบุญแล้วไม่มีสิ่งอื่นที่จะทำให้ได้สมบัติ

เล่าว่าแม้เป็นชาวสวรรค์ก็ยังอยากสื่อสาร เพราะช้ำใจน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตาวาสนาบารมีที่ต้องไปอยู่ชนบทของชาวสวรรค์ จนนึกถึงเพลงอายอาย แล้วยกเรื่องเทวดาที่บริวารซึ่งเกิดจากบุญของเธอชื่นชมว่ามีทิพยสมบัติมากมายน่าจะปีติยินดี แต่เจ้าของบอกว่าอายเหลือเกิน มีทิพยสมบัติขนาดนี้ก็ยังอายจนไม่กล้าพาบริวารทั้งหลายออกไปเดินเล่นในสวน เพราะมีบริวารอยู่แค่นี้ ส่วนของคนอื่นมีเป็นล้าน จึงสรุปว่าที่ชัวร์ที่สุดคือต้องสั่งสมบุญไว้ให้ดีที่สุด ตอนนั้นใครจะสื่อสารหรือไม่ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะบุญเต็มเปี่ยมแล้วเราไปอยู่แถวหน้าเกรดเอของชาวสวรรค์ มีบริวารเยอะ ทิพยสมบัติเยอะ วิมานสวยทำด้วยรัตนชาติล้วน ๆ

ตอบว่าบุญที่สร้างองค์พระและแผ่นลานธรรมจารึกชื่อท่านก่อนมรณภาพสองชั่วโมง กับบุญที่ลูกสาวสร้างองค์พระถวายหลังมรณภาพหนึ่งชั่วโมง ท่านได้รับทั้งสองแบบ ต่างกันที่บุญที่สร้างก่อนมรณภาพจะไปช่วยยืดอายุขัย แต่เมื่อสังขารไปไม่ไหว บุญที่อุทิศให้ภายหลังก็ส่งผลให้ไปสวรรค์และมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น เป็นการเสริมกำลังบุญของท่านเอง ส่วนบุญที่ลูกอุทิศให้ขณะท่านยังมีชีวิตอยู่ท่านก็ได้รับ แต่ได้ไม่มากเท่าท่านทำเอง ทำเองได้เต็ม ๆ คนอื่นทำให้ได้นิด ๆ แต่หลาย ๆ นิดก็เยอะ

เฉลยว่าขณะนี้คุณพ่อกำลังเตรียมตัวตรวจดูทิพยสมบัติด้วยความปิติใจ และกำลังจะไปนั่งธรรมะที่วิมานของมหาสมณะเทวบุตร ท่านฝากข้อความมาว่าอยากให้บุตรและภรรยาได้สร้างบุญตามที่ท่านสอนไว้ โดยเฉพาะอยากให้ภรรยามาสร้างบุญกับหมู่คณะเพื่อที่จะได้มาอยู่ด้วยกันกับท่าน เพราะท่านรักภรรยามาก ครูไม่ใหญ่จึงบอกว่าลูกต้องพาคุณแม่มาเข้าวัดให้ได้ ค่อย ๆ ศึกษาค่อย ๆ เรียนรู้ไป

เล่าว่าเมื่อวานซืนที่หน้าโรงเรียนมีการพาคุณแม่ออกจากโรงเรียนไปแจ้งข่าวและทบทวนบุญที่ทำมา วันนี้มาทำเพิ่มอีก น้องป่อจึงได้เสวยทิพยสมบัติด้วยความพร้อมพรั่ง ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเด็กที่จะไปดุสิตบุรีได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะน้องป่อมีบุญเก่าที่ทำมากับหมู่คณะ แม้วิบากกรรมมาส่งผล แต่บุญเก่ายังเหลือเฟือ บุญใหม่ก็ทำอีก องค์พระก็ใส พ่อแม่ก็ประคับประคองด้วยใจใส ปกติหลับแล้วตื่นมักจะไปดาวดึงส์ แต่รายนี้ดูเหมือนเป็นรายแรกที่จากเด็กแล้วเป็นหนุ่มเลย และสรุปว่าคนเราต้องตายทุกคน ตายแล้วให้ไปสวรรค์ก็โอเค อย่าไปยืนอยู่หน้าโรงพิพากษา

ท่านเทพบุตรฝากให้ลูกช่วยดูแลคุณแม่และทุกคนในครอบครัว ส่วนตัวท่านจะตั้งใจนั่งสมาธิตามที่พระธรรมกายมาโปรดสอน ท่านรู้แล้วว่าชีวิตหลังความตายอยู่ได้ด้วยบุญเท่านั้น เพราะทุกสิ่งในวิมานไม้แห่งนี้ ทั้งทิพยสมบัติและความเป็นอยู่ที่ดี เกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งบุญทั้งสิ้น

เข้าช่วงกรณีศึกษา บอกให้หลับตาฟังเป็นนิยายปรัมปราไปก่อน แล้วเล่าว่าคุณแม่ของผู้เขียนจดหมายที่ละโลกไปแล้วและเป็นเทพธิดา ได้ฝากสารแห่งความรักและความปรารถนาดีมาถึงลูกและทุกคนในครอบครัว ว่าตอนนี้ท่านมีความสุขมากเมื่อได้เห็นผลบุญที่ทำไว้ ขอยืนยันว่าบุญดีจริงและการทำบุญให้ผลจริง ผลบุญยังส่งผลเกินควรเกินขาดขนาดที่ตัวท่านเองก็นึกไม่ถึง

เล่าว่ายิ่งท่านตรวจตราดูทิพยสมบัติต่าง ๆ ที่เกิดจากผลบุญมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสุขใจและอัศจรรย์ใจ เพราะทิพยสมบัติล้วนสวยงาม ประณีต และวิจิตรตาเกินกว่าจะจินตนาการได้ ทิพยสมบัติยังทำให้ท่านนึกถึงทุก ๆ บุญที่ได้ทำร่วมกับลูก ๆ และครอบครัวเมื่อยังมีชีวิตอยู่ เห็นสมบัติก็นึกถึงบุญและนึกถึงผู้ที่ทำบุญร่วมกัน จึงรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ชื่นชม

ท่านเทพบุตรปรารถนาอยากให้ภรรยาและลูก ๆ ทุกคนได้มาอยู่ที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ด้วยกัน เพราะทิพยวิมานและทิพยสมบัติที่อยู่บนสวรรค์แห่งนี้ล้วนประณีตสวยงามและวิจิตรตระการตาเกินกว่าจะบรรยายได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านอยากให้ไปอยู่ใกล้ ๆ กัน