ทอมมี่ ธิรา

เข้าช่วงเมนูเด็ด โดยได้ข้อมูลจากชายชาวโซโลมอน (Whisper ถอดชื่อว่า "ทอมมี่ ธิรา" ยังไม่ยืนยัน) ที่กินคนมาตั้งแต่เด็กก่อนจะมีกฎหมายห้าม ย้ำว่าที่เล่าไม่ใช่การสนับสนุนให้กินคนแต่สนับสนุนให้เลิก และเลือกมาเล่าสามเมนูก่อนเพราะมีอยู่มาก

เล่าว่าชายชาวโซโลมอนที่กินคนมาตั้งแต่เด็ก เดิมเป็นคนมักโกรธ หน้าไม่ค่อยยิ้ม ตาแดงก่ำ แต่หลังได้ดู DMC และนั่งสมาธิก็สนใจและตั้งใจฝึกมาก เข้ามานั่งในช่วงพักงาน นั่งได้นิ่งและนานจนต้องบอกให้เลิกไปทำงาน และบอกว่านั่งสมาธิแล้วมีความสุขมาก

เล่าว่าหลังนั่งสมาธิ ชายชาวโซโลมอนคนนี้ยิ้มมากขึ้นจนยิ้มตลอดเวลาและดูอ่อนโยนขึ้น เวลาพักงานที่รถไม่ได้วิ่งก็จะนั่งหลับตาทำสมาธิอยู่บนรถ ซึ่งกัลยาณมิตรผู้ดูแลไปเห็นเข้าโดยบังเอิญ ไม่ได้จัดฉาก และเจ้าตัวบอกว่านั่งด้วยความสมัครใจเพราะความสุขภายในชวนให้ติดตาม

วันนี้ฟังเรื่องการเปลี่ยนแปลงของทอมมี่ ธิรา หนึ่งในผู้เข้าบททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธที่ตอนนี้เพิ่มจากเก้าเป็นสิบกว่าคน ทอมมี่เคยเปิดเผยเมนูกินเนื้อมนุษย์ตามบรรพบุรุษ และเลิกกินเมื่อ 23 ปีก่อนตอนรัฐบาลออกกฎหมายห้าม เดิมไม่เคยยิ้ม ตาแดงก่ำ รอยยิ้มแรกของเขางดงามมาก คุณเปเล่ถ่ายภาพได้ตอนเดินไปเจอเขาแอบนั่งสมาธินอกเวลางานเองเป็นชั่วโมง ไม่ใช่เฉพาะที่ Buddha Hall

ทอมมี่เป็นชาวโซโลมอนที่กินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุยี่สิบ ปัจจุบันอายุ 43 ปี เดิมพูดน้อยจนคนนึกว่าพูดไม่ได้ มนุษยสัมพันธ์ไม่ดี มีเพื่อนน้อย ดุ ไม่ยิ้ม โกรธง่ายแต่ใช้วิธีเงียบ พอรู้จักชาวพุทธก็ยิ้มครั้งแรก สมัครเป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด เพื่อนสังเกตว่าพูดมากขึ้น อธิบายเป็น ยิ้มทักทายว่าฮัลโหลมายเฟรนด์ ไม่เคยโกรธอีก ปฏิบัติตามข้อปฏิบัติของชาวพุทธได้ดี และหาเวลานั่งสมาธิเสมอทั้งบนรถและที่บ้าน

ทอมมี่เล่าว่านั่งสมาธิโดยนึกถึงลูกมะพร้าวและยืนยันว่าเห็นได้ตลอดเวลา ไม่เคยนึกว่าลูกมะพร้าวในท้องจะทำให้มีความสุข ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าถ้อยคำเหล่านี้จดตามคำพูดของเขาไม่ได้ปรุงแต่ง สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว พูดจาดีกับเพื่อนร่วมงาน จากเดิมกลับบ้านแทบไม่คุยกับภรรยา ตอนนี้ชวนภรรยามานั่งสมาธิด้วยกัน ความสัมพันธ์ดีขึ้นกลายเป็นคู่บุญคู่บารมี

ทอมมี่ถามว่าบางครั้งนึกลูกมะพร้าวแต่เห็นภาพอื่น เช่นดวงแก้วหรือหน้าภรรยา และบางครั้งเห็นกะโหลก ควรทำอย่างไร ช่วงคำถามมีเสียงที่ Whisper ถอดซ้ำมั่วอยู่ครู่หนึ่ง ครูไม่ใหญ่ตอบว่าถูกแล้ว พูดติดตลกว่ามะพร้าวต้องเห็นกะโหลกก่อนแล้วค่อยเห็นกะลา ให้ดูภาพที่เกิดขึ้นไปเรื่อย ๆ ด้วยใจเยือกเย็นสบาย ๆ ไม่ต้องคิดอะไร มีกะโหลกก็ดูกะโหลก มีมะพร้าวก็ดูมะพร้าว แปลว่านั่งสมาธิดีขึ้น แล้วเปิดภาพทอมมี่นั่งสมาธิและรอยยิ้มแรกให้ดู

จากตรุษจีนข้ามไปเกาหลีแล้วไปหมู่เกาะโซโลมอน วิธีปฏิบัติแบบบอกกันตรง ๆ ไม่ซ่อนเป็นปริศนาธรรมได้รับความนิยมมาก เพราะความเชื่อเดิมไม่เคยให้ความสุขขนาดนี้ เกริ่นว่าจากบทเพลงและการนึกถึงเป้าภายใน เกิดการเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่กับจอน ควาเลมาเน่ และบุคคลประวัติศาสตร์เก้าคนที่อยากเป็นชาวพุทธชุดแรกของโซโลมอน ถ้อยคำมาจากประสบการณ์ไม่มีการปรุงแต่ง ฟังแล้วเกิดแรงบันดาลใจว่ามนุษย์กินคนยังทำได้ มนุษย์กินข้าวทำไมจะทำไม่ได้ แต่ก่อนนั้นทบทวนทอมมี่ ธิรา ผู้เปิดเผยเมนูการกินเนื้อมนุษย์

เก้าคนแรกนั่งสมาธิเองแล้วเล่าประสบการณ์กลับมา ทอมมี่เป็นชาวโซโลมอนที่กินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุ 20 ปี เลิกเพราะมีกฎหมายห้ามเมื่อ 23 ปีก่อน ตอนนี้อายุ 43 เดิมพูดน้อย ถามคำตอบคำ ดุ ไม่ยิ้ม โกรธง่าย จนมารู้จักชาวพุทธจึงยิ้มครั้งแรก เป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่บังคับหรือใช้เงินซื้อ ต้องศึกษาและผ่านบททดสอบก่อน เพราะต้องการพุทธแท้เหมือนสมัยพุทธกาล ไม่ใช่พุทธเทียมเหมือนชาวพุทธในทะเบียนบ้านที่ไม่รู้ว่าพระพุทธเจ้าสอนอะไร

ทอมมี่นั่งสมาธิทุกวันไม่ขาด เพื่อน ๆ สังเกตว่าพูดมากขึ้น ยิ้มมากขึ้น ทักทายคนอื่นก่อนว่า Hello my friend และไม่เคยโกรธใครอีก หาเวลานั่งสมาธิเสมอแม้บนรถ เล่าว่านึกถึงลูกมะพร้าวตามที่บอกในเพลง เห็นได้ตลอดเมื่อหลับตา ลูกมะพร้าวในท้องทำให้มีความสุข สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว พูดจาดีกับเพื่อนร่วมงาน เดิมไม่ค่อยคุยกับภรรยา ตอนนี้ชวนภรรยามานั่งสมาธิด้วยกัน ความสัมพันธ์จึงดีขึ้น

ทอมมี่เล่าว่านั่งสมาธิแล้วได้มาก รู้สึกมีพลังพิเศษและผ่อนคลายในทุกเหตุการณ์ อยากให้สมาธิก้าวหน้า แล้วถามว่าบางครั้งเห็นมะพร้าวแต่ทำไมกลายเป็นหัวกะโหลก ควรทำอย่างไรต่อ ครูไม่ใหญ่ตอบว่ากะโหลกไม่ใช่ปริศนาธรรม วิธีนี้ไม่ต้องคิด ไม่ต้องวิจัย ให้ดูไปเฉย ๆ อย่างเดียว แล้วชี้ให้ดูภาพรอยยิ้มแรกของทอมมี่ ผู้เปิดเผยเมนูกินเนื้อมนุษย์และเลิกกินเมื่อ 23 ปีก่อน ว่าเป็นรอยยิ้มจากความสุขใจที่สง่างามมาก

อีกแปดวันถึง 18 กุมภาพันธ์จะครบหนึ่งเดือนที่ชาวโซโลมอนต้องพิสูจน์ว่าผ่านบททดสอบเป็นชาวพุทธหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าเอาชาวพุทธมาทดสอบบ้าง แล้วทบทวนเรื่องทอมมี่ ธิรา ที่เล่าไปเมื่อ 27 มกราคม ทอมมี่เคยกินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุยี่สิบจนมีกฎหมายห้าม เป็นคนพูดน้อยจนคนนึกว่าพูดไม่ได้ ดุ ไม่ยิ้ม โกรธแล้วเงียบ พอรู้จักชาวพุทธก็ยิ้มครั้งแรก เป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ นั่งสมาธิทุกวันจนพูดมากขึ้น ยิ้มทักทาย Hello my friend ไม่โกรธอีกเลย ทอมมี่เล่าว่านึกถึงลูกมะพร้าวแล้วมีความสุข สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว กลับไปชวนภรรยานั่งด้วย และถามว่าทำไมนั่งแล้วเห็นหัวกะโหลก พร้อมดูภาพก่อนรู้จัก DMC

รายงานของทอมมี่ ธิรา วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ขอบคุณหลวงพ่อที่แนะนำ ตอนนี้นั่งทุกวันก่อนอาหารเช้าและก่อนนอน เริ่มจากนึกลูกมะพร้าวในท้อง แล้วเห็นหัวกะโหลกชัดเหมือนลืมตาเห็น คราวนี้เห็นโครงกระดูกทั้งตัวในท่านั่งขัดสมาธิแบบที่เห็นใน DMC ดูไปราวสิบนาทีก็ใสขึ้นจนเป็นโครงกระดูกแก้ว เขาใช้ภาษาพิดจินว่า glass skeleton มีแสงสว่างรอบ ๆ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าที่จริงเขามีความสุข แต่ที่กลัวเพราะสัญญาผูกกับการเคยกินเนื้อมนุษย์ด้วยความไม่รู้ ทอมมี่ถามว่าทำอย่างไรจะไม่ต้องกลัวและไม่ต้องเห็นโครงกระดูกอีก เช้าวันนี้นั่งแล้วความวิตกสลายไป มีความสุขกับสิ่งรอบตัว และสัมผัสว่าอะไรบางอย่างที่กักจิตวิญญาณถูกปลดปล่อย ครูไม่ใหญ่ขยายว่าเหมือนหลุดจากที่แคบอึดอัดสู่ความเป็นอิสระกว้างขวาง ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ และราวสองนาทีหลังจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียง

เล่าว่าเมื่อหนึ่งเดือนก่อนผู้มีบุญชาวโซโลมอนราวเก้าคนสมัครใจเข้าบททดสอบของการเป็นชาวพุทธ (จริง ๆ มีมากกว่านั้นแต่ไม่ได้อ่านหลายชื่อ) ครบหนึ่งเดือนเมื่อวันเสาร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ วันนี้วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2549 บ้านกัลยาณมิตรชาวโซโลมอนส่งตัวแทนผู้เข้าบททดสอบมานั่งฟังรายการ ซึ่งที่นั่นเป็นเวลาราวเที่ยงคืนถึงตีหนึ่ง หลายคนต้องเดินทางไกล เช่นทอมมี่ ธิรา ต้องนั่งรถโฟร์วีลไปจนสุดทางแล้วเดินต่อในป่าลึก ผู้ไปรับ (ชื่อถอดได้ว่าเฮเล ยังไม่ยืนยันการสะกด) เพิ่งเห็นว่าอยู่ไกลขนาดนี้แต่ยังตั้งใจนั่งสมาธิทุกวัน ครูไม่ใหญ่ปลื้มใจ แล้วเข้าบททดสอบที่สองเพื่อยืนยันว่าจะเป็นชาวพุทธที่แท้จริง ไม่ใช่ชาวพุทธเฉพาะในนาม

บอกว่าไม่ทบทวนตอนวันที่ 14 กุมภาพันธ์เพราะเวลาไม่พอ แล้วเข้าเรื่องผลการปฏิบัติของทอมมี่ ธิรา ที่เปิดเผยข้อมูลจริงเป็นธรรมทาน เขาเป็นคนรูปหล่อแต่ซ่อนความหล่อไว้ด้วยความไม่ยิ้ม พอยิ้มแล้วงดงามมาก ทอมมี่เล่าว่าเรื่องเลวร้ายบนเกาะควรถึงเวลาหยุดแล้ว เพราะแสงสว่างมาถึงเกาะแล้ว เขาสะเทือนใจที่บรรพบุรุษของเขาไปนรกหมดทุกคน รู้สึกอายและประหลาดใจว่าทำไมเป็นเช่นนั้น และถามว่าเป็นไปได้ไหมที่หลวงพ่อจะบอกวิธีให้เขาไปช่วยพวกเขาจากนรก ครูไม่ใหญ่ให้ทอมมี่มองจอและฟังด้วยหูตัวเอง บอกว่าเป็นการคุยกันสองคน

ครูไม่ใหญ่บอกทอมมี่ ธิรา ว่าได้ศึกษาวิธีไปช่วยหมู่ญาติที่ตกนรกจากคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งศึกษามาจากหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย และคุณยายเคยไปช่วยพ่อของท่านในอบายมาแล้ว ท่านสั่งให้มอบวิธีนี้แก่ผู้สมัครใจที่จะเรียนด้วยความเคารพและจริงจังเท่านั้น ทอมมี่ตอบว่ายินดีมอบชีวิตทั้งหมดให้กับคำแนะนำของหลวงพ่อ เชื่อลึก ๆ ว่าจะช่วยพวกเขาได้ ครูไม่ใหญ่ขีดเส้นใต้ประโยคนั้น แล้วสอนให้ทำอย่างเดิม นิ่งเฉย ๆ อยู่ตรงกลางดวงตะวันภายในหรือร่างโครงกระดูกใสเป็นแก้ว มองไปเรื่อย ๆ แล้วส่งการบ้านมา หลังจากนั้นราวหนึ่งนาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ครูไม่ใหญ่ย้ำให้ทอมมี่ ธิรา หาดวงตะวันกลางท้องให้เจอเพราะเป็นประตูสู่ผู้รู้ภายใน ทอมมี่เล่าว่าไม่อยากเห็นวงจรกลับไปเป็นมนุษย์กินคน หวังว่าความรู้ในพุทธศาสนาและสมาธิจะช่วยให้หลุดจากวงจรนี้ ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องเป็นชาวพุทธให้ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าขึ้นกับว่าผ่านบททดสอบได้ไหม ทอมมี่ยืนยันว่าสมาธิและกฎแห่งกรรมทำให้เขาและครอบครัวมีความสุขมาก เห็นหลวงพ่อแล้วมีชีวิตชีวาอยากนั่งสมาธิ นั่งแล้วคำถามหลายอย่างหายไปเพราะพบคำตอบเอง สมาธิช่วยให้มองเห็นและแก้ปัญหาได้ เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเมื่อเข้าถึงดวงตะวันภายในจะพบว่าช่วงเวลาดีที่สุดเพิ่มขึ้นอีก ทอมมี่ว่าผมจะเป็นคนดีของหลวงพ่อ ซึ่งออกจากปากอดีตมนุษย์กินคน

ทอมมี่ ธิรา เล่าว่าตลอดหนึ่งเดือนชีวิตเปลี่ยนไป สิ่งผิดที่เคยทำไม่จำเป็นต้องทำอีก ดีใจที่เปลี่ยนแปลงตัวเองได้สำเร็จ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าการเปลี่ยนคนอื่นหรือตกแต่งบ้านให้สวยไม่เท่าการเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนเก่งและดีที่โลกต้องการ ทอมมี่เคร่งครัดในข้อปฏิบัติ (ครูไม่ใหญ่แซวว่าไม่ใช่เคร่งเครียด) ขยันนั่งสมาธิแม้บ้านอยู่ในป่าไกล และจะทำอย่างนี้ตลอดเวลาที่เหลือของชีวิต ไม่ใช่แค่หนึ่งเดือน ช่วงแรกเคยเผลอเพราะความเคยชิน แต่ก่อนใครเตือนจะหงุดหงิด ตอนนี้ตอบเพื่อนว่าขอบคุณมากเพื่อนแล้วรีบปรับตัว บอกเพื่อนว่าต้องซื่อสัตย์ต่อบททดสอบ สัญญาอย่างไรต้องทำอย่างนั้น เพราะเป็นโอกาสที่หาไม่ได้อีกแล้วที่จะได้เป็นชาวพุทธ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นถ้อยคำของเขาเองที่ไม่ได้ปรุงแต่ง

ทอมมี่ ธิรา ถามว่าตอนนี้ทะเบียนบ้านของเขาและเพื่อนยังเป็นชาวไม่พุทธ เพื่อนหลายคนถามว่าต้องเปลี่ยนหรือไม่ และเป็นชาวพุทธกับชาวไม่พุทธต่างกันอย่างไร ครูไม่ใหญ่ตอบว่าขึ้นกับความสมัครใจของทอมมี่และเพื่อน ๆ หน้าที่ของครูไม่ใหญ่คือแนะนำถ่ายทอดสิ่งที่ดีงามเติมของเดิมที่ยังไม่สมบูรณ์ให้เต็มขึ้น เรื่องนั้นให้ไปหารือตัดสินใจกันเอง ช่วงท้ายมีบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวครึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าทอมมี่ ธิรา เห็นว่าโลกเหมือนมะขามป้อมอยู่ในมือ ความรู้สึกนี้บอกก็ไม่เชื่อแต่ตอนนี้เกิดขึ้นเอง เมื่อใจไปอยู่ตรงนั้นจะเกิดความรู้สึกว่าเราเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน แล้วมองเห็นว่าวิธีทำให้โลกเกิดสันติสุขต้องร่วมมือกันทุกคน และทอมมี่ค้นพบแล้วว่าง่ายนิดเดียว แค่หาดวงหรือองค์พระไว้ในท้องแล้วมองเข้าไปเรื่อย ๆ ก็จะพบความสุขด้วยตัวเอง แล้วตามด้วยคำว่าโปรดติดตามตอนต่อไป

ทบทวนเรื่องทอมมี่ ธิรา อีกครั้งเพราะฟังผ่าน ๆ อาจเก็บความไม่ครบ หลายประโยคน่าคิด เขาทำสมาธิโดยคำแนะนำของคุณเปเล่ ดวงตะวัน มีประสบการณ์ภายในระดับหนึ่งจนความคิด คำพูด การกระทำเปลี่ยนจากที่มืดสู่ที่สว่าง ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่านี่คือประโยคของอดีตมนุษย์กินคนที่คนกินข้าวหลายคนยังคิดไม่เป็น ทอมมี่ว่าเรื่องเลวร้ายควรหยุดได้แล้ว อายและประหลาดใจที่บรรพบุรุษตกนรกเพราะกินคนและฆ่ากัน ตอนนี้แสงสว่างมาถึงเกาะแล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นแค่คนขับรถแต่มีวิสัยทัศน์ แล้วทอมมี่ขอให้หลวงพ่อบอกวิธีไปช่วยบรรพบุรุษจากนรก ยินดีมอบชีวิตทำตามคำแนะนำ

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าคุยกับทอมมี่สองคนผ่านจานดาวธรรม DMC แล้วบอกว่าครูไม่ใหญ่ได้ทรงจำความรู้วิธีไปช่วยพ่อแม่ บรรพบุรุษ และหมู่ญาติที่ตายแล้วตกนรก จากคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งเคยไปช่วยพ่อของท่านในอบายมาแล้ว และท่านศึกษามาจากหลวงปู่วัดปากน้ำผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ท่านมีเวลาอยู่ในโลกจำกัดจึงถ่ายทอดไว้ให้ผู้มีบุญรุ่นหลัง ครูไม่ใหญ่จึงรวบรวมบันทึกไว้ เพื่อมอบให้ผู้มีบุญที่เหมาะสมได้ศึกษาความจริงของชีวิตและวิธีสื่อสารกับบรรพบุรุษที่ประมาทพลาดพลั้งไปอบาย

ทบทวนต่อ ทอมมี่ ธิรา ว่าไม่อยากเห็นวงจรการเกิดเป็นมนุษย์กินคนที่หลวงพ่อเล่า หวังว่าความรู้ในพุทธศาสนาและสมาธิจะช่วยให้หลุดจากวงจรนี้ จึงสรุปกับตัวเองว่าต้องเป็นชาวพุทธให้ได้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความกระหายอยากเป็นชาวพุทธนี้ชาวพุทธโดยสายเลือดหลายคนยังไม่มี นับถือตามปู่ย่าตายายแต่ไม่ศึกษาต้นธารว่าชาวพุทธต้องทำอย่างไร เป็นแค่ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน ทอมมี่ยืนยันว่าสมาธิและกฎแห่งกรรมทำให้ครอบครัวมีความสุข เห็นหลวงพ่อแล้วมีชีวิตชีวา นั่งสมาธิแล้วข้อสงสัยหายไปเรื่อย ๆ เหมือนเดินจากความมืดสู่แสงสว่าง มองเห็นทางแก้ปัญหา และเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต

ทอมมี่เล่าว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาการดำเนินชีวิตเปลี่ยนไป สิ่งผิดที่เคยทำเพราะไม่รู้ตอนนี้ไม่ทำอีกเลย ดีใจที่เปลี่ยนตัวเองได้สำเร็จ เคร่งครัดข้อปฏิบัติทั้งหมดและขยันนั่งสมาธิมาก เห็นว่าต้องทำอย่างนี้ตลอดอนาคตไม่ใช่แค่หนึ่งเดือน มีช่วงสั้น ๆ ที่ถอดเสียงเพี้ยน แล้วเขาบอกเพื่อนทุกคนว่าต้องซื่อสัตย์ต่อบททดสอบ สัญญาไว้อย่างไรต้องทำให้ได้ นี่เป็นโอกาสดีที่หาไม่ได้อีกแล้วที่จะได้เป็นชาวพุทธ

ทอมมี่ถามว่าทะเบียนบ้านของเขาและเพื่อนยังเป็นชาวคริสต์ เพื่อนหลายคนถามว่าต้องเปลี่ยนหรือไม่และต่างกันอย่างไร ครูไม่ใหญ่ทวนคำตอบเมื่อวานว่าแล้วแต่ ให้ศึกษาและพิจารณาด้วยปัญญา ด้วยเหตุด้วยผล เห็นประโยชน์อย่างไรก็ตัดสินใจเอง ครูไม่ใหญ่ได้แค่ทรงจำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและมหาปูชนียาจารย์มาย่อยเป็นโจ๊กให้ดื่มง่าย เป็นเหมือนท่อน้ำให้น้ำไหลผ่าน ใครจะเปิดดื่มหรือไม่ดื่มก็แล้วแต่ จะเป็นชาวพุทธหรือชาวไม่พุทธก็ได้

ทอมมี่ว่าประเทศของเขามีปัญหาหลายอย่าง อยากใช้ความรู้เรื่องพุทธศาสนาและการนั่งสมาธิทั้งหมดที่มีให้กำลังใจเพื่อนเพื่อขจัดความวุ่นวายในประเทศ และเชื่อว่าในที่สุดคนในโลกจะร่วมมือกันและเป็นพุทธะ คือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่านี่คือถ้อยคำเมื่อวานของอดีตมนุษย์กินคนที่เป็นเพียงคนขับรถ ต้องเดินทางไกลยี่สิบกว่ากิโล ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยน แล้วตามด้วยบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวสามนาที

รายงานว่าทอมมี่ปฏิบัติตามกฎได้ดี ไม่เคี้ยวหมาก ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า นั่งสมาธิทุกวันและจดผลส่งประจำ เขาว่ามีความสุขและสบายใจมาก ข้อยากที่สุดคือหยุดเคี้ยวหมาก เผลอหยิบก็มีเพื่อนเตือน แต่ทำได้ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเขากินข้าวมื้อเดียวจึงต้องเคี้ยวหมากทั้งวัน เขาเลิกบุหรี่ หมาก เหล้า และการพูดโกหก ซื่อสัตย์ต่อภรรยาของตนและไม่ล่วงภรรยาคนอื่น รู้ว่าวิถีชาวพุทธดีงามสำหรับทุกคน พร้อมรับบททดสอบต่อไป และขอบคุณหลวงพ่อที่ทำงานหนักช่วยให้ได้เป็นชาวพุทธ ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ธรรมดาเลย

ครูไม่ใหญ่ให้ฟังเสียงสวดมนต์ที่ออกมาจากปากผู้มีบุญที่เกาะโซโลมอน ท่านแรกคือคุณสตีเฟน บินาลู ครูไม่ใหญ่ชมว่าสวดเพราะมาก เทวดาฟังยังชื่นชม ท่านที่สองคืออดีตมนุษย์กินคน คุณทอมมี่ ธิรา ที่ไปสวดในป่าลึกและชวนครอบครัวมาสวดด้วยจนคล่องปากขึ้นใจ ตอนนี้อยากรู้ความหมายแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าจะค่อย ๆ ทยอยให้ ท่านที่สามชื่อถอดเสียงได้คล้าย วิลลี่ กวาลูอู (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่ว่าเดี๋ยวนี้เลิกแล้ว (คำที่ถอดเสียงได้ไม่ชัด น่าจะหมายถึงการนับถือแบบเดิม) มาให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา สวดมนต์ไหว้พระ ซ้อมกันไปเรื่อย ๆ แล้วชวนสาธุการ เสียงสวดของแต่ละท่านไม่ได้ถูกถอดเสียง และมีบรรทัด jingle คั่นหลายช่วง

ผลการปฏิบัติธรรมของทอมมี่ ธิรา ตอนนี้นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด วันละสามเวลา สัปดาห์ที่ผ่านมามีพัฒนาการดีขึ้น ไม่เห็นโครงกระดูกแก้วอีกแล้ว เห็นแต่ลูกมะพร้าวใสเป็นแก้ว มีความสว่างในท้อง แต่ก็ไม่เชิงลูกมะพร้าวเพราะเป็นลูกกลม ๆ กลมเหมือนลูกโลก ขนาดกลาง ๆ เหมือนลูกบอล ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือลูกแก้วสากลที่อยู่ในท้องทุกคนในโลกแต่ไม่รู้ว่ามี ไม่ขัดกับความเชื่อใด ๆ กลับทำให้เข้าใจคำสอนของศาสดาชัดขึ้น ทอมมี่เล่าว่าเห็นรูปกลมใสแล้วมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ว่าใครจะนึกว่าทอมมี่จะพูดคำนี้ แต่ก่อนเขายิ้มไม่เป็น ตอนนี้ยิ้มหล่อ

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคุณไฮดีอยู่นอร์เวย์ ทอมมี่ ธิราอยู่โซโลมอน ไม่เคยคุยกันเลย แต่ประสบการณ์ภายในเหมือนกันและพูดประโยคเดียวกัน เพราะใจอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน เหมือนทุกคนกินพริกก็เผ็ดเหมือนกัน กินบอระเพ็ดก็ขมเหมือนกัน ทอมมี่เล่าว่าพอหยุดนิ่งน้ำหนักตัวหายเบามาก เหมือนนั่งลอยอยู่ในอากาศ ไม่ใช่นั่งบนเก้าอี้หรือพื้น แล้วถามครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้เรียกว่าสวรรค์ได้หรือเปล่า ระหว่างนั้นเห็นแต่ลูกกลมใสและแสงสว่าง ลูกกลมใสไม่เคลื่อนไปจากท้องเลย ครูไม่ใหญ่ทวนประสบการณ์ของเขาที่เริ่มจากมะพร้าว กะโหลก โครงกระดูกแก้ว จนเป็นลูกกลมใส และว่าคำที่ออกมาจากประสบการณ์จริงไม่ต้องเยอะแต่มีพลัง ทอมมี่ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิต ครูไม่ใหญ่ว่าทอมมี่ ธิราพบดวงตะวันแล้ว ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสองนาที

ทอมมี่เล่าว่าบางครั้งนั่งสมาธิที่บ้านในป่าลึก ลูก ๆ วิ่งมาขอนั่งด้วย จึงพาลูกภรรยานั่งด้วยกันทั้งครอบครัว ภรรยาสนใจสมาธิมาก ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแต่เดิมสองคนทะเลาะกันทุกวัน ตอนนี้ยิ้มเข้าหากัน ภรรยาบอกว่าเห็นแต่ลูกกลม ๆ มีแสงสว่าง มีความสุขมาก แต่ทำไมไม่เห็นโครงกระดูกเหมือนคุณ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเธอเข้าใจว่าต้องผ่านขั้นเห็นโครงกระดูกก่อนตามที่สามีเล่า ตั้งแต่นั้นภรรยาเปลี่ยนไป สนับสนุนให้เขาเป็นชาวพุทธและนั่งสมาธิ และพร้อมจะทำตาม ปัญหาในครอบครัวไม่เป็นปัญหาอีก จากเดิมเหินห่างแม้อยู่บ้านเดียวกัน ตอนนี้ใกล้ชิดกัน ร่วมมือกันทั้งความคิด คำพูด และการกระทำ ครูไม่ใหญ่ว่าครอบครัวดวงแก้ว ครอบครัวใส ๆ เกิดขึ้นแล้ว

ทอมมี่ว่าสมาธิที่หลวงพ่อสอนช่วยครอบครัวของเขาไว้จริง ๆ ส่วนบทสวดมนต์ที่หลวงพ่อให้ แม้ยังไม่รู้ความหมาย แต่คิดว่าคงเป็นคำที่มีพลังพิเศษ เพราะสวดก่อนนั่งสมาธิแล้วนั่งดีขึ้น มีพลังมากขึ้น ตอนนี้สวดวันละสามเวลา เช้า กลางวัน และก่อนนอน ตามที่นั่งสมาธิสามเวลา ครูไม่ใหญ่ว่าสุดยอด จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสี่สิบวินาที

ทอมมี่เล่าว่าภรรยาก็สวดมนต์เหมือนกัน แม้ออกเสียงยังไม่คล่องเพราะไม่ใช่ภาษาที่พูดกัน แต่ตั้งใจทำให้ได้ ตัวเขายังรักษาข้อปฏิบัติเพื่อเป็นชาวพุทธไว้ได้เสมอ ชอบสมาธิมากเพราะทำให้ความเศร้าโศกและปัญหาต่าง ๆ หายไป จิตวิญญาณที่เคยถูกพันธนาการถูกปลดปล่อยออกไป สมาธิทำให้อยู่ในภาวะที่ควรจะเป็น ครูไม่ใหญ่เตือนว่าเขาเป็นอดีตมนุษย์กินคน ทอมมี่เล่าว่าเคยไปโบสถ์และถูกสอนว่าวันหนึ่งจะได้ไปอยู่กับพระเจ้า แต่ไม่เคยรู้สึกใกล้พระเจ้าเลย ไม่เหมือนเวลานั่งสมาธิที่รู้สึกว่าจิตวิญญาณบริสุทธิ์สะอาดขึ้น ถ้ารักษาไว้ได้จะได้ไปอยู่ในที่ที่ดี พวกเขาอยากดู DMC ทุกวันแต่เวลาออกอากาศดึกมาก ตีหนึ่ง ต้องตื่นเช้าไปทำงาน เขาคิดว่ารายการทีวีเพียงรายการเดียวที่ควรมีในโซโลมอนคือ DMC คำแนะนำของหลวงพ่อทำตามได้และแก้ปัญหาตรงจุด ชีวิตนุ่มนวลขึ้น วันหนึ่งจะมาหาหลวงพ่อ ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง