ถวายสังฆทาน

สารคดีบรรยายว่าเป็นวาระแห่งมหากาลทานครั้งยิ่งใหญ่ กฐินบรมมหาจักรพรรดิ สถาปนาลานธรรมและสร้างที่จอดรถเพื่อรองรับพุทธบริษัทสี่จากทั่วโลก ตั้งแต่เช้าตรู่ผู้มีบุญมาร่วมตักบาตรพระภิกษุสามเณรบริเวณลานมหาธรรมกายเจดีย์ แล้วพระเดชพระคุณหลวงพ่อนำนั่งสมาธิกลางใจให้ใสสะอาด อธิบายว่ากายละเอียดของท่านผู้ล่วงลับเป็นสมณเทวบุตรที่ประกอบวิชชาธรรมกายมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ยิ่งหยุดยิ่งนิ่งยิ่งดิ่ง จากนั้นเป็นพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน

วันหนึ่งสามีทำให้ผู้เขียนแปลกใจและดีใจมาก เขาบอกให้เอาเงินไปสร้างพระธรรมกายจำเป็นตัวให้เขาด้วย แล้วถวายปัจจัยด้วยมือของเขาเองพร้อมน้ำตาแห่งความปีติ ต่อมาขอให้ช่วยเอาสร้อยทองที่สวมคออยู่ไปขาย แล้วนำเงินไปร่วมหล่อรูปเหมือนทองคำของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญองค์ที่สามที่ผ่านมา ก่อนสามีจะเสียชีวิตหนึ่งวัน พระอาจารย์ที่วัดไปเยี่ยม ทำให้เขาได้ถวายสังฆทานและร่วมทำบุญหล่อพระประธานอาคารภาวนาด้วยหนึ่งหมื่นบาท ตอนนั้นสามีพูดไม่ได้แล้วแต่ก็รับรู้และยินดีทุกอย่าง ผู้เขียนดีใจมากที่สามีกลับใจได้แม้เป็นวาระสุดท้ายของชีวิต

บอกว่าหนาวถึงผิวหนังและหนาวเข้าไปข้างในด้วย ชี้ให้ดูว่าที่เดิมทุกวันจะเห็นคนนั่งเต็มแถวหน้า แต่วันนี้หดลงไปเยอะเพราะความหนาว ครูไม่ใหญ่สงสารพระภิกษุสามเณร จึงขอเรียนเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกมาร่วมเป็นเจ้าภาพตั้งกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว ถวายแด่คณะพระภิกษุสามเณรวัดพระธรรมกายและศูนย์สาขาทั่วโลก โดยจะเริ่มในวันพฤหัสบดีที่ 1 ธันวาคม 2548 ซึ่งเป็นวันพระใหญ่แรม 15 ค่ำเดือน 12 แล้วถวายอีกในวันเสาร์ที่ 3 และวันจันทร์ที่ 5 ธันวาคมซึ่งเป็นวันพ่อแห่งชาติ รวมสามวัน เวลา 11.00 น. มีพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน แล้วใกล้เที่ยงจะมีพิธีถวายกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว

บอกว่าอาโกเป็นกำลังหลักสำคัญของกองเสบียงเกรดสามเอบวกมาหลายพรรษา โดยเฉพาะพรรษาที่ผ่านมาทำกันทั้งทีมทั้งบ้าน แล้วให้หลาน ๆ ของเธอออกมาอวยพรด้วย วันนี้บุญของอาโกคือถวายภัตตาหารเป็นสังฆทานแก่พระภิกษุสามเณร และเลี้ยงอุบาสกอุบาสิกาด้วย รวมทั้งวัดราวสามพันชีวิต

เวลา 11 นาฬิกา พระภาวนาวิริยคุณเป็นประธานสงฆ์นำคณะพระภิกษุเจริญพระพุทธมนต์ดังกึกก้องไปทั้งหอฉัน จากนั้นผู้แทนสาธุชนนำกล่าวคำถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน ภาคบ่ายเวลา 13 นาฬิกา เหล่าผู้มีบุญถือผ้าเช็ดถูมาคนละผืน เพื่อร่วมสืบสานวัฒนธรรมคุณยายด้วยการทำความสะอาดพื้นหอฉัน เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและความเบิกบานใจที่หาดูหาชมได้ยาก

ทุกคนในบ้านช่วยกันนำร่างที่ไร้วิญญาณลงมา มือของน้องยังจับเชือกแน่น ผู้เขียนกับคุณแม่ตั้งสติได้ ไม่ตกใจไม่ร้องไห้ พูดให้น้องนึกถึงบุญทุกบุญ บุญสร้างพระประจำตัว บุญปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ บุญถวายภัตตาหารและใส่บาตร แล้วนั่งสมาธิส่งบุญทุกบุญที่เคยทำให้น้องตลอดทั้งคืน ด้วยความรู้สึกที่อธิบายได้ยาก ครูไม่ใหญ่ตั้งคำถามว่าในวันที่ลูกตายน้องตาย เราจะนั่งกันอย่างไร จะนึกถึงองค์พระดวงแก้วหรือนึกถึงน้อง จากนั้นครอบครัวยังนำปัจจัยมาถวายสังฆทานที่วัดพระธรรมกายห้าพันบาท และทำกฐินล่วงหน้าปี 2549 ให้น้องสาวอีกหนึ่งหมื่นบาท และวันที่ 6 พฤศจิกายนซึ่งเป็นวันทอดกฐินก็ไปวัดเพื่อเอาบุญให้น้อง

เล่าว่าเตี่ยมีโรคประจำตัวคือเบาหวานตั้งแต่อายุประมาณหกสิบปี พออายุเจ็ดสิบสามปีก็เริ่มล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล อาการหนักจนต้องเข้าห้องไอซียู ถึงขั้นหัวใจหยุดเต้น แพทย์ปั๊มหัวใจจนฟื้นแล้วรักษาต่อ แต่สภาพไม่เหมือนเดิม หลายปีที่ผ่านมาหลาน ๆ คือลูกชายสองคนของพี่ชายคนที่สาม ผลัดเปลี่ยนกันมาบวชธรรมทายาทคนละสามครั้ง และชักนำให้คณะสงฆ์มาโปรดเตี่ยที่บ้าน ให้เตี่ยได้ถวายภัตตาหาร สังฆทาน และผ้าไตร ถ้าบวชคนละครั้งพระก็มาเยี่ยมได้ไม่กี่ครั้ง แต่สามคนคนละสามครั้งก็เป็นเก้าครั้ง

โยมแม่ใช้ช่วงเวลาอันมีค่าที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด ด้วยการตั้งใจทำบุญทุกบุญให้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการตักบาตรพระภิกษุสามเณรและถวายสังฆทาน โดยเกี่ยวเก็บบุญทุกบุญด้วยความปลื้มปีติเบิกบานใจอยู่เสมอ