สารคดีและมินิซีรีส์ในรายการ

อำมาตย์ที่เฝ้าดูส่งสารทูลพระเจ้าวิเทหราช พระราชาตรัสถามอาจารย์เสนกะว่าควรนำบัณฑิตมาได้หรือยัง อาจารย์เสนกะทูลว่าคดีนี้ใครก็วินิจฉัยได้ ไม่ได้ชื่อว่าเป็นบัณฑิตด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ขอให้รอไปก่อน สารคดีชี้ว่านิสัยอิจฉาริษยาของอาจารย์เสนกะเริ่มปรากฏชัด ช่วงแรกยังชมพระโพธิสัตว์ แต่ภายหลังเกรงว่าตนจะหมดความสำคัญจึงกีดกันทุกเรื่อง ผลของนิสัยอิจฉาคือชาติต่อไปจะเป็นคนอาภัพอับวาสนา ยศศักดิ์น้อย แก้ได้ด้วยการแสดงมุทิตา พลอยยินดีกับผู้อื่นที่ได้ดีมีสุขทันที อย่าให้ความริษยาเข้าครองใจ และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นแห่งการสร้างปัญญาบารมีของมโหสถบัณฑิต

ละครทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิตผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สิบห้า ต่อจากตอนที่แล้ว สามีที่ถูกหลอกพาภรรยาข้ามแม่น้ำหนีไปต่อหน้ารวบรวมความกล้าวิ่งลงน้ำ พบว่าน้ำตื้นจึงลุยตามไปทัน ถูกชายอีกคนผลักล้มและอ้างว่าเป็นภรรยาของตน ทั้งสองทะเลาะกันจนถึงศาลาของมโหสถ มโหสถสัมภาษณ์เดี่ยว ถามชื่อพ่อแม่และชื่อคู่ครองของแต่ละคน ชายผู้ลักพาและหญิงไม่รู้จักชื่อกันและพ่อแม่ของอีกฝ่ายจึงตอบไม่ตรงกัน ส่วนสามีตอบตรงกับภรรยา จึงได้ภรรยาคืน (ชื่อตัวละครถอดเพี้ยน)

พระเจ้าวิเทหราชได้สดับเรื่องการตัดสินคดีทั้งหมดแล้วทรงปลื้มพระทัย ตรัสถามเสนกะปุโรหิตว่าควรนำบัณฑิตนั้นมาได้หรือยัง อาจารย์เสนกะทูลว่าคดีนี้ใครก็วินิจฉัยได้ บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นบัณฑิตด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ขอให้ทรงรอไปก่อน

ท้าวสักกเทวราชตรวจดูโลกมนุษย์ด้วยทิพยเนตร ทราบว่าพระโพธิสัตว์มาเกิดเป็นมโหสถกุมารอายุเจ็ดขวบในหมู่บ้านปาจีนยวมัชฌคาม เห็นเป็นโอกาสประกาศปัญญาของพระองค์ให้ขจรขจาย จึงแปลงกายเป็นชายยากจนเข็ญใจ มาจับท้ายรถม้าของชายหนุ่มที่แวะดื่มน้ำที่สระโบกขรณีหน้าศาลาที่มโหสถสร้างไว้ ขอไปรับใช้ ชายหนุ่มให้เป็นสารถีขับรถ ส่วนตนนอนพักในรถ ครู่หนึ่งชายหนุ่มสั่งจอดรถเข้าไปทำธุระส่วนตัวในพุ่มไม้ ท้าวสักกะแปลงรอให้เสร็จแล้วแกล้งขับรถหนีไปต่อหน้า ชายหนุ่มรีบวิ่งไล่ตาม

มโหสถกุมารกำลังเล่นกับเหล่าสหายได้ยินเสียงวิวาท เจ้าของรถตะโกนให้คืนรถ ท้าวสักกะแปลงร้องสวนว่ารถของตนต่างหาก มโหสถคิดว่าคงมีคดีเกิดขึ้นอีก จึงให้คนไปเรียกทั้งสองมาที่ศาลา พินิจแล้วรู้ว่าผู้หนึ่งคือท้าวสักกเทวราช เพราะองอาจไม่เกรงกลัวและนัยน์ตาไม่กะพริบ ส่วนคนที่วิ่งตามคือเจ้าของรถ รู้ว่าเป็นคดีไม่ธรรมดาเพราะท้าวสักกะเสด็จมาทดลองปัญญา แล้วจบตอนว่ามโหสถจะตัดสินให้ปรากฏต่อมหาชนอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป

ต่อจากตอนที่แล้ว มโหสถบอกมหาชนว่าชายเข็ญใจคือท้าวสักกะเทวราช เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ มโหสถจึงถามชายนั้นตรง ๆ ท้าวเธอตอบว่าใช่ มโหสถทูลว่าเสด็จมาเพียงเพื่อรถม้าที่มีค่าเล็กน้อยไม่สมเหตุ ท้าวสักกะตรัสว่ามาเพื่อประกาศปัญญานุภาพของมโหสถให้มหาชนประจักษ์ แล้วกลับร่างเป็นเทวราชทรงเหาะไปประทับกลางอากาศ ชมว่าทั่วผืนปฐพีไม่มีผู้มีปัญญายิ่งกว่า แล้วเสด็จกลับเวชยันตปราสาท

มหาอำมาตย์อยากกลับไปทูลเองแต่ต้องรอรับสั่ง จึงส่งรายงานผ่านทูตคนสนิท พระเจ้าวิเทหราชอัศจรรย์พระทัยจึงเรียกตัวกลับพระนคร ขณะทูลในท้องพระโรง เหล่าอำมาตย์ราชบัณฑิตพากันวิพากษ์ อาจารย์เสนกะทักท้วงว่าทูลเพ้อพกไม่ได้ อำมาตย์สาบานด้วยสัจวาจาว่าจริงทุกประการ ชาวปาจีนยวมัชฌคามเป็นพยานได้ พระราชาทรงเชื่อเพราะอำมาตย์รับใช้มานานไม่เคยบกพร่อง อำมาตย์ทูลเปรียบว่าแก้วมณีอันล้ำค่าถ้าพบแล้วไม่รีบคว้าไว้อาจไม่มีโอกาสอีก ขอให้รีบเรียกมโหสถเข้าเฝ้า

พระเจ้าวิเทหราชยังไม่ทรงตัดสินเองเพราะเห็นว่าควรปรึกษาอาจารย์เสนกะหัวหน้าปุโรหิตก่อน อาจารย์เสนกะได้ยินว่าท้าวสักกะเสด็จมาประกาศปัญญามโหสถก็ยิ่งขุ่นเคือง ภายนอกนิ่งสุขุมแต่ภายในร้อนด้วยไฟริษยา ทูลทัดทานว่ามโหสถมีปัญญาจริงแต่ยังอยู่ในแว่นแคว้นของพระองค์อยู่แล้ว บ้านเมืองสงบไม่มีราชศัตรูมาช้านาน ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ขอให้รอดูอีกสักพัก พระราชาถึงกับนิ่งอึ้ง จบด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป

สารคดีทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สิบเก้า พระเจ้าวิเทหราชได้ยินรายงานว่าท้าวสักกะมาทดลองปัญญามโหสถ จึงเรียกมหาอำมาตย์กลับมาเล่า มหาอำมาตย์ทูลว่าแก้วมณีเมื่อพบแล้วไม่รีบคว้าไว้หากสูญหายจะน่าเสียดาย ให้เรียกมโหสถเข้าเฝ้าโดยเร็ว พระราชาหารืออาจารย์เสนกะ ซึ่งยิ่งขุ่นเคืองใจที่ท้าวสักกะมาประกาศปัญญาของมโหสถ จึงทูลทัดทานว่าบ้านเมืองเป็นปกติสุขไม่มีความจำเป็นเร่งด่วน เมื่อพระราชาแย้งว่าคดีที่ผ่านมามีหลักฐานชัดแล้ว เสนกะก็อ้างว่าช้าเป็นการนานเป็นคุณ แล้วทูลให้ถือโอกาสทดลองปัญญามโหสถไปด้วย เหมือนกำลังม้ารู้ได้จากฝีเท้า กำลังโครู้ได้จากการบรรทุก กำลังบัณฑิตรู้ได้จากการงาน ถ้ามโหสถเป็นบัณฑิตจริงก็จะผ่านได้ดุจทองชมพูนุท พระราชาคล้อยตามและให้เสนกะเป็นผู้คิดปัญหาทดลอง

สารคดีมโหสถบัณฑิตตอนที่สิบเก้าต่อ วันหนึ่งราชบุรุษจากราชสำนักมาที่หมู่บ้านปาจีนยวมัชฌคาม (สะกดตามที่ถอดได้ ยังไม่ยืนยัน) พร้อมท่อนไม้ตะเคียนกลมยาวหนึ่งคืบ ประกาศพระบรมราชโองการของพระเจ้าวิเทหราชแห่งมิถิลานครให้ตอบว่าทางไหนเป็นโคน ทางไหนเป็นปลาย ภายในหนึ่งวันหนึ่งคืน ไม่งั้นถูกปรับพันกหาปณะ ปัญหานี้อาจารย์เสนกะตั้งขึ้นเพื่อทดลองปัญญามโหสถโดยเฉพาะ จบตอนด้วยคำถามว่ามโหสถจะแก้อย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป

สิ่งที่มนุษย์แสวงหาทั้งอำนาจและทรัพย์ไม่ได้ให้ความสุขที่แท้จริง แม้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ เป็นบรมเศรษฐี มีที่นอนอ่อนนุ่ม มีดนตรีขับกล่อม มีบริวารแวดล้อม ก็ยังนอนเป็นทุกข์ การตัดสินใจเข้ามาสู่ร่มเงาพระพุทธศาสนาจึงถูกต้องแล้ว เมื่อตัดสินใจถูกแล้วก็ต้องดำเนินชีวิตให้ถูกต้อง อย่าให้เวลาที่ผ่านไปเปลี่ยนความตั้งใจดีดั้งเดิม

เทปบรรยายประวัติวันเข้าพรรษา คือวันที่พระภิกษุสงฆ์เริ่มอยู่จำพรรษาในอารามแห่งใดแห่งหนึ่งระหว่างฤดูฝน ตั้งแต่แรมหนึ่งค่ำเดือนแปดถึงขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบเอ็ด รวมสามเดือน เหตุเกิดจากภิกษุจาริกไปตลอดสามฤดู ชาวบ้านติเตียนว่าเหยียบย่ำพืชพันธุ์และเบียดเบียนสัตว์เล็ก พระผู้มีพระภาคจึงอนุญาตให้จำพรรษาตลอดไตรมาส วันเข้าพรรษามีสองอย่าง คือปุริมิกา วันเข้าพรรษาต้น แรมหนึ่งค่ำเดือนแปด และปัจฉิมิกา วันเข้าพรรษาหลัง แรมหนึ่งค่ำเดือนเก้า ระหว่างพรรษาห้ามค้างแรมที่อื่น ยกเว้นสัตตาหกรณียะไปได้เจ็ดวัน มีที่มาจากอุบาสกผู้สร้างวิหารถวายในแคว้นโกศลนิมนต์พระแล้วพระไม่มาเพราะอยู่ในพรรษา จึงติเตียน เหตุจำเป็นห้าประการคือ ทายกนิมนต์ไปฟังธรรมรับทาน เพื่อนภิกษุสามเณรเห็นผิดหรือต้องอาบัติ สามเณรจะอุปสมบท มารดาบิดาพี่น้องป่วย และไปทำกิจของสงฆ์เช่นหาวัสดุมาซ่อมเสนาสนะ

เทปบรรยายต่อ เหตุที่ทรงอนุญาตให้งดจำพรรษาไปอยู่ที่อื่นได้โดยไม่ผิดวินัย เช่น ถูกสัตว์ร้ายรบกวน ถูกโจรปล้น วิหารไฟไหม้หรือน้ำท่วม ชาวบ้านอพยพหรือแตกเป็นสองฝ่าย ขาดอาหารหรือยา มีผู้เอาทรัพย์หรือลูกสาวมาล่อให้ลาสิกขา และสงฆ์แตกกัน สถานที่ควรจำพรรษาต้องสัปปายะ ไม่ใกล้ไม่ไกลหมู่บ้าน กลางวันไม่พลุกพล่าน กลางคืนเงียบสงบ ภิกษุที่เดินทางไปกับพวกเลี้ยงโค หมู่เกวียน หรือเรือโดยสาร จำพรรษาในขบวนได้ด้วยคำอธิษฐานพรรษา ที่ห้ามจำพรรษามีเจ็ดแห่ง เช่น โพรงไม้ บนกิ่งไม้ กลางแจ้ง ที่ไม่มีเสนาสนะ กระท่อมผี ใต้ร่ม และในตุ่ม เพราะชาวบ้านติเตียน ท้ายเทปสรุปว่าการจำพรรษาให้พระภิกษุสามเณรมีเวลาปฏิบัติธรรมมากขึ้น ส่วนอุบาสกอุบาสิกากำหนดเขตจำพรรษาไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ให้ใจหยุดนิ่งตลอดพรรษาแล้วจะสมหวังในการเข้าถึงธรรมกาย

มินิซีรีส์มโหสถบัณฑิตในทศชาติชาดก (ไฟล์เข้าเรื่องกลางตอน) มโหสถรู้ว่าพระราชาทดลองปัญญาจึงผูกปริศนาส่งมา แม้จับท่อนไม้ตะเคียนก็รู้ทันทีว่าทางไหนโคนทางไหนปลาย แต่เพื่อให้มหาชนเห็นเอง จึงให้นำภาชนะใส่น้ำเต็ม ผูกเชือกตรงกึ่งกลางท่อนไม้แล้วหย่อนลงผิวน้ำ ข้างหนึ่งจมมากกว่า อธิบายว่าส่วนโคนเกิดก่อนเจริญก่อน เนื้อไม้จึงแน่นและหนักกว่า ชาวบ้านสรรเสริญแล้วส่งตัวแทนไปกราบทูลพระเจ้าวิเทหราชว่าด้านที่ทำเครื่องหมายไว้เป็นโคน พระราชาตรัสถามว่าใครไขปริศนา ตัวแทนทูลว่ามโหสถกุมารบุตรสิริวัฒกเศรษฐี พระองค์แย้มพระสรวลแล้วตรัสกับอาจารย์เสนกะว่าอย่างไรเสียมโหสถก็ต้องรู้ แล้วปรึกษาแผนทดลองปัญญาครั้งต่อไป

พระเจ้าวิเทหราชส่งปัญหาไปทดสอบชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามต่อเนื่อง เพราะอยากวัดปัญญาของมโหสถคนเดียวแต่ไม่อยากเจาะจงเกินไป ปัญหายากขึ้นเรื่อย ๆ คราวหนึ่งส่งกะโหลกศีรษะบุรุษและสตรีมาให้ตัดสิน ตอบไม่ได้ต้องถูกปรับหนึ่งพันกหาปณะ มโหสถตอบว่ากะโหลกที่มีรอยประสานตรงกลางเป็นแสกตรงคือของบุรุษ ของสตรีรอยแสกจะคด ต่อมาส่งงูสองตัวมาถามว่าตัวไหนตัวผู้ตัวเมีย มโหสถแยกว่างูตัวผู้นัยน์ตาโต หัวและหางใหญ่ ลวดลายต่อเนื่อง ตัวเมียหัวและลำตัวเรียว หางเล็ก นัยน์ตาเล็ก ลวดลายขาดไม่ต่อเนื่อง จบตอนด้วยการเกริ่นว่ามีปัญหาเรื่องโคตามมาติด ๆ โปรดติดตามตอนต่อไป

เทปผลิตบรรยายถึงเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เมืองที่มีชื่อเสียงด้านฟุตบอล ในบ้านหลังเล็ก ๆ มีหนูน้อยออทิสติกคนหนึ่งที่ปกติไม่อยู่นิ่ง ต้องวิ่งไปมาตลอดเวลา แต่เมื่อได้นั่งสมาธิหยุดใจร่างกายกลับนิ่งได้อย่างน่าอัศจรรย์ จนหลายคนตั้งคำถามว่าผู้ใหญ่ที่วิ่งไล่ลูกบอลในสนาม ถ้าได้หยุดนั่งสมาธิมองลูกบอลภายในบ้างจะเป็นอย่างไร ชื่อเด็กในเทปถอดได้ว่าบรูซ ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัด jingle และบรรทัดถอดเพี้ยนยาวราวสองนาที

เทปผลิตเปิดด้วยคำว่าต่างเชื้อชาติ ต่างศาสนา แต่ศูนย์กลางกายไม่ต่างกัน ดาราเจ้าบทบาทแห่งฮอลลีวูดผู้ผันตัวจากโลกมายามาศึกษาโลกแห่งความจริงภายใน ยืนยันจากประสบการณ์ที่เดินทางทั่วโลกว่าแม้ต่างศาสนาก็อยู่ในโลกใบเดียวกันได้ ควรช่วยเหลือกัน ถ้าทุกชาติทุกศาสนามานั่งสมาธิข้าง ๆ กันจนพบความสงบในตัว โลกจะสงบ ช่วงให้สัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษว่าผู้นำโลกควรนั่งลงคุยกัน สงครามใช้ไม่ได้ ทุกอย่างเริ่มที่ตัวเรา และเล่าถึงตอนได้พบเจ้าอาวาส ส่วนใหญ่ของช่วงถอดเพี้ยนปนหลายภาษาจนอ่านไม่ได้

หลังดนตรีเปิด เป็นเทปทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 25 ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามลองสอดเชือกเส้นเล็กเข้ารูแก้วมณีที่เป็นเกลียวแปดคดไม่สำเร็จ จึงไปแจ้งสิริวัฑฒกะเศรษฐี มโหสถขอดูแก้ว แล้วขอน้ำผึ้งมาหยดที่รูทั้งสองด้าน ชุบปลายขนสัตว์สีทองด้วยน้ำผึ้ง แล้ววางไว้ที่รังมดคันไฟ มดถูกน้ำผึ้งล่อก็คลานเข้าไปกัดกินด้ายเก่าและดึงด้ายใหม่ไปตามเกลียวจนโผล่อีกด้าน ส่งแก้วมณีคืนพระเจ้าวิเทหราช ซึ่งเป็นสมบัติตกทอดจากพระเจ้ากุสราช พระราชาทรงพอพระทัย แต่อาจารย์เสนกะก็ยังทูลแนะให้หาอุบายทดลองปัญญามโหสถต่อ

พระเจ้าวิเทหราชทดลองด้วยปัญหาแปลกพิสดาร ให้เลือกโคมงคลตัวผู้มาขุนด้วยอาหารอย่างดีจนท้องโตเหมือนแม่โคท้องแก่ ขัดเขาทาน้ำมัน ชุบขมิ้นเหลืองทั้งตัว แล้วส่งไปให้ชาวปาจีนยวมัชฌคาม พร้อมพระบรมราชโองการว่าโคตั้งท้องใกล้ตกลูก ให้ช่วยทำให้ตกลูกแล้วส่งกลับพร้อมลูก ถ้าทำไม่ได้ปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านบางคนหัวเราะ บางคนไม่พอใจว่ารู้ทั้งรู้ว่าเป็นโคตัวผู้ ผู้เฒ่าเตือนให้ใจเย็นค่อย ๆ คิด ในที่สุดตกลงมอบให้มโหสถ ไปรวมตัวที่เรือนสิริวัฑฒกะเศรษฐี การทำวัวตัวผู้ให้ออกลูกพ้นวิสัย มโหสถจะแก้อย่างไรติดตามตอนต่อไป (กลางเทปมีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรกและต่อท้ายหลังจบตอน)

มินิซีรีส์ทศชาติชาดก มโหสถบัณฑิต ต่อจากตอนที่แล้ว พระเจ้าวิเทหราชได้แก้วมณีพร้อมกลวิธีร้อยด้ายแล้วทรงยินดีเมื่อรู้ว่าเป็นความคิดของมโหสถกุมาร ต่อมาทรงทดลองปัญญาด้วยการให้ขุนโคมงคลตัวผู้จนพุงกางเหมือนแม่โคท้องแก่ ส่งไปให้ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามทำคลอดแล้วส่งกลับพร้อมลูก ไม่อย่างนั้นถูกปรับพันกหาปณะ มโหสถบอกว่าปัญหานี้แก้ได้ด้วยการย้อนปัญหาเท่านั้น มีชายคนหนึ่งอาสาไปเข้าเฝ้า มโหสถเรียกเข้าไปบอกอุบายในห้องเพียงลำพัง วันต่อมาพระราชาได้ยินเสียงคนร้องห่มร้องไห้ มหาดเล็กพาชายผมเผ้ารุงรังเนื้อตัวมอมแมมเข้าไปคุกเข่าต่อหน้าพระพักตร์ ชายกราบทูลว่าตนสบายดี แต่บิดาปวดท้องคลอดมาเจ็ดวันแล้วยังไม่คลอด ขอให้ทรงแนะวิธีทำคลอด พระราชาตรัสว่าพ่อเป็นผู้ชายจะคลอดลูกได้อย่างไร แล้วทรงพระสรวลลั่นท้องพระโรง เหล่าอำมาตย์หัวเราะตาม จบตอนที่ว่าทูตชาวปาจีนยวมัชฌคามจะกราบทูลอย่างไรต่อ โปรดติดตาม

ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 27 มโหสถกุมารเห็นโคมงคลของพระราชาก็ขำในใจ ถามว่าใครกล้าอาสาไปกราบทูลพระราชา ชายคนหนึ่งรับอาสา มโหสถซักซ้อมแผนการ วันต่อมาพระเจ้าวิเทหราชได้ยินเสียงร้องไห้ ชายผู้นั้นกราบทูลว่าบิดาปวดท้องคลอดมาเจ็ดวันแล้วยังไม่คลอด พระราชาตรัสว่าพ่อเป็นผู้ชายจะคลอดลูกได้อย่างไร ชายนั้นจึงทูลย้อนว่าถ้าอย่างนั้นโคมงคลตัวผู้ที่ส่งไปให้ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามทำให้ตกลูกจะสมเหตุสมผลหรือ ท้องพระโรงเงียบกริบ พระราชารู้ทันทีว่าเป็นอุบายของมโหสถ ชื่นชมว่าคมคาย แต่ยังรับตัวเข้าวังไม่ได้เพราะติดคำทัดทานของอาจารย์เสนกะ จึงให้ส่งโคมงคลคืน ลูกโคจะมีหรือไม่ไม่ติดใจ ชาวบ้านพากันสรรเสริญมโหสถ

ต่อมาพระเจ้าวิเทหราชคิดอุบายทดลองมโหสถอีก ให้หุงข้าวพิเศษที่ไม่มีใครเคยลิ้มลอง ให้ราชบุรุษไปประกาศแก่ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามซึ่งแปลกใจที่คราวนี้มาตัวเปล่า พระบรมราชโองการว่าจะเสวยข้าวเปรี้ยวรสเลิศที่ถึงพร้อมด้วยองค์แปด คือไม่หุงด้วยข้าวสาร ไม่หุงด้วยน้ำปกติ ไม่หุงด้วยหม้อข้าว ไม่หุงด้วยเตา ไม่หุงด้วยไฟปกติ ไม่หุงด้วยฟืน ไม่ให้หญิงหรือชายเป็นผู้ยกมา และไม่ให้นำมาตามทางเดิน ถ้าหุงส่งมาไม่ได้จะถูกปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านมึนงง ปัญหาคงต้องถึงมโหสถอีก โปรดติดตามตอนต่อไป

เทปทบทวนพิธีบวช ผู้บวชชาวต่างชาติพูดภาษาอังกฤษ ถอดได้เป็นท่อน ๆ ว่ามูลนิธิธรรมกายเป็นเครื่องมือเผยแผ่ธรรม ทำประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาในวันนี้ และภูมิใจที่ได้สวดเป็นภาษาบาลี ส่วนใหญ่ของช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นและมีบรรทัด jingle ซ้ำยาวคั่น

เทปผลการปฏิบัติธรรมของเด็ก ผู้บรรยายชายพูดว่าสอนให้เริ่มต้นที่ภายใน นั่งแล้วมีแต่ความสุขสดชื่นเบิกบาน แล้วให้น้องปานเล่า เด็กหญิงเล่าปนไทยอังกฤษว่ากลับจากโรงเรียนทำการบ้าน กินข้าว ก่อนนอนนั่งสมาธิ 2 ถึง 5 นาทีแล้วมีความสุข เห็น crystal ball ในท้องใสมาก เห็นหลายลูก ลูกหนึ่งสูงเท่าเข่า ลูกหนึ่งสูงกว่าวัด เอ่ยว่าวัดธรรมกายชิคาโก นั่งแล้วมีความสุขจนไม่อยากออก และแนะว่าต้องหลับตาแล้วดูด้วยใจ ไม่ใช่ดูด้วยตา บางช่วงถอดเพี้ยน

เทปเล่าถึงเมืองที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาฟุตบอลและเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลที่ร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก (ในที่ถอดไม่ได้เอ่ยชื่อเมือง) ในบ้านหลังเล็กมีหนูน้อยออทิสติก เด็กชายบรูซ (นามสกุลถอดได้ว่า ธรรมสุวรรณ ยังไม่ยืนยัน) ผู้ไม่อยู่นิ่ง ต้องวิ่งไปมาตลอดเวลา แต่เมื่อนั่งสมาธิหยุดใจร่างกายกลับนิ่งได้อย่างน่าอัศจรรย์ ชวนคิดว่าผู้ใหญ่ที่วิ่งไล่แย่งลูกบอลในสนาม ถ้าหยุดพักมามองลูกบอลภายในบ้างจะเป็นอย่างไร ช่วงต่อมาเด็กพูดภาษาอังกฤษถึง crystal ball และความสุข ถอดเพี้ยนเป็นส่วนใหญ่

เทปเด็กชายแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษว่าชื่อแม็กซ์ ชอบนั่งสมาธิเพราะทำให้สงบและมีความสุขมาก เล่าถึงตอนมาโรงเรียนครั้งแรก ส่วนที่เหลือของช่วงถอดเพี้ยนปนหลายภาษาจนจับความไม่ได้ มีคำว่าดวงดาว ดวงจันทร์ และเหมือนพระอาทิตย์โผล่เป็นระยะ แล้วมีบรรทัด jingle ปิดช่วง

เทปเปิดด้วยคำบรรยายว่าเป็นประวัติศาสตร์อีกหน้าแห่งดินแดนตะวันออกกลาง การบรรพชาสามเณรครั้งแรกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ที่เมืองดูไบซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าโลกอาหรับ ดุจแสงทองของดวงตะวันแห่งพระพุทธศาสนา ส่วนที่เหลือของเทปเป็นเสียงพูดภาษาอังกฤษที่ Whisper ถอดเพี้ยนปนไทยจนอ่านไม่ได้

มินิซีรีส์ทศชาติชาดกเรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 29 ต่อจากตอนที่แล้วที่พระเจ้าวิเทหราชสั่งให้ชาวปาจีนยวมัชฌคามหุงข้าวเปรี้ยวที่ประกอบด้วยองค์แปดมาถวาย ไม่เช่นนั้นจะปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านไปปรึกษามโหสถ มโหสถยิ้มแล้วบอกว่าเรื่องเล็ก แนะวิธีทีละข้อ สิริวัฑฒกเศรษฐีจัดกำลังชาวบ้านหุงข้าวเปรี้ยวได้สำเร็จ เช่นหุงด้วยข้าวป่นแทนข้าวสาร และข้อที่ห้ามผู้ชายหรือผู้หญิงยกมาก็ให้พวกกะเทยทูนไปถวาย พระราชาทรงแย้มพระสรวล ทรงซักจนทราบว่าเป็นอุบายของมโหสถ ทรงพอพระทัยแล้วให้พวกนางกลับไปบอกชาวบ้านว่าไม่ช้าจะมีงานให้สนองอีก

พระเจ้าวิเทหราชเรียกอาจารย์เสนกะมาปรึกษาอุบายทดลองปัญญามโหสถครั้งต่อไป แล้วประกาศแก่ชาวปาจีนยวมัชฌคามว่าพระราชาปรารถนาจะเล่นชิงช้าที่ทำด้วยเชือกทราย เพราะเชือกทรายเส้นเก่าในพระราชสำนักเริ่มผุ ให้ชาวบ้านฟั่นเชือกทรายเส้นใหม่มาถวาย ไม่เช่นนั้นจะปรับพันกหาปณะ ซึ่งเป็นปัญหานามธรรมที่แม้พระราชาเองก็มองไม่เห็นทางแก้ ชาวบ้านกลุ้มใจแต่ผู้เฒ่ามั่นใจว่ามโหสถจะบอกว่าเรื่องเล็ก มโหสถเห็นว่าต้องย้อนถาม จึงเรียกตัวแทนชาวบ้านมาสอนวิธีย้อนปัญหาและกำชับให้กราบทูลตามนั้นโดยไม่หวั่นเกรง จบตอนให้ติดตามตอนต่อไป ท้ายช่วงผู้ดำเนินรายการบอกว่าต้องรออีก 24 ชั่วโมงกว่าปัญหานี้จะเฉลย

เทปสกู๊ปมีผู้บรรยาย เล่าว่าเด็กนักเรียนโรงเรียนวัดศรีบุญเรือง เขตบางกะปิ เป็นกิจกรรมที่ยืนยันรางวัลสถานศึกษาส่งเสริมคุณธรรมดีเด่นระดับภาคกลาง จากการทุ่มเทหลายปีของคุณครูผู้ประสานงานหลักโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (ชื่อจริงถอดได้ไม่ตรงกันในแต่ละช่วง) เริ่มจากเพิ่มจุดรับชมจานดาวธรรมจากหนึ่งเป็นเจ็ดจุด โดยเฉพาะห้องกัลยาณมิตรที่เด็กรอคอยจะมาเรียน เรื่องน้อง Maximo ช่วยจุดประกายจินตนาการ ครูจึงนำมาเป็นกุศโลบายสอนสมาธิ เด็กทุกคนรู้จักพี่ดวงดาวซึ่งเป็นเพื่อนในกลางกายที่คอยปกป้อง แล้วพาไปดูบรรยากาศในห้อง เด็กที่เพิ่งเล่นซนกันนั่งนิ่ง ครูถามถึงพี่ดวงดาวของแต่ละคน ช่วงกลางมีบรรทัด jingle ซ้ำ

คุณครูผู้เขียนจดหมายให้สัมภาษณ์ในเทปว่าการปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ได้ผลดีมาก จึงส่งผลการปฏิบัติธรรมมาที่รายการอนุบาลฝันในฝัน หลวงพ่อเปิดเพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอและเอ่ยชื่อ รู้สึกมีพลังและปลื้มใจอธิบายไม่ถูก ตั้งใจว่าได้รับแสงสว่างจากคุณครูไม่ใหญ่แล้วจะส่งต่อไปยังเด็ก ๆ ได้แนวทางนั่งสมาธิ ระเบียบวินัย การอยู่ร่วมกัน ความสะอาด ความเมตตาต่อกันจากพระอาจารย์ นำมาถ่ายทอดให้เด็กและครู กำลังคิดว่าจะประสานอย่างไรให้อบรมกันทั้งโรงเรียน และขอให้หลวงพ่อมีสุขภาพแข็งแรง

ทศชาติชาดก มโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สามสิบ ทวนตอนที่แล้วว่าพระเจ้าวิเทหราชพอพระทัยวิธีหุงข้าวเปรี้ยวประกอบด้วยองค์แปด ต่อมาราชบุรุษมาที่บ้านปาจีนยวมัชฌคาม แจ้งว่าพระราชามีชิงช้าสายเชือกทรายคันหนึ่งแต่เชือกเก่าขาด ให้ชาวบ้านฟั่นเชือกทรายเส้นใหม่มาถวาย ไม่ได้จะปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งกว่าทุกครั้ง ไม่เคยได้ยินว่ามีเชือกทราย จึงพากันไปขอความช่วยเหลือจากมโหสถ มโหสถว่าไม่ยาก เรียกชายผู้เป็นตัวแทนมาแนะวิธีย้อนปัญหา กำชับว่าอย่าแสดงอาการพรั่นพรึงต่อหน้าพระราชา

วันรุ่งขึ้นชายผู้เป็นตัวแทนชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามเข้าเฝ้าพระราชาอย่างองอาจ พระราชาแปลกพระทัยที่มาเร็วเพียงชั่วข้ามคืน ถามว่าเชือกทรายสำเร็จแล้วหรือ เขาทูลว่ากำลังเร่งทำ แต่พระองค์ยังไม่ได้กำหนดขนาดว่าฟั่นกี่เกลียวแบบใด จึงขอพระราชทานเชือกทรายเส้นเก่าไปดูเป็นตัวอย่างสักคืบหนึ่ง พระราชาอุทานว่าในวังไม่เคยมีเชือกทรายแม้แต่คืบเดียว ชายนั้นทูลอ้อนวอน พระราชาขุ่นเคืองตรัสว่าไม่มีและไม่เคยมีมาก่อน

ชายนั้นดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของมโหสถ จึงทูลย้อนถามว่าเมื่อในวังยังไม่เคยมีเชือกทราย ก็ไม่เคยมีใครเล่นชิงช้าสายเชือกทราย พระองค์มั่นพระทัยหรือว่าชาวบ้านจะหามาถวายได้จริง พระราชาอึกอักแล้วตรัสว่าย้อนปัญหาได้คมคาย ถามว่าใครส่งมา ทูลว่ามโหสถบัณฑิตบุตรท่านสิริวัฒกะ พระราชาปีติโสมนัส ให้กลับไปบอกมโหสถว่าพอพระทัย พระราชทานรางวัล แล้วเรียกอาจารย์เสนกะมาหารือว่าจะรับมโหสถเข้าราชสำนัก แต่ถูกอาจารย์เสนกะทูลขอให้ยับยั้งไว้ก่อนอีกเช่นเคย โปรดติดตามตอนต่อไป

เทปสามเณรผู้พูดบนเวที บอกว่าปีนี้อายุสิบขวบแล้ว อีกไม่กี่ปีก็จะได้ประโยค 9 ขอฝากคำพูดถึงรุ่นพี่ ท่อนท้ายเป็นคำกลอนฝากถ้อยคำ แต่ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้

สารคดีเล่าว่าการร่วมพิธีมุทิตาสักการะพระภิกษุสามเณรเปรียญธรรม 9 ประโยคที่วัดพระธรรมกายเมื่อ พ.ศ. 2545 ผลักดันให้พระมหาบุญธรรม (ฉายาถอดได้ว่า ปัญญาวุฒโธ ยังไม่ยืนยันการสะกด) ซึ่งหยุดเรียนบาลีหลังสอบประโยค 6 ไปกว่าสิบปีเพราะติดงานสอนเด็ก พาเด็กเข้าค่าย สอนตามโรงเรียน ตัดสินใจกลับมาศึกษาให้แตกฉานตามอย่างพระเทพกิตติปัญญาคุณผู้เป็นพระอาจารย์ ท่านเล่าว่าทึ่งที่สามเณรตัวเล็ก ๆ (ชื่อถอดได้ว่า ถาปนวุฒิ อายุราว 9-10 ขวบ) ขึ้นพูดต่อหน้าที่ประชุมได้ ทำให้อยากมางานแบบนี้ในฐานะผู้ฉลองไม่ใช่ผู้ร่วมงาน ปี 2549 ทุ่มเทเต็มที่จนสอบผ่าน กำลังใจช่วงสุดท้ายมาจากการไปวัดพระธรรมกาย ได้ฟังสามเณรพูดและเพลงเกี่ยวกับประโยคเก้า เป็นพลังฮึดสู้ (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)

ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ตอนที่ 31 ตัวแทนชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามเข้าเฝ้า ทูลว่ากำลังฟั่นเชือกทรายอยู่แต่ไม่รู้ว่าจะให้ฟั่นกี่เกลียว เส้นใหญ่และยาวเท่าไร ขอพระราชทานเชือกทรายเก่าไปเป็นแบบสักคืบหนึ่ง พระราชาตรัสว่าในวังไม่เคยมีเชือกทราย ชายผู้นั้นจึงทูลย้อนว่าเมื่อพระองค์หาแบบให้ไม่ได้ ชาวบ้านจะฟั่นถวายได้อย่างไร พระราชาทรงทราบว่ามโหสถเป็นผู้คิด ก็พอพระทัย พระราชทานรางวัล แล้วหารือกับอาจารย์เสนกะจะรับมโหสถเข้าราชสำนัก แต่ถูกทัดทานไว้เช่นเคย

พระเจ้าวิเทหราชอยากได้มโหสถเข้ามาใกล้ชิด จึงผูกปัญหาใหม่ ให้ราชบุรุษไปประกาศแก่ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามว่าพระองค์จะเล่นน้ำในสระ ให้ส่งสระโบกขรณีที่ดารดาษด้วยบัวเบญจพรรณมาไว้ในพระราชวังภายในเจ็ดวัน ไม่เช่นนั้นปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านเดือดร้อน ชายหนุ่มคนหนึ่งบ่นว่าพระราชาแกล้งและสระเคลื่อนที่ไม่ได้ ผู้เฒ่าเตือนให้เงียบ บอกว่าหมู่บ้านยังมีมโหสถ และเคยแก้ปัญหาเชือกทรายมาแล้ว ชาวบ้านจึงพากันไปแจ้งมโหสถที่เรือนของสิริวัฒกเศรษฐี

มโหสถฟังปัญหาจบก็เห็นอุบายแก้ชัดในใจเหมือนเห็นฝูงปลาในน้ำใส ผู้บรรยายอธิบายว่าเพราะท่านสั่งสมปัญญาบารมีข้ามภพข้ามชาติมาสี่อสงไขย จึงมีปัญญาติดตัวมาแต่เกิดที่เรียกว่าสหชาติปัญญา มองเห็นทางออกทุกปัญหา ตรงข้ามคนเขลาที่เห็นแต่ปัญหา เราแม้ปัญญาไม่เท่ามโหสถก็ควรสั่งสมด้วยการอ่าน ฟัง สังเกต คิด พิจารณา จดบันทึก จากนั้นมโหสถขอบิดาหาชายร่างกายกำยำ พูดจาคล่องแคล่ว กล้าหาญ ห้าหกคนไปเป็นตัวแทนกราบทูลพระราชา อุบายต่อไปติดตามตอนหน้า

สกู๊ปพิเศษ พระครูสังฆรักษ์สำเนียง (ฉายาถอดได้ นารโธ ยังไม่ยืนยันการสะกดทั้งชื่อและชื่อวัด) วัดหัวสะพาน จังหวัดยะลา เล่าว่าช่วงนี้ไม่ได้ออกบิณฑบาตเพราะเจ้าหน้าที่แจ้งว่าท่านจำพรรษาอยู่องค์เดียว ไปบิณฑบาตอาจเข้าทางปืน ท่านคิดว่าคนเกิดมาต้องตาย ถ้าหมดบุญจริงเขามาฆ่าก็ยอม ดีกว่าฆ่าตัวตายซึ่งเป็นบาป จึงตัดสินใจอยู่ไม่ไปไหน

ผู้บรรยายเล่าว่ากว่าสามปีที่เกิดวิกฤตในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ พุทธบุตรใจเพชรหนึ่งในสองร้อยหกสิบหกวัดอย่างพระครูสังฆรักษ์สำเนียงแห่งวัดหัวสะพาน จังหวัดยะลา ยังปักหลักหยัดสู้ไม่ถอยหนี สู้ด้วยการนำธรรมะขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสู่ใจสาธุชนผ่านสถานีวิทยุกระจายเสียงเป็นประจำทุกวัน (ชื่อสถานีถอดไม่ชัด) รวมทั้งธรรมะที่ท่านฟังเป็นประจำ เช่น Case Study จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา กระจายเสียงครอบคลุมสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้และบางส่วนของมาเลเซีย

พระครูสังฆรักษ์สำเนียงกล่าวถึงบุญถวายสังฆทานแก่พุทธบุตร 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า หลวงพ่อธัมมชโยพร้อมพี่น้องกัลยาณมิตรทั่วประเทศและต่างประเทศบริจาคช่วยเหลือ มีเครื่องสังฆทานเดือนละครั้ง แม้ไม่มากแต่สร้างขวัญกำลังใจให้พระสงฆ์เต็มเปี่ยม ท่านถามพระหลายรูปแล้วได้คำตอบว่าเหมือนลมหายใจ ยังมีหน่วยงานแม้ไม่ใช่ของรัฐเห็นความสำคัญ พระวัดนอกเมืองซาบซึ้งมาก รู้สึกว่าหลวงพ่อธัมมชโยเป็นญาติสนิทแม้ไม่เคยพบ ไม่โดดเดี่ยว แม้อยู่ห่างไกลแต่ใจใกล้กัน ปิดด้วยสาธุ

ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 32 ทวนจากตอนที่แล้วว่าพระเจ้าวิเทหราชคิดอุบายทดลองปัญญามโหสถอีก ให้ราชบุรุษไปประกาศแก่ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามให้ส่งสระโบกขรณีไปไว้ในพระราชวังภายในเจ็ดวัน ไม่เช่นนั้นปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านเดือดร้อนจึงไปขอความช่วยเหลือจากมโหสถ มโหสถฟังจบก็เห็นอุบายชัดด้วยอานุภาพสหชาติปัญญา เหมือนเห็นฝูงปลาในน้ำใส จึงขอบิดาหาชายร่างกำยำ พูดจาคล่องแคล่ว กล้าหาญห้าหกคน เศรษฐีหามาให้ มโหสถชี้แจงอุบายอย่างละเอียด

ก่อนเข้าประตูพระราชวัง ชายหนุ่มเหล่านั้นลงเล่นน้ำจนตาแดงก่ำ เสื้อผ้าเปียกโชก ผมยุ่งเหยิง ตัวเปรอะโคลนตม ถือเชือก ก้อนดิน ท่อนไม้ เดินดุ่ม ๆ เหมือนคนวิกลจริต นายทวารบาลตะโกนถาม ชายหนุ่มคนหนึ่งตอบห้วน ๆ หัวหน้าจึงบอกว่ามาจากบ้านปาจีนยวมัชฌคาม นายประตูก็ให้ผ่านเพราะพระราชาเคยรับสั่งให้ชาวบ้านนี้เข้าเฝ้าได้เสมอ นายประตูแซวว่าได้รางวัลแล้วอย่าลืมแบ่ง ชายหนุ่มตอบโดยไม่คิดว่าถ้าได้หวายพระราชทานจะแบ่งให้ นายประตูสะดุ้งถามซ้ำ หัวหน้าต้องรีบแก้ว่าถ้าได้รางวัลพระราชทานจะแบ่งให้แน่นอน

ชาวบ้านมาถึงท้องพระโรงวินิจฉัยกราบถวายบังคม พระราชาทรงแปลกพระทัยที่เนื้อตัวเปรอะโคลนตม ตรัสถามว่ามาจากบ้านปาจีนยวมัชฌคามหรือ ไปทำอะไรมาจึงสกปรกเพียงนี้ ชาวบ้านทูลว่าทำตามรับสั่งของพระองค์ พระราชาตรัสว่าไม่ได้สั่งให้ลุยโคลน หัวหน้าทูลอย่างองอาจว่าพระองค์ไม่ได้สั่งให้ลุยโคลน แต่มีพระบรมราชโองการให้ชาวบ้านส่งสระมาถวายไม่ใช่หรือ พวกเขาทำตามพระบัญชาจึงอยู่ในสภาพเปียกปอน พระราชายังไม่ทรงทราบว่าพวกเขาไปทำอะไรมา โปรดติดตามตอนต่อไป

เทปที่ตัวละครคุยกันว่ากำลังจะยิงเจ้าตัวร้าย จะยิงพรุ่งนี้วันพระ แล้วถามว่านิวรณ์แปลว่าอะไร ตอบว่าเครื่องกั้นความดีมีห้าข้อ หนึ่ง กามฉันทะ ความพอใจในกาม สอง พยาบาท ความคิดร้าย ขัดเคือง แค้นใจ สาม ถีนมิทธะ ความหดหู่ง่วงซึม ข้อที่เหลือถอดเพี้ยน สรุปว่าเมื่อจิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป และน้องตัวละครมีวิธีเรียกกัน (ถอดเพี้ยนหลายช่วง)

ตัวละครถามพี่นาโอมิว่าทำไมกระต่ายไม่กินกะหล่ำปลี ตอบว่าเพราะมันอิ่มรัก แล้วชมว่าพระจันทร์สวย เหมือนพระจันทร์ในกลางกายของเรา พรุ่งนี้วันพระ (ชื่อตัวละครตามที่ถอดได้ สะกดยังไม่ยืนยัน)

ขึ้นชื่อสกู๊ป พุทธบุตรใจเพชร หนึ่งในสองร้อยหกสิบหก (ช่วงต้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษและบรรทัด jingle) แล้วผู้บรรยายว่ามีคำกล่าวว่าสถานการณ์สร้างวีรบุรุษ วิกฤตในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ทำให้ได้พบวีรบุรุษใจเพชรแห่งกองทัพธรรมมากมาย หนึ่งใน 266 วัดนั้นคือพระครูเจ้าอาวาสวัดเวฬุวัน จังหวัดยะลา (ชื่อพระครูถอดได้ว่า พระครูรามันขณะรักษ์ ยังไม่ยืนยันการสะกด ชื่อวัดถอดได้ เวลวัน/เวลุวัน)

ผู้บรรยายเล่าว่าเช้าวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 เป็นวันที่นำความสะเทือนใจมาสู่พุทธศาสนิกชน สามเณรแห่งวัดเวฬุวันถูกคนร้ายใช้มีดฟันที่ศีรษะขณะบิณฑบาตจนมรณภาพ แล้วผู้เห็นเหตุการณ์เล่าว่าคนร้ายสองคนจอดรถข้างหลังแล้ววิ่งลงมาฟันเณร ได้ยินเสียงเณรร้องจึงหันไปดู วิ่งไปร้านน้ำชาเรียกคนมาช่วยแต่คนร้ายหนีไปแล้ว พาเณรส่งโรงพยาบาล แต่เณรเสียชีวิตระหว่างทาง

เล่าว่าหลวงพ่อได้กล่าวถึงบุญพิธีถวายสังฆทาน 266 วัด แล้วพระในสกู๊ปพูดว่าความพอใจไม่มีอะไรก็อยู่ได้ และฝากบอกหลวงพ่อว่าพระในยะลา นราธิวาส ปัตตานีอนุโมทนาและยินดีต่อกิจกรรมที่หลวงพ่อกับญาติโยมกัลยาณมิตรจัดขึ้น เป็นการแสดงออกถึงกัลยาณมิตรที่แท้ของคณะสงฆ์ เป็นที่พึ่งอันดับหนึ่ง จบด้วยสาธุ (ถอดเพี้ยนหลายช่วง)