อัมพฤกษ์

เล่าว่าสามีของพี่สาวทำอาชีพค้าขาย วันหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อของ แล้วเกิดเส้นเลือดในสมองตีบและแตก เป็นอัมพฤกษ์ซีกซ้ายชาทั้งแขนขา ไม่ค่อยมีแรงแต่ยังพอช่วยเหลือตัวเองได้ ไปรักษามาหลายหมอแต่อาการทรงตัวไม่ดีขึ้น หมอบอกว่ารักษายาก ครูไม่ใหญ่แนะให้นึกถึงบุญทุกบุญที่ทำไว้เรื่อย ๆ ในช่วงที่ยังไปไหนไม่ได้

ตอบว่าสามีพี่สาวเส้นเลือดในสมองตีบและแตกเป็นอัมพฤกษ์ซีกซ้าย เพราะกรรมในอดีตที่เคยทุบหัวสัตว์เพื่อฆ่าทำอาหาร เช่นทุบหัวหมู ทุบหัววัว ให้แก้ด้วยการสั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียนบ่อย ๆ ส่วนผู้เขียนและพี่สาวเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา โดยมักทำไปเรื่อย ๆ และการทำบุญอุทิศไปให้แม่ เตี่ย และน้องชายเสมอนั้น ทุกท่านได้รับแล้ว โดยแม่อยู่ดาวดึงส์ เตี่ยเป็นภุมเทวา น้องชายอยู่ยมโลก ได้รับบุญแล้วมีสภาพดีขึ้นกว่าเดิมในทุกด้านแต่ยังอยู่ที่เดิม ดาวดึงส์ก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ภุมเทวาก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ยมโลกก็ได้รับลดหย่อนผ่อนโทษลงมา

ผู้เขียนมีกิจการร้านค้าที่ต้องดูแลอยู่คนเดียว ยังต้องดูแลลูก ๆ อีก ขณะที่สามีติดการพนันงอมแงม จึงเหนื่อยจากการทำงานมากจนร่างกายเริ่มไม่ไหว คล้าย ๆ จะเป็นอัมพฤกษ์ ผู้เขียนกลัวมากจึงไปรักษาด้วยการนวดแผนโบราณ อาการจึงกลับเป็นปกติ แล้วจึงตั้งคำถามถึงตรงนี้

ครูไม่ใหญ่เล่าแทรกว่าอัมพฤกษ์นั้นรักษาได้ วันนี้มีคนไปหาทวดอิ่มซึ่งอายุ 105 ปี ท่านพูดเป็นปัญญาว่าเกิดมาคู่กับตา มาอยู่กับตาเลย พวกหลาน ๆ งงว่าตาอะไร ท่านบอกว่าตาตุ่ม แล้วเอามือปิดปาก ท่านจึงถ่ายทอดวิชาแต่งสีหน้าให้พระอาจารย์ชิน ซึ่งแต่งสีหน้าให้ครูไม่ใหญ่ทุกวัน คนมักถามว่าครูไม่ใหญ่แต่งหน้าหรือ ก็ตอบว่าใช่ แต่งโดยหลวงพี่ชิน วิธีคือใช้เท้าเหยียบ ไม่ใช่ของหยาบแต่ท่านใช้อย่างนั้นจริง ๆ เหยียบแล้วเลือดก็วิ่งขึ้นข้างบนหมด ข้างนอกแต่งด้วยหลวงพี่ชิน ข้างในแต่งที่ใจ

ผู้เขียนเล่าว่าพี่ชายคนโตไม่ดื่มเหล้าแต่ชอบสูบบุหรี่มากมาตลอด ภายหลังประสบโรคแทรกซ้อนหลายโรค คือโรคหัวใจ โรคปอด โรคไต และโรคเบาหวาน ซึ่งทำให้ต้องถูกตัดขาไปหนึ่งข้างเหมือนมารดา ส่วนพี่ชายบุญธรรมเคยเป็นพนักงานโรงงานทอผ้าหลายปี พอโรงงานเจ๊งก็หันมาเลี้ยงนกกระทาขายไข่ ทำอยู่สี่ห้าปีก็เริ่มป่วยเป็นอัมพฤกษ์ตอนอายุหกสิบกว่าปี ตั้งใจรักษาตัวดีมาก นอนโรงพยาบาลสองเดือนก็หายจนเกือบปกติช่วยเหลือตัวเองได้ อยู่ต่อมาอีกหลายปีวันหนึ่งก็อาเจียนออกมาเป็นเลือดจำนวนมาก หมอบอกว่ากระเพาะทะลุ อยู่โรงพยาบาลได้หนึ่งวันก็เสียชีวิต รวมอายุ 77 ปี

เล่าว่าพ่อไปคบคนพาลจนติดการพนัน ครอบครัวเดือดร้อนมาก ครั้งแรกก็หมดตัวไปแล้ว ครั้งนี้หมดอีกจนหมดตัว ต่อมาช่วงปลายชีวิตพ่อป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ จึงเลิกเล่นพนันมวยเพราะป่วย และต้องเข้าห้องไอซียู

อ่านคำถามต่อว่าเงินที่พ่อหามาได้แต่ไม่ได้ใช้ ถูกน้อง ๆ เอาไปจากย่าจนหมด โดยเฉพาะน้องคนที่สามเอาไปมากที่สุด พ่อมีกรรมอะไรกับอาคนนี้หรือเปล่า บุญใดทำให้พ่อค้าขายได้ดีมีฐานะร่ำรวย แต่กรรมใดทำให้พ่อไปคบคนพาลเล่นพนันมวยจนฐานะย่ำแย่ในภายหลัง กรรมใดทำให้พ่อป่วยเป็นอัมพฤกษ์และความดันโลหิตสูง ตอนเสียชีวิตมีเลือดไหลออกจากทวารจนเปื้อนเต็มหลัง และพ่อตายแล้วไปไหน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคำถามว่าตายแล้วไปไหนเป็นคำถามของทุกเคส และถามว่าปู่ ย่า และพ่อเข้าใจเรื่องบุญแล้วหรือยัง

สามีของพี่สาวคือพี่เขยเป็นลูกจ้างประจำ เป็นคนขยันมากแต่ชอบดื่มสุรา ทุกเย็นตั้งวงเลี้ยงสุราวนไปตามบ้านแต่ละหลัง ต่อมาเส้นเลือดหัวใจอุดตันทำให้เป็นอัมพฤกษ์ซีกขวา ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความทุกข์ตามทันเร็วขนาดนี้ ส่วนลูกสาวของพี่สาวตอนเกิดดวงตาปกติ แต่พออายุสี่ขวบดวงตาเริ่มเขโดยไม่มีสาเหตุ เป็นเร็วมากภายในไม่กี่เดือนจนต้องเอียงหน้าเวลามองอะไร ภายหลังได้ผ่าตาทั้งสองข้างจึงหายเป็นปกติ

ตอบว่าพี่เขยเป็นอัมพฤกษ์เพราะกรรมฆ่าสัตว์มาแกล้มสุราทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ที่ดีขึ้นพอช่วยตัวเองได้เพราะบุญที่ทำในปัจจุบันและบุญในอดีตที่ถวายยารักษาโรค ซึ่งมาช่วยตัดรอนวิบากกรรม ส่วนลูกสาวของพี่สาวตาเขทั้งสองข้างจนต้องผ่าตัดเพราะนิสัยชอบค้อนควักใส่พ่อแม่เวลาที่พ่อแม่อบรมสั่งสอน แต่ภายหลังได้มาขอขมาจึงทำให้กรรมบางลง เมื่อผ่าตัดจึงหายได้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรมก็คือศึกษาเรื่องเหตุและผล

ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเติมใจให้กันจนเต็มเปี่ยม แล้วกลับมาดูอดีตพระเอก คุณพ่อของผู้เขียนอายุมากขึ้น ล้มป่วยเป็นมะเร็งปอดและมะเร็งตับ ซึ่งครูไม่ใหญ่ว่าเป็นโรคที่หามาเอง ต่อมาเป็นอัมพฤกษ์ด้วย มาพักอยู่กับน้องสาวคนหนึ่งของผู้เขียนที่พาหลาน ๆ ไปหาเป็นประจำ เมื่ออาการหนักพูดไม่ได้ น้องสาวก็ไปคุยกับท่านบ่อย ๆ เช้าวันหนึ่งก็พบว่าคุณพ่อเสียชีวิตอย่างสงบเมื่ออายุ 69 ปี

หลังช่วง jingle และบรรทัดเพี้ยนราว 6540-6700 เข้าชุดคำถาม คุณตาคุณยายมีบุพกรรมใดจึงนับถือคริสต์และเป็นครูคำสอน กรรมใดทำให้คุณตาเป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ คุณตาตายแล้วไปไหน มีข้อความฝากถึงหลานไหม พ่อเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเพราะอะไร (บางบรรทัดเพี้ยน) สร้างพระให้เต็มองค์กับทยอยอุทิศต่างกันอย่างไร ทำไมชีวิตช่วงแรกของแม่สุขสบาย แต่แต่งงานแล้วครอบครัวแตกแยก ทำงานเป็นลูกจ้าง ย้ายที่อยู่เรื่อย ๆ ยังไม่มีบ้านของตัวเอง แม่ปิดกั้นตัวเองว่านับถือคริสต์จะนับถืออย่างอื่นไม่ได้ ผู้เขียนควรเป็นกัลยาณมิตรอย่างไร และวิบากกรรมใดทำให้ผู้เขียนเกิดในครอบครัวคริสต์ ทำไมคำว่าปัจจัตตังจึงสะกิดใจ

คุณตาที่มาเป็นผู้สอนคำสอนเทวนิยมเช่นเดียวกับคุณยาย ในอดีตก็เป็นสามีภรรยากับคุณยายและมีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนกัน แต่มีกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งในอดีตและปัจจุบันส่งผลให้เป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนตอนเป็นมนุษย์ กำลังรอคอยจะพบพระผู้เป็นเจ้าแต่ยังไม่เจอ ยังไม่เชื่อเรื่องบุญหรือการเวียนว่ายตายเกิด ไม่สนใจใครในเมืองมนุษย์ และรู้สึกเฉย ๆ กับหลานเพราะหลานไม่ได้นับถือพระเจ้าเหมือนท่าน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความเชื่อต่างกันคือความแตกแยก

สามีส่งบุญให้คุณพ่อ และตั้งใจจะบวชทุกปีเพราะเชื่อว่าพ่อต้องการและรอรับบุญอยู่ ต่อมาทำบุญสร้างพระสลักชื่อคุณพ่อด้วย ส่วนแม่สามีช่วงอายุ 45-50 ปีเป็นโรควิตกกังวลเรื่องธุรกิจมาก ต้องไปพบจิตแพทย์ ต่อมาอายุราว 60 ปี ขาข้างหนึ่งเป็นอัมพฤกษ์ (คำนี้ถอดเพี้ยน อนุมานจากบริบท) เดินไม่ถนัดจนปัจจุบัน ส่วนพ่อสามีตลอดชีวิตสุขภาพแข็งแรง ไม่เคยเจ็บป่วยเหมือนคนทั่วไป ไม่เคยไปหาหมอ ทั้งที่ประกอบอาชีพค้าหมูและล่าสัตว์ ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษา

เฉลย แม่สามีเป็นอัมพฤกษ์จนทุกวันนี้เพราะวิบากกรรมที่ช่วยพ่อสามีฆ่าหมู และพลอยยินดีกับการฆ่าหมูขายของพ่อสามีมาส่งผล ส่วนครอบครัวต้องย้ายถิ่นไปเริ่มชีวิตใหม่ที่อเมริกาเพราะบุญที่สามีเคยอธิษฐานจิตไว้ในอดีตว่าขอให้ได้มีส่วนขยายพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก (ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก)

ต่อจากเพลง บุพการีท่านหนึ่งเป็นโรคเกี่ยวกับหัวใจเสียชีวิตเมื่ออายุ 84 ปี (ในชุดคำถามภายหลังระบุว่าแม่เป็นโรคหัวใจ) ผู้เขียนสมรสกับสามีที่เป็นตำรวจ รักครอบครัว ไม่สูบบุหรี่ ดื่มบ้างเล็กน้อยในสังคม แต่งงานได้เกือบปีสามีป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ปากเบี้ยว ตาปิดไม่มิดข้างหนึ่ง รักษาราวสิบห้าวันก็หาย (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น) ต่อมาสามีประสบอุบัติเหตุ (ปีที่เกิดถอดไม่ได้) สลบ ไหปลาร้าหัก ปากบนฉีกต้องเย็บ ต้องผ่าตัดดามเหล็ก หลังอุบัติเหตุราวหนึ่งเดือนปวดเอวมากจนเท้าแตะพื้นไม่ได้ หมอบอกว่าหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท ต้องผ่าตัดอีก หายเป็นปกติแต่ห้ามทำงานหนัก ครูไม่ใหญ่ว่าต้องออกกำลังกายให้แข็งแรง ก่อนเข้าเพลง

คำถาม ทำไมพ่อเป็นอัมพฤกษ์ แม่เป็นโรคหัวใจ ตายแล้วไปไหน อุทิศบุญให้ได้รับไหม บุพกรรมใดที่พ่อสามีเป็นโรคเส้นเลือดในสมองแตก ตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดที่แม่สามีปวดเข่า เป็นเบาหวาน ปลายชีวิตเลือดออกตามไรฟัน ร่างกายผลิตเลือดไม่ได้ ตายแล้วไปไหน แม่สามีทำบุญอย่างไรจึงเฉลียวฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบ มนุษยสัมพันธ์ดี เป็นที่พึ่งที่ปรึกษาของคนทั่วไปทั้งที่ไม่ได้เรียนหนังสือ บุพกรรมใดที่สามีเป็นอัมพฤกษ์ช่วงสั้น ๆ ผ่าตัดสี่ครั้ง กระดูกหักจากรถชน หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท และเป็นไมเกรน จะแก้ไขอย่างไร ทำไมผู้เขียนฝันเห็นเรื่องราวล่วงหน้าทั้งดีและไม่ดีมาหลายปี และบุญที่ได้จากการถวายสังฆทานเองเมื่อฝันถึงคนในครอบครัว กับการแนะนำให้คนอื่นไปถวายต่างกันอย่างไร

ครูไม่ใหญ่ถามเด็กว่าจำเรื่องได้ไหม ช่วงต้นถอดเพี้ยนมาก (มีประโยคเรื่องปล่อยปลาดุกสี่ร้อยตัว ถอดไม่ชัดว่าเกี่ยวกับอะไร) แล้วเฉลยว่าพ่อเป็นอัมพฤกษ์เพราะกรรมเก่าส่งผล (สาเหตุถอดเพี้ยน) ตอนนี้เป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง สุขสบายด้วยบุญที่ทำตามประเพณี ได้รับบุญที่อุทิศให้แล้วทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน แม่เป็นโรคหัวใจเพราะใช้แรงงานสัตว์ทั้งในอดีตและปัจจุบันมากเกินไป ตอนนี้เป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่กับพ่อในหมู่บ้านเดียวกัน เพราะทำบุญร่วมกันด้วยความรักความผูกพัน ได้รับบุญที่อุทิศให้แล้วยิ่งมีความสุข

เมื่อคุณพ่ออายุ 45 ปี เริ่มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายใช้ไม่ได้ครึ่งซีก แต่ยังพอทำกิจวัตรส่วนตัวได้เอง

ลูกอุบาสิกาตั้งคำถามสามข้อ คือคุณพ่อละโลกแล้วเป็นอย่างไร ท่านอยู่ที่ใด และด้วยวิบากกรรมใดจึงทำให้ท่านต้องมาป่วยเป็นอัมพฤกษ์เป็นระยะเวลานาน แล้วในที่สุดก็เสียชีวิตตอนอายุ 69 ปี

ท่านเทพบุตรบอกว่าตอนนี้มีความสุขสบายมาก เพราะไม่ต้องลำบากกาย และไม่ต้องให้ใครมาดูแลเหมือนสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านขอขอบคุณทุกคนที่มาคอยดูแลในสมัยที่ท่านป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ถ้าไม่ได้ป่วยแบบนั้นทุกคนก็คงไม่ต้องลำบากและเป็นภาระ