ศูนย์โตเกียว

ผู้เขียนบอกว่าตัวเองไม่มียาดองเหล้าแล้ว เพราะหักดิบเททุบทิ้งไปจนหมดเกลี้ยงในพิธีเทเหล้าเผาบุหรี่ที่จัดขึ้นปี 2546 ที่ศูนย์โตเกียว ครูไม่ใหญ่บอกว่าจำเคสนี้ได้ เอายาดองมาทุบทิ้งเยอะแยะ น่าอัศจรรย์และน่าอนุโมทนา หลังจากนั้นก็หักดิบเลิกเด็ดขาด

หลังพ้นโทษจำคุก 4 ปี น้องสาวคนที่สองมีอาการทางประสาท มองเห็นญาติที่ตายไปแล้วมาหา ทั้งแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย พาไปหาหมอ หมอบอกว่าไม่เป็นอะไร ผู้เขียนจึงพาเธอมาที่ศูนย์โตเกียว หลวงพี่ที่ศูนย์สวดมนต์บทอิติปิโสให้แล้วอาการก็หาย ปัจจุบันเธอกลับจากญี่ปุ่นไปอยู่กับคุณพ่อที่ฝรั่งเศส

วันหนึ่งขณะจะพาภรรยาและลูก ๆ ไปเที่ยวสวนสาธารณะ ได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่สถานีรถไฟอากาบาเนะซึ่งกำลังจะไปศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียว เธอชวนแล้วผู้เขียนตัดสินใจไปที่ศูนย์โตเกียวทันที ปล่อยให้ภรรยาและลูกไปเที่ยวกันเอง นี่เป็นจุดเริ่มที่ทำให้รู้จักวัดพระธรรมกาย ต่อมาจำเป็นต้องเลิกกับภรรยาเพราะปัญหาเศรษฐกิจของครอบครัวที่ฝืดเคืองขัดสน เธอจากไปพร้อมลูกทั้งสามคนและไม่ได้เจอกันอีกเลย แต่ผู้เขียนบอกว่าจะยิ้มไปสู้ไป ไม่ท้อ

ทุกวันนี้ผู้เขียนอาศัยบุญเป็นที่พึ่ง เชื่อมั่นในครูบาอาจารย์ สร้างบุญกับหลวงพ่อไม่เคยขาด ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนชาวญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน สิงคโปร์ และเวียดนาม มาที่ศูนย์โตเกียวให้ได้เข้าสู่เส้นทางบุญของหมู่คณะ และในปีนี้ก็ได้มาบวชพระเพื่อตอบแทนพระคุณพ่อแม่ด้วย

ผู้เขียนเล่าว่าสามีชอบและส่งเสริมให้ทำบุญในพุทธศาสนา และมาปฏิบัติธรรมด้วยกันที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวตั้งแต่ปี 2538 เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ ร่วมทำบุญกับทางศูนย์โตเกียวมาตลอด แรก ๆ สวดมนต์ไม่ได้คล่อง แต่หมั่นเพียรจนสวดได้คล่องและจำได้แม่นยำโดยไม่ต้องดูหนังสือ ทั้งยังชอบฟังหลวงพ่อเทศน์มาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าเพิ่งเจอเคสแรกที่เป็นอย่างนี้ ผู้เขียนเล่าว่าสามีเคยไปฝึกฝนอบรมที่วัด และได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์ พระมหาสมชาย ฐานวุฑโฒ ต่อมาช่วงที่ป่วย น้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วจาก 70 กิโลกรัม เหลือประมาณ 50 กิโลกรัม ลดไป 20 กิโลกรัม ร่างกายอ่อนเพลียไม่มีแรง ช่วงนี้ในไฟล์เสียงเพี้ยนสลับภาษาหลายจุด

ผู้เขียนเล่าว่าสามียังช่วยงานแปลที่ศูนย์โตเกียวจนถึงปัจจุบัน ถึงทุกวันนี้แม้จะฟอกไตวันเว้นวัน เขายังเอางานกรณีศึกษามาแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย ส่วนสุขภาพของผู้เขียนเองก็ไม่แข็งแรง เหนื่อยง่าย ปวดตามเนื้อตัว ตามคอ แขนและขา และมีอาการชาตลอด หมอบอกว่าเป็นโรคกระดูกทับเส้นประสาทที่คอ และทำงานหนักไม่ได้เพราะอาจปวดจากโรคมดลูกบวม แต่ทุกวันนี้ยังต้องทำงานหนักหาเงินเลี้ยงครอบครัวขณะที่สามีป่วยหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตัวเองก็รักษาตัวทุกวิธีเพื่อให้อาการทุเลา แต่ก็ไม่ละทิ้งการสร้างบารมีเลย ครูไม่ใหญ่ให้กำลังใจว่าอยากให้ลูกสู้ ทุกคนขอเป็นกำลังใจให้ลูกและพ่อบ้านสู้ชีวิตต่อไป เหมือนยอดหญิงที่ไม่ยอมแพ้