สารคดีและมินิซีรีส์ในรายการ

ราชสีห์ตอนที่ 10 ว่าราชสีห์เป็นสัตว์อาชาไนย มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาสัตว์ป่า กล้าหาญ ไม่หวั่นเกรงภัย ทรนงในเดชของตน และมีปกติเที่ยวไปตัวเดียว แม้พระอรหันต์ทั้งหลายผู้มีคุณวิเศษก็นับเป็นบุรุษอาชาไนย เพราะยินดีในความสงบสงัด ชอบอยู่คนเดียว ไม่สะดุ้งตกใจ มีความว่องไวและความเพียรเป็นเลิศ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสยกย่องชาติอาชาไนยว่าแม้ฟ้าผ่าใกล้ ๆ ก็ไม่สะดุ้งไม่หวั่นไหว ราชสีห์ยังมีคุณสมบัติวิเศษคือกระโดดไปได้ไกลถึงหนึ่งร้อยอสุภะหรือห้ากิโลเมตร แม้เป็นลูกราชสีห์ก็ว่องไวและกล้าหาญฆ่าช้างตกมันกินได้

เล่าประวัติพระเถระผู้เชี่ยวชาญการปฏิบัติธรรม ที่ประกาศกลางคณะสงฆ์ว่าใครสงสัยเรื่องมรรคผลก็จงถามมาเถิด จนได้รับแต่งตั้งเป็นเอตทัคคะด้านบันลือสีหนาท อดีตชาติท่านเคยเกิดเป็นราชสีห์อาศัยในถ้ำบนภูเขา สมัยพระปทุมุตตรสัมมาสัมพุทธเจ้า วันหนึ่งพระองค์เสด็จเข้าไปประทับนั่งเข้านิโรธสมาบัติที่ประตูถ้ำขณะราชสีห์ออกไปหาอาหาร เมื่อกลับมาเห็นพระรูปกายงดงามรุ่งเรืองด้วยพระรัศมี ก็มีจิตเลื่อมใสไปนำดอกไม้มาบูชา และเฝ้าถวายความปลอดภัยด้วยการบันลือสีหนาทไล่สัตว์ร้ายวันละสามเวลาตลอดเจ็ดวัน โดยมีพุทธานุสติเป็นอารมณ์ เมื่อพระองค์เสด็จเหาะกลับพระวิหาร ราชสีห์ทนความทุกข์จากการพลัดพรากไม่ได้จึงหัวใจแตกสลายตายในที่นั้น

สารคดีรายการทำดีหนูก็ทำได้ พาไปโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ดำเนินรายการด้วยสำเนียงคำเมือง เล่าว่าช่วงเข้าพรรษาน้อง ๆ ทำบุญตักบาตรกันทุกวัน คุณครูแบ่งให้เด็กเวียนกันเป็นเจ้าภาพ เด็ก ๆ เตรียมอาหารมาใส่บาตรก่อนเข้าแถวหน้าเสาธง วันนี้ใส่ชุดพื้นเมืองมาโรงเรียน หลังกินข้าวเที่ยงมีกิจกรรมพิเศษให้เด็กเขียนความตั้งใจว่าจะทำความดีอะไร แล้วเมื่อได้ข่าวเรื่องทำบุญช่วยวัดภาคใต้ก็ชวนกันทำบุญทั้งโรงเรียน ปิดท้ายด้วยการฝากกำลังใจให้พระภิกษุสามเณรและพี่น้องที่อยู่ชายแดนภาคใต้ว่าอย่าท้อ

สารคดีเล่าภาพประวัติศาสตร์ของโลกที่ยากจะลืมเลือน เมื่อคลื่นแห่งศรัทธาของมหาชนทั้งในและต่างประเทศหลั่งไหลสู่ลานธรรม เพื่อร่วมพิธีเททองคำหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนีองค์แรกของโลก ประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตรงกับวันเพ็ญมาฆบูชา วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 การหล่อด้วยทองคำขนาดหนึ่งเท่าครึ่งขององค์จริงไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนในโลก เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทีระลึกถึงมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่สละชีวิตเป็นเดิมพันจนค้นพบวิชชาธรรมกายที่สูญหายไปหลังพุทธปรินิพพานกลับคืนมาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลก และเล่าว่าเหล่าสาธุชนทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรอย่างเต็มที่ทั้งทำเองและชักชวนผู้อื่นทำ เพราะเป็นบุญที่อาจเกิดขึ้นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต

บอกว่าจะทยอยเอาบุญเก่ามาทบทวน พรุ่งนี้หรือมะรืนจะเป็นเรื่องพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ให้นักเรียนใหม่ติดตามอย่าขาด แล้วเข้าสารคดีศึกษาชีวิตผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐี ตอนที่หนึ่ง ว่าในสมัยพุทธกาลมีเศรษฐีท่านหนึ่งนามว่าโชติกเศรษฐี จัดเป็นเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในโลกนับตั้งแต่ก่อนยุคพุทธกาลมาจนถึงปัจจุบัน เพราะเป็นผู้ได้สมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ไม่ต้องทำมาหากิน เสวยสมบัติอย่างเดียว มีความเป็นอยู่ประดุจเทวดาในเทวโลก เพราะได้สั่งสมบุญมาก่อนในอดีตเป็นสำคัญ

เล่าว่าโชติกเศรษฐีถือกำเนิดในตระกูลเศรษฐีในกรุงราชคฤห์ วันที่คลอดเกิดเหตุอัศจรรย์คืออาวุธทั้งหมดในพระนครเปล่งแสงรุ่งเรืองสว่างใส แม้เสื้อผ้าอาภรณ์ที่คนสวมก็เปล่งรัศมี ทั้งพระนครจึงสว่างเป็นอันเดียวกัน เศรษฐีผู้เป็นบิดาเข้าเฝ้าพระราชาแต่เช้า พระราชาตรัสถามเหตุ เศรษฐีทูลว่าเพราะบุตรของตนเกิดในวันนี้ แสงสว่างเกิดขึ้นเพราะเดชแห่งบุญของเขา พระราชาตรัสถามว่าเขาจะเป็นโจรกระมัง เศรษฐีทูลว่าไม่ใช่ แต่เป็นผู้มีบุญที่สั่งสมบุญญาภินิหารไว้มากในชาติก่อน พระราชาจึงปลื้มพระทัยและพระราชทานค่าเลี้ยงดูวันละหนึ่งพันเป็นค่าน้ำนม ในวันตั้งชื่อจึงตั้งชื่อว่าโชติกะ แปลว่ารุ่งเรืองหรือสว่างใส

เล่าว่าเมื่อโชติกะเติบโต คนทั้งหลายถากถางพื้นที่จะสร้างบ้านให้ ทำให้บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ของท้าวสักกะเกิดอาการร้อนด้วยเดชแห่งบุญของท่าน ท้าวสักกะดำริว่าบ้านที่พวกเขาจะสร้างไม่เหมาะสมกับบุญของโชติกะ จึงเสด็จลงมาเนรมิตปราสาทแก้วเจ็ดชั้นล้วนแล้วด้วยแก้วเจ็ดประการ กำแพงแก้วเจ็ดชั้น ต้นกัลปพฤกษ์จำนวนมาก และขุมทรัพย์ใหญ่สี่ขุมไว้ที่มุมทั้งสี่ของปราสาท ที่ซุ้มประตูทั้งเจ็ดมอบให้ยักษ์เจ็ดตนพร้อมบริวารรักษา ซุ้มแรกหัวหน้ายักษ์กับบริวารหนึ่งพัน ซุ้มที่สองสองพัน ไปจนถึงซุ้มที่เจ็ดเจ็ดพัน เมื่อพระเจ้าพิมพิสารทรงทราบข่าวจึงส่งฉัตรเศรษฐีไปมอบให้ ท่านจึงได้รับตำแหน่งเศรษฐีชื่อโชติกเศรษฐีตั้งแต่นั้นมา

เล่าว่าส่วนภรรยานั้นเทวดาได้นำหญิงสาวที่เคยสร้างบุญร่วมกันมา ซึ่งเกิดอยู่ที่อุตตรกุรุทวีปมามอบให้ ในวันที่เธอมาได้นำข้าวสารหนึ่งทะนานพร้อมหินไฟสำหรับหุงข้าวมาด้วย ทั้งสองท่านได้รับประทานข้าวที่เธอนำมานั้นตราบเท่าที่อยู่ด้วยกัน ข้าวสารหนึ่งทะนานนั้นแม้จะบรรจุใส่เกวียนแจกแก่คนอื่นจนเต็มร้อยเล่มเกวียนก็ยังคงปรากฏเต็มทะนานอยู่เหมือนเดิม เวลาหุงข้าวบริวารจะนำข้าวสารใส่หม้อตั้งบนหินสามก้อนนั้น หินก็จะลุกเป็นไฟขึ้น เมื่อข้าวสุกไฟก็จะดับไปเอง

สารคดีพาไปดูน้อง ๆ โรงเรียนบ้านเขาดินที่ฝากความรู้สึกดี ๆ ส่งกำลังใจ เด็ก ๆ บอกว่าอยากให้พระที่โรงพยาบาลหายเร็ว ๆ ได้กลับมาสอนธรรมะและกลับมาบิณฑบาตอย่างเดิม อย่าท้อถอย ให้สู้ต่อไป ทางคณะครูและผู้ปกครองเต็มใจจัดกิจกรรมหลายอย่างในวันนี้ขึ้น เพื่อช่วยดูแลบำรุงพระพุทธศาสนาที่ได้รับความเดือดร้อนในด้านปัจจัยสี่ให้สืบต่อไป และอยากให้พระอาจารย์รู้ว่าประชาชนทางภาคกลางมีความห่วงใย ถึงแม้โรงเรียนจะอยู่ไกลแต่หัวใจไม่ไกลจากการทำความดี

รายงานข่าวจากจังหวัดสุรินทร์ว่าวัดป่าอาเจียงโดยพระอาจารย์เจ้าอาวาส หมู่บ้านเลี้ยงช้าง ร่วมกับส่วนราชการ สมาคมรวมใจไทยสุรินทร์ และคณะกัลยาณมิตร จัดงานสืบสานตำนานระหว่างคนกับช้าง ณ ศูนย์คชศึกษา อำเภอท่าตูม เมื่อวันที่ 12 ถึง 13 พฤศจิกายน 2548 พิธีกรรมสำคัญคือเทเหล้าเผาบุหรี่ โดยมีเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์เป็นประธานสงฆ์ ปลัดอำเภอท่าตูม และนายจา พนม ยีรัมม์ นักแสดงบู๊ที่เป็นลูกหลานคนสุรินทร์ นำประชาชนนับพันกล่าวปฏิญาณตนไม่ข้องเกี่ยวกับอบายมุขและสิ่งเสพติดทุกชนิด กิจกรรมที่สร้างสีสันคือช้างจริงนับสิบเชือกกระทำศึกยุทธหัตถีกับช้างขวด วิ่งชนเหยียบทำลายสิ่งจำลองของผลิตภัณฑ์เหล้าเบียร์ ช้างเซ็นชื่อด้วยงวงลงนามไม่เห็นด้วยกับการนำธุรกิจน้ำเมาเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ แล้วรับพวงหรีดดอกไม้จันทน์กับคบเพลิงจากประธานสงฆ์ไปเผาทำลาย ในงานยังมีพิธีจุดโคมประทีปถวายเป็นพุทธบูชาและปล่อยกระทงลอยฟ้า 500 ลูก

สัมภาษณ์พระผู้ดำเนินการซึ่งบอกว่ารู้สึกสุขใจมากเพราะได้ต่อต้านน้ำเมามาโดยตลอด งานนี้เป็นครั้งที่สี่ที่ร่วมมือร่วมแรงกัน เพราะถ้าปล่อยให้ประชาชนเป็นอย่างนี้ต่อไป แม้ให้ศีลทุกครั้งก็ยังไม่ประสบผล แต่ถ้ามีแรงร่วมกันก็เชื่อว่าจะได้ประชาชนที่มีคุณภาพ และจะทำต่อไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดเพียงเท่านี้ ส่วนผู้ร่วมงานบอกว่าเมื่อคนเลิกเหล้าเลิกบุหรี่ คุณภาพชีวิตและครอบครัวก็จะดีขึ้น ภาพรวมของจังหวัดจะดีขึ้นตามลำดับ และตั้งสัจจะว่าจะเลิกเหล้าเลิกบุหรี่อย่างเด็ดขาด พร้อมช่วยรณรงค์ให้พี่น้องชาวพุทธลดละเลิกสิ่งที่ไม่ดีต่อไป

สารคดีเล่าว่าวันนั้นเหล่าพุทธบริษัทสี่จากทั่วทุกสารทิศทั้งในและต่างประเทศมาประชุมพร้อมกัน เมื่อพิธีเริ่ม พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยนำสาธุชนกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัยและนำนั่งสมาธิ ทำใจหยุดนิ่งเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายในซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด ตามมหาอมตวาจาของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญที่ว่าหยุดเป็นตัวสำเร็จ จากนั้นท่านประธานในพิธีไปประจำที่แท่นตอกเสาเข็มซึ่งตั้งอยู่กลางศูนย์กลางพิธี รายล้อมด้วยผู้มีบุญนับหมื่นนับแสน เมื่อปิดแผ่นทองที่เสาเข็มแล้วก็โยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นแรกเป็นปฐมฤกษ์ เสียงที่สะเทือนเลื่อนลั่นเสมือนสัญญาณแห่งชัยชนะที่ประกาศให้มนุษย์และปวงเทวาทราบว่ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีจะปรากฏในเร็ววัน แล้วทุกคนได้ร่วมกันตอกเสาเข็มมงคลต้นน้อยลงสู่ลานมหาวิหาร

สารคดีสรุปว่าการสถาปนามหาวิหารทำเพื่อตอบแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้สละชีวิตนำวิชชาธรรมกายกลับคืนมาสู่มวลมนุษยชาติ ผู้มีส่วนร่วมย่อมได้บุญนับอสงไขยไม่ถ้วน เพราะมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีคือปูชนียสถานที่สว่างไสวที่สุดในจักรวาล เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำและบันทึกเรื่องราวของมหาปูชนียาจารย์ให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา จบสารคดีแล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจ เก้าปีผ่านไปจากเสาเข็มต้นแรกเรื่อยมาจนถึงวันที่เราจะอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 วันสิ้นปี ชวนให้มากันแม้ไม่ได้อยู่ธุดงค์ แต่ถ้าอยู่ธุดงค์ด้วยก็จะได้บุญแรงเพราะได้เตรียมตัวเตรียมใจ

สารคดีเล่าว่าเมื่อผู้คนที่มาชมสมบัติของท่านโชติกเศรษฐีน้อยลง พระเจ้าพิมพิสารจึงเสด็จไปพร้อมข้าราชบริพาร เมื่อถึงซุ้มประตูที่หนึ่ง หญิงรับใช้ถวายมือให้พระราชาเพื่อนำเสด็จ แต่พระองค์ทรงละอายเพราะเข้าพระทัยว่าเป็นภรรยาของเศรษฐี จึงไม่วางพระหัตถ์บนแขนของนาง และเป็นอย่างนี้ทุกประตู เมื่อถึงหน้าปราสาท พื้นที่ประดับด้วยแก้วมณีปรากฏเหมือนเหวที่ลึก พระราชาทรงแคลงพระทัยว่าเศรษฐีขุดบ่อล่อให้ตกลงไป เศรษฐีจึงกราบทูลว่าไม่ใช่บ่อแล้วเดินนำเสด็จเอง ในครั้งนั้นพระราชกุมารอชาตศัตรูซึ่งยังทรงพระเยาว์ตามเสด็จมาด้วย เมื่อเห็นสมบัติก็ทรงดำริว่าพระบิดาเป็นถึงพระราชาแต่ประทับในพระราชมณเฑียรที่ทำด้วยไม้ ขณะที่คหบดียังได้อยู่ปราสาทแก้วเจ็ดประการ จึงตั้งใจว่าเมื่อได้เป็นพระราชาจะยึดเอาปราสาทนี้มาเป็นของตน

เล่าว่าเมื่อถึงเวลาเสวย คนรับใช้ตักข้าวปายาสเปียกใส่ภาชนะทองคำวางไว้ตรงหน้าพระราชา พระองค์ทรงเริ่มจะเสวยเพราะคิดว่าเป็นอาหาร เศรษฐีจึงทูลห้ามว่านี่ไม่ใช่อาหารแต่เป็นข้าวปายาสเปียกสำหรับให้ความร้อน แล้วจึงตักอาหารใส่ภาชนะทองคำอีกใบวางบนถาดนั้น และแนะนำการเสวยด้วยไออุ่นที่ฟุ้งขึ้นมา พระราชาเสวยอาหารรสแปลกใหม่จนเพลิดเพลิน เศรษฐีต้องกราบทูลว่าเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว เพราะจะย่อยไม่ได้และจะเกิดความอึดอัด เมื่อพระราชาเสวยเสร็จ ข้าราชบริพารก็รับประทานอาหารนั้นต่อ ซึ่งแม้ทุกคนกินหมดแล้วก็ยังปรากฏเต็มภาชนะอยู่เช่นเดิม

เล่าว่าพระเจ้าอชาตศัตรูยังคิดจะยึดปราสาทเรื่อยมา กระทั่งเจริญวัยเป็นเจ้าชายผู้มีร่างกายแข็งแกร่ง เมื่อได้คบกับพระเทวทัตและปลงพระชนม์พระราชบิดาคือพระเจ้าพิมพิสารแล้วขึ้นครองราชสมบัติ ก็ยกทหารจำนวนมากไปยึดปราสาทและสมบัติของโชติกเศรษฐี แต่พอไปถึง กำแพงแก้วที่ใสกระจ่างสะท้อนให้เห็นภาพกองทัพของพระองค์เอง จึงสำคัญว่าเศรษฐีเตรียมการตอบโต้ ไม่อาจเสด็จเข้าไปได้ ฝ่ายยักษ์ที่รักษาซุ้มประตูซุ้มแรกก็เนรมิตกายให้ใหญ่โตแล้วไล่ตะเพิดพระเจ้าอชาตศัตรูและทหารจนแตกพ่ายกระจัดกระจายไปทั่วสารทิศ

เล่าว่าเช้าวันนั้นโชติกเศรษฐีบริโภคอาหารแต่เช้าตรู่แล้วไปพระวิหารเพื่อเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา พระเจ้าอชาตศัตรูแม้พ่ายแพ้แก่ยักษ์ก็ไม่ท้อถอย ตามเศรษฐีไปยังพระอารามเพื่อจะยึดทรัพย์ให้ได้ เศรษฐีจึงทูลว่าหากตนไม่ปรารถนาแล้ว แม้พระราชาผู้มีอานุภาพมากนับพันก็ไม่สามารถยึดเรือนและทรัพย์ของตนไปได้แม้เพียงเส้นด้าย แล้วทูลเชิญให้ทรงพิสูจน์ด้วยการถอดแหวนที่นิ้วมือของท่าน ปรากฏว่าแม้พระเจ้าอชาตศัตรูมีพละกำลังมหาศาลก็ถอดออกไม่ได้แม้วงเดียว ครั้นแล้วเศรษฐีให้ลาดผ้าสาฎกลงแล้วทำนิ้วทุกนิ้วให้ตรง แหวนเหล่านั้นก็เคลื่อนออกจากนิ้วมือเองอย่างน่าอัศจรรย์

เล่าว่าเมื่อเศรษฐีเห็นความโลภของพระราชาของตนก็รู้สึกสลดใจยิ่ง จึงปรารถนาจะออกบวชและทูลขอพระราชานุญาต พระเจ้าอชาตศัตรูรีบอนุญาตทันทีเพราะดำริว่าถ้าเศรษฐีบวชแล้วจะยึดปราสาทได้ง่ายขึ้น แต่ครั้นบวชแล้วไม่นานท่านก็ได้บรรลุอรหัตผลเป็นพระอรหันต์ ปราสาทเจ็ดชั้นพร้อมขุมสมบัติมหาศาลก็อันตรธานไปจนสิ้น แม้ภรรยาของท่านเทวดาก็นำนางกลับคืนสู่อุตรกุรุทวีปดังเดิม เพราะเป็นสมบัติเฉพาะตัวที่เกิดขึ้นด้วยอานุภาพบุญของท่านเท่านั้น สารคดีสรุปว่าท่านเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิที่ตักไม่พร่อง อยู่อย่างมีความสุขเยี่ยงชาวสวรรค์ แต่เมื่อถึงคราวออกบวชก็สลัดตัดใจได้ เป็นผู้สมบูรณ์พร้อมทั้งทางโลกและทางธรรม

ช่วงทำดีหนูก็ทำได้ พาไปที่โรงเรียนบ้านสวนขวัญ จังหวัดอุทัยธานี ที่น้อง ๆ ได้ศึกษาธรรมะผ่านจานดาวธรรม แล้วร่วมกันช่วยเหลือพุทธบุตร 266 วัดในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากใจที่เปลี่ยนไปด้วยการให้ ซึ่งประทับใจน้อง ๆ ตัวเล็ก ๆ ที่บ้านสวนขวัญกันมาก

สัมภาษณ์และเชิญชวนว่าชาวพุทธต้องร่วมมือกันส่งกำลังใจและถวายปัจจัยช่วยพระทางภาคใต้ เพราะบางวัดพระไม่สามารถออกบิณฑบาตได้เลย หลวงพ่อบอกว่าพระต้องฉันทุกวัน จึงควรทำบุญกันอย่างต่อเนื่องส่งไปช่วยให้ท่านปฏิบัติศาสนกิจได้เต็มที่ แล้วสรุปว่าเบื้องหลังพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระพุทธศาสนาใน 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีตัวเล็ก ๆ ยืนอยู่ข้างหลังคอยถือปิ่นโตและใส่อาหารให้ ท่านจึงไม่โดดเดี่ยว

บอกว่าผู้ที่คิดได้อย่างนี้ต้องสั่งสมบุญจนมีดวงปัญญาเป็นปัญญาบารมีมายาวนานนับภพนับชาติ จึงมองออกและยังเชิญชวนให้ผู้อื่นมาดูโลกนี้ที่คนเขลาหมกมุ่นมัวเมาอยู่กับของไม่จริง แล้วยกโชติกเศรษฐีที่ลาออกจากการเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิมาบวช ท่านมีสมบัติระดับที่พระราชาไม่มี ทั้งภรรยาที่มาจากต่างทวีปด้วยเทวานุภาพ บุญของตัวและบุพเพสันนิวาส ทั้งหม้อข้าววิเศษและหินสามก้อน มีปราสาทแก้วและดวงแก้ว สมบัติตักไม่พร่อง

สารคดีเล่าถึงพื้นที่อันทุรกันดาร 17 จังหวัดในภาคเหนือ ที่พุทธบุตรนับพันรูปอุทิศชีวิตสร้างบารมีต่อเนื่องกว่าสี่สิบปี เพื่อนำความสว่างของพระธรรมไปสู่ดวงใจของพี่น้องชาวไทยภูเขาในนามของอาศรมพระธรรมจาริก แนะนำให้ชาวเขายึดถือเป็นหลักในการดำรงชีวิต ทำให้ชุมชนเข้มแข็งและเป็นกำลังรักษาความมั่นคงตามชายแดนของประเทศ งานนี้ต้องสูญเสียทั้งทรัพยากรและพระภิกษุหลายร้อยรูปที่มรณภาพไป

สารคดีบอกว่าปัจจุบันประธานคณะพระธรรมจาริกคือสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เจ้าคณะใหญ่หนเหนือ และมีพระราชวิมลเมธี รองเจ้าคณะภาค 7 วัดศรีโสดา เป็นผู้อำนวยการโครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาค สี่สิบปีที่นำความสว่างไปสู่ขุนเขาอันห่างไกลทำให้ชาวไทยภูเขานับแสนคนเปลี่ยนมานับถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด จากที่ไม่รู้จักพระสงฆ์มาเป็นผู้เคารพนับถือพระ รู้จักทาน ศีล ภาวนา และทุกปีมีลูกหลานชาวไทยภูเขาเข้าบรรพชาอุปสมบทหลายร้อยรูป หลายรูปอยู่ต่อจนจบเปรียญธรรมประโยคสูง

สารคดีอธิบายว่าเพราะอาศรมพระธรรมจาริกแต่ละแห่งตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ปัจจัยสี่และเครื่องอุปโภคบริโภคขาดแคลน จึงเป็นเหตุให้ในช่วงบุญกาลทาน อาศรมเหล่านี้หลายแห่งไม่มีบุญกฐิน ทำให้พุทธบุตรที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่นั่นไม่ได้รับอานิสงส์กฐิน

สารคดีเล่าว่า ณ วัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้เมตตาให้มหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล และคณะกัลยาณมิตรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้แทนถวายกฐิน 9 วัด ในเขต 5 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน พร้อมทั้งถวายผ้าห่มและเวชภัณฑ์กว่า 500 ชุด แก่คณะสงฆ์พระธรรมจาริกและพี่น้องชาวไทยภูเขา โดยได้รับความเมตตาจากพระราชวิมลเมธีเป็นประธานสงฆ์และเมตตาคัดเลือกวัดในงานบุญครั้งนี้ ต่อด้วยคำกล่าวถวายพระพรให้พระราชภาวนาวิสุทธิ์สถิตเป็นมิ่งขวัญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้นำแห่งกองทัพธรรม

สัมภาษณ์ผู้แทนที่ไปทอดกฐิน เล่าว่าหลวงพ่อที่วัดศรีโสดาทำโครงการพระธรรมจาริก ให้พระที่เป็นชาวเขาบวชเรียนจากที่นี่แล้วขึ้นไปประจำวัดต่างจังหวัดตามตะเข็บชายแดน ของขาดเหลืออะไรก็มารับที่วัดศรีโสดา หลวงพ่อธรรมชโยเห็นจึงถวายปัจจัยมาโดยให้เป็นตัวแทนไปทอดกฐินที่วัดที่ไม่เคยได้รับกฐินเลย ผู้แทนบอกว่าปลื้มปริ่มยินดี รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง และขอตามหลวงพ่อไปตลอด แล้วสารคดีปิดท้ายว่ากฐินเป็นมหากาลทานตามพระบรมพุทธานุญาตเพียงปีละครั้งต่อเนื่องมากว่าสองพันปี แต่ปี 2548 ยังมีหลายวัดที่ไม่ได้รับกฐิน พุทธบริษัทสี่จึงต้องร่วมแรงร่วมใจทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

สารคดีทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ว่าในรอบปี 2540 ยอดนักสร้างบารมีทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่านี่เป็นมหากุศลครั้งสำคัญที่ไม่มีวันลืมเลือน ประทับใจภาพมหาชนเรือนแสนที่เดินทางหลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ ในมือชูภาพพระมงคลเทพมุนีบนพื้นกระดาษสีน้ำเงินขึ้นเหนือศีรษะด้วยความเคารพบูชาอย่างสูงยิ่ง ในวันที่ 5 มกราคม 2540 ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี

สารคดีเล่าว่าประธานรับแผ่นทองคำจากท่านประธานสงฆ์มาปิดที่เสาเข็ม แล้วโยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยที่ดังกึกก้อง ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ที่บังเกิดขึ้นได้ยาก ปิดท้ายด้วยโอวาทของหลวงพ่อว่างานนี้ไม่ใช่เพียงการสถาปนามหาวิหารเพื่อยกย่องครูบาอาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเท่านั้น แต่ภาพสาธุชนเรือนแสนที่มาร่วมกันอย่างพร้อมเพรียง มีระบบระเบียบวินัยทั้งตอนเดินทางมา ร่วมกิจกรรม และเดินทางกลับ นั่นคือภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการอย่างแท้จริง

เปิดสารคดีตอนธรรมทูตแห่งโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ตั้งคำถามว่ามีใครศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้อยู่ในดินแดนที่ห่างไกลและยากไกลหรือเปล่า เล่าถึงครูผู้เห็นความสำคัญของการปลูกฝังความดีงามในใจศิษย์มากกว่าความเหนื่อยยาก และคนหนุ่มสาวรุ่นแล้วรุ่นเล่าที่อาสามาทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่และยากลำบาก ภายใต้อุดมการณ์ว่าเราอยากให้คนทุกคนเป็นคนดี

สารคดีอธิบายว่าโครงการคือการที่เยาวชนทั่วประเทศทุกเชื้อชาติและศาสนาได้ศึกษามงคลชีวิต 38 ประการ อันเปรียบเสมือนขั้นบันไดในการฝึกฝนอบรมตนเองให้สมบูรณ์พร้อมทั้งความรู้และคุณธรรม แต่ละปีเด็กกว่าสี่ล้านคนมุ่งมั่นอ่านหนังสือมงคลชีวิตแล้วรอคอยวันสอบวัดความรู้ด้านศีลธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเบื้องหลังความสำเร็จคือเรี่ยวแรงของนิสิตนักศึกษาอาสาสมัครที่ทุ่มเทประสานงานการจัดสอบในนามซูเปอร์ไวเซอร์

สารคดีเล่าว่าก่อนจะได้รับเกียรติทำหน้าที่นี้ต้องผ่านการฝึกอบรมอย่างเข้มข้นทั้งทักษะความรู้และการศึกษาธรรมะ เพื่อให้คู่ควรกับการเป็นธรรมทูตที่แท้จริง หลังการอบรม Final Course ซึ่งเป็นการซักซ้อมความเข้าใจครั้งสุดท้ายก่อนวันสอบรอบชิงชนะเลิศ ซูเปอร์ไวเซอร์ส่วนหนึ่งจะเดินทางมาที่ชมรมพุทธศาสตร์สากลเพื่อลำเลียงเอกสารสำคัญไปยังศูนย์กระจายข้อสอบทุกพื้นที่ทั่วประเทศ เริ่มตั้งแต่เช้ามืดและหลายศูนย์สอบทำงานข้ามไปสู่วันใหม่

สัมภาษณ์ซูเปอร์ไวเซอร์ที่กำลังเดินทางไปทำหน้าที่ คนหนึ่งเล่าว่าคุณพ่อคุณแม่บอกว่าท่านไม่มีโอกาสมาทำหน้าที่นี้ จึงมอบหน้าที่นี้ให้ลูก ๆ เขาจึงรู้สึกภูมิใจที่ได้รับบุญนี้และตั้งใจทำให้ดีสมกับที่ท่านมอบให้ อีกคนพูดภาษาถิ่นว่าทางก้าวหน้าเป็นสิ่งมีคุณค่าสำหรับเด็ก ๆ เยาวชนไทย ที่จะได้ศึกษาธรรมะไปใช้ในชีวิตประจำวัน และปิดท้ายว่าพวกเราคือซูเปอร์ไวเซอร์ นำแสงสว่างสู่ภาคใต้

สารคดีสรุปว่าผู้ที่สว่างไปด้วยแสงแห่งธรรมย่อมนำความสว่างไปสู่ใจของผู้อื่นได้ ธรรมทูตของโครงการคือผู้ศึกษาธรรมะอย่างถ่องแท้ ทุ่มเทหยาดเหงื่อและแรงใจนำเรื่องราวความจริงของชีวิตไปสู่ใจเยาวชนทุกหนแห่งด้วยหัวใจของผู้ให้ แล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าทั้งสนุกทั้งตื่นเต้นทั้งปีติและภาคภูมิใจ อยากหวนกลับไปมีชีวิตอย่างนี้ ตอนนั้นยังไม่มีทางก้าวหน้า ภาพเหล่านี้คือประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของการเกิดมาสร้างบารมี นึกเมื่อไรก็ปลื้มทุกครั้ง ไม่ว่าจะอยู่แห่งหนตำบลใดในโลก

เล่าเรื่องโชติกเศรษฐีผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องตอนที่สอง ว่าเมื่อคนทั้งหลายน้อยลงแล้ว พระเจ้าพิมพิสารจึงเสด็จไปพร้อมข้าราชบริพาร เมื่อถึงซุ้มประตูที่หนึ่งหญิงรับใช้ถวายมือให้เพื่อนำเสด็จเข้าไป แต่พระราชาทรงละอายเพราะเข้าพระทัยว่าเป็นภรรยาของเศรษฐี จึงไม่วางพระหัตถ์บนแขนของนาง แม้ประตูต่อ ๆ ไปก็ทรงเข้าพระทัยเช่นนั้น เมื่อถึงหน้าปราสาทโชติกเศรษฐีออกมาต้อนรับ แต่พื้นปราสาทที่ประดับด้วยแก้วมณีปรากฏเหมือนเหวลึก พระราชาทรงแคลงพระทัยว่าเศรษฐีขุดบ่อล่อให้ตกลงไป เศรษฐีจึงกราบทูลว่านี้ไม่ใช่บ่อแล้วนำเสด็จด้วยตนเอง

เล่าว่าพระราชกุมารอชาตศัตรูซึ่งยังทรงพระเยาว์ตามเสด็จไปด้วย เมื่อเห็นสมบัติก็ทรงดำริว่าทูลกระหม่อมของเราเป็นคนเขลาหรือ แม้แต่คหบดีก็ยังอยู่ในปราสาทแก้วเจ็ดประการ ส่วนพระบิดาเป็นถึงพระราชากลับประทับในพระราชมนเทียรที่ทำด้วยไม้ เมื่อได้เป็นพระราชาจะยึดปราสาทนี้มาเป็นของตน ต่อมาเมื่อถึงเวลาเสวย คนรับใช้ตักข้าวปายาสเปียกใส่ภาชนะทองคำวางไว้ตรงพระพักตร์ พระราชาทรงเริ่มเสวยด้วยคิดว่าเป็นอาหาร เศรษฐีจึงทูลห้ามว่าเป็นข้าวปายาสเปียกสำหรับให้ความร้อน แล้วแนะวิธีเสวยด้วยไออุ่นที่ฟุ้งขึ้น พระราชาเพลิดเพลินจนเศรษฐีต้องทูลว่าพอแล้วเพราะจะย่อยไม่ได้ ข้าราชบริพารรับประทานกันหมดทุกคนแล้วอาหารก็ยังเต็มภาชนะอยู่เช่นเดิม

พระเจ้าพิมพิสารตรัสถามว่าภรรยาของเศรษฐีอยู่ที่ไหน เศรษฐีทูลว่านางพักผ่อนอยู่ในห้องอันมีสิริ ไม่ทราบว่าพระองค์เสด็จมา เศรษฐีจึงเข้าไปบอกให้นางไปเข้าเฝ้า นางถามว่าพระราชาเป็นอย่างไร เศรษฐีตอบว่าคนที่เป็นใหญ่กว่าพวกเราชื่อว่าพระราชา นางจึงไม่สบายใจ กล่าวว่ายังมีคนที่เป็นใหญ่กว่าเราอีกหรือ คงเป็นเพราะทำบุญไว้ไม่ดี ไม่ได้ทำด้วยความศรัทธา สมบัติจึงเกิดในที่ที่มีคนอื่นเป็นใหญ่กว่า แล้วถามสามีว่าจะทำอย่างไร เศรษฐีบอกให้ถือพัดไปถวายงานพัดแด่พระราชา

ขณะนางถวายงานพัด กลิ่นผ้าที่โพกพระเศียรของพระราชาโชยมากระทบตาของนางจนน้ำตาไหลเป็นทาง พระราชาเห็นจึงตรัสว่าคงร้องไห้เพราะกลัวว่าพระราชาจะยึดสมบัติของสามี ให้ปลอบว่าไม่ต้องการสมบัติเลย เศรษฐีทูลว่านางไม่ได้ร้องไห้ แต่น้ำตาไหลเพราะกลิ่นควันไฟที่ติดอยู่บนผ้าของพระองค์ เพราะภรรยาของตนไม่เคยอยู่ด้วยแสงเปลวประทีป รับประทาน นั่ง และนอนด้วยแสงแก้วมณีเท่านั้น จึงไม่คุ้นกลิ่นควันไฟ แล้วทูลเชิญให้พระองค์ประทับด้วยแสงแก้วมณีตั้งแต่วันนี้ไป พร้อมถวายดวงแก้วมณีเรืองแสงโตเท่าผลแตงโมแด่พระราชา

สารคดีเล่าว่าภาพมหาปีติอันงดงามนี้ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่าย บางคนอาจต้องใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตหรือเกือบทั้งชีวิตในการแสวงหา ในพิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติ คณะสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา คณะเจ้าภาพประธานกองทุกคนช่วยกันคนละไม้คนละมือขุดดินให้เจอต้นต่อมหาสมบัติ เมื่อเจอแล้วทุกคนพร้อมใจกันชูธงคำว่าชิตังเม รวย สะบัดไปทั่วลานพิธี ต่อด้วยพิธีจุดประทีปเทียนชัย คณะสงฆ์อัญเชิญน้ำทิพย์วารีและเทียนทิพย์มหาสมบัติมาโปรยลงในสระมหาเศรษฐีทะเลบุญ เจ้าภาพทั้ง 15 คณะลงสู่สระเพื่อจุดประทีปเทียนชัยบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในขณะนั้นเองท้องฟ้าก็มีพลุหลากสีสันชุดแล้วชุดเล่าถูกจุดขึ้นแข่งกับดวงจันทร์ที่ลอยเด่นเป็นสง่า เมื่อลำแสงสุดท้ายดับลง พิธีจุดประทีปแก้วก็เริ่มขึ้น สาธุชนร่วมกันสวดสรรเสริญพระมงคลเทพมุนี แล้วประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิตและแผ่เมตตา

สารคดีสรุปว่าพิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติและพิธีชุบตัว ณ สระมหาเศรษฐีทะเลบุญ ในวันเริ่มสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีครั้งนี้ คือนิมิตหมายแห่งความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า นำมาซึ่งความปลื้มใจสู่เจ้าของบุญไปอีกนานแสนนาน สมดังคำขวัญที่ว่าลืมไม่ลง คงไม่ลืม ปลื้มไปทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนั้นคือวันที่ 2 กันยายน พุทธศักราช 2544 มีเพียงครั้งเดียวแล้วก็ผ่านไป ไม่มีวันหวนกลับคืนมาเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว

มินิซีรีส์โชติกเศรษฐีตอนที่สาม เล่าว่าพระเจ้าอชาตศัตรูปลงพระชนม์พระราชบิดาคือพระเจ้าพิมพิสารผู้ให้กำเนิดตนเสีย เมื่อได้ขึ้นครองราชสมบัติแล้วก็ทรงวางแผนไปยึดปราสาทและสมบัติทั้งหมดของโชติกเศรษฐี จึงเสด็จไปพร้อมด้วยเหล่าทหารจำนวนมาก แต่เมื่อเสด็จไปถึง กำแพงแก้วที่ใสกระจ่างก็สะท้อนให้เห็นภาพกองทัพของพระองค์เอง พระองค์ทรงสำคัญว่าท่านเศรษฐีเตรียมการตอบโต้ จึงไม่อาจเสด็จเข้าไปได้ แล้วยักษ์ที่รักษาซุ้มประตูซุ้มแรกก็เนรมิตกายให้ใหญ่โต ไล่ตะเพิดพระเจ้าอชาตศัตรูและกองทัพจนแตกพ่ายกระจัดกระจายไปทั่วสารทิศ

เช้าวันนั้นโชติกเศรษฐีไปยังพระวิหารเพื่อเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา พระเจ้าอชาตศัตรูแม้พ่ายแพ้แก่ยักษ์ก็ไม่ท้อถอย ตามไปยังพระอารามเพื่อจะยึดทรัพย์ให้จงได้ ท่านเศรษฐีเห็นพระราชาเสด็จมาอย่างเร่งรีบแสดงอาการไม่เป็นมิตร จึงลุกขึ้นถามว่ามีเรื่องด่วนอะไร พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสว่าคหบดีสั่งคนของท่านให้รบกับเรา แล้วมานั่งทำเป็นฟังธรรมอยู่หรือ เศรษฐีจึงทูลว่าก็พระองค์เสด็จไปยึดเอาเรือนของข้าพระองค์ไม่ใช่หรือ และทูลต่อว่าหากข้าพระองค์ไม่ปรารถนา แม้พระราชาผู้มีอานุภาพมากนับพันก็ยึดเอาเรือนและสมบัติไปไม่ได้แม้เพียงเส้นด้าย โจรหรือพระราชาก็เอาไปไม่ได้เลย แล้วทูลเชิญให้ทรงพิสูจน์ด้วยการถอดแหวนที่นิ้วมือของท่าน เป็นที่น่าอัศจรรย์ว่าแม้พระเจ้าอชาตศัตรูจะประทับนั่งแล้วกระโดดได้สูงสิบแปดศอก ประทับยืนแล้วกระโดดได้สูงแปดสิบศอก ก็ถอนแหวนออกไม่ได้แม้วงเดียว ครั้นท่านเศรษฐีให้ทรงลาดผ้าสาฎกลงแล้วทำนิ้วทุกนิ้วให้ตรง แหวนก็เคลื่อนออกจากนิ้วเองอย่างน่าอัศจรรย์

ท่านเศรษฐีเห็นความโลภของพระเจ้าอชาตศัตรูซึ่งเป็นพระราชาของตนแล้วก็รู้สึกสลดใจยิ่งนัก จึงปรารถนาที่จะออกบวชและทูลขอพระราชานุญาต พระเจ้าอชาตศัตรูก็ทรงรีบตรัสอนุญาตทันทีเพราะทรงดำริว่าถ้าเศรษฐีบวชแล้วจะยึดปราสาทได้ง่ายขึ้น แต่ครั้นท่านเศรษฐีบวชแล้ว ชั่วเวลาไม่นานก็บรรลุอรหัตผล ปราสาทเจ็ดชั้นพร้อมทั้งขุมสมบัติมหาศาลก็อันตรธานไปจนสิ้น แม้นางภรรยาของท่าน เทวดาทั้งหลายก็นำกลับคืนสู่อุตตรกุรุทวีปดังเดิม เพราะเป็นสมบัติเฉพาะตัวที่เกิดขึ้นด้วยอานุภาพบุญของท่านเท่านั้น ท่านเป็นผู้สมบูรณ์พร้อมทั้งทางโลกและทางธรรม เมื่อถึงคราวออกบวชก็สลัดตัดใจได้ ไม่อาลัยไม่เสียดาย

สารคดีช่วงทำดีหนูก็ทำได้ เล่าว่าวันนี้ที่โรงเรียนมีกิจกรรมพิเศษ เพราะเด็ก ๆ ทุกคนมีดวงใจที่อยากช่วยรักษาพระพุทธศาสนา เด็ก ๆ ตั้งใจดูกันมาก แล้วฝากความห่วงใยและกำลังใจถึงพุทธบุตรที่ภาคใต้ ด้วยความรักและความห่วงใยในพระพุทธศาสนาของคุณครูใหญ่และคุณครูในโรงเรียน

สารคดีเล่าว่าบริเวณรอบมหาธรรมกายเจดีย์จะเป็นที่รองรับพุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่จากทั่วทุกมุมโลก แล้วสัมภาษณ์ผู้บริหารโครงการและควบคุมการก่อสร้าง คือคุณบัณฑิต จากบริษัทที่ปรึกษาแห่งหนึ่ง ท่านเล่าว่าโครงการมหารัตนวิหารคดใช้ผู้รับเหมาระดับมืออาชีพได้มาตรฐานของเมืองไทยสองบริษัท บริษัทหนึ่งเป็นผู้รับเหมาญี่ปุ่นชื่อบริษัทนันทวันหรือโอบายาชิ อีกบริษัทหนึ่งเป็นผู้รับเหมารายใหญ่ของคนไทย ทั้งสองรายมีชื่อเสียงและมีบุคลากรมาก โดยเฉพาะวิศวกรคุมงานและช่างเทคนิค จึงมั่นใจได้ในคุณภาพและมาตรฐาน ดูแล้วสมบูรณ์มากกว่าโครงการอื่นภายนอกวัด

สารคดีพาไปดูการก่อสร้างฝั่งตะวันออกที่บริษัทนันทวันรับผิดชอบทั้งสองชั้น พื้นที่รวมประมาณ 3 แสนตารางเมตร ทำได้แล้วประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเสร็จจะเห็นอาคารสองชั้นและเสาทั้งหมดฝั่งละประมาณ 1,300 ต้น สูง 10 เมตร ทุกต้นจะมีเจ้าของและมีป้ายชื่อติดตั้งไว้ที่มุมเสา บริเวณนี้จะใช้ทำพิธีทางศาสนาในวันพิธีใหญ่ พื้นแบ่งเป็นตารางขนาด 1.8 เมตรสำหรับนั่งสมาธิ ตรงกลางมีที่ปักโคมประทีป ผู้สัมภาษณ์ตั้งข้อสังเกตว่าโซนนี้เกือบเต็มแล้ว เหลือบางต้น ใครช้าก็อดแน่ ผู้ร่วมสร้างบอกว่ามีความยินดีอย่างยิ่งที่ทำเพื่อประเทศชาติและพระพุทธศาสนา

สารคดีพาไปดูฝั่งตะวันตกที่กำลังก่อสร้างพื้นชั้นสอง ได้ผลงานประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์เท่ากับฝั่งตะวันออก โครงสร้างชั้นสองจะเสร็จประมาณเดือนธันวาคม ช่วงนี้ฝนตกบ่อยและน้ำท่วมจึงกระทบบ้าง เวลาฝนตกหนักต้องหยุดงานแล้วไปทำกลางคืน แต่ยืนยันว่างานทั้งหมดจะเสร็จภายในเดือนเมษายน 2550 และใช้พื้นที่ได้เลย มีลิฟต์ 4 จุดที่หัวมุมพร้อมห้องน้ำทุกบันได รูปร่างเมื่อเสร็จจะเป็นโค้งแปดเหลี่ยม พื้นที่นั่งขนาด 1.8 คูณ 1.8 เมตรทั้งชั้นบนและชั้นล่าง อาคารกว้าง 99 เมตร มีที่วางโคมประทีปและวางระบบไฟ ระบบน้ำ ระบบเสียงไว้เรียบร้อยแล้ว ผู้จัดการโครงการบอกว่าภูมิใจที่ได้สร้างศาสนสถานที่เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาในโลก

เข้าช่วงทำดีหนูก็ทำได้ ตอนโรงเรียนวัดทองจรรยา จังหวัดนครนายก สารคดีเล่าว่าเด็ก ๆ รวมตัวกันช่วยเหลือพุทธบุตรทั้ง 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผู้ดำเนินรายการบอกว่ารู้ตัวว่าเล็ก ๆ กันทั้งนั้นแต่น้อง ๆ มีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ เด็ก ๆ พูดว่าสงสารพระ ไม่อยากให้พระโดนสะเก็ดระเบิด อยากให้พระออกบิณฑบาตได้ทุกวัน รู้สึกเสียใจมากที่เห็นพระโดนสะเก็ดระเบิด และอยากช่วยถวายปัจจัยให้พระ ขอให้ท่านยืนหยัดต่อไป

ชวนทบทวนบุญพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย สารคดีเริ่มด้วยภาษิตว่ามหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้ฉลาดในการดำเนินชีวิตย่อมไม่อิ่มไม่เบื่อในการสร้างบุญบารมีฉันนั้น เช่นเดียวกับสาธุชนผู้มีบุญนับหมื่นคนที่เดินทางมาจากทั่วสารทิศเพื่อบำเพ็ญมหากุศลในพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม พุทธศักราช 2546

สารคดีเล่าว่าหลังวันเริ่มสถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กันยายน พุทธศักราช 2544 ด้วยเวลาเพียงสองปี การก่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีก้าวหน้าไปมาก โครงสร้างภายนอกใกล้เสร็จสมบูรณ์ มองเห็นเป็นส่วนโดมและเชิงลาดโดม พร้อมน้ำตกเก้าชั้นและสระน้ำต่างระดับ จึงกำหนดให้มีพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมในวันสำคัญที่บรรจบพร้อมกันสองวาระ คือวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำเดือน 11 ซึ่งเป็นวันมหาปวารณา และวันคล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ครบรอบ 119 ปี เวลา 17 นาฬิกา 15 นาที พระราชภาวนาวิสุทธิ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ เมื่อถึงเวลาอุดมมงคลท่านกดปุ่มประกอบพิธีเทคอนกรีต ทาวเวอร์เครนขนาดใหญ่ยกถังคอนกรีตลอยค้างกลางอากาศ ปิดท้ายด้วยพุทธภาษิตว่าทานในทักขิไณยบุคคลทั้งหลายย่อมมีผลมาก เหมือนบุคคลผู้ฉลาดหว่านพืชลงในนาดี

เข้าสารคดีโชติกเศรษฐีผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ตอนที่ 4 เล่าว่ามหาสมบัติที่ท่านครอบครองล้วนเป็นผลจากมหาทานบารมีที่ทำไว้หลายภพหลายชาติ ย้อนไปในสมัยที่ว่างเว้นจากการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โชติกเศรษฐีเกิดเป็นกุฎุมพีอยู่ร่วมกับพี่ชายที่เป็นกุฎุมพีเช่นกันในนครพาราณสี ทั้งสองมีอาชีพทำไร่อ้อย ซึ่งยุคนั้นน้ำอ้อยมีรสหอมหวานเลิศรสด้วยอานุภาพบุญของคนในยุคนั้น เพียงตัดลำอ้อยให้ขาดน้ำอ้อยก็ไหลออกมาเอง ผู้คนจึงดื่มน้ำอ้อยได้โดยไม่ต้องหีบอ้อย