เดวิด กาเล

บอกว่าจะมีการให้ผู้ชมโหวตขึ้นมาว่าใครชัดเจน แต่ไม่ได้แปลว่าใครแพ้ใครชนะ แล้วอ่านรายชื่อคนที่เจ็ดคือเดวิด กาเล ซึ่งเป็นสมาชิกที่ตั้งใจปฏิบัติและขอเข้าร่วมบททดสอบนี้ด้วย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคนเหล่านี้เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ทั้งหมด

เล่าผลการปฏิบัติธรรมของเดวิด กาเล หนึ่งในเก้าผู้สมัครทดสอบ ที่โซโลมอนยามค่ำคืนสงบ สงัด และมืดมาก บ้านเรือนมีไฟน้อย ต้องจุดเทียนเหมือนเมืองไทยเมื่อห้าหกสิบปีก่อน คืนวันเสาร์ราวสี่ทุ่มไฟฟ้าที่ออฟฟิศของคุณเปเล่ดับหมด คุณเปเล่ซึ่งมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งจึงถือโอกาสพาเดวิดมาทดสอบนั่งสมาธิในห้องที่มืดสนิทและเงียบ ให้เดวิดหลับตา ส่วนคุณเปเล่ลืมตาคอยสังเกตว่าจะเกิดอะไรขึ้น ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยู่ในแดนอดีตมนุษย์กินคนต้องตื่นตัวเสมอ

ให้ผู้ชมทายว่าอะไรทำให้คุณเปเล่ตกใจกลางความมืด เฉลยว่าเห็นดวงตาของเดวิดลืมโพลงขึ้นมา ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยตกใจแบบเดียวกันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนเอาลูกนกฮูกมาเลี้ยงแล้วเข้าไปนั่งในห้องมืด เห็นดวงตามันกับหัวที่หมุนได้รอบจนต้องรีบเอาออกไปข้างนอก จากนั้นเดวิดถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟอะไรมาส่อง (ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวสองนาที)

เทียบว่ามนุษย์กินข้าวนั่งสมาธิแล้วถามว่าทำไมมืด ทำไมเมื่อย ทำไมฟุ้ง ทำไมไม่เห็นอะไร แต่เดวิด กาเล ถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟมาส่องหรือ เพราะเห็นพระอาทิตย์ที่สว่างมากจนตกใจ แล้วถามว่าทำไมพระอาทิตย์ต้องมาอยู่ในตัวผม และทำไมพระอาทิตย์ในตัวจึงเย็น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือเห็นดวงตะวันออกกลางกาย เดวิดบอกว่าปกติหลับตาเห็นแต่ความมืด วันนี้มีความสุขที่สุดในชีวิต อยากนั่งสมาธิอีก และอยากบอกทุกคนที่มานั่งด้วยให้มีความสุขแบบนี้

เดวิด กาเล เป็นคนที่สองที่สมัครเข้าร่วมเป็นชาวพุทธต่อจากเบน ฟรานซ์ บอกว่าต้องการเรียนรู้การนั่งสมาธิและพระพุทธศาสนา ซึ่งหาไม่ได้ในศาสนาอื่น ครูไม่ใหญ่เตือนชาวพุทธที่เป็นทัพพีด้ามด้วนในหม้อแกงให้ฟังไว้ เดวิดสารภาพว่าเคยฆ่าสัตว์ เคยขโมยกล้วยและมะพร้าว โกหกบ้าง แต่ไม่เคยไปรักภรรยาคนอื่น สูบบุหรี่และอยากเลิกมาหลายครั้ง เชื่อว่าการนั่งสมาธิจะทำให้เลิกสิ่งไม่ดีได้

เปิดภาพเดวิด กาเล ที่นั่งตามลำพังกับคุณเปเล่ในคืนไฟฟ้าดับ ชวนคิดว่าทำไมต่างคนต่างตกใจแต่คิดคนละอย่าง ชมท่านั่งที่สง่างามของเดวิด บุคคลในประวัติศาสตร์คนที่สองที่ขอเป็นชาวพุทธ แม้ท้องฟ้ามืดและไฟในห้องดับ แต่กลางกายของเดวิดสว่าง แล้วเกริ่นว่าต่อไปจะฟังเรื่องพุทธสถานแห่งแรกของหมู่เกาะโซโลมอน

รายงานของคนไทยที่ทำงานที่หมู่เกาะโซโลมอน ว่าหัวหน้าชาวต่างชาติชมผลการปฏิบัติของชาวเกาะและถามว่าเขานั่งวันละกี่ชั่วโมง ทำให้ฮึดสู้เพราะไม่ค่อยได้นั่ง ทั้งที่รู้เรื่องสมาธิมากกว่าก็ต้องไม่แพ้ ครูไม่ใหญ่ว่าผลการปฏิบัติของมนุษย์กินคนไปถึงมนุษย์กินข้าวแล้ว วันก่อนระหว่างรอคิวในเมืองลองหลับตานึกดวงแก้วในกลางท้องเฉย ๆ สองสามนาทีโดยไม่เห็นเป็นรูปร่าง ใจไม่วอกแวก แล้วเห็นจุดหนึ่งสว่างวาบ ความเบาสบายพรั่งพรูออกมาจนตกใจลืมตาเหมือนเดวิด กาเล หลับตาอีกรอบไม่เห็นอะไรเพราะไม่ได้ทำเหมือนเดิม แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ต้นช่วงมีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ชื่อผู้รายงานถอดเสียงไม่ได้

ทบทวนว่าเดวิด กาเล คือคนที่เคยนั่งลืมตาในห้องมืดสองต่อสองกับคุณเปเล่ ซึ่งคุณเปเล่ไม่ได้หวาดระแวงแต่ตั้งใจทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ดีที่สุด เดวิด กาเล เล่าว่าระหว่างหลวงพ่อนำนั่งสมาธิช่วงจุดโคมมาฆประทีป ตอนเที่ยงคืนเวลาโซโลมอน เขาเห็นในท้องมีพระอาทิตย์ใสสว่างกว่าพระอาทิตย์เที่ยงวัน รู้สึกว่าคืนนี้พิเศษจริง ๆ หลังจากนั้นราวสองนาทีมีบรรทัดเดียวที่ถอดไม่ได้ความ อีกคนหนึ่งซึ่งชื่อถอดเสียงไม่ชัดเล่าว่าคืนนี้นั่งเห็นลูกมะพร้าวที่สวยกว่ามะพร้าวจริงที่เคยเห็นในโลก ครูไม่ใหญ่ว่านักเรียนทั่วโลกชอบฟังคำของชาวโซโลมอนเพราะซื่อ ๆ ใส ๆ เปี่ยมด้วยความสุขจากประสบการณ์ภายใน ฟังแล้วมีกำลังใจ บางคนขอเวลานอกไปนั่งสมาธิ