บุญสงเคราะห์โลก

ตอบว่าพ่อของสามีได้มาเป็นเจ้าของมูลนิธิที่มีคนนับถือเป็นพัน ๆ คน เพราะบุญสงเคราะห์โลกของท่าน ที่เคยสงเคราะห์คนยากคนจนในอดีต แต่ท่านเคยนับถือพวกทรงเจ้าผีสางมาก่อน ตายไปในชาตินั้นจึงได้เป็นหัวหน้าของภุมเทวา มีภุมเทวาอยู่ใต้การปกครองจำนวนหนึ่งในเขตของตน เมื่อจุติมาเกิดเป็นมนุษย์ในชาตินี้เป็นพ่อสามี จึงมีความพึงพอใจเป็นร่างทรงเพราะมีเชื้อเก่า และมีภุมเทวานิสัยเดียวกัน ธาตุตรงกัน รสนิยมเดียวกันมาเข้าทรงจริง ๆ จึงชี้ตำแหน่งหลุมศพเก่าได้ถูกต้องแม่นยำ

เริ่มเฉลยว่าคนที่ชาตินี้ไม่ได้เป็นชาวพุทธทำอะไรมาจึงรวย คุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนชาวบาห์เรนเป็นมหาเศรษฐีระดับประเทศมีสมบัติมากมาย เพราะชาติในอดีตทั้งสองท่านทำทานมาเยอะ โดยเฉพาะบุญสงเคราะห์โลก แต่มีอยู่ชาติหนึ่งนานมาแล้ว ท่านทั้งสองเกิดในตระกูลยากจนและได้เป็นสามีภรรยากัน วันหนึ่งได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเดินบิณฑบาตผ่านมาก็เกิดศรัทธา นำอาหารไปใส่บาตรท่านทั้งที่ตอนนั้นยากจน แล้วอธิษฐานจิตว่าขึ้นชื่อว่าความยากจนอย่าได้บังเกิดมีกับเรา เพราะเห็นความยากจนในชาตินั้นชัดเจนและรู้ว่าความจนลำเข็ญเหลือเกิน จึงอธิษฐานได้เพียงแค่นั้น

เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเพื่อนได้เป็นมหาเศรษฐีเพราะทำทานตลอดชีวิต ในอดีตชาติทำบุญแบบสงเคราะห์โลกมามาก จึงรวยมาหลายชาติแต่ไม่มากชาติเท่าคุณพ่อฝ่ายสามี และชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่บุญสงเคราะห์โลกดังกล่าวมาส่งผล เมื่อท่านสิ้นชีวิตแล้วฐานะทางบ้านจึงลดลง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าจะเห็นได้ว่าบุญสงเคราะห์โลกกับบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญอันไหนสำคัญกว่ากัน แต่ต้องทำทั้งสองอย่างจึงจะถูกหลักวิชา กำลังบุญของทางบ้านหย่อนเพราะมีธรรมบารมีไม่เท่าท่าน ฐานะจึงลดลงและไม่อาจรองรับสมบัติได้ สมบัติที่เห็นชัด ๆ ว่าน่าจะเป็นมรดกของเรา ถ้าไม่มีบุญรองรับก็มีเหตุให้อันตรธาน

ชวนคิดว่าชฎิลเศรษฐีเก่งด้านธุรกิจหรือทำเหมืองเก่งหรือเปล่า คำตอบคือเปล่า แสดงว่าเอาความเก่งมาใช้ตรงนี้ไม่ได้ กลับกลายเป็นเอาความดีที่สั่งสมในภพก่อนมาใช้ แล้วผลบุญก็บันดาลให้เกิดขึ้น อย่างมหาทุคตะที่เคยกินอาหารเดนของพระภิกษุในเชตวัน อยู่ ๆ ก็ได้เป็นเศรษฐี ไม่ได้เก่งกาจอะไรหรือไปจดสิทธิบัตรอะไรไว้ เพราะท่านใช้ความดีอย่างเดียว เมื่อให้จึงได้ ให้ในบุคคลที่ควรให้ นอกจากสงเคราะห์โลกซึ่งใคร ๆ ก็ทำได้ ยังทำถูกเนื้อนาบุญด้วย จึงย้ำว่ามนุษย์ไม่ได้เก่งหรอก ใครที่กระหยิ่มยิ้มย่องว่าตัวเก่งให้คิดลึกลงไปว่าเบื้องหลังความเก่งคืออะไร เพราะคนเก่งมีเยอะในโลกแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ขยันเกือบตายก็แค่เหนื่อย แปลว่าต้องสั่งสมบุญ

คุณแม่ลำบากแต่เกิดเพราะชาติก่อนทำทานสงเคราะห์โลก แจกเสื้อผ้าอาหารช่วยคนประสบภัย แต่ไม่เชื่อเรื่องบุญ เชื่อว่าสำเร็จด้วยสองมือ ทำทานไม่สม่ำเสมอ ที่มีคนช่วยให้รอดวิกฤตทุกครั้งเพราะบุญสงเคราะห์โลกและสงเคราะห์ญาติ ที่เดี๋ยวรวยเดี๋ยวจนเพราะทำเต็มที่แต่เวลาใจตกก็เสียดายว่าไม่น่าให้ ทำให้กรรมตระหนี่ได้ช่อง ที่หุ้นล้มแล้วถูกขโมยขึ้นบ้านไล่เลี่ยกันเพราะชาติก่อนแอบขุดสมบัติที่ญาติฝังตุ่มไว้สองแห่ง ที่แข็งแรงเพราะขยันและชอบแจกข้าวสารอาหารแห้งให้กำลังคน ที่เป็นเบาหวานเพราะฆ่าสัตว์ทำอาหาร และหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเพราะใช้แรงงานสัตว์แก่อย่างวัวควายแบกของหนักเกินไป

สามีเกิดในตระกูลร่ำรวยเพราะในอดีตเกิดในตระกูลที่ทำทานแบบสงเคราะห์โลก ช่วยคนยากจน น้ำท่วมไฟไหม้ สร้างโรงเรียนโรงพยาบาล บางครั้งเขาก็อนุโมทนาหรือยินดีกับบุญที่ครอบครัวทำ แต่บางครั้งก็เผลอเสียดายแทนว่าไม่น่าทำ เดี๋ยวเงินหมด วิบากนี้ทำให้เกิดในครอบครัวร่ำรวยแต่เงินแค่พอใช้ และที่ต้องเป็นอันดับสองของครอบครัว ทำงานเป็นรอง ทำอะไรไม่ได้ดังใจ เพราะเวลาสร้างบุญสงเคราะห์โลกมักแค่อนุโมทนาบุญเขา ไม่ค่อยได้ทำเอง ครูไม่ใหญ่เสริมว่าบุญไม่เต็มที่ จะขยันหรือเก่งแค่ไหนก็ต้องเป็นรอง ให้แก้ด้วยการทำทานด้วยตนเองอย่างเต็มที่ ทำแล้วอย่าเสียดาย ยินดีเบิกบานใจ ทำบ่อย ๆ จะค่อย ๆ ดีขึ้นเพราะไปเชื่อมสายสมบัติมา

ผู้เขียนใช้คำถามไม้ตายว่ามาแต่งงานกับฉันไหม เขาไม่ได้ตอบตกลงทันที ดูใจกันสี่ปีจึงแต่งงาน สามีเป็นชาวอเมริกันจากรัฐเวอร์จิเนีย ไม่เคยมีภรรยามาก่อน นับถือศาสนาคริสต์ ชอบทำบุญสงเคราะห์โลกด้วยการบริจาคสิ่งของ และของที่ให้ต้องซื้อใหม่จากห้างทุกครั้ง ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา เวลาผู้เขียนทำบุญก็ใส่ชื่อสามีด้วย เขาดีใจและให้เงินมาทำบุญเพิ่ม ล่าสุดทำบุญกับครูไม่ใหญ่แล้วนำอนุโมทนาบัตรที่มีชื่อสามีไปให้ดู สามีดีใจมาก เก็บอนุโมทนาบัตรไว้ในกระเป๋าสตางค์ติดตัวตลอด

ครูไม่ใหญ่บอกให้ติดตามพระมหาชนกอีก 24 ชั่วโมง แล้วทวนว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม ให้ฟังคำตอบเหมือนนิยายปรัมปรา คุณพ่อได้ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองสนับสนุนเพราะช่วงต้นชีวิตเคยสร้างบุญสงเคราะห์โลก ทั้งโรงเรียน โรงพยาบาล ช่วยคนยากจน สร้างถนน สร้างสะพาน ต่อมาถูกเพื่อนโกงจนหมดตัวเพราะทำบุญแล้วมาเสียดายภายหลังว่ารู้งี้ไม่น่าทำ จึงเปิดช่องให้กรรมที่เคยโกงหุ้นส่วนในอีกชาติหนึ่งตามมาทัน เรื่องนี้สอนว่าทำบุญแล้วเสียดายเท่ากับเปิดช่องให้วิบากกรรมส่งผล ถ้าไม่เสียดายบุญจะแน่นหนาจนวิบากไม่ได้ช่อง ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตัวเองสร้างพระทุกวันมาหลายปีไม่ยอมให้ขาดแม้วันเดียว