ท่านต้าเอิน

วัดต้าฉือปัจจุบันมีท่านต้าเอินฝ่าซือเป็นเจ้าอาวาส ประวัติย่อคือบวชเป็นพระภิกษุเมื่อ พ.ศ. 2524 จบการศึกษารุ่นแรกของวิทยาลัยสงฆ์ในปักกิ่ง ใน พ.ศ. 2529 เดินทางมาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมคณะชาวจีนเจ็ดสิบห้าคน เริ่มปฏิบัติธรรมวางใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ท่านคิดเผยแผ่ธรรมะสู่คนรุ่นใหม่โดยเพิ่มภาคปฏิบัติจากเดิมที่มีแต่ภาคปริยัติ ส่งลูกศิษย์มาบวช นั่งสมาธิ และร่วมงานบุญที่วัดพระธรรมกายเสมอ เหมือนวัดเสี่ยววัดพี่วัดน้อง ครูไม่ใหญ่เรียนท่านว่าให้ถือว่าวัดพระธรรมกายเป็นวัดของท่าน ท่านอยากให้ชาวจีนได้ฝึกสมาธิ จึงนิมนต์ให้วัดพระธรรมกายไปจัดปฏิบัติธรรมที่วัดต้าฉือและเตรียมห้องปฏิบัติธรรมไว้ให้ ไม่นานนี้พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวไปเยี่ยมวัดต้าฉือ แล้วชวนชมเทปพิเศษ ช่วงกลางถอดเสียงปนภาษาอังกฤษมั่ว

เทปสารคดีผู้บรรยายหญิง วัดต้าฉือมีประวัติยาวนานกว่าพันหกร้อยปี เป็นที่พระถังซัมจั๋งอุปสมบท ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเฉิงตู สมัยรุ่งเรืองมีเนื้อที่ราวครึ่งเมืองและรองรับพระภิกษุได้สามหมื่นรูป เมื่อจีนเปลี่ยนการปกครองและมีการปฏิวัติวัฒนธรรม วัดกลายเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บโบราณวัตถุ จน พ.ศ. 2546 ทางการคืนพื้นที่ให้สมาคมพระพุทธศาสนาแห่งเมืองเฉิงตู เปิดวัดอย่างเป็นทางการเดือนเมษายน 2547 วันที่ 25 มิถุนายน 2548 สมาคมมีมติอาราธนาท่านต้าเอินเป็นเจ้าอาวาส ท่านวางแผนบูรณะวัด ตลอดสิบกว่าปีที่เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสอีกวัดหนึ่ง (ถอดได้ราววัดมันชูศรี) ได้พาศิษย์มาร่วมงานวันมาฆบูชาและบวชเรียนที่วัดพระธรรมกายจนหลายท่านมีประสบการณ์ภายในดี และเล่าว่า พ.ศ. 2538 วัดพระธรรมกายเคยส่งพระประธานสูง 2.4 เมตร หน้าตัก 1.2 เมตร หนึ่งองค์ไปถวาย ปิดท้ายด้วยคำขวัญพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว

ขึ้นช่วงเมืองจีนด้วยเพลงรักคังติ้ง เมื่อเพลงดังขึ้นแปลว่าเราจะไปเมืองจีน แผ่นดินใหญ่ คนเยอะ ประวัติศาสตร์ยาว แล้วครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายที่เพิ่งส่งมาจากเมืองจีน เล่าว่าพระในวัดสิบสองรูปกับญาติโยมอีกสี่คนดู DMC พร้อมกัน ขอบคุณความรู้เรื่องประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาโดยเฉพาะพระถังซัมจั๋งที่ชาวจีนเคารพ บอกว่าการเขียนวรรณกรรมกับประวัติศาสตร์ควรแยกกันให้ชัด และถามว่าพระถังซัมจั๋งมาจากที่ใด ทำไมตั้งใจบวชตั้งแต่เด็ก และปัจจุบันอยู่ที่ไหน ครูไม่ใหญ่ถ่อมตัวว่าไม่เก่งเรื่องนี้ ความรู้แค่นักธรรมตรี ที่นี่เป็นโรงเรียนอนุบาลเรียนรู้ไปด้วยกัน ใครอยากรู้ลึกให้ไปศึกษากับผู้รู้ แล้วรับว่าจะเล่าให้ฟังแบบเรื่องฝัน ๆ ผู้เขียนจดหมายคือหลวงพ่อที่ครูไม่ใหญ่เรียกว่าต้าเอินฝ่าซือ (ท้ายเรื่องครูไม่ใหญ่บอกว่าเล่าเพื่อตอบท่านโดยเฉพาะ)

ราวห้าร้อยปีก่อนมีการนำเรื่องไซอิ๋วไปผสมกับประวัติ โดยเจตนาดีของอู๋เฉิงเอินที่อยากให้คนสนใจศึกษา เพราะสิ่งที่พระถังซัมจั๋งถ่ายทอดเป็นวิชาการคนไม่ค่อยอ่าน พอผสมไซอิ๋วเข้าไปคนอ่านกันใหญ่จนถือเป็นจริงว่ามีลิง หมู และซัวเจ๋งร่วมเดินทาง คนรู้จักสามตัวนั้นมากกว่าตัวท่าน จนมีศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย ครูไม่ใหญ่ว่าเอาของไม่ควรคือวรรณกรรมไปผสมกับของควรจึงไม่ควร ที่จริงควรยกท่านไว้บนหิ้งบูชาที่สูงส่งเพราะมีคุณูปการต่อจีนและชาวพุทธมาก เมื่อหกสิบปีก่อนจีนมีวัดเป็นแสนวัด ท่านบวชตั้งแต่เยาว์วัย ศึกษาธรรมะอยู่ห้าปีที่วัดต้าฉือ แล้วลักลอบเดินทางไปอินเดียตามลำพังเสี่ยงถูกประหารชีวิต ปัจจุบันท่านอยู่ดุสิตบุรี ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นเรื่องฝันและเล่าเพื่อตอบหลวงพ่อต้าเอินฝ่าซือโดยเฉพาะ

เทปสารคดีเล่าว่าวัดต้าฉือกลางเมืองเฉิงตูเป็นวัดที่พระถังซัมจั๋งเคยศึกษา เคยรุ่งเรืองมีเนื้อที่ถึงครึ่งเมืองรองรับพระได้สามหมื่นรูป หลังปฏิวัติวัฒนธรรมกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ ปี 2546 ทางการคืนพื้นที่ให้สมาคมพุทธศาสนาเมืองเฉิงตู เปิดวัดอย่างเป็นทางการเมษายน 2547 และวันที่ 25 มิถุนายน 2548 สมาคมมีมติอาราธนาท่านต้าเอินเป็นเจ้าอาวาส ท่านเคยเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมันซูซื่อ สัมพันธ์ดีกับวัดพระธรรมกาย ส่งพระและศิษย์มาร่วมงานมาฆบูชาและบวชเรียนปฏิบัติธรรม ปี 2538 วัดพระธรรมกายเคยมอบพระประธานสูง 2.4 เมตรและองค์พระอีกสององค์ให้วัดนั้น ในพิธีสถาปนาครั้งนี้พระราชภาวนาวิสุทธิ์มอบหมายให้พระภาวนาวิริยคุณนำคณะไปร่วม จบด้วยคำขวัญพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว (เทปชุดเดียวกับที่ออกอากาศในตอนวันก่อน)

เทปผลการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาวจีน ชื่อถอดเสียงได้ซ้ำ ๆ คล้าย หลันเยี่ยน (ยังไม่ยืนยันการสะกด) บวชมาสามสิบพรรษา ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดต้าฉือ มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมท่านต้าเอิน หลังจากนั้นมาทุกครั้ง ประทับใจว่าแม้วัดกว้างใหญ่แต่เป็นระบบระเบียบมาก ญาติโยมเคารพพระ ใส่ชุดขาวสะอาดตา ไม่แปลกใจว่าทำไมมีสาธุชนมาเยอะแต่กลับสงบ เพราะมีหลักปฏิบัติอย่างเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าทุกคนที่มาวัดมีความสำคัญที่ทำให้เกิดภาพที่ดี ผู้เห็นเริ่มใสแล้วนำไปสู่การปฏิบัติ แต่ละคนมีส่วนแห่งบุญด้วย พรุ่งนี้วันอาทิตย์จึงให้มากัน

คุณเติ้งไม่ได้นับถือศาสนาใดจนปี 2538 ท่านต้าเอินเปิดสอนธรรมะให้เยาวชนรุ่นใหม่ ครูไม่ใหญ่อนุโมทนาที่ท่านเห็นความสำคัญเรื่องนี้ ทำให้เขาเข้าใจพระพุทธศาสนามากขึ้น ปี 2539 ท่านต้าเอินพาพระภิกษุและฆราวาสชาวจีนมางานมาฆบูชาที่วัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก ต่อเนื่องมาสิบปีแล้ว ครั้งนั้นเขามาด้วยและได้บวชเป็นพระครั้งแรกในชีวิต ได้เรียนรู้ว่าการเกิดเป็นมนุษย์ยาก เวลาชีวิตสั้น ไม่รู้กฎแห่งกรรมก็ทำบาปมาก รู้แล้วไม่ปฏิบัติก็ยิ่งเสียโอกาส กลับเมืองจีนเขานิมนต์พระและชวนชาวจีนมานั่งสมาธิ ชวนมางานมาฆบูชา คนที่มาประทับใจจะมาอีกทุกปี และตั้งใจว่าเคลียร์เรื่องครอบครัวได้แล้วจะมาบวชตลอดชีวิต ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง