เราหยุดแล้ว ท่านยังไม่หยุด

รุกขเทวดาแปลงเป็นฤๅษีเดินใกล้ ๆ โปริสาทคิดว่านักบวชส่วนใหญ่เคยเป็นพระราชา เดินมาให้จับเองเป็นกำไร จึงคว้าดาบวิ่งตาม แต่ตามไปราวสามโยชน์ก็ไม่ทันทั้งที่ฤๅษีเดินปกติ ทั้งที่แต่ก่อนวิ่งไล่ช้าง ม้า รถ ได้ จึงตะโกนให้สมณะหยุด ฤๅษีตอบว่าเราหยุดแล้ว ท่านนั่นแหละจงหยุด โปริสาทต่อว่าว่านักบวชไม่พูดโกหกแต่เดินอยู่กลับว่าหยุดแล้ว ฤๅษีย้ำคำเดิม จบตอนด้วยคำถามว่าโปริสาทจะเข้าใจความหมายหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป

สารคดีโปริสาทคนกินคนตอนต่อ ทบทวนว่าโปริสาทได้มนต์วิ่งเร็ว จับพระราชามาเจาะพระหัตถ์ร้อยแขวนไว้กับต้นไทร เจ็ดวันครบร้อยเอ็ดพระองค์ แล้วเตรียมพิธีบูชายัญ รุกขเทวดาไปขอท้าวมหาราชทั้งสี่และท้าวสักกะให้ช่วยห้าม แต่ห้ามไม่ได้ ท้าวสักกะแนะให้ไปหาพระเจ้าสุตโสมแห่งอินทปัตถนคร รุกขเทวดาจึงแปลงเป็นฤๅษีเดินใกล้ต้นไทร โปริสาทคว้าดาบวิ่งไล่สามโยชน์ก็ตามไม่ทัน ตะโกนให้หยุด ฤๅษีตอบว่าเราหยุดแล้ว ท่านนั่นแหละจงหยุดเถิด

สารคดีคนกินคนต่อจากตอนที่แล้ว โจรโปริสาทวิ่งไล่รุกขเทวดาที่แปลงเป็นฤๅษีสามโยชน์ก็ไม่ทัน จึงตะโกนให้หยุด ฤๅษีว่าเราหยุดแล้ว ท่านจงหยุดเถิด โปริสาทหาว่านักบวชโกหก ฤๅษีอธิบายว่าหยุดแล้วจากอกุศลกรรมบถ แต่ท่านยังเสวยเนื้อมนุษย์จึงยังไม่หยุด ต้องไปเกิดในอบายต่อไป ถ้ายังจะบูชายัญ แม้จับพระราชาครบร้อยเอ็ดนครก็เป็นเจ้านครธรรมดา ต้องจับพระเจ้าสุตโสมแห่งอินทปัตถ์นครซึ่งเหนือกว่าพระราชาทั้งหลายมาจึงจะพอใจ