ปิยวาจา

ตอบว่าลูกสาวคนที่สามผิวแพ้ง่ายและผิวสากหยาบกร้าน เพราะวจีกรรมที่ด่าว่าผู้มีศีล มักโกรธ พูดคำหยาบคำต่อคำในชาติหนึ่งที่เป็นผู้หญิง ร่วมกับกรรมที่ครั้งหนึ่งมีคนมาชวนถวายผ้าแล้วตัวเองรำคาญ จึงเลือกผ้าที่หยาบที่สุดไปถวาย จึงให้แก้ตัวใหม่ด้วยการไปทำความสะอาดลานธรรม ลานเจดีย์ ลานวัด หอฉันบ่อย ๆ แล้วพูดปิยวาจา พูดเพราะ และทำหน้าที่ผู้นำบุญที่ต้องพูดถ้อยคำที่ประกอบด้วยปัญญา

ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง แล้วย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จากนี้ไปต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปลูกไว้บนใบหน้า

ตอบว่าลูกชายเป็นต่อมทอนซิลอักเสบเพราะกรรมที่ในอดีตเถียงพ่อเถียงแม่บ่อย ๆ วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนที่ต้องผ่าตัดหูดทุกปีนั้น ในอดีตชาติเดียวกันนั้นตอนเป็นวัยรุ่น นอกจากจะเถียงผู้หลักผู้ใหญ่และพ่อแม่แล้ว ยังชอบใช้นิ้วชี้หน้าผู้ใหญ่ที่ท่านตักเตือนด้วย จึงมาส่งผลที่นิ้ว และบางทีในชาตินั้นก็แอบไปดื่มเหล้าเมามาย วิบากกรรมสุราจึงมาส่งผลทำให้เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่งด้วย จะแก้ไขต้องให้เขาบวชไปเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่เกิดกุศลศรัทธา และให้เคารพอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่พร้อมมีปิยวาจา วิบากกรรมจึงจะหนักเป็นเบา เบาก็จะหาย

เหล่าทหารของเสนาบดีเข้ามากั้นไม่ให้นางเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา แต่นางเป็นผู้มีบุญและมีปัญญา ใช้ถ้อยคำปิยวาจาพูดกับทหารด้วยถ้อยคำไพเราะและให้เหตุผลว่าจะบูชาพระบรมศาสดาด้วยถาดดอกมะลินี้จะไม่ได้หรือ ท่านเห็นอาหารของดิฉันที่ตรงไหน ทหารเห็นว่าเป็นเพียงถาดดอกมะลิจึงอนุญาต โดยไม่รู้ว่าในถาดนั้นมีข้าวมธุปายาสซ่อนอยู่เต็ม เมื่อถวายไทยธรรมแล้ว ธิดาเศรษฐีตั้งความปรารถนาว่าด้วยอานุภาพแห่งการถวายทานครั้งนี้ เมื่อเกิดในภพน้อยภพใหญ่ ขออย่าให้มีชีวิตอยู่ด้วยความสะดุ้งหวาดกลัว ในภพที่เกิดแล้วขอให้เป็นที่รักดุจพวงดอกมะลินี้ และขอให้มีนามว่าสุมนาด้วยเถิด พระบรมศาสดาตรัสว่าเจ้าจงมีความสุขเถิด

หลวงพ่อชวนยิ้มกันไปทั่วโลก เปรียบคนที่ยังไม่ยิ้มเหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแต่สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน ให้รอยยิ้มกลับมาปรากฏบนใบหน้า