ปกป้องพระพุทธศาสนา

บอกว่าเลื่อนเรื่องราวของหนูน้อยมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคมยังอ่านไม่จบ จนเด็ก ๆ ไม่ค่อยกล้าส่งมาเพราะบอกว่าครูไม่ใหญ่ไม่อ่านของหนู จึงจะทยอยอ่านสักสิบนาที เป็นจดหมายของยุวกัลยาณมิตรที่ทนไม่ได้เมื่อได้ยินข่าวคนร้ายทำร้ายและฆ่าพระในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ทั้งที่พระไม่มีอาวุธและไม่ได้สู้รบปรบมือกับใคร จึงขอร่วมปกป้องภัยพระพุทธศาสนากับหลวงปู่ หลวงตา หลวงพี่ที่เอาชีวิตรักษาพระศาสนาไว้

อธิบายว่าเพราะเหตุนั้นเด็กตัวเล็ก ๆ จึงตื่นตัวขึ้นมาช่วยพิทักษ์พระพุทธศาสนา ขอมีส่วนร่วมวัดละบาทสองบาทตามกำลัง เพราะอยากมีส่วนร่วมในการรักษาพระพุทธศาสนาเหมือนหลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ หลวงลุง หลวงน้า หลวงอา หลวงพี่ ที่อุทิศตนปกป้องพระศาสนา ยอมเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ไม่สู้ ไม่หนี ทำความดีเรื่อยไป อยู่ที่ตรงนั้น

เล่าว่าเป็นเรื่องของหนูน้อยผู้มีหัวใจกว้างขวางและรักพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะเห็นคุณค่าของความรู้สากลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบและถ่ายทอดมาถึงพวกเรา แล้วเล่าว่าผู้ก่อความไม่สงบทำร้ายพระจนบาดเจ็บและมรณภาพหลายรูป วัดวาอารามถูกเผา แต่ท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยหนี ยอมสละชีวิตปกป้องพระพุทธศาสนา เมื่อเห็นอย่างนี้หนูน้อยทั้งหลายจึงตื่นตัวขึ้นมาก่อนผู้ใหญ่ ยกแขนยกกล้ามประกาศว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

ข้อหกเว้นจากการประจานความเสียหายของพุทธบริษัท ไฟในอย่านำออก ข้อเจ็ดเว้นการเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ข้อแปดเว้นความตระหนี่และไม่ทำให้ผู้อื่นสูญเสีย ข้อเก้าเว้นความโกรธและต้องยกโทษให้ผู้สำนึกผิดอย่างแท้จริง ครูไม่ใหญ่สาธิตนับหนึ่งถึงสิบยกโทษย้อนไปถึงชาติก่อน ข้อสิบเว้นการตำหนิพระรัตนตรัย ยกธงไตรรงค์ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ แล้วเพิ่มข้อสิบเอ็ดว่าต้องช่วยปกป้องภัยต่อพระรัตนตรัยด้วยทรัพย์ อวัยวะ และชีวิต เรื่องส่วนตัววางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาวางอุเบกขาไม่ได้ รักสงบต้องช่วยทำให้สงบ ไม่ใช่ดูดาย

ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าทำอย่างเกาหลีจิตใจคนจะสูงขึ้นจนไม่ต้องมาเชิญสวดพุทธคุณอย่างวันพรุ่งนี้ พระจันทิมาเล่าว่าประหลาดใจ ทั้งที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธและชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์เป็นหัวใจของประเทศ แต่หนังสือพิมพ์ลงแต่เรื่องไม่ดีของพระและขยายความโจมตีจนคนเสื่อมศรัทธา ทำไมต้องทำลายหัวใจของตัวเอง ท่านจึงเห็นว่าที่หลวงพ่อชวนปกป้องพระรัตนตรัยดีมาก เล่าขำ ๆ ว่าตกใจตัวเลขอายุหลวงพ่อ 26 หรือ 62 กันแน่ และยินดีช่วยเหลือ ครูไม่ใหญ่ปลื้มว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียว ท่านอายุ 36 ปี 15 พรรษาแต่มีวิสัยทัศน์ พรุ่งนี้อาจนำมาอ่านอีก

ภาพพระจันทิมากำลังสนทนาธรรมและร่วมดูจานดาวธรรม ครูไม่ใหญ่แซวเรื่องที่ท่านสงสัยอายุ 62 หรือ 26 แล้วสรุปว่าประเทศที่เจริญทั้งเทคโนโลยีและจิตใจอย่างเกาหลีเทิดทูนพระพุทธศาสนาและมีกฎหมายปกป้องภัย ชวนคิดว่าเมืองไทยซึ่งคนส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะทำแบบเกาหลี และลุยทำสิ่งดี ๆ ร่วมกัน

ทบทวนจากวันที่ 3 กุมภาพันธ์ จดหมายพระจันทิมา พระชาวพม่านิกายเถรวาท อายุ 36 ปี บวชที่พม่าตั้งแต่เด็ก เคยอยู่วัดในไทยสี่ปีจึงใช้ภาษาไทยได้ เดินทางไปประเทศพุทธสิบประเทศเพื่อเรียนรู้ความต่างของเถรวาทกับมหายาน ดูแลวัดพม่าในเกาหลีมาเจ็ดปี ช่วงตรุษจีนหมู่คณะวัดพระธรรมกายมาติดตั้งจานดาวธรรมให้ ประทับใจที่ธรรมะเผยแผ่กว้างไกล งงว่าไม่มีโฆษณาแล้วใครสนับสนุน อยู่เกาหลีจึงรู้ว่าคนเกาหลีหันไปนับถือศาสนาอื่นเพราะขาดการสอน โบสถ์อยู่ในเมืองแต่วัดอยู่ป่าเขาด้วยปัญหาการเมืองในอดีต และเห็นด้วยกับข้อสิบเอ็ดที่ให้ช่วยกันปกป้องพระพุทธศาสนา เรื่องพระศาสนาอย่าวางอุเบกขา กลางช่วงมีบรรทัดเพี้ยน

แม้ต่างศาสนามาเผยแผ่ในเกาหลีก็ห้ามออกสื่อว่าร้ายพระพุทธศาสนา ครูไม่ใหญ่เล่าว่าผู้เผยแผ่ศาสนาเทวนิยมบางคนไม่ทำตามศาสดาของตนที่สอนให้รักเพื่อนมนุษย์ ไม่เคยสอนให้เป็นศัตรูกัน (ช่วงเล่าตัวอย่างมีบรรทัดเพี้ยนหลายบรรทัด) พระจันทิมาเล่าต่อว่าเกาหลีมีหนังสือพิมพ์พุทธศาสนาไม่ต่ำกว่าสิบฉบับลงแต่ข่าวดีเรื่องงานบุญและการปฏิบัติธรรม แต่ประหลาดใจที่เมืองไทยซึ่งถือชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์เป็นหัวใจ กลับลงแต่เรื่องไม่ดีของพระและขยายจนคนเสื่อมศรัทธา เหมือนทำลายหัวใจของตัวเอง จึงเห็นด้วยที่ให้ช่วยกันปกป้องพระพุทธศาสนา

พระจันทิมามองจากต่างประเทศว่าเมืองไทยดูแลเรื่องศาสนาเบาเกินไป ศาสนาคือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ที่ขับไล่ความทุกข์ของประชาชน ไม่ใช่ของเล่นจะเขียนขายข่าวอะไรก็ได้ ต้องกล้าและเด็ดขาด มีกฎหมายคล้ายเกาหลี ชาวพุทธต้องรู้ว่าพระรัตนตรัยคืออะไรสำคัญอย่างไร ใครกล้าโจมตีว่าร้ายศาสนาแสดงว่ามีนรกอยู่เต็มหัวใจ จิตใจอ่อนแอ และโจมตีเพราะความอิจฉา ครูไม่ใหญ่ขยายว่าเวลาเราพูดเรื่องไม่ดีของคนอื่น แปลว่าเรื่องนั้นเข้ามาอยู่ในใจเราแล้ว ใจรับได้ทีละอย่างจึงนึกเรื่องดีของเขาไม่ออก เท่ากับมีขยะอยู่ในใจ

ต่อจากบรรทัด jingle ช่วงพัก ขอให้ผู้ที่อยู่ในถิ่นนั้นอยู่รักษาถิ่นต่อไป ผู้ที่ไม่ได้อยู่ควรไปเพิ่ม ต้องรักษาพระพุทธศาสนาเพราะการบังเกิดของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อประโยชน์สุขของมนุษย์และเทวดา คำสอนเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ ไม่ขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิม ทุกศาสนาและเผ่าพันธุ์ศึกษาได้ ข้อใดมีอยู่แล้วเช่นห้ามฆ่าสัตว์ ห้ามลักทรัพย์ ห้ามดื่มสุรา ก็ไม่ต้องเพิ่ม ข้อใดยังไม่มีก็เติมเข้าไป พระพุทธศาสนาจึงควรเป็นของทุกคนในโลกที่ช่วยกันปกป้องรักษา ไม่ใช่ของชาวพุทธเท่านั้น