น้องแป้ง

ช่วงสอนเด็กโดยถามตอบกับน้องแป้งว่าคนที่ทำความชั่วใจใสหรือใจหมอง แล้วอธิบายว่าการทำความชั่วทำได้สามทาง คือทางกาย ทางวาจา และทางใจ ทางกายมีการฆ่าสัตว์และการเป็นผู้ผิดในกาม ทางวาจารวมถึงการพูดคำหยาบซึ่งเป็นบาปด้วย ทางใจมีสามอย่างคือความโลภอยากได้ของผู้อื่น การคิดพยาบาทปองร้ายผู้อื่น และการมีความเห็นผิด สิบข้อนี้เรียกว่าอกุศลกรรมบถ 10 ทำแล้วใจหมองจึงไปทุคติ ตามภาษาบาลีว่าเมื่อจิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป จากนั้นไล่ฝ่ายกุศลกรรมบถคือไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่พูดส่อเสียดผู้อื่น แล้วย้ำว่าบทนี้สำคัญ ถ้าจำอะไรไม่ได้จำแค่นี้ในชีวิตนี้ก็คุ้มแล้ว เพราะปิดอบายไปสวรรค์ได้

การ์ตูนวิสัชนาธรรมสอนน้องแป้งว่าคนที่ทำความชั่วใจจะหมอง การทำความชั่วทำได้สามทางคือทางกาย ทางวาจา และทางใจ ทางกายมีสามอย่าง ทางวาจามีสี่อย่าง และทางใจมีสามอย่าง คือคิดโลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาทปองร้ายผู้อื่น และมีความเห็นผิด รวมสิบข้อเรียกว่าอกุศลกรรมบถสิบ ทำแล้วใจหมองต้องไปอบาย พร้อมท่องบาลีว่าจิตเต สังกิลิฏเฐ ทุคติ ปาฏิกังขา เมื่อจิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป

การ์ตูนตอนต่อบอกว่าไม่ต้องกลัว มีวิธีทำให้ใจใสไม่ต้องไปอบาย ง่ายนิดเดียวคือทำตามหลักกุศลกรรมบถสิบ ซึ่งก็คือการทำความดี มีสิบอย่างเหมือนกัน แบ่งเป็นทางกาย ทางวาจา และทางใจ แล้วไล่ทีละข้อให้น้องแป้งจำ จบตอนที่สองของการ์ตูน

เทปสนทนาสอนเด็ก พี่ถามน้องแป้งว่ารู้ไหมว่าการทำความชั่วทำได้สามทาง คือกาย วาจา ใจ ความชั่วทางกายสามอย่าง ทางวาจาสี่อย่าง ทางใจสามอย่าง คือโลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาท และเห็นผิด รวมสิบข้อเรียกว่าอกุศลกรรมบถ 10 ทำแล้วใจหมองไปอบาย ยกบาลีจิตเต สังกิลิฏเฐ ทุคติ ปาฏิกังขา แล้วสอนกุศลกรรมบถ 10 ที่ตรงกันข้าม ทางกายคือไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ทางวาจาคือพูดคำจริงและพูดเรื่องที่ควรพูด ทางใจคือไม่โลภ ไม่พยาบาท และเห็นชอบ น้องแป้งอยากไปสวรรค์ชั้นดุสิตจึงรับว่าจะทำตาม (ช่วงกลางเสียงถอดหลุดเป็นภาษาอังกฤษสั้น ๆ)

ครูไม่ใหญ่ว่าวันนี้วันพระ มาศึกษาภาษาบาลีง่าย ๆ สั้น ๆ สำหรับนักเรียนใหม่ เรื่องกุศลกับอกุศลกรรมบถ แล้วเป็นการ์ตูนสอนน้องแป้ง ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนและขาดหายราวครึ่งนาที พี่อธิบายว่ากรรมทางวาจามีสี่อย่าง พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ทางใจมีสามอย่าง โลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาทผู้อื่น และมีความเห็นผิด รวมสิบข้อเรียกว่าอกุศลกรรมบถสิบ ทำแล้วใจหมอง ใจหมองต้องไปอบาย แล้วท่องบาลีบทจิตเต สังกิลิฏเฐ (ถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้)

น้องแป้งกลัวไปอบาย พี่บอกว่ามีวิธีทำให้ใจใสไม่ต้องไปอบาย คือทำตามกุศลกรรมบถสิบ ซึ่งเป็นการทำความดีสิบอย่างตรงข้ามกับอกุศลกรรมบถ ทางกายไม่ฆ่าสัตว์และมีเมตตา ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ทางวาจาไม่พูดเท็จ ไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดคำหยาบ ไม่พูดเพ้อเจ้อ ทางใจไม่โลภ ไม่พยาบาท และมีความเห็นชอบ น้องแป้งว่าทำได้และอยากไปสวรรค์ดุสิตบุรี จากนั้นเป็นช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ซ้ำราวสามนาที

เทปละครสั้นเรื่องบุญกิริยาวัตถุสิบ พี่สาวปลุกน้องแป้งไปตักบาตรแล้วชมว่าหนูรักการทำบุญ อธิบายว่าทำกันอยู่ทุกวันแล้ว ข้อหนึ่งทานมัย บุญจากการให้ทาน เช่นตักบาตรตอนเช้า ถวายภัตตาหารที่วัด เก็บค่าขนมหยอดกระปุกมณีทวีบุญ (ช่วงข้อสองศีลมัย Whisper ถอดซ้ำวนจนอ่านไม่ได้) ข้อสามภาวนามัย เช่นนั่งสมาธิก่อนนอน ไปวัดนั่งสมาธิวันอาทิตย์ นึกถึงองค์พระกลางท้องทั้งวัน ข้อสี่อปจายนมัย บุญจากการประพฤติอ่อนน้อม เช่นสวัสดีพ่อแม่ก่อนออกจากบ้าน กราบเท้าพ่อแม่ก่อนนอน นั่งพนมมือรอพระเดินผ่าน พูดจาไพเราะมีหางเสียง

ละครสั้นต่อ ข้อห้าไวยาวัจจมัย บุญจากการช่วยเหลือกิจที่ชอบ เช่นตื่นช่วยพ่อแม่เตรียมอาหารตักบาตร ทำความสะอาดบ้าน เก็บขยะที่วัด ข้อหกปัตติทานมัย บุญจากการให้ส่วนบุญ เช่นกรวดน้ำหลังตักบาตร แผ่เมตตาก่อนนอน ข้อเจ็ดปัตตานุโมทนามัย บุญจากการอนุโมทนา ช่วงข้อแปดถึงข้อเก้า Whisper ถอดมั่วปนภาษาต่างประเทศจนอ่านไม่ได้ ข้อสิบฟังธรรม เช่นเปิดดีเอ็มซีดูฝันในฝันทุกวัน จากนั้นมีบรรทัด jingle ซ้ำราวหนึ่งนาทีก่อนตัวละครชวนกันไปรับบุญทำความสะอาด

พี่สาวสอนน้องแป้งว่าคนทำความชั่วใจหมอง ความชั่วทำได้สามทาง ทางกายมีสามคือฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม ทางวาจามีสี่คือพูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ทางใจมีสามคือโลภอยากได้ของผู้อื่น คิดพยาบาท และมีความเห็นผิด สิบข้อนี้เรียกว่าอกุศลกรรมบถสิบ แล้วยกบาลีว่าเมื่อจิตเศร้าหมองทุคติเป็นที่ไป (ช่วงกลางเสียงถอดหลุดไปราวครึ่งนาที)

น้องแป้งไม่อยากไปอบาย พี่สาวบอกวิธีทำให้ใจใสคือทำตามกุศลกรรมบถสิบ ซึ่งตรงข้ามกับอกุศลกรรมบถ ทางกายไม่ฆ่าสัตว์ให้มีเมตตา ไม่ลักทรัพย์ให้รู้จักให้ทาน ไม่ประพฤติผิดในกาม ทางวาจาไม่พูดเท็จ ไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดคำหยาบ ไม่พูดเพ้อเจ้อ ทางใจไม่โลภ ไม่พยาบาท และมีความเห็นชอบ น้องแป้งอยากไปสวรรค์ดุสิตบุรี จบด้วยบาลีว่าเมื่อจิตไม่เศร้าหมองสุคติเป็นที่หวังได้