เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์

บอกว่าอีกไม่กี่วันเราจะได้รับบุญใหญ่ซึ่งทำให้ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาและได้สร้างบารมีเต็มที่ ฝ่ายชายจะได้เป็นเอหิภิกขุ ส่วนฝ่ายหญิงจะได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์อย่างนางวิสาขา แล้วให้ดูเครื่องประดับจำลองที่เตรียมไว้สำหรับผู้มีบุญ พร้อมชวนหาคนที่จะสวมใส่ซึ่งต้องเป็นผู้มาร่วมทำบุญกฐิน

แจ้งว่าเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ขอเลื่อนไปเลือกในปีหน้า เพราะหมวกที่รองรับนกยูงทำไม่ทัน จึงให้ดูภาพและจินตนาการไปก่อน และบอกว่าการเลื่อนไปอีกหนึ่งปีจะทำให้จินตนาการเป็นอิสระไม่ถูกจำกัด แล้วจึงจะได้เจอเครื่องประดับที่ได้จากอานิสงส์กฐินของฝ่ายหญิง

หารือกับลูกนักเรียนอนุบาลว่าควรนำเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ออกมาแสดงไหม เพราะทำไม่ทันจึงยังไม่สมบูรณ์ ของดั้งเดิมมีหมวกครอบศีรษะเป็นโครงยึดขนนกยูงและเพชรพลอยหลากสี แต่ทำไม่ทันจึงเปลี่ยนมาใช้กะบังหน้าทองฝังเพชรแทน ทั้งชุดมีสิบสองอย่าง ตั้งแต่มงกุฎนกยูงฝังเพชร สร้อยคอ ต่างหูลายขนนกยูง ปลอกรัดแขน เข็มขัดเพชร แหวนนกยูง ชุดไหมยกดิ้นทอง เสื้อคลุมสีทองประดับเพชรสีรุ้ง ผ้าคลุมไหล่ลายขนนกยูง จนถึงรองเท้าผ้าไหมทอง จึงเรียกว่าฉบับปรับพงศาวดารเพื่อให้ทันการใช้งาน

เชิญลูกน็อตผู้มีตำแหน่ง Miss Thailand Universe มาเป็นพรีเซนเตอร์สวมชุดมหาลดาปสาธน์ฉบับปรับพงศาวดาร แทนมหาอุบาสิกาวิสาขา แล้วชมเครื่องประดับทีละชิ้นไปพร้อมกัน พร้อมขอบคุณผู้เป็นสปอนเซอร์ที่ช่วยกันทำทั้งวันทั้งคืน ทั้งร้านคู่ขวัญ ร้านคุณสิน และร้านอื่น ๆ ที่ให้กลิ้งกลางชื่อมาบอก

ชมชุดด้านหลังและรอยยิ้มของผู้สวมชุด แล้วอธิบายว่าวันงานจะได้เห็นการเดินอัญเชิญผ้าไตรกฐิน โดยขบวนข้างหน้าเป็นของพี่ใหญ่และคณะ ส่วนผู้สวมชุดมหาลดาปสาธน์จะเดินขบวนท้าย ๆ เพื่อให้ดูกันได้นาน ๆ จะได้จำติดหูติดตา

อนุโมทนาผู้มีส่วนร่วมจัดสร้างชุดปรับพงศาวดาร คือหัวหน้าทีมที่ออกเสียงว่าคุณพิเชษฐ พลานุกูล กับทีมงาน ที่ทำกันอย่างสนุกสนานบุญบันเทิง พร้อมย้ำว่าสิ่งนี้เพิ่งเกิดขึ้นในโลกในสองพันห้าร้อยกว่าปี แต่ทำแบบฉบับอรรถกถาจารย์เป็นหลัก และขอบคุณร้านคู่ขวัญ ร้านคุณสิน ด้วย

บอกว่าอานิสงส์กฐินบางส่วนคือฝ่ายชายจะได้บวชแบบเอหิภิกขุอุปสัมปทา ฝ่ายหญิงจะได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ แล้วชวนศึกษาผ่านสารคดี

สารคดีอธิบายว่าเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์เกิดขึ้นเฉพาะกับผู้มีบุญญาธิการที่เคยถวายผ้าไตรจีวรแด่หมู่สงฆ์ในอดีต ในยุคพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบันมีสตรีครอบครองเพียงสามท่าน หนึ่งในนั้นคือนางวิสาขามหาอุบาสิกา ยอดอุปัฏฐายิกา ท่านธนัญชัยเศรษฐีบิดาสั่งให้ช่างฝีมือดี 500 คนทำขึ้นเป็นของขวัญวันแต่งงาน ใช้เวลาสี่เดือน ส่วนประกอบทำด้วยทองคำ เงิน แก้วมุกดา แก้วมณี แก้วประพาฬ ใช้ทองคำบริสุทธิ์ตีเป็นเส้นด้ายร้อยเย็บ เมื่อสวมแล้วคลุมตั้งแต่ศีรษะจรดหลังเท้า ส่วนที่สวมศีรษะทำเป็นนกยูงรำแพนมีขนทองคำพันขน พร้อมแหวนรูปนกยูงและแหวนบริวารข้างละสี่วง ต่างหู สร้อยคอ ปลอกรัดต้นแขน เข็มขัด และรองเท้า

อธิบายว่าเครื่องประดับของจริงหนักมาก ช้างห้าเชือกช่วยกันชักก็เสมอกัน คนที่จะใส่ได้ต้องมีกำลังเท่าช้าง แต่ไม่ได้แปลว่าหุ่นเหมือนช้าง ของจริงทำไม่ได้จึงใช้ของแทน ซึ่งก็ยังหนักประมาณสิบกว่ากิโลกรัม ใส่แล้วเหมือนแบกถังน้ำ แต่กระจายน้ำหนักไปทั่วตัว และบอกว่านำเสนอไปก่อนตามสไตล์นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เพื่อให้พอนึกภาพออก

ชมเครื่องประดับฉบับปรับพงศาวดารทีละชิ้น ตั้งแต่มงกุฎนกยูงทองฝังเพชร กะบังหน้าทองฝังเพชรที่ใช้แทนหมวกเพราะทำไม่ทัน สร้อยคอ ต่างหูทองลายขนนกยูง เข็มขัดเพชร แหวนนกยูง ชุดไหมไทยยกดิ้นทองหน้านาง เสื้อคลุมสีทองประดับเพชรสีรุ้ง ผ้าคลุมไหล่ จนถึงรองเท้าผ้าไหมทอง พร้อมอธิบายว่าเพชรที่ใช้ไม่ใช่เพชรสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เป็นเพชรที่ใช้ดวงปัญญาของมนุษย์ผลิตขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องรอตกผลึกหลายล้านปี และปรับชุดข้างในให้ดูเป็นไทยขึ้น

บอกชื่อผู้ที่ทำให้เครื่องประดับชุดนี้เกิดขึ้น คือร้านสว่างจิวเวลรี่ ร้านคู่ขวัญ ร้านคุณสิน และคุณพิเชษฐ พลานุกูล แล้วขอห้ามผู้มาร่วมงานพรุ่งนี้มาทบทวนความทรงจำว่าจำผมได้ไหม เพราะถ้าเอาหน้าเก่ามาก็ยังจำได้ แต่เอาหน้าใหม่มาก็จำไม่ได้

เล่าว่าเห็นชุดมหาลดาปสาธน์เดินมาในขบวน ซึ่งชุดยังไม่สมบูรณ์เพราะรีบทำ ไม่มีหมวกจึงใช้กะบังหน้าแทน และวัสดุก็หาตามท้องตลาด ต่างจากของนางวิสาขามหาอุบาสิกาที่ใช้รัตนชาติทั้งทองทั้งเงิน เวลาเดินจะดังกรุ๊งกริ๊งและดูพริ้วด้วยฝีมือช่างและกำลังเท่าช้างสารห้าเชือก น้องน็อตเดินได้ดีทีเดียว รอยยิ้มของเธอแบกด้วยน้ำหนักสิบกว่ากิโล แต่ยิ้มได้ตลอด เมื่อเดินเข้ามาที่เวทีผู้มีบุญก็เกิดเสียงตบมือเกรียวกราว ดูสง่างามกว่าทุกเวที

สารคดีบรรยายว่าที่น่าตื่นตาตื่นใจคือได้เห็นเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์อันวิจิตรตระการตา สวมใส่โดยนางแบบกิตติมศักดิ์ที่เดินร่วมในริ้วขบวน เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราวตลอดเส้นทาง จากนั้นเป็นพิธีถวายผ้ากฐิน โดยผู้แทนประธานใหญ่คือกัลยาณมิตรบุญชัย เบญจรงคกุล น้อมนำผ้ากฐินถวายแด่คณะสงฆ์ และสงฆ์พิจารณาเห็นสมควรมอบผ้ากฐินทานพร้อมผ้าอานิสงส์บริวารแก่พระภิกษุที่ได้รับ

ทบทวนบุญกฐินโดยชมภาพชุดจำลองเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ในยุคไฮเทค ซึ่งเป็นฉบับปรับพงศาวดารตามอรรถกถาจารย์ ไม่ใช่ปลอมพงศาวดาร เพราะข้อมูลบางส่วนมาจากอรรถกถาจารย์แต่ไม่ชัดเจนจึงปรับเล็กน้อย เดิมเป็นหมวกแต่เอากะบังหน้ามาใส่แทนเพราะเวลาทำไม่ทัน ถ้าเป็นของจริงต้องทำด้วยรัตนชาติจึงจะพริ้วเหมือนเครื่องดนตรีที่ดังกิ๊งเวลาเดิน แต่คราวนี้เวลาจำกัดทำทั้งวันทั้งคืน คนที่มาช่วยทำล้วนมีแต่หัวใจแม้ฝีมือยังไม่จัด ผู้สวมคือผู้อัญเชิญไตรซึ่งเป็นมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ตอนเด็กเหมือนลูกเป็ดขี้เหร่ ครูไม่ใหญ่ชมว่าหน้าเธออิ่มขึ้นเยอะกว่าตอนได้ตำแหน่งใหม่ ๆ เพราะหัวใจขยายจึงขยายมาสู่ระบบประสาทกล้ามเนื้อบนใบหน้า แม้คุณแม่ของเธอก็หน้าอิ่มสุด ๆ เช่นกัน

บอกว่ากินเนสบุ๊กไม่มีโอกาสได้มาดูชุดนี้ เพราะมันเป็นไปตามกำลังบุญเหมือนกัน ถ้าเขามีบุญได้ดูก็มีบุญได้ลงบันทึก แต่เขาไม่ได้มีบุญมาดู ชุดนี้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้นที่ได้ดูกันไปทั่วโลก แล้วเล่าว่าพอถอดชุดเครื่องประดับออกเธอก็ไปบินเลย เพราะเธอเป็นนักบิน ไม่มีใครคิดว่าเธอจะเป็นนักบินได้ พร้อมชี้ให้ดูคุณพ่อของเธอที่เป็นทหารใหญ่ ยืนตากฝนส่งแรงใจให้ลูกสาวเสียงดังเลย

บอกว่าชุดนี้สองพันกว่าปีเพิ่งจะมีมา เทวดายังไม่มีโอกาสได้ใส่ ใคร ๆ ก็ยังไม่มี นี่เป็นชุดแรกของโลกในยุคนี้ ในปีพุทธศักราช 2548 งานกฐินบรมมหาจักรพรรดิ ซึ่งมีพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล เป็นประธานใหญ่ พร้อมน้อง ๆ ลูก ๆ และหมู่ญาติมากันหมด และยังมีผู้มีบุญอีกมากมายที่อัญเชิญไตร รวมเป็นประธานกฐินทั้งนั้น ปีต่อไปจะเอากะบังหน้าออกให้กลับเป็นหมวก แล้วชี้ให้ดูภาพเธอกับพระอรหันต์ในบ้าน ชมว่าสง่างามจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าลูกเป็ดขี้เหร่จะสง่างามในชุดนี้

ประกาศรายนามผู้สนับสนุนในการจัดทำชุดจำลองเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ฉบับปรับพงศาวดารทั้งแปดรายชื่อ ทั้งพระอาจารย์ ร้านค้า ห้องเสื้อ และครอบครัวผู้มีบุญหลายครอบครัว แล้วชมทีมงานลูกพระอีกจำนวนมากที่มาช่วยกันร้อยลูกปัดทั้งหลับทั้งตื่น ทำไปหลับตาไป น่าทึ่งน่าอัศจรรย์ใจ