อบายภูมิ

อธิบายว่าหลักวิชาในการเดินทางไปสู่ปรโลกขึ้นอยู่กับใจใสกับใจหมอง เพราะมีสุคติและอบายเป็นที่รองรับอยู่ เราจะเชื่อหรือไม่เชื่อสิ่งนั้นก็มีอยู่ จะสรุปเอาเองว่าเราไม่เห็นแล้วคิดว่าไม่มีไม่ควร เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปรู้ไปเห็นมาว่ามีภพภูมิรองรับ ใจจะใสได้ต้องสั่งสมบุญให้มาก ใจหมองเพราะสั่งสมบาปทุกวัน เวลาจะละโลกจะมีภาพมาปรากฏเป็นภาพยนตร์ชีวิตให้เห็นคนเดียว เรียกว่ากรรมนิมิต แล้วจะมีคตินิมิตตามใจใสหรือใจหมอง หลังจากนั้นก็มีภพภูมิมารองรับ

ย้ำว่าถ้าบุญไม่ได้ชิงช่วงส่งผลก่อน บาปอกุศลที่ท่านเคยทำผิดทำพลาดไว้ เช่นบาปจากการดื่มน้ำเมาในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็จะส่งผลให้ท่านต้องไปรับกรรมในอบายภูมิ จึงสรุปว่าการเตรียมตัวเตรียมใจให้ใส ๆ ก่อนละโลกสำคัญมาก