อบรมธรรมทายาท

ผู้เขียนเล่าว่าพี่ชายสมัยเป็นเด็กมักนอนแล้วเห็นองค์พระอยู่กลางท้องเป็นประจำสม่ำเสมอ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยรู้จักวัดพระธรรมกายหรือทำบุญอะไรมาก่อนเลย พอโตขึ้นก็ได้มีโอกาสเข้าวัดพระธรรมกายก่อนคนอื่น แล้วตัดสินใจอบรมธรรมทายาท มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีคือเห็นองค์พระ แต่ปัจจุบันเขาพบประสบการณ์แปลก ๆ คือเห็นดวงแก้วลอยเต็มไปหมด ซึ่งครอบครัวยังไม่ทราบว่าเกิดจากอะไร

สรุปงานของท่านว่าคุมงานก่อสร้างทุกอย่าง เป็นผู้อบรมธรรมทายาทตั้งแต่รุ่นแรกของโลกเรื่อยมา และเป็นผู้เขียนรวบรวมเรียบเรียงตำรับธรรมะของวัดพระธรรมกายขึ้นใหม่ให้ย่อยง่าย จนใช้ขยายธรรมะผ่านการตอบปัญหาธรรมทางก้าวหน้าทั้งครู นักเรียน และศูนย์ต่าง ๆ

ผู้เขียนเล่าว่าสมัยเรียนเป็นหัวหน้าห้อง ชวนเพื่อนจัดตักบาตร สวดมนต์ นั่งสมาธิหลังเลิกเรียนเป็นประจำ จนได้รางวัลนักเรียนดีเด่น เมื่อเป็นนักศึกษาแพทย์ปีหนึ่ง รุ่นพี่ชมรมพุทธชวนเข้าค่ายคุณธรรมวันแม่ นั่งสมาธิเจ็ดวัน และอบรมธรรมทายาทหญิง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคำชักชวนสำคัญมาก ถ้าเราไม่ดึงมา สิ่งอื่นก็ดึงไป ผู้เขียนเข้าใจเป้าหมายชีวิตจนตั้งปณิธานว่าเรียนจบจะรีบใช้ทุน แล้วมาเป็นหมอและอุบาสิการักษาศีลแปดช่วยงานวัดพระธรรมกายตลอดชีวิต ฝึกตนรักษาศีลแปด ทำงานชมรมพุทธที่หนักและเหนื่อยโดยเติมพลังใจด้วยการหยุดใจ

ผู้เขียนเล่าต่อว่าเมื่อเรียนมหาวิทยาลัยได้เข้าร่วมกิจกรรมชมรมพุทธและอบรมธรรมทายาทหญิง ครูไม่ใหญ่แซวว่าเอามาอีกแล้ว ทำให้ได้เรียนรู้หลักธรรมมากขึ้นและพยายามคิดดีกับเขา ท้ายช่วงบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ฟังไม่ได้ความ

ผู้เขียนมาวัดครั้งแรกตอนเรียนมัธยมปลายที่สวนกุหลาบ (ปีที่ถอดได้ไม่ชัด) ต่อมาสอบเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ช่วงปีแรก ๆ ทำตัวเหลวไหล กินเหล้าทุกวันเที่ยวเตร่อยู่สองปี จนปี 2530 เห็นป้ายเชิญชวนอบรมธรรมทายาทที่วัดพระธรรมกาย จึงเข้าอบรมรุ่นที่ 15 แม้บวชช่วงสั้นแต่ได้รู้จักเป้าหมายชีวิตและเส้นทางสร้างบารมี จบอบรมแล้วเปลี่ยนเป็นคนละคน เลิกดื่มเหล้าเด็ดขาด ตั้งสัจจะต่อหน้าหลวงพ่อว่าจะอยู่เป็นโสด แต่แล้วก็ลืมไป เรื่องเล่าขาดตอนเพราะตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำราวนาทีครึ่ง

กรณีศึกษาเรื่อง คิดสั้นทำไม ผู้เขียนเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามาตั้งแต่ปี 2537 ตอนอายุเพียงสิบขวบ ปัจจุบันเรียนอยู่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะบัญชีปีสาม ช่วงปิดภาคฤดูร้อนที่ผ่านมาได้อบรมธรรมทายาทรุ่นที่ 32 เก็บเกี่ยวประสบการณ์มีค่ามากมาย ฟังคำสอนของครูไม่ใหญ่มาตลอดจึงรู้ว่าอะไรดีไม่ดี ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มของมึนเมาทุกชนิด ตั้งใจรักษาศีลห้าตลอดมา กราบขอบคุณครูไม่ใหญ่ที่ชี้แนะการดำเนินชีวิต ครูไม่ใหญ่ภาคภูมิใจที่เป็นต้นแบบเยาวชนที่ดี