เลิกเหล้า

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเรื่องเหล้าบุหรี่ให้เททิ้งไปเลย ยกตัวอย่างผู้ที่เลิกขายเหล้าได้แล้ว และให้กำลังใจว่าให้นึกถึงบุญไว้ เดี๋ยวบุญจะบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกท่วมเต็ม ได้อยู่ท่ามกลางรัตนชาติที่สวยสดงดงาม

ปลายปี 2546 ผู้เขียนรู้จักผู้ชายคนหนึ่งที่มีน้ำใจแต่ดื่มสุราทุกวัน เขาชอบและตามตื๊อ ผู้เขียนจึงบอกว่าถ้าเลิกเหล้าได้อาจจะพิจารณา ให้เลือกเอาว่าจะเลือกเหล้าหรือเลือกเธอ ครูไม่ใหญ่แทรกด้วยเพลงสั้น ๆ ที่ร้องว่าถ้าชอบเมาก็แยกกันตรงนี้ ต่อมาเขาหักดิบเลิกดื่มสุราได้แล้วมาทวงสัญญา ผู้เขียนพยายามบ่ายเบี่ยงจนเขาตามมาถึงบ้าน สุดท้ายยอมคบแต่เพียงสามสี่ครั้งก็เลิก เพราะเวลาถูกเนื้อต้องตัวกันจะรู้สึกร้อนและอาเจียนออกมาทุกครั้ง ตัวเลขปีฟังไม่ชัด

ผู้เขียนมาวัดครั้งแรกตอนเรียนมัธยมปลายที่สวนกุหลาบ (ปีที่ถอดได้ไม่ชัด) ต่อมาสอบเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ช่วงปีแรก ๆ ทำตัวเหลวไหล กินเหล้าทุกวันเที่ยวเตร่อยู่สองปี จนปี 2530 เห็นป้ายเชิญชวนอบรมธรรมทายาทที่วัดพระธรรมกาย จึงเข้าอบรมรุ่นที่ 15 แม้บวชช่วงสั้นแต่ได้รู้จักเป้าหมายชีวิตและเส้นทางสร้างบารมี จบอบรมแล้วเปลี่ยนเป็นคนละคน เลิกดื่มเหล้าเด็ดขาด ตั้งสัจจะต่อหน้าหลวงพ่อว่าจะอยู่เป็นโสด แต่แล้วก็ลืมไป เรื่องเล่าขาดตอนเพราะตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำราวนาทีครึ่ง

ปี 2527 ผู้เขียนมีงานทำและแต่งงานแล้ว จึงพาแม่ไปรักษาเลิกเหล้าที่โรงพยาบาลประจำจังหวัด แม่เลิกได้จนถึงทุกวันนี้ แม่เคยหูหนวกไม่ได้ยินมานานสิบปี รักษาไม่หาย (ช่วงนี้ถอดขาดเป็นท่อน) วันหนึ่งแม่คันหูเอาอะไรแคะตรงที่คัน มีก้อนแข็ง ๆ สิ่งหนึ่งหล่นออกมาจากหู จากนั้นก็ได้ยินเสียงเป็นปกติ

ผู้บวชเล่าว่าเดิมทำงานเป็นช่างประกอบในโรงงานเหล็กแห่งหนึ่ง แม้เคยบวชศึกษาธรรมมาบ้าง แต่ก็ยังชอบนัดสังสรรค์ดื่มเหล้ากับเพื่อนแทบทุกวัน ผู้ดำเนินรายการติงว่าก่อนบวชเป็นอย่างหนึ่ง บวชแล้วต้องเป็นอีกอย่างและต้องมีจิตใจสูงส่ง เพราะน้ำเมาทำให้คนใจโหดร้าย และยินดีในทรัพย์ที่ได้จากความหายนะของเพื่อนมนุษย์ ปิดท้ายช่วงว่าไม่มีแอลกอฮอล์ชีวิตจะดีกว่า ไฟล์บันทึกจบลงกลางช่วงนี้