ร่างกายหายไป

หลวงพ่อผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดต้าฉือเล่าว่าเริ่มจากผ่อนคลายร่างกายให้สบาย ใบหน้าต้องยิ้มก่อน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าการผ่อนคลายของหน้าคือมีรอยแย้ม เปลือกตาขนตาพอดีกัน ไม่เกร็งไม่เพ่ง แล้วนั่งขัดสมาธิขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย ปรับกายก่อนแล้วจึงปรับใจ โดยไม่คิดอะไรเลย วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดตรงจุดตัดกากบาท นึกถึงดวงแก้วกลม ๆ นั่งมองไปสักพักมีแสงสีเหลืองนวลออกมาจากดวง มองไปเรื่อย ๆ แสงกลายเป็นใสไม่มีสี รู้สึกร่างกายพองเบาเย็น ๆ จนเหมือนไม่มีร่างกายและไม่มีความคิดเหลือ เหลือแต่ใจนิ่ง ๆ กับความรู้สึกเป็นสุข ครูไม่ใหญ่ออกตัวว่าชื่อหลวงพ่อเรียกยาก เดี๋ยวต้องถวายชื่อใหม่

คุณไฮดีเล่าต่อว่าสักพักรู้สึกตัวเบามากขึ้น ครูไม่ใหญ่ว่าเธอตัวใหญ่แต่ถึงตรงนี้น้ำหนักไม่เกี่ยงแล้ว เธออธิบายว่าเหมือนน้ำหนักตัวหายไป ถ้าขึ้นเครื่องชั่งเครื่องชั่งก็ปกติ แต่รู้สึกเหมือนน้ำหนักหายไปและไม่รู้สึกว่ามีร่างกายอีกต่อไป ครูไม่ใหญ่ขยายว่าร่างกายหายไปพร้อมความคิด ไปอยู่ในแหล่งปลอดความคิดที่คนไม่มีประสบการณ์ไม่เข้าใจ ยังเห็นแสงและมีความสุขจนจบการนั่งสมาธิ จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาทีตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle

คุณเติ้งเล่าผลการปฏิบัติธรรม วางใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ค่อย ๆ หลับตาภาวนาสัมมาอะระหัง เวลานั่งไม่เคยมืดเลย มีภาพมาให้ดูตลอด เห็นทิวทัศน์สองข้างทาง เขา ห้วย ลำธาร ตามอาชีพของเขา (ถอดเสียงไม่ชัดว่าอาชีพอะไร เกี่ยวกับป่าบนภูเขา) เหมือนพาใจไปทัวร์ แล้วนึกถึงคำแนะนำของหลวงพ่อว่าเห็นภาพอะไรให้ทำเฉย ๆ ใจจึงนิ่งขึ้น แล้วตกจากที่สูงเหมือนเครื่องบินตกหลุมอากาศ ตอนแรกกลัวแต่เกิดหลายครั้งก็ชิน ถ้าทำตัวเป็นนักวิจัยสงสัยว่าจะเกิดอะไรต่อ ทุกอย่างจะหายไป แต่ถ้าทำเฉย ๆ จะผ่านจุดนั้นไปเห็นแสงสว่างที่มาพร้อมความสุข ครูไม่ใหญ่ขยายว่าแสงอาทิตย์ แสงจันทร์ แสงไฟ ไม่เคยนำความสุขมา แล้วเขาไม่มีลมหายใจ ไม่มีตัวตน ร่างกายหายไป ครูไม่ใหญ่เทียบว่าเมื่อวานได้ยินว่าน้ำหนักหายไป แต่นี่ร่างกายหายไป

คุณเฉินเผยคุณเริ่มนั่งสมาธิโดยไม่คิดอะไรและไม่ภาวนาอะไรเลย ให้มีอารมณ์สบายอย่างเดียว ครูไม่ใหญ่ขยายว่าให้สบายตั้งแต่ขนตา เปลือกตา ใบหน้า ยิ้มก่อนเพื่อรับความสำเร็จ แล้วเอาใจไปโฟกัสที่กึ่งกลางกายเท่านั้น ทำบ่อยเข้าก็ชำนาญ ตอนหลังแค่ห้านาทีใจก็อยู่ที่กลางกายอย่างง่าย ๆ ที่เขาเรียกว่า very easy จากนั้นมือที่วางซ้อนกัน แขน ขา ลำตัว หน้าอก ช่องท้อง ค่อย ๆ หายไปทีละส่วนจนทั้งเนื้อทั้งตัวหายหมด หลอมละลายไปกับบรรยากาศ ยังรู้สึกหัวใจเต้นอยู่นิด ๆ จนจังหวะเต้นแทบเป็นศูนย์ แต่รู้ว่ายังมีชีวิต ไม่มีความรู้สึกทางกายเลย และรู้ว่าตัวเองอยู่ภายในตัว