ภรรยาคนไทยในอิตาลี

ครูไม่ใหญ่ว่าเดี๋ยวไปอิตาลีกันดีกว่า แล้วเกริ่นถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่น่าศึกษา เป็นนางฟ้าตกสวรรค์ลงมาเกิดในเมืองมนุษย์ด้วยความสมัครใจ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรให้รอก่อน แล้วเปิดรายการไปอิตาลี (ในช่วงที่ถอดได้ไม่มีเรื่องนางฟ้าแยกออกมา น่าจะหมายถึงหญิงไทยในอิตาลีที่เล่าต่อ) จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง

เข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรมของหญิงไทยจากเมืองในประเทศอิตาลี (ถอดเสียงได้ว่าฟราสินนโอนิ น่าจะเป็นฟรอซิโนเน ยังไม่ยืนยัน) อยู่ที่นั่นสิบกว่าปี สามีชาวอิตาลีพาไปโบสถ์เป็นประจำ ปลายปี 2548 เธอกำลังตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ดีไหม เพราะเห็นคนไทยหลายคนที่นั่นก็เปลี่ยน และมีความสับสนในชีวิตหลายอย่าง แต่คิดว่าก่อนเปลี่ยนขอนั่งสมาธิเป็นครั้งสุดท้ายก่อน เพราะยังอาลัยพุทธศาสนาที่สอนการนั่งสมาธิ วันนั้นออกจากสมาธิแล้วเปิดทีวีหมุนหาช่องตามปกติ ไปเจอช่องหนึ่งมีพระรูปงามกำลังพูดภาษาไทยจึงนั่งดูไปเรื่อย ๆ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเมื่อจะถึงคราวบุญมา จะมีเหตุการณ์ที่พลิกผันชีวิต

ผลการปฏิบัติธรรมของหญิงไทยในอิตาลี เวลานั่งสมาธิเธอเริ่มจากไม่นึกอะไรเลย ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา วางใจเฉย ๆ ว่าง ๆ โล่ง ๆ ภาวนาสัมมาอะระหังอย่างเดียว นั่งแป๊บเดียวรู้สึกวูบลงไปเหมือนรถวิ่งเร็วแล้วตกสะพาน หรือเครื่องบินตกหลุมอากาศ แล้วเหมือนอยู่ในความมืด เธอพยายามทำใจนิ่ง ๆ ปล่อยใจเฉย ๆ ดูไปเรื่อย ๆ อยู่ ๆ ก็เห็นแสงสว่างเหมือนสปอตไลท์ส่องมาตรงหน้า สว่างกว่าพระอาทิตย์ ตกใจลืมตาขึ้นทันทีเพราะไม่รู้ว่าคืออะไร ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นทุกรายและอนุญาตให้ตกใจได้ครั้งสองครั้ง แม้ลืมตาแล้วความสว่างก็ยังติดค้างอยู่

ต่อมาเธอนั่งแล้วเห็นดวงกลมใสเล็ก ๆ มีจุดสว่าง แสงเย็น ๆ เป็นประกายโดยรอบ มาพร้อมความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ว่าเคยได้ยินแบบนี้จากจีนเล็ก จีนใหญ่ จีนสิงคโปร์ จีนไต้หวัน แปลว่าเป็นความสุขสากลที่ทุกคนเข้าถึงได้ ตอนเขียนเรื่องส่งมาเธอลืมตาก็ยังเห็นดวงสว่างอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าตัวเองบ้าไปหรือเปล่า เพราะเห็นทุกที่ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ออกนอกบ้านก็เห็น ไม่ใช่เช้าเห็นสายหาย แต่เห็นทุกที่ทุกเวลาทั้งหลับตาลืมตา ครูไม่ใหญ่แซวว่าคนที่ไม่เห็นต่างหากที่ควรถาม และที่สำคัญคือมีความสุขตลอด การเห็นภาพภายในนำความสุขมาตลอด ถ้ามีอย่างนี้ทุกคนหรืออย่างน้อยครอบครัวละคนก็จะดี (ช่วงหนึ่งมีบรรทัด jingle แทรก) แล้วว่าก่อนไปต่อมาฟังเพลงซานตาลูเซียกัน

หญิงไทยในอิตาลีเล่าว่าเห็นดวงสว่างเล็ก ๆ อยู่กลางท้องเหนือสะดือขึ้นมาหน่อยหนึ่ง ครูไม่ใหญ่ว่าเธอไม่รู้ว่ากี่นิ้ว นี่คือคำพูดจากประสบการณ์ภายในจริง ตั้งแต่เห็นดวงสว่างเธอรู้สึกว่าตัวยืดขึ้น สูงขึ้น ครูไม่ใหญ่โยงกับเรื่องเมื่อวานที่คนนั่งหลังงอแล้วตัวยืดตามองค์พระ เพราะถูกส่วนภายในกายก็ยืดตรง กระดูกสันหลังจัดเรียงกันเอง ครั้งต่อมาเธอวางใจเฉย ๆ ไม่คิดอะไร แล้วเห็นพระพุทธรูปมีพระเกศแหลม ๆ ขึ้นมา รู้สึกกายเบาสบาย มีความสุขมาก ตั้งแต่เห็นพระในท้องก็ยิ้มได้ทั้งวัน ครูไม่ใหญ่ว่าใครอยากยิ้มได้ทั้งวันจงหาพระในตัวให้เจอ ตั้งใจปุ๊บก็ต้องทำปั๊บ ตามสำนวนอิตาลีที่ถอดเสียงได้ใกล้เคียง detto fatto จากนั้นถอดเสียงหลุดเป็นเสียงลากและคำซ้ำยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง

หญิงไทยในอิตาลีเล่าว่าวาจาดีขึ้น ใจเย็นลง สามีชาวอิตาลีถามว่าดาร์ลิง อะไรทำให้เธอใจเย็นขึ้น ไม่โวยวายเหมือนแต่ก่อน แต่ก่อนเบื่อเวลาทำงานบ้าน ตอนนี้รู้สึกว่าทุกเวลาของชีวิตมีคุณค่า เพราะหยิบจับอะไรก็เห็นดวงสว่างกลางท้องตลอด แต่ก่อนมีปัญหาอะไรก็ไปปรึกษาเพื่อนจนเพื่อนมองว่าเป็นปัญหาชน มาทีไรมีแต่ปัญหา ตั้งแต่นั่งสมาธิรู้สึกว่ามีปัญญาเพิ่มขึ้น เป็นปัญญาชน กลายเป็นที่ปรึกษาของเพื่อน ครูไม่ใหญ่ว่าโลกกลับตาลปัตร เธออยากเปิดบ้านเป็นที่กัลยาณมิตร จะทุบผนังห้องรับแขกให้เป็นห้องโถงแล้วชวนเพื่อนทั้งชาวไทยและชาวอิตาลีมานั่งสมาธิร่วมกัน ครูไม่ใหญ่เตือนให้หารือพ่อบ้านให้ดีก่อนทุบ ท้ายจดหมายเธอขอบพระคุณหลวงพ่อที่มาโปรดถึงบ้าน และขอติดตามสร้างบารมีไปทุกชาติ

ครูไม่ใหญ่เปิดภาพผู้ส่งผลการปฏิบัติธรรมจากอิตาลี (ชื่อถอดเสียงได้ว่าจันทิป มาโชเช่ ยังไม่ยืนยันการสะกด) กำลังเล่าเรื่องให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาฟัง ชี้ว่าเธอมีปีติสุขจากการปฏิบัติธรรม และตอนนี้กำลังสร้างทานบารมี ให้การต้อนรับอุปัฏฐากพระภิกษุที่ไปเยือนอิตาลี จากนั้นมีคำกล่าวสวัสดีสั้น ๆ แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีก่อนเข้าละครพระเตมีย์

สามีชาวอิตาลีเปิดเผยว่าภรรยาเปลี่ยนไปมากตั้งแต่ดู DMC แต่ก่อนอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แปรปรวนเหมือนโน้ตดนตรีจนบ้านไม่สงบ พอฟังหลวงพ่อก็มีปัญหาน้อยลง ใจเย็นขึ้น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าทุกอย่างที่แม่บ้านเปลี่ยนอยู่ในสายตาพ่อบ้านตลอด เขาถามว่าอะไรทำให้เปลี่ยน เธอตอบว่าหลวงพ่อ เขาจึงมีความสุขมากและขอบคุณหลวงพ่อ เช้าวันหนึ่งเธอมากราบเขาขอบคุณที่ให้โอกาสทำสมาธิและดู DMC เขาจึงคิดว่าไม่ต้องการให้ภรรยาเปลี่ยนศาสนา เพราะเธอเป็นชาวพุทธที่ดีและศาสนาพุทธสอนให้เป็นคนดี ครูไม่ใหญ่สอนว่าความดีเรามีอยู่แล้ว เพียงดึงออกมาใช้ให้มาก อย่าประหยัดกับคู่ชีวิตที่จะอยู่กับเราตลอดชีวิต คำชื่นชมที่ผ่านจานดาวธรรมนี้แสดงว่าเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของภรรยาจริง ครูไม่ใหญ่และนักเรียนทั่วโลกพลอยดีใจด้วย

เข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรมของหญิงไทยอีกคนที่มีสามีชาวอิตาลี (ถอดเสียงได้ว่านามสกุลคาทารี ปิตติท อายุสี่สิบสี่ปี ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัดคำว่าสวัสดีซ้ำที่ Whisper หลุดราวครึ่งนาที) เธอเล่าว่าเหงาจึงหาทางแก้ด้วยการฟังเพลง เที่ยว เข้าผับ เต้นรำ แล้วหันไปหางานทำ ยิ่งทำยิ่งสนุก ทุ่มชีวิตให้การทำงาน มีเวลาหาเงินแต่กลับไม่มีเวลาใช้เงิน ครูไม่ใหญ่แซวว่าเงินในบัญชีเพิ่มเยอะ ถ้าไม่มีเวลาใช้ก็มาจอยกัน เอามาสร้างมหารัตนวิหารคดซึ่งยังต้องใช้เงินอีกมาก เธอว่ารู้สึกเหมือนตัวเองรวยแต่เหนื่อยฟรี ครูไม่ใหญ่ว่าต่อไปจะเหนื่อยไม่ฟรีแล้ว ให้เอาสองหาร ครึ่งหนึ่งมาสร้างมหารัตนวิหารคดเป็นบุญติดตัว ที่เหลือก็เลี้ยงสังขารไป เพราะเราคือผู้ออกแบบชีวิต

ปลายปี 2547 ขณะเธอออกไปข้างนอก สามีโทรเข้ามือถือด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะเห็นภรรยาเหงามากและรู้ว่าขาดอะไรบางอย่าง คาดว่าคงต้องการสิ่งดี ๆ จากเมืองไทย จึงบอกว่าดาร์ลิง ฉันเจอทีวีจากเมืองไทย มีพระด้วยนะ เธอสวนกลับทันทีว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้ามีคงเป็นพระทิเบตหรือหลวงจีน ให้ไปฟังภาษาให้ดีก่อน แต่สามีไม่ยอม บอกว่าอยู่ด้วยกันมาสิบเจ็ดปีแล้ว ฉันรู้ว่าภาษาไทยกับภาษาจีนต่างกันอย่างไร เธอก็ยังไม่เชื่อ จึงต้องกลับไปดูด้วยตาตัวเอง ถึงบ้านสามีนั่งจ้องทีวีเรียกให้มาดูพระรูปนี้ ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนทายคำพูดของสามีทีละประโยคอย่างสนุกสนาน สามีว่าชอบกิริยาท่าทางของท่าน ท่านต้องเก่งมาก และแปลกใจที่ท่านพูดอยู่รูปเดียวแต่มีคนฟังเยอะแยะ ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดคนเดียวแปลว่ายังปกติอยู่

เธอได้ยินเสียงภาษาไทยชัด ๆ จึงรู้ว่าเป็นพระจากเมืองไทย รู้สึกดี แต่ยังแปลกใจว่าพระรูปนี้เป็นใคร มาจากไหน ทำไมเข้ามาอยู่ในบ้านทางทีวี ไม่รู้จะถามใครแต่ก็เปิดดูเรื่อยมา วันหนึ่งได้ฟังช่วงสวดสรรเสริญหลวงปู่วัดปากน้ำก็จำได้ทันที เพราะตอนอยู่เมืองไทยเคยไปทำบุญที่วัดปากน้ำ และมีพระของขวัญของวัดปากน้ำติดตัวอยู่ น้ำตาไหลด้วยความปลื้ม แม้ยังไม่รู้ว่าหลวงพ่อในทีวีคือใคร ตั้งแต่นั้นก็ดูต่อ ดีใจที่พระท่านเมตตามาถึงบ้าน พอทราบก็รีบทำบุญสร้างองค์พระและร่วมบุญต่าง ๆ ชีวิตที่เคยโหวงเหวงว้าเหว่ว่างเปล่าตอนนี้มีที่พึ่ง ขาด DMC ไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ชมว่านักเรียนทายเก่ง โดยเฉพาะเรื่องกฎแห่งกรรมที่เธอตื่นเต้นอยากรู้ว่าคนนี้ทำอะไรมาจึงเป็นอย่างนี้ เวลานั่งสมาธิเธอวางใจไว้กลางท้อง นึกถึงองค์พระใส ๆ ภาวนาสัมมาอะระหัง สักครู่ตัวเบา สบาย ปลอดกังวล ตัวขยาย มีความสุขมากเหมือนได้สัมผัสบุญ และตัวหายไปเลย

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่สองรายสองครอบครัวแล้ว เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเราเป็นองค์พระ ตัวจะยืดตรงขึ้น หลังตรง ไม่ได้นัดแนะกันเลยกับรายเมื่อวาน และผิวหนังเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ผ่านทั่วตัว ครูไม่ใหญ่ว่าคือปีติซาบซ่านแต่เธอพูดไม่ถูก ความสุขจากสมาธิทำให้ไม่อยากเลิกนั่ง แต่ก่อนเธอโกรธง่ายมาก ใครทำอะไรไม่ถูกใจก็โกรธ ครูไม่ใหญ่แซวว่าใบไม้ร่วงก็โกรธ สามีปิดประตูเสียงดังก็หน้าหงิก ความรู้สึกไม่พอใจมาเร็วมาก พอดู DMC ความรู้สึกด้านดีกลับมาเร็ว ตอนนี้ใจเย็นลงไม่โกรธแล้ว คนรอบข้างเห็นว่าเปลี่ยนไป แต่ก่อนดื่มเบียร์แก้เหงาตลอด หลวงพ่อชี้ว่านี่ไม่ใช่ทางแก้เหงา เป็นทางอบาย เธอจึงหักดิบเลิก

ครูไม่ใหญ่ทักทายอิตาลี แล้วบอกว่าเรื่องนี้ไม่ได้อ่านมาก่อน ได้ยินพร้อมนักเรียนเลย เพราะเขาชอบส่งมาสด ๆ เป็นเรื่องเรือติดดาวลำแรก เรือแห่งความฝันที่เจ้าของใฝ่ฝันว่าจะเดินเรือทางทะเลมาเมืองไทย ผ่านมหาสมุทรต่าง ๆ แวะเมืองท่าต่าง ๆ เพียรฝันมาหลายปีและจะสมหวังในปีนี้ และไม่ได้ไปเปล่าแต่ติดจานดาวธรรมไปด้วย ไม่ทราบว่าเป็นเรือติดดาวธรรมลำแรกของโลกหรือเปล่า

ข้อมูลที่ส่งมาใหม่ว่าปัจจุบันเธออยู่เมืองซานเรโม ประเทศอิตาลี เป็นคนขอนแก่น สามีเรียกให้มาดูช่องใหม่ที่มีพระพูดอยู่รูปเดียว เธอรีบมาด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเขา เห็นแล้วชอบท่านมาก ชอบใบหน้าท่าน ท่านหัวเราะตลอดทำให้หัวใจสดชื่น ที่สำคัญคือสอนดี พูดเข้าใจ ไม่รู้สึกเบื่อ (ช่วงนี้มีบรรทัดครางยาวและคำภาษาอังกฤษปนที่ Whisper หลุด) สามีเห็นเธอดูอย่างมีความสุข พอไปบ้านเพื่อนคนไหนก็จูนช่องให้เอง อยากให้คนอื่นดูช่องนี้ด้วย บอกพวกเขาว่ามีช่องไทยนะ