ฝนรัตนชาติ

สารคดีเล่าว่าพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นพระบรมโพธิสัตว์ปรารถนาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมเลิศกว่าจักรพรรดิอื่น คืออายุยืนยาวกว่า ผิวพรรณงดงามกว่า มีความสุขและความเป็นใหญ่มากกว่า ดังเรื่องพระเจ้ามันธาตุราชที่เป็นพระราชกุมารอยู่แปดหมื่นสี่พันปี เป็นอุปราชแปดหมื่นสี่พันปี และครองราชเป็นพระเจ้าจักรพรรดิอีกแปดหมื่นสี่พันปี เพียงปรบพระหัสถ์ฝนรัตนชาติก็ตกรอบพระราชวังท่วมถึงหัวเข่า แต่เมื่อครองราชนานเข้าก็เบื่อระอา อำมาตย์ทูลว่าเทวโลกน่ารื่นรมย์ จึงพุ่งจักรแก้วไปสู่เทวโลกชั้นจาตุมหาราชิกา ท้าวมหาราชทั้งสี่ต้อนรับและถวายราชสมบัติในเทวโลกทั้งหมดให้ครอบครอง

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเรื่องเหล้าบุหรี่ให้เททิ้งไปเลย ยกตัวอย่างผู้ที่เลิกขายเหล้าได้แล้ว และให้กำลังใจว่าให้นึกถึงบุญไว้ เดี๋ยวบุญจะบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกท่วมเต็ม ได้อยู่ท่ามกลางรัตนชาติที่สวยสดงดงาม

แจ้งว่าวันนี้จะเล่าเรื่องมหาทุคตะ ฝนรัตนชาติตกทั่วบ้าน ตอนที่ 5 แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน

สารคดีเรื่องมหาทุคตะ ผู้มีฝนรัตนชาติตกท่วมบ้าน ตอนที่ 6 มหาทุคตะเดินไปพระวิหารด้วยความหวังสุดท้ายว่าจะกราบอาราธนาพระศาสดาให้มารับภัตตาหารของตน แต่ไปถึงก็พบพระราชาและเสนาบดีรออยู่ก่อน พระราชาตรัสถามว่ามาทำไมเพราะยังไม่ถึงเวลาอาหาร เพราะเคยเห็นเขามารอรับอาหารที่เหลือจากพระภิกษุ เขาตอบว่ามากราบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้มารอรับอาหาร แล้วซบเศียรลงทูลอาราธนา

พระบรมศาสดาเสด็จออกมาประทานบาตรให้ เขาดีใจสุดประมาณ ประคองอุ้มบาตรนำเสด็จไปเสวยที่เรือนของตน โดยไม่สนใจทรัพย์มากมายที่พระราชาและมหาเศรษฐีมาขอซื้อบาตรในราคาแพงลิบ เขาถวายภัตตาหารด้วยจิตเลื่อมใส พระบรมศาสดาตรัสอนุโมทนาแล้วเสด็จลุกจากอาสนะ ท้าวสักกะแนะให้เขารับบาตรตามส่งเสด็จไปพระวิหาร ส่วนท้าวสักกะยืนที่ประตูเรือน แลดูท้องฟ้าและอธิษฐานจิต อาศัยบุญของมหาทุคตะและเทวานุภาพบันดาลให้ฝนรัตนชาติเจ็ดประการตกลงมาในเรือน

มหาทุคตะกลับมาเห็นภรรยาและลูก ๆ ออกมานั่งอยู่ข้างถนน ภรรยาบอกว่าเรือนเต็มไปด้วยแก้วเจ็ดประการทั่วทั้งหลังจนทะลักออกมานอกเรือน ไม่มีที่จะอยู่แล้ว เขาคิดว่าทานของเราให้ผลทันตาเห็นภายในวันเดียว แต่จะซ่อนทรัพย์มากมายไว้ใช้ตามลำพังไม่ได้ จึงไปเข้าเฝ้ากราบทูลพระราชาให้ขนทรัพย์เหล่านั้นไป พระราชาดำริว่าน่าอัศจรรย์ที่ทานถวายแด่พระพุทธเจ้าให้ผลในวันนี้เลย แล้วตรัสถามว่ามากขนาดไหน เขาทูลขอพระราชทานเกวียนสักพันเล่มจึงจะพอขน

ชีวิตของมหาทุคตะจากยากจนที่สุดในเมืองกลับกลายเป็นเศรษฐีรวยที่สุดในเมือง ด้วยทานบารมีที่ทำถูกเนื้อนาบุญในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเขาและภรรยามีใจเลื่อมใส แม้ยากจนก็ตั้งใจประกอบสัมมาอาชีวะ ได้ทรัพย์มาด้วยความบริสุทธิ์ ถวายทานในเนื้อนาบุญอันบริสุทธิ์ด้วยใจปลื้มปิติทุกขั้นตอน บุญจึงมากมายมหาศาลบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกจนล้นออกมานอกบ้าน ส่วนผลบุญจะส่งต่อในภพชาติเบื้องหน้าอย่างไรให้ติดตามตอนต่อไป

ครูไม่ใหญ่ทบทวนเรื่องมหาทุคตะกับนักเรียน ถามว่าท่านทำธุรกิจอะไรจึงรวย คำตอบคือทำบุญ สมบัติเกิดขึ้นสองทางคือทางอากาศที่ฝนรัตนชาติตกลงมาท่วมบ้าน และใต้ดินที่หม้อทรัพย์ผุดขึ้นเองในที่ดินที่พระราชาพระราชทาน สุดท้ายท่านมีอาชีพเป็นมหาเศรษฐีอย่างเดียว ครูไม่ใหญ่แซวว่าใครไม่ตอบต้องทำบุญเสาแก้วพันปีต้นละร้อย

ทบทวนว่าตอนที่แล้วมหาทุคตะได้ถวายภัตตาหารแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วอุ้มบาตรไปส่งที่พระวิหาร เมื่อกลับมาถึงบ้านก็เห็นภรรยาและลูก ๆ ออกมานั่งอยู่ข้างถนน เพราะฝนรัตนชาติตกจนท่วมล้นออกมานอกบ้าน เขาจึงไปกราบทูลขอเกวียนหนึ่งพันเล่มจากพระราชาเพื่อไปขนรัตนชาติมา เมื่อขนมากองไว้ที่พระลานหลวงก็กองสูงขนาดต้นตาล พระราชาให้ประชุมชาวเมืองแล้วตรัสถามว่ามีใครมีทรัพย์มากขนาดนี้บ้าง เมื่อทรงทราบว่าไม่มีใครมี จึงพระราชทานตำแหน่งเศรษฐีให้แก่เขา