ทำงานที่ญี่ปุ่น

ผู้เขียนตักบาตรทุกวันอย่างน้อยวันละยี่สิบบาท คิดว่าจนอย่างไรก็ต้องทำบุญ ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา ทำบุญแล้วอธิษฐานขอพ้นชีวิตลำบากและได้สามีดี เป็นคนต่างชาติต่างศาสนาก็ได้ขอให้ใจตรงกัน คำอธิษฐานเป็นจริง หลังแยกทางกับสามีคนแรกได้ยี่สิบปี เดินทางไปญี่ปุ่นทำงานทุกอย่างในร้านอาหารวันละเจ็ดแปดชั่วโมง พร้อมเรียนภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ พอพูดได้จึงได้เลื่อนเป็นแคชเชียร์ เพื่อนร่วมงานกระซิบว่าลูกค้าฝรั่งคนหนึ่งยังโสดไม่เคยแต่งงาน ผู้เขียนจึงเข้าไปจีบก่อนตามเคย ชมว่าเขารูปหล่อ แล้วถอดเสียงเพี้ยนต่อด้วยบรรทัดคั่นที่ Whisper ถอดซ้ำราวสองนาทีครึ่ง

ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน จับได้ว่าผู้เขียนตัดสินใจทำแท้ง (ยืนยันจากช่วงเฉลยที่พูดถึงกรรมทำแท้ง) ตอนนั้นอายุราว 27 ปี ต่อมาอายุ 29 ปี ในปี 2536 มีคนชวนไปทำงานที่ญี่ปุ่นบอกว่าได้เงินเยอะ ประจวบกับพ่อป่วยเป็นโรคตับแข็งเพราะดื่มเหล้าและเป็นอัมพาตต้องใช้เงินรักษามาก นายหน้าออกค่าใช้จ่ายให้ก่อนแต่ต้องทำงานใช้หนี้หกเจ็ดแสนบาท เริ่มทำงานเป็นคนเสิร์ฟร้านอาหารไทยได้ราวเดือนหนึ่ง เห็นว่าใช้หนี้ไม่ทันแน่ เจ้าของร้านแนะนำให้ไปทำร้านสแน็กที่ต้องรินเหล้าดื่มเหล้ากับแขก ทำได้ราวเดือนหนึ่งก็พบสามีคนปัจจุบันที่มาเที่ยวร้าน เขาบอกว่าอยากช่วยเพราะชอบมาก และบอกรัก

ผู้เขียนเช่าบ้านอยู่กับลูกสาววัยหนึ่งเดือน แยกจากสามีคนแรกซึ่งปัจจุบันยังเสียสติอยู่ แล้วรับแม่มาช่วยดูหลาน อายุ 25 ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น (ช่วงนี้มีบรรทัดตัวเลขเพี้ยนยาว) ไม่นานตั้งครรภ์ครั้งที่สองเป็นลูกชาย คลอดได้หนึ่งเดือนสามีเปลี่ยนไป ตบตี ดื่มเหล้า เที่ยวผู้หญิง ไม่ให้เงิน ทนจนลูกชายอายุสามขวบจึงตัดสินใจขโมยบัตร ATM ของสามีไปถอนเงินได้ประมาณหนึ่งล้านบาท แล้วพาลูกชายกลับเมืองไทยทันที

ผู้เขียนทนความหึงหวงไม่ไหว ขอเลิกเขาก็ไม่ยอมเพราะรักมาก จึงไปทำเป็นคบคนอื่นให้เห็น เขาเสียใจมากจึงได้เลิกกัน แล้วเดินทางไปหาญาติที่ญี่ปุ่นเพื่อหางานทำ ทำงานอยู่สี่ปีจึงแต่งงานครั้งที่สองกับสามีชาวญี่ปุ่น อยู่ร่วมกับแม่สามีและลูกติดของสามีอีกสองคน แม่สามีมักพูดกระทบกระเทียบเป็นภาษาญี่ปุ่น ว่าไม่สวยบ้าง บอกลูกชายว่าเปลี่ยนไปบ้าง แต่ด้วยความดีที่ผู้เขียนทำสวน ปลูกผัก ค้าขาย ทำงานบ้าน ทำอาหารให้ทุกคน ตอนนี้แม่สามีดีขึ้นไม่ต่อว่าแล้ว บ้านอยู่ในหมู่บ้านชนบทเงียบสงบในจังหวัดชิบะ เป็นบ้านสามหลังในรั้วเดียวกัน มีทุ่งนาเขียวรอบ ๆ อยากให้โลกเป็นหนึ่งเดียวและสงบเหมือนที่นี่

ผู้เขียนเล่าว่าโชคดีที่เจ้าของบริษัทใจดีห้ามไว้ไม่ให้ไปทำแท้ง จึงคลอดแล้วฝากลูกเลี้ยงไว้ที่บ้าน ระหว่างทำงานได้พบเพื่อนชวนไปทำงานที่ญี่ปุ่น ทำงานได้ระยะหนึ่งก็พบรักและแต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่นคนแรก เขาเป็นเหมือนพ่อ เลี้ยงดูให้ความรักความห่วงใย อยากได้อะไรให้หมด ไม่ให้ทำงาน ให้อยู่บ้านอย่างเดียว (ต่อด้วยเพลงที่ถอดเพี้ยน)