ชมรมพุทธศาสตร์

ผู้เขียนเล่าว่าตอนเด็กซนมาก ตั้งแต่สามขวบก็ปีนเล่นอยู่บนต้นไม้ได้ทั้งวันจนพี่เลี้ยงที่บ้านควบคุมไม่ได้ ซึ่งครูไม่ใหญ่แทรกหยอกว่านี่ก็เข้าเค้าประหลาดว่าเป็นคนหรือเปล่า เรียนหนังสือไม่ค่อยสนใจแต่ก็จบ ม.3 แล้วมาเรียนต่อสายพาณิชย์ โรงเรียนพาณิชย์แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นการเข้าสู่กระแสบุญ เพราะเพื่อนสนิทอยู่ชมรมพุทธศาสตร์ ตอนแรกไปรอเพื่อนอยู่หน้าชมรมแล้วฟังเขาสวดมนต์จนชอบเสียงสวดมนต์มาก จึงเริ่มสวดมนต์เช้าเย็น ถือศีลแปดอาทิตย์ละครั้ง และได้เป็นธรรมโฆษก

ตั้งชื่อเรื่องว่าเตี่ยยกกำลังสาม เพราะทั้งเรื่องมีแต่เตี่ย ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าเริ่มเข้าอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อนรุ่นที่สิบสี่ นับแต่นั้นก็เข้าร่วมงานกับชมรมพุทธศาสตร์ จนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานของวัดจนจบการศึกษา ต่อมาได้ช่วยติดต่อประสานงานการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ กระทั่งเข้าร่วมเป็นหนึ่งในทีมผู้ออกแบบและบริหารงานก่อสร้างจนจบสิ้นเฟสแรกและโครงงานต่าง ๆ ของวัด เขาบอกว่ามีบุญที่ได้ทำงานรับใช้พระศาสนา เป็นความปลื้มปีติภาคภูมิใจมาก และหวังว่าเตี่ยจะได้บุญด้วย จึงขอความเมตตาให้หลวงพ่อฝันในฝันเรื่องเตี่ยและคนในครอบครัว