ธุดงค์ปีใหม่และธุดงค์ธรรมชัย

หยอกล้อผู้ที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแล้วนุ่งผ้าเข้ามา สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วให้เอารอยยิ้มออกมาต้อนรับกันทั่วโลก พร้อมชวนสันนิษฐานถึงหมู่ญาติที่มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ และผู้ที่อยู่ในดุสิตบุรีกับวงบุญพิเศษ

เล่าว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยานั่งกันอยู่ทุกโรงทุกภูมิภาคทั่วโลกตามศูนย์ต่าง ๆ โดยเฉพาะที่วัดพระธรรมกายที่แน่นเหยียดจนยุงไม่มีช่องว่างจะเบียดขึ้นมา แล้วเริ่มถามว่าผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ที่อายุมากที่สุดอายุเท่าไร พร้อมตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบต้องบูชาเสาแก้วหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ต้องตอบ

เฉลยว่าแชมป์ผู้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ที่อายุมากที่สุดยังเป็นคุณยายท่านเดิม อายุ 92 ปี ส่วนอันดับสองเป็นคุณย่าอายุ 86 ปี มาจากภาคใต้ จังหวัดนครศรีธรรมราช พร้อมหยอกว่าประเทศไทยไม่มีภาคตะวันตกเพราะตะวันขึ้นอยู่ตลอดเวลา ต่อด้วยผู้มาอยู่ธุดงค์ที่อายุน้อยที่สุดคือแปดเดือน และเฉลยว่าผู้หญิงมามากกว่าผู้ชาย

บอกว่าเหลืออีกหนึ่งคืนก็จะถึงวันปิดงบบุญของชีวิตประจำปี การมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ คือพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จึงต้องเตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ผ่องใส เพื่อไปเชื่อมบุญเก่าที่ทำผ่านมากับบุญที่จะส่งไปถึงในอนาคต

ชวนดูบรรยากาศเมื่อวานกับวันนี้ และการถ่ายภาพหมู่ประวัติศาสตร์โลกของการได้มาเกิดสร้างบารมีในโลกมนุษย์ยุคนี้ ในพุทธันดรนี้ ถามว่าใครได้ถ่ายและใครไม่ได้ถ่ายบ้าง แล้วชี้ให้ดูภาพที่วิหารน้อย พร้อมเอ่ยถึงชฎิลเศรษฐีที่มีลูกคนเดียว

มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่เพื่อสร้างความใสให้อยู่ในตัวเยอะ ๆ ให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ แล้วส่งความสุขไปยังผู้ที่เป็นที่รักและมวลมนุษยชาติ ให้รักษาใจไว้ให้ใสอย่าให้ขุ่นมัว คืนนี้ไม่ควรนอนดึกเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านั่งทำความเพียร ภาคบ่ายฟังธรรม ภาคเย็นไปอัญเชิญจักรแก้ว เหมือนวันนี้ที่ภาคเช้านั่งสมาธิ ภาคบ่ายไปฟังธรรมจากพระอาจารย์ที่เพิ่งกลับมาจากบาห์เรน เทศน์ให้ฟังหนึ่งชั่วโมงครึ่งโดยไม่ยอมเหนื่อย

ประกาศว่าผู้มีบุญที่มาธุดงค์ปีใหม่และมีอายุมากที่สุดในวันนี้คืออายุ 93 ปี ท่านยังช่วยตัวเองได้ ไม่ยอมให้ใครเข้าไปช่วยจนจำเป็น ครูไม่ใหญ่ชมว่าหัวใจเข้มแข็ง อันดับสามและสี่เป็นกัลยาณมิตรอายุ 86 ปี รายหนึ่งมาจากจังหวัดสงขลา ส่วนผู้มีบุญที่อายุน้อยที่สุดยังอยู่ในครรภ์อายุแปดเดือน ยังไม่ทราบเพศ ถามเป็นวันที่สามแล้ว รองลงมาเป็นเด็กชายอายุยี่สิบวันและเด็กหญิงอายุสองเดือนที่มาธุดงค์ด้วย

หยอกล้อผู้ที่นุ่งผ้าเข้ามา สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วให้นำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทุกคนทุกแห่ง ถามว่ายังปลื้มกันอยู่หรือเปล่า นักเรียนตอบว่าปลื้มทุกบุญที่อยู่ธุดงค์ ทั้งอัญเชิญจักรแก้วและตักบาตรอาทิตย์ต้นเดือน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าสำหรับการได้เกิดเป็นมนุษย์ในภพชาตินี้ และเล่าว่าเมื่อวานตอนเช้าใส่บาตรกัน แต่หลายคนเลิศเกินไปคือตื่นกันตั้งแต่ตีสองตีสามมาเก็บกลด

ตกลงกันตั้งแต่ต้นปีว่าสิ้นปีนี้ที่จะมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่อีก เรามาแล้วจะไม่คุยเลย จะคุยต่อเมื่อลาธุดงค์แล้ว ให้ส่งยิ้มได้อย่างเดียว และอย่าเพิ่งเก็บกลดกันเร็วเกินไป เพราะแม้แต่ละคนพยายามพูดเบา แต่คนเยอะเสียงก็ดัง เหมือนในห้องเรียนที่เด็กร้อยคนพูดเบา ๆ ก็ยังดัง แล้วบอกว่าเหลืออีก 363 วันจะสิ้นปี ปี 49 นี้เราจะพัฒนาขึ้นกว่าเดิม

พิธีกรกล่าวสวัสดีปีใหม่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ว่าวันนี้เป็นวันแรกของศักราชใหม่ที่มาเก็บบุญด้วยการตักบาตรที่ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ เป็นการสร้างความใสและส่งความสุขต้นปีพุทธศักราช 2549 ปีใหม่ปีนี้พิเศษเพราะได้มาอยู่ธุดงค์ นอนภายใต้วิหารน้อยที่มีลักษณะเหมือนภูเขาทอง ได้ทั้งความอบอุ่นและปลอดภัยจากยุงและแมลง ส่วนใครที่นอนใต้กลดก็ได้รับความสุขทั่วถึง สุดยอดของขวัญปีใหม่คือจักรแก้ว วิหารน้อย และเสื้อ ใครเป็นเจ้าของเสาแก้วพันปีเองทั้งต้นหรือร่วมบุญกับครูไม่ใหญ่ 300 ต้นก็อนุโมทนา และปีใหม่นี้ได้มาระลึกถึงบุญกันที่มหารัตนวิหารคด

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าช่วงที่พระเถระเดินกลับนั้นเป็นการให้ระยะเวลาสามเณรทำความเพียร และอาหารเป็นสัปปายะหนึ่งในสี่ คือทำให้รู้สึกสบายใจ แล้วสอนต่อว่าการทำสมาธิต้องการความเงียบ แม้แต่เทวดายังรู้จึงมาป้องกันไม่ให้มีเสียง สมัยหลวงปู่ท่านเห็นใครทำความเพียรก็จะเดินเบาไม่ส่งเสียง คนที่มาอยู่ธุดงค์ต้องการมาทำความเพียร เราก็ต้องให้ความเงียบ เมื่อปิดเครื่องมือสื่อสารได้ เครื่องปากก็ต้องปิดได้ เดินก็ต้องเบา อย่าเพิ่งไปเก็บวิหารน้อยหรือกลด ถ้าจะเก็บก็ค่อย ๆ อย่าเพิ่งพูดคุยแม้เป็นเรื่องที่ดี ให้ส่งยิ้มแทน คุณยายเล่าว่าในโรงงานทำวิชาไม่มีเสียงเลย จะไปเข้าห้องน้ำก็เพียงสะกิดกันให้รู้ ถ้าทำโครมครามคนที่กำลังจะถึงจุดหยุดนิ่งก็หลุด อย่างนั้นเป็นบาป ถ้าเงียบได้ก็มีส่วนแห่งบุญ ปีนี้ทำได้ 99.9 อีกนิดก็จะร้อยเปอร์เซ็นต์ แล้วบอกว่าจะเลื่อนเรื่องสามเณรสังกิจจะไว้ก่อนเพราะจะยาว ขอเข้าสู่รายการเคสสตูดี้

เริ่มอ่านจดหมายที่ขึ้นต้นด้วยประโยคผมอยากจะทำทุกอย่างให้คุณ ผู้เขียนเป็นผู้นำบุญอยู่ที่ประเทศเบลเยียม สร้างบารมีกับหมู่คณะมาได้ประมาณหนึ่งปีแล้ว ขอความเมตตาให้คุณครูไม่ใหญ่ฝันในฝันแก้ข้อข้องใจให้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนนี้จานดาวธรรมไปถึงเอสกิโมแล้ว และเล่าว่าผู้เขียนมาอยู่ธุดงค์ไม่ได้จึงให้น้องสาวมาอยู่ธุดงค์คราวนี้แทน นับว่าฉลาดหาบุญ

รายงานสรุปผลการลงทะเบียนอยู่ธุดงค์ปีใหม่ ระหว่างวันศุกร์ที่ 28 ธันวาคม 2550 ถึงวันอังคารที่ 1 มกราคม 2551 ผู้อายุน้อยที่สุดคือเด็กหญิงวัย 1 เดือน 14 วัน จากจังหวัดสมุทรปราการ อายุมากที่สุด 93 ปี จากกรุงเทพฯ และมีสาธุชนจากต่างประเทศ 12 ประเทศ เช่น อเมริกา เบลเยียม มาเลเซีย ฮ่องกง เยอรมนี ญี่ปุ่น ลาว แคนาดา ไต้หวัน

หลวงพ่อชื่นชมว่าการอยู่ธุดงค์ครั้งนี้เรียบร้อย สาธุชนร่วมมือทั้งเตรียมงาน อยู่ในเสนาสนะที่จัดให้ และช่วยเก็บงาน ถูกหลักวิชาเพราะมาสร้างบารมีไม่ได้มาแสวงหาความสะดวกสบาย แล้วเชิญชวนวัดกว่าสามหมื่นวัดทั่วประเทศให้จัดธุดงค์ปีใหม่ อย่าคิดแทนกันว่าอีกฝ่ายจะไม่มาหรือไม่จัด เพราะการฟื้นฟูศีลธรรมโลกเป็นเรื่องเร่งด่วน เริ่มจากพุทธบุตรผู้รักษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เล่าถึงวัดบ้านขุนที่ฟื้นฟูการอยู่รุกขมูล อยู่โคนไม้เป็นวัตรตามแบบปู่ย่าตายาย สร้างวิมานหลังน้อยกันหนาวอย่างง่ายๆ แต่สะอาด สงบเสงี่ยม สง่างาม ชาวต่างประเทศตื่นเต้นกับพ่อแก้วนิมิตที่พอเข้าไปสัมผัสก็เหมือนมีแรงผลักดีดออกมา ลองซ้ำก็แรงกว่าเดิม หลวงพ่อสรุปว่าของเขาเอาไว้ให้ดูไม่ใช่เอาไว้ให้โดน และชวนทุกวัดจัดธุดงค์ให้พุทธบริษัทสี่รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

เกริ่นว่าเรื่องราวต่อไปเกิดขึ้นในช่วงเดินธุดงค์ธรรมชัยฟื้นฟูพระพุทธศาสนา จังหวะที่กำลังจะไปจังหวัดสงขลา บอกว่าจะส่งนกแห่งความรักเป็นทูตสันติภาพไปก่อน

เกริ่นเข้าสารคดีว่าพระพุทธบุตรผู้กล้าในโครงการอุปสมบทหมู่หนึ่งแสนรูปภาคฤดูร้อน ประจำศูนย์อบรมภาคใต้ตอนล่าง รวมทีมรวมทัพออกเดินธุดงค์ธรรมชัยประกาศพระพุทธศาสนา พร้อมคำเชิญชวนว่าจับมือไว้แล้วไปด้วยกัน

ชวนดูภาพลูกพระธรรมทายาทเดินธุดงค์ธรรมชัยมุ่งหน้าไปพัฒนาวัดสิกขาราม อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา อธิบายเหตุที่ต้องมุ่งมาวัดนี้ว่าเดิมวัดนี้โด่งดังมาก เป็นที่พึ่งของญาติโยมและพุทธบริษัทสี่ ในช่วงที่หลวงพ่อเจ้าอาวาสยังแข็งแรง แต่เมื่อสังขารของท่านร่วงโรยลง สิ่งเหล่านี้ก็เริ่มถอยลง

ตลอดสองข้างทางที่พระธุดงค์ผ่าน ชาวพุทธแดนใต้ตื่นตัวออกมาต้อนรับอย่างมาก ถวายน้ำดื่มน้ำปานะ บางบ้านยกข้าวสารมาถวายเป็นถุง ๆ บางแห่งเอาเสื่อและดอกไม้มาโปรยรับคณะพระธุดงค์ อธิบายว่าเป็นเพราะญาติโยมมีศรัทธาปสาทะอยู่แล้วมาก แต่กำลังหาที่ตั้ง เหมือนมีธูปในมือไว้เยอะแต่หากระถางธูปไม่ได้ พอเห็นพระธุดงค์เดินผ่านมาก็เจอที่ตั้งแห่งศรัทธา เพราะท่านสงบสงบเสงี่ยมสง่างาม

เล่าเรื่องคุณป้าคู่หนึ่งที่พร้อมใจกันเอาผ้าขนหนูผืนใหม่ เก็บผืนเก่าไว้ใช้ที่บ้าน พร้อมดอกไม้ที่เก็บมาใหม่ ๆ เอามาปูรองรับสองเท้าของพระธุดงค์ และบอกว่าจะเก็บผ้าขนหนูผืนนี้ไว้

ย้ำกับพระธุดงค์ว่ารอยเท้าของเราไม่ใช่รอยเท้าธรรมดาแล้ว ญาติโยมเก็บเอาไว้บูชา เป็นเรื่องอนุสรณ์ให้นึกถึงวันที่ได้เจอกัน ต่างปลื้มซึ่งกันและกัน สรุปว่าชาวพุทธในแดนใต้ยังคงเปี่ยมศรัทธาในพระพุทธศาสนา ศรัทธามีมากแต่พระบวชน้อย

บอกว่าพระครูจันทวรกร เจ้าอาวาสวัดสิกขาราม ดูรายการเป็นประจำ พระในวัดกล่าวว่าพอเห็นพระธุดงค์มาก็ปลื้มใจมาก ทุกรูปเรียบร้อยดูสงบเสงี่ยม สมกับที่ได้รับการฝึกอบรมมาอย่างดีจากวัดพระธรรมกาย พอเห็นก็ศรัทธาเลื่อมใสในกิริยาทุกอย่าง

เล่าว่าเจ้าอาวาสเอ่ยชมโครงการของวัดพระธรรมกาย มีเท่าไรก็ให้กำลังใจหมด การได้เห็นพระธุดงค์จากวัดพระธรรมกายทำให้ท่านมีความหวังขึ้นมา

เปิดสารคดีธุดงค์ธรรมชัยฟื้นฟูพระพุทธศาสนา จังหวัดสงขลา บรรยายว่าในยุคที่ศรัทธาของประชาชนต่อพระพุทธศาสนาบางลง มีพุทธบุตรผู้กล้าสละความสะดวกสบาย ออกเดินธุดงค์ธรรมชัยเพื่อฟื้นฟูศรัทธา และประกาศปณิธานแน่วแน่ในการสร้างศีลธรรมสู่สังคม เป็นธุดงค์ธรรมชัยภาคฤดูร้อนของโครงการอุปสมบทหมู่หนึ่งแสนรูปทั่วไทย

พระธรรมทายาทจากศูนย์อบรมเจ็ดจังหวัดภาคใต้ตอนล่างออกเดินธุดงค์ธรรมชัย มุ่งไปยังวัดสิกขาราม อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ด้วยกิริยาการก้าวย่างที่สงบสำรวมสง่างาม สร้างความปลื้มศรัทธาให้ญาติโยมผู้พบเห็น ตลอดเส้นทางมีชาวพุทธพาลูกหลานมารอชื่นชมอนุโมทนา บางครอบครัวนำน้ำดื่มน้ำปานะมารอถวาย บางคนออกมาปูเสื่อปูผ้าและโปรยดอกไม้ต้อนรับ

สัมภาษณ์ชาวบ้านที่บอกว่าอยู่จังหวัดสงขลามานานไม่เคยมีและไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ พอได้มาเดินร่วมด้วยตัวเองก็รู้สึกประทับใจ ขอบคุณที่มีโครงการนี้ขึ้นมา มีพระธุดงค์เดินผ่านหน้าบ้านแล้วรู้สึกดีใจและปลื้มปีติ ทำให้ประชาชนและชาวบ้านรู้สึกดีใจไปด้วย

เจ้าอาวาสเล่าว่าเห็นพระธรรมทายาทเดินธุดงค์มาแล้วปลื้มใจมาก ตั้งแต่วันที่มาแจ้งข่าวก็ปลื้มใจ ท่านประกาศให้ญาติโยมรู้ว่าพระธุดงค์จะมาพักที่วัด ให้มาช่วยกันดูแลเรื่องที่ฉัน ที่นั่ง ที่นอน ท่านยินดีมากเพราะต้องการให้วัดนี้เป็นวัดสาขาปฏิบัติธรรมของวัดพระธรรมกาย เมื่อคณะพระธุดงค์มาถึงวัด ชาวระโนดออกมาโปรยกลีบดอกไม้ต้อนรับ

พระธุดงค์เล่าว่าครั้งแรกไม่คิดว่าการเดินธุดงค์ครั้งนี้จะมีการโปรยกลีบกุหลาบ และมีการล้างเท้าเหมือนสองโครงการก่อนหน้านี้ รู้สึกปลาบปลื้มและดีใจมาก ที่ญาติโยมมารอล้างเท้าเช็ดเท้าและโปรยกลีบกุหลาบให้ บอกว่าความปลื้มจากการเดินและจากที่สาธุชนมาทำให้นี้ จะเป็นสิ่งเตือนใจในการดำเนินชีวิตต่อไป ไม่ว่าจะอยู่ในเพศคฤหัสถ์หรือสมณะ ถ้าคิดจะทำอะไรไม่ดีก็ให้นึกถึงสิ่งนี้

เช้าวันใหม่พระธรรมทายาทออกรับบิณฑบาตในชุมชน หัวใจศรัทธาของชาวพุทธในถิ่นนี้ยังคงมุ่งตรงต่อพระพุทธศาสนา เห็นได้จากญาติโยมที่มารอใส่บาตรตลอดทาง และเสียงคณะสงฆ์ให้พรที่ดังขึ้นเป็นระยะ บ้านไหนมีลูกมีหลานก็พร้อมใจพามาใส่บาตร มาเรียนรู้ประเพณีดีงามที่ทุกวัยต้องช่วยกันทำนุบำรุงให้คงอยู่คู่ชุมชน

ชาวบ้านให้สัมภาษณ์ว่าปลื้มใจและไม่เคยได้ทำบุญมากแบบนี้ จะไปบอกเพื่อน ๆ ให้มาทำบุญที่นี่ด้วย เพราะแต่ก่อนไม่เคยมีพระมาเลย พออยู่ ๆ พระเดินธุดงค์มาก็เป็นความปลื้มใจ และย้ำว่าศาสนาพุทธจะอยู่ได้ก็เพราะญาติโยมสนับสนุน ถ้าไม่สนับสนุนก็อาจเสื่อมสลายไป จึงต้องช่วยกันคนละไม้คนละมือสร้างความเจริญให้พระพุทธศาสนา

เจ้าอาวาสบอกว่าท่านขออยู่ทุกคืนทุกวันให้พระวัดพระธรรมกายมาอยู่ เพราะท่านหาคนไม่ได้แล้ว เวลาเข้าพรรษาต้องไปขอยืมพระจากหน่วยอำเภอ ท่านบอกว่าถ้ามีพระธุดงค์เดินมาทุกปี ปีละครั้งก็ยิ่งดีมาก และท่านยินดีสนับสนุน

สรุปว่าทุกช่วงเวลาในการสืบสานปณิธานเผยแผ่พระพุทธศาสนา สร้างความปลื้มปีติและความประทับใจให้เกิดขึ้น กิจวัตรกิจกรรมจากการเดินธุดงค์ธรรมชัยสร้างศีลธรรมฝากไว้ในดวงใจพุทธบริษัทสี่ เพื่อจรรโลงรักษาพระพุทธศาสนาให้คงอยู่คู่ชาวระโนด และเป็นต้นแบบให้ชาวพุทธได้ชื่นชมอนุโมทนา

ธรรมทายาทให้สัมภาษณ์ว่าตอนแรกตั้งใจว่าจะบวชสักพักหนึ่ง แต่พอเข้ามาอยู่จริง ๆ ก็อยากบวชตลอด เพราะรู้สึกว่าทั้งการสวด การเรียน ทุกสิ่งทุกอย่างดีไปหมด ยิ่งรู้มากก็ยิ่งอยากเรียน อยากรู้ อยากบวช จึงตั้งใจจะบวชตลอดไป

ชาวบ้านให้สัมภาษณ์ว่ารู้สึกร่มเย็นเมื่อคนศรัทธารวมใจกัน อยากให้เปิดวัดนี้เป็นสำนักสาขาของวัดพระธรรมกาย เพราะจะชักจูงคนเข้าวัดได้มาก เนื่องจากเจ้าอาวาสอายุ 83 ปีแล้วไปไม่รอด และอยากให้พระธุดงค์เดินทางมาที่วัดแห่งนี้อีกครั้ง เพื่อกระตุ้นใจให้ชาวบ้านเข้าวัดมากขึ้น

พระธรรมทายาทจาริกจากอำเภอระโนดมุ่งสู่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เกิดภาพการทัศนานุตริยะใจกลางนครหาดใหญ่ เมื่อพุทธศาสนิกชนนำกลีบกุหลาบมาปูรองรับต้อนรับคณะพระธุดงค์ธรรมชัย ดังประกาศถึงความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในภาคใต้ที่ชาวพุทธจรรโลงรักษาไว้ด้วยศรัทธา

ปิดสารคดีว่าประวัติศาสตร์ใจกลางนครหาดใหญ่เกิดขึ้นจากศรัทธาของพุทธศาสนิกชน ผู้เคารพรักในพระรัตนตรัย ปรากฏการณ์ครั้งนี้สร้างความปลื้มปีติและความประทับใจสุดประมาณ พร้อมกันนี้ยังได้ถ่ายทอดวัฒนธรรมประเพณีอันดีให้ลูกหลานได้สัมผัส เพื่อดำรงพระพุทธศาสนาให้ยืนหยัดคงมั่นเป็นศาสนาประจำใจของชาวไทยในภาคใต้ตราบนานเท่านาน

บอกว่าเรื่องราวที่จะได้ดูคือการเดินธุดงค์ของสามเณรตัวเล็ก ๆ ซึ่งน่าปลื้มจริง ๆ เล่าว่าสมัยก่อนเป็นเรื่องปกติที่หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญออกเดินธุดงค์เข้าไปในป่าในเขา แต่บ้านเมืองเปลี่ยนจากป่าไม้มาเป็นป่าคอนกรีต จึงต้องเดินกันอย่างนี้แหละ และย้ำว่าเด็ก ๆ ฝึกได้ทุกอย่าง

พิธีกรชวนคิดว่าทำไมไม่ทำให้เป็นประวัติศาสตร์โลกเสียเลย แล้วเกริ่นเข้าสารคดีเรื่องราวการเดินธุดงค์ธรรมชัยฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่จังหวัดปราจีนบุรี ตอน เราคือผู้ได้โอกาส

สารคดีเล่าว่าโครงการอบรมสามเณรจากธุดงค์สถานปราจีนบุรี มีสามเณรเกือบพันรูป พร้อมใจกันแบกกลักและสะพายย่ามออกเดินธุดงค์ธรรมชัยเพื่อเป็นหลักใจให้ชาวพุทธในชุมชน แล้วมุ่งไปพัฒนาวัด สามเณรอายุน้อยที่สุดเจ็ดขวบ มากที่สุดสิบสี่ขวบ เดินฝ่าเปลวแดดระยะทาง 18.3 กิโลเมตร ทำให้ชาวพุทธทั้งเด็กและผู้ใหญ่ออกมาพนมมือ ล้างเท้าและโปรยดอกไม้ต้อนรับ ที่วัดหนองงูเหลือม

สามเณรให้สัมภาษณ์ว่าทุกย่างก้าวที่เดินธุดงค์ธรรมชัยต้องฉันแค่มื้อเดียว เดินตากแดด อากาศร้อน เหงื่อออกเต็มตัว แต่มีความสุขมาก เห็นญาติโยมมาพนมมือไหว้ก็ท่องในใจว่าขอให้โยมได้บุญเยอะ ๆ และนึกถึงหน้าโยมพ่อโยมแม่ตลอดทาง เมื่อเดินนานจนกลักหนักเกือบแบกไม่ไหว พระพี่เลี้ยงบอกว่ามีญาติโยมรออยู่ข้างหน้าก็ฮึดเดินต่อจนถึงจุดหมาย

สรุปว่าการเดินธุดงค์ธรรมชัยของสามเณรจากธุดงค์สถานปราจีนบุรี ไม่เพียงพลิกผืนแผ่นดินวัดร้างให้กลับสว่างสดใส แต่ยังพลิกฟื้นศรัทธาของญาติโยมให้กลับมาหนักแน่นมั่นคงในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญ และในวันที่สามที่สามเณรต้องอำลาวัดหนองงูเหลือม ถึงกับน้ำตาไหล

สารคดีตอนเราคือผู้ได้โอกาส เล่าว่าเดินไปไม่กี่ก้าวกลักและย่ามที่สะพายก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ อากาศร้อนขึ้น แต่สามเณรธรรมทายาท 120 รูปไม่ยอมแพ้ เดินมองกลางมองทางและภาวนาสัมมาอะระหังไปด้วย วันแรกเดินไปวัดบ่อแร่ ต้องอดทนมากเพราะฉันแค่มื้อเดียว ต้องคอยระวังเพื่อนที่หน้ามืดเป็นลม หลายรูปเท้าพองจนเดินไม่ไหวแต่ไม่ยอมขึ้นรถ ขอเดินต่อจนถึงจุดหมาย

ให้พระธรรมทายาทใช้เวลาที่เหลืออย่าให้ขาดตกบกพร่อง ใช้ข้อวัตรเป็นเครื่องฝึกความอดทน ทนหิวเป็นตบะ เป็นพระแท้ที่บวชให้ได้สองชั้น แล้วเตรียมไปเดินธุดงค์ธรรมชัย โดยเฉพาะธุดงค์ฟื้นฟูวัดร้างให้เป็นวัดรุ่งซึ่งไม่ควรพลาด เพราะเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตที่บวชทั้งที ได้ออกเดินธุดงค์ด้วย และอยากให้ไปเห็นสภาพวัดเพื่อเกิดแรงบันดาลใจในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

บันทึกภารกิจธรรมยาตราเส้นทางพระผู้ปราบมาร ปีที่ 7 ระหว่างวันที่ 2-31 มกราคม พุทธศักราช 2562 การเดินธุดงค์ธรรมยาตราของคณะพระภิกษุเพื่อปฏิบัติบูชาแด่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ