กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ผู้เขียนเล่าว่าน้องชายคนรองคลอดก่อนกำหนด อยู่ในท้องเจ็ดเดือน แต่พอออกมาแล้วแข็งแรงดี หมอให้นำกลับมาดูแลที่บ้านโดยไม่ต้องอยู่ในตู้อบเหมือนเด็กคลอดก่อนกำหนดทั่วไป วันหนึ่งขณะที่แม่วางน้องไว้บนโต๊ะซึ่งทำเป็นที่นอน ท่านเคลิ้มหลับไปเพราะเพิ่งดื่มยาดองเหล้าที่มีคนแนะนำว่าทานแล้วแข็งแรงเร็วขึ้น น้องซึ่งนอนอยู่บนโต๊ะก็ดิ้นตกลงไป หัวกระแทกกับอะไหล่รถยนต์ที่วางอยู่ใต้โต๊ะ น้องร้องเสียงดังมากจนแม่ตกใจตื่น ตอนนั้นน้องมีอายุได้เพียง 22 วัน กะโหลกศีรษะบุบ แม่รีบพาไปหาหมอ หมอบอกว่าต้องผ่ากะโหลกแล้วใช้เครื่องมือเข้าไปงัดส่วนที่บุบให้กลับมาเหมือนเก่า

ผู้เขียนเล่าว่าแม่กลัวว่าหลังการผ่าตัดน้องจะไม่รอดเพราะยังเล็กมาก ซึ่งเป็นคำแนะนำของหมอด้วย จึงตัดสินใจไม่ให้รับการผ่าตัดแล้วพาไปหาคนทรงแทน คนทรงบอกว่าเด็กคนนี้เลี้ยงเองไม่รอดเพราะเป็นลูกเทพ ต้องยกให้ จึงขายให้ในราคาห้าสตางค์ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตำหนักคนทรงมีรายได้ดีมาก ตำหนักละแสน หลังจากนั้นทุกวันพระและวันโกนแม่ต้องเอาน้องไปให้คนทรงนวดกะโหลก ทำอย่างนี้อยู่หกเดือน กะโหลกที่ยุบก็ค่อย ๆ กลับเป็นปกติ แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้หูของน้องใช้งานได้เพียงข้างเดียว ปัจจุบันยังรักษาไม่หาย แต่ข้างเดียวนั้นก็รับฟังได้ทุกเรื่องราว

ผู้เขียนตั้งคำถามว่าทำไมคุณแม่มีโรคมาก ทำไมคุณพ่อเป็นมะเร็ง ด้วยบุญใดทำให้คุณพ่อยังไม่เป็นอะไร ต้องสร้างบุญอย่างไรภพชาติต่อไปจึงจะพ้นวิบากกรรมเช่นนี้ ทำไมคุณป้าต้องลำบากมาตลอด ถูกเพื่อนโกงบ้านโกงเงินและเสียเงินฟรีจากการทำกรีนการ์ด ตัวเองกับคุณป้าเคยเป็นแม่ลูกกันมาก่อนหรือเปล่า กิจการร้านอาหารต้องสั่งซื้อเนื้อสัตว์จำนวนมากจากตัวแทนขายเนื้อจะได้วิบากกรรมจากการสั่งฆ่าหรือไม่ ยิ่งมีหลายสาขายิ่งสั่งมากกรรมจะยิ่งมากหรือไม่ ครอบครัวได้สร้างองค์พระให้คุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยาย ท่านอยู่ภพภูมิใดและได้รับอานิสงส์อย่างไร บาปกรรมใดทำให้น้องชายศีรษะยุบและหูไม่ได้ยินข้างหนึ่ง จะมีโอกาสหายไหม คนทรงใช้วิชาของอาจารย์วิทยาธรช่วยหรือเปล่า ทำไมรู้จักวัดตั้งแต่เด็กแต่ต้องห่างไปหลายปี ผู้ที่คิดจะบวชตั้งแต่เล็กต้องประกอบเหตุอย่างไร ทำไมเป็นโรคภูมิแพ้ไซนัสมาตั้งแต่เด็ก และเป็นโรคหลง ๆ ลืม ๆ ง่าย แล้วครูไม่ใหญ่ชวนให้นั่งใจนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ เดี๋ยวจะเห็นเอง

ตอบว่าคุณพ่อคุณแม่มีชีวิตลำบากตอนต้นแต่สบายภายหลัง เพราะในอดีตมักตัดสินใจทำบุญช้าเพราะความตระหนี่ แต่ภายหลังก็ได้มาทำบุญ จึงทำให้วิบากกรรมตระหนี่ได้ช่องส่งผลก่อน กรรมตระหนี่หวงแหนคือไล่ทรัพย์ การให้คือเรียกทรัพย์มา ส่วนคุณแม่ถูกครอบครัวของคุณพ่อเกลียดชังกลั่นแกล้งใช้งานสารพัด เพราะในอดีตแม่ก็เคยทำลักษณะเดียวกับคุณย่าไว้ คือเคยแกล้งและข่มลูกสะใภ้ ใช้งานสารพัดอย่าง วิบากกรรมนี้จึงดึงดูดให้มาเจอบ้าง เป็นกรรมกงเกวียนกำเกวียน และคุณแม่มีโรคมากเพราะกรรมในอดีตเคยฆ่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยทำอาหารอยู่เป็นประจำ อีกทั้งชอบทะลึ่งตาใส่คนด้วยใจที่ขุ่นมัว จึงทำให้ชาตินี้สายตามัว

ตอบว่าคุณพ่อเป็นมะเร็งเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารเป็นประจำมาส่งผล แต่มีบุญที่ทำไว้ในปัจจุบันมาตัดรอน จึงทำให้ยังไม่เป็นอะไร วิธีแก้ไขคือต้องให้คุณพ่อคุณแม่สั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา แล้วอุทิศบุญกุศลไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย โดยเฉพาะสรรพสัตว์ที่เราเคยไปเบียดเบียนเขาไว้

ตอบว่าคุณป้าลำบากมาตลอด ถูกเพื่อนโกงบ้านโกงเงินและเสียเงินฟรีจากการทำกรีนการ์ด เพราะกรรมตระหนี่ในอดีตตามมาส่งผลให้ลำบาก แต่ก็ทำบุญบ้างเป็นครั้งคราวจึงได้เงินมาบ้างจากการทำงานหนัก และในอดีตก็เคยไปโกงเขามา วิบากกรรมนี้จึงทำให้มาโดนโกงบ้างและเสียเงินฟรี ส่วนที่ผู้เขียนกับคุณป้ารักและผูกพันกันมากเพราะในอดีตเคยเป็นแม่ลูกกันมา และได้มาเกื้อกูลกันในปัจจุบันอีก

ตอบว่าการทำกิจการร้านอาหารที่ต้องสั่งซื้อเนื้อสัตว์จำนวนมากจากตัวแทนขายเนื้อ จะมีวิบากกรรมจากการสั่งค่าชีวิตสัตว์ คือสั่งว่าเอาเท่านั้นกิโลเท่านี้กิโล ยิ่งมีหลายสาขายิ่งสั่งมากก็ยิ่งมีวิบากกรรมมาก เพราะเท่ากับสั่งให้เขาฆ่า แต่ถ้าไปซื้อเนื้อสัตว์ที่เขาฆ่าตามปกติแล้ว โดยเราไม่ได้สั่งฆ่า ถ้าทิ้งไว้ก็จะเน่า เขาเอามาขาย ไม่มีใครซื้อก่อนเรา เราไปเห็นแล้วซื้อมา อย่างนี้ไม่มีวิบากกรรม ได้ชื่อว่าเสียทรัพย์แต่ไม่เสียศีล และไม่ได้ชื่อว่าสนับสนุนทางอ้อมด้วย เพราะสัตว์ที่ถูกฆ่านั้นมีวิบากกรรมเก่าเคยทำปาณาติบาตมา ถ้าเคยผูกเวรกับผู้ฆ่าก็มาฆ่ากัน ถ้าไม่ผูกเวรก็เป็นกรรมของตัวและเป็นกรรมใหม่ของผู้ฆ่า จึงไม่เกี่ยวกับเรา ต้องแยกให้เป็นประเด็น ๆ

ตอบว่าคุณปู่ คุณย่า คุณตา เป็นภุมเทวาอยู่กันคนละหมู่บ้าน เมื่อรับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ทำให้ท่านมีสภาพที่ดีขึ้น ส่วนคุณยายไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้วจึงไม่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ แล้วตอบว่าน้องชายคนรองประสบอุบัติเหตุศีรษะยุบและหูไม่ได้ยินข้างหนึ่ง เพราะกรรมในอดีตเคยเลี้ยงน้องและเล่นกับน้องที่ยังนอนแบเบาะด้วยความเผลอ เล่นไปเล่นมาน้องตกลงมาหัวฟาดพื้น กับกรรมที่เคยดื่มสุราแล้วทะเลาะกันในวงเหล้า ได้ยกไหเหล้าทุ่มศีรษะเขา และกรรมที่ทำหูทวนลมไม่สนใจคำสั่งสอนของพ่อแม่เป็นครั้งคราว สามกรรมนี้มารวมส่งผล เพราะทำเป็นครั้งคราวจึงเป็นแค่บางส่วน ทางแก้คือให้สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา อย่างสม่ำเสมอ แล้วอุทิศบุญให้ผู้ที่เราเคยไปเบียดเบียนไว้ อีกทั้งต้องอธิษฐานจิตบ่อย ๆ หลังจากทำบุญ

ตอบว่าที่รู้จักวัดตั้งแต่เด็กแต่หายไปหลายปีแล้วจึงกลับมาวัดใหม่ เพราะในอดีตทำบุญแล้วไม่ได้อธิษฐานจิตล้อมกรอบเอาไว้ให้ดีว่าจะต้องสร้างบารมีให้ได้ตลอดไป อีกทั้งทำบุญไม่สม่ำเสมอ มีอารมณ์ก็ทำบุญ ไม่มีก็ไม่ทำ ส่วนผู้ที่คิดจะบวชตั้งแต่เล็กให้ประกอบเหตุด้วยการสั่งสมบุญทุกบุญและอธิษฐานจิตบ่อย ๆ ให้เป็นผังสำเร็จติดตัวไปว่าให้ได้บวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย แล้วผังนั้นก็จะเป็นไปตามความปรารถนา

ตอบว่าโรคภูมิแพ้ไซนัสที่เป็นมาตั้งแต่เด็ก หายใจไม่สะดวก เจ็บภายในช่องอกเป็นครั้งคราว ปวดหัวบ่อย ๆ เพราะกรรมในอดีตตอนเด็กชอบแกล้งสัตว์ โดยชอบโยนลูกหมาลูกแมวลงไปในน้ำบ่อย ๆ บางทีก็หัดให้มันว่ายน้ำแต่มันว่ายไม่ได้จนสำลักน้ำ วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนโรคหลง ๆ ลืม ๆ ง่าย เพราะเสพสุราในอดีตกับตอนเป็นพ่อค้าที่มักชอบโกหกลูกค้าบ่อย ๆ ส่วนกรรมขายสุราในปัจจุบันยังไม่ส่งผล จะไปส่งผลในอนาคต และตอบต่อว่าที่เรียนจบการศึกษาระดับสูงแต่ต้องมาทำงานหนักและอยู่ห่างไกลวัด เพราะช่วงแรกมีความเชื่อว่าจะประสบความสำเร็จในชีวิตได้ด้วยสมองหนึ่งกับสองมือเท่านั้น ต้องเหนื่อยยาก จึงไม่ค่อยทำบุญ ซึ่งเป็นความเชื่อที่ถูกครึ่งเดียวไม่สมบูรณ์ แต่ที่เรียนจบสูงเพราะสั่งสมบุญเรื่องปัญญาบารมีและการศึกษามาข้ามชาติ ส่วนที่อยู่ห่างไกลวัดก็เป็นเรื่องของปัจจุบันที่ต้องทำมาหากิน ให้ทำธุรกิจควบคู่กับการสร้างบารมีต่อไป อย่าย่อท้อ ต่อไปจะเจริญรุ่งเรืองเพราะบุญที่เคยสร้างกับหมู่คณะเริ่มจะส่งผลแล้ว

บอกว่าวันนี้ลมขึ้นจนตาจะปิด ขอให้ลูกนักเรียนช่วยกันเชียร์ แล้วเกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวของเคสดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ชื่อเรื่องว่าพบกันวันลอยกระทง ซึ่งอาจช้าไปสักนิดหนึ่งเพราะลอยกระทงผ่านไปเมื่อวาน แล้วเล่าว่าเมื่อคืนแอบไปนั่งนิ่ง ๆ นาน ๆ ดูพระจันทร์วันเพ็ญที่สว่างและสวยมาก เป็นคืนสุดท้ายของช่วงกฐิน นั่งเพลินสบายใจจนหมดเวลาไม่ได้ออกมา

ถามว่ายิ้มกันหรือยัง แล้วเข้าสู่จดหมายของผู้เขียนที่บอกว่าตนเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพันธุ์แท้ เริ่มเข้าเรียนตั้งแต่ชั่วโมงแรก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าที่ไหนในโลกก็ไม่มีอย่างนี้อีกแล้วยกเว้นช่องนี้ช่องเดียว แล้วผู้เขียนขอความเมตตาให้ครูไม่ใหญ่ได้ฝันในฝันเรื่องของครอบครัวตน

ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่เริ่มมาวัดพระธรรมกายครั้งแรกเมื่อปี 2527 แล้วมาต่อเนื่องเรื่อยมาแทบทุกอาทิตย์ ยิ่งอาทิตย์ต้นเดือนไม่เคยขาดเลย ไม่พอใจแค่ทำบุญด้วยตนเองแต่ยังทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างทุ่มเทสุดชีวิต ออกไปแจ้งข่าวบุญแทบทุกวันตั้งแต่เก้าโมงถึงหกโมงเย็นทั้งที่อายุ 60 กว่าปีแล้ว ทำนานเป็นเดือน ๆ จนรวบรวมปัจจัยมาถวายได้เป็นจำนวนมาก ปกติคุณแม่เป็นคนประหยัดมัธยัสถ์ และในวัยเด็กท่านผ่านชีวิตที่ลำบากมามากกว่ามาก ต้องพึ่งพาตนเองจนสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้

เล่าว่าคุณแม่เป็นลูกสาวคนกลางในพี่น้องห้าคน เป็นคนที่โชคชะตาอาภัพมาตั้งแต่เกิด เพราะคุณยายคลอดลูกชายคนสุดท้องได้ไม่นาน คุณตาก็มาเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน คุณแม่จึงกลายเป็นลูกกำพร้าพ่อ ลำพังคุณยายเพียงคนเดียวไม่อาจเลี้ยงดูลูกทุกคนได้ และเพราะคุณแม่เป็นคนกลางอายุเพียงสี่ขวบ คุณยายจึงจำใจต้องฝากท่านไว้กับพ่อใหญ่ แต่ก่อนจะจากไปคุณยายสั่งเสียไว้ว่าไม่ต้องห่วง อีกหน่อยแม่จะมารับกลับ

เล่าว่ารอแล้วรอเล่าก็ไม่มีเค้าว่าคุณยายจะกลับมารับสักที ทุกวันตอนพระอาทิตย์ตกดินคุณแม่จะนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น คิดถึงแม่และน้อง ๆ แล้วรำพึงอยู่ในใจว่าเมื่อไรแม่จะมารับลูกกลับไปเสียที แม่จะรู้ความในใจไหมว่าหนูคิดถึงแม่มาก

เล่าว่าคุณแม่ต้องช่วยทำหน้าที่เลี้ยงหมู เลี้ยงควาย ตักน้ำ ผ่าฟืน ทำงานจิปาถะสารพัดอย่าง ทำงานหนักแล้วก็ยังไม่พอ เพราะไม่เคยได้รับความรักความเอาใจใส่จากคุณยายทวดเลย กลับถูกลูกของคุณยายทวดเอารัดเอาเปรียบอยู่เสมอ วันไหนทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะถูกคุณยายทวดเฆี่ยนตีอยู่บ่อย ๆ แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่เคยซื้อให้ใหม่ ต้องใส่ชุดเก่าขาด ๆ จนโตเป็นสาว จนอายเพื่อนแทบไม่กล้าออกจากบ้าน

เล่าว่าวันไหนพ่อใหญ่ไม่กินเหล้าก็จะพูดดี ๆ กับแม่ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเห็นไหมว่าเหล้าทำให้คนดีเสียไป แต่วันไหนเมามาก็จะเฆี่ยนตีอาละวาด ทั้งทุบตีเตะตบ ด่าว่าโวยวาย เตะข้าวของ และหนักถึงขั้นไล่ยิงคุณแม่เหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน ตกเย็นถ้ารู้ว่าพ่อใหญ่กินเหล้ามาคุณแม่ก็จะวิ่งหลบไปอยู่ใต้ถุนบ้าน เพราะถ้าอยู่ใกล้จะถูกคว้าแขนรวบผมลากไปเฆี่ยนตี วันไหนน้ำเมาออกฤทธิ์เต็มที่คุณแม่ก็ต้องรีบวิ่งขึ้นต้นไม้เพื่อหลบลูกกระสุน บางครั้งวิ่งหนีไปที่กองฟอนซึ่งเป็นที่เผาศพ ไม่มีรองเท้าใส่ กลัวผีก็กลัวแต่กลัวลูกปืนมากกว่า จึงเอาผีเป็นที่พึ่ง ต้องทนรอจนแน่ใจว่าพ่อใหญ่สร่างเมาแล้วจึงย่องกลับบ้าน ครูไม่ใหญ่แทรกตำหนิว่าผู้ผลิตผู้จำหน่ายน้ำเมาไม่รับผิดชอบอะไรเลย ยังจะเอาเข้าตลาดหลักทรัพย์อีก ควรเอาออกจากทุกตลาดและเลิกผลิตปิดโรงงานไปเลย และถ้าเจ้าของโรงงานกับผู้ขายมาโดนอย่างนี้เองจึงจะรู้สึก

เล่าว่าคุณแม่ทนทุกข์อย่างนี้เรื่อยมาจนคิดในใจว่าต้องหนีจากที่นี่ให้ได้ วันหนึ่งขณะอายุ 15 ปีจึงตัดสินใจหนีออกจากบ้าน โดยได้รับความช่วยเหลือจากคุณลุงท่านหนึ่งที่คุ้นเคยกันในช่วงที่คุณแม่ออกไปเลี้ยงควายในนา คุณลุงเห็นคุณแม่ถูกกดขี่ข่มเหงมานานก็สงสาร จึงแนะวิธีหนี ให้เอาเสื้อผ้าและของจำเป็นหอบใส่ถังไว้ แล้วทำทีว่าจะไปตักน้ำ พอสบโอกาสให้วิ่งหนีไปตามท้องนา แต่วันนั้นแผนแตกเพราะคุณแม่เผลอไปเล่าเรื่องที่จะหนีให้เพื่อนสนิทได้ยิน พ่อใหญ่กับญาติจึงรู้เข้าและวิ่งติดตามมาจนเห็นหลังกันไว ๆ คุณแม่วิ่งหนีสุดชีวิตจนหกล้มเกือบถูกจับได้ แต่สุดท้ายก็หนีพ้นไปได้อย่างหืดขึ้นคอ คุณลุงมารับคุณแม่ในตัวเมือง แล้วพาไปสมัครทำงานเป็นคนรับใช้ในบ้านคหบดีท่านหนึ่ง ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่เพราะไม่ได้สั่งสมบุญมาจึงเป็นอย่างนี้

เล่าว่าคุณแม่อดทนทำงานอยู่ที่นั่นไม่กี่ปีก็เก็บเงินได้ก้อนหนึ่ง จึงตัดสินใจเข้ามาหาลู่ทางทำมาหากินที่กรุงเทพ โดยเริ่มจากการเรียนตัดเสื้อ ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าที่ถูกต้องคือเรียนตัดผ้าเป็นเสื้อ ไม่ใช่ตัดเสื้อเป็นผ้า เพราะอย่างนั้นไม่ต้องเรียน หลังเข้ากรุงได้ไม่กี่วัน คุณแม่กับเพื่อนสองคนก็พากันออกไปเที่ยวงานวันลอยกระทงที่เขาดิน

เล่าว่าคุณแม่หยิบกระทงมาอธิษฐานแล้วค่อย ๆ หย่อนลงที่ท่าน้ำพร้อมกับกระทงของเพื่อน ๆ ครูไม่ใหญ่ให้ลูกนักเรียนสันนิษฐานว่าท่านอธิษฐานอย่างไร มีคนเดาว่าขอให้เจอคนรักจริง ขอให้เจอคุณแม่ ขอให้เจอพี่น้อง หรือขอให้รวย แต่คำอธิษฐานจริงคือขอให้กระทงนี้เป็นตัวนำทางให้ไปพบแม่ที่แท้จริง ไม่ว่าท่านจะอยู่หนใด

เล่าว่ากระทงของเพื่อน ๆ ลอยห่างจากท่าน้ำไปเรื่อย ๆ แต่กระทงของคุณแม่ลอยไปข้างหน้าได้หน่อยหนึ่งแล้วชะงัก ลอยวนกลับมาหยุดอยู่กับที่ จนคุณแม่แปลกใจ เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่กระทงจะลอยไปสักที ผ่านไปสักครู่หนึ่งก็มีหญิงวัยกลางคนจูงมือเด็กผู้หญิงมายืนบังด้านหน้าคุณแม่ไว้ คุณแม่นึกในใจว่าทำไมหน้าตาของเธอช่างเหมือนกับคุณแม่ที่จากไปนาน

เล่าว่าคุณแม่ลองเข้าไปทักถามชื่อ หญิงวัยกลางคนตอบชื่อหนึ่งซึ่งไม่ตรงกับชื่อแม่ คุณแม่จึงถอนหายใจคิดว่าทักผิดคน หญิงคนนั้นย้อนถามว่าถามทำไม คุณแม่บอกว่าคิดว่าเป็นคนรู้จักที่ชื่ออีกชื่อหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเล่าว่าเมื่อก่อนเธอก็ชื่อนั้นเหมือนกัน แต่พอได้สามีใหม่จึงเปลี่ยนชื่อ แล้วถามกลับว่าหนูชื่ออะไร คุณแม่บอกชื่อและเล่าเหตุการณ์ที่ถูกแม่ทิ้งมาตั้งแต่เด็ก ยังไม่ทันเล่าจบหญิงคนนั้นก็คว้าแขนคุณแม่เข้าไปกอดไว้ ทั้งสองมีความสุขมากที่ได้เจอกันอีกครั้งหลังจากพลัดพรากกันมากว่า 15 ปี ด้วยบุญบันดาลให้หากันจนเจอ

เล่าว่าหลังจากนั้นคุณแม่รับคุณยายมาเลี้ยงดูที่บ้านโดยไม่เคยโกรธเคืองเลย ทำหน้าที่ลูกที่ดีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนตัวผู้เขียนเองเข้าวัดครั้งแรกเมื่อปี 2530 ช่วงแรกยอมรับว่ายังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเป้าหมายชีวิตมากนัก ทุกครั้งที่ทำบุญก็ยังทำแบบไร้จุดหมายและอธิษฐานไปตามที่นึกได้

ผู้เขียนเล่าว่าการเรียนต่อเมืองนอกนั้นเทอมแรกทำเกรดได้ยอดเยี่ยม A บวกทุกวิชา และได้ทำหน้าที่เป็นมาร์กเกอร์คอยตรวจข้อสอบและตรวจการบ้านของนักศึกษา ได้ค่าตอบแทนมากพอที่จะส่งตัวเองเรียนจบได้อย่างสบาย หลังกลับมาอยู่เมืองไทยได้ไม่นานก็เหมือนบุญจัดสรรให้เข้าทำงานในบริษัทประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไทย รายได้ดีมากโดยไม่ต้องออกไปเดินขายประกันให้เหนื่อย ผู้เขียนตระหนักดีว่าความสำเร็จทั้งหมดนี้เป็นเพราะอานุภาพบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญ ดังนั้นทุกครั้งที่หลวงพ่อมีบุญใหญ่มาให้ก็ทุ่มเททำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง

ผู้เขียนบอกว่าสิ่งที่ภูมิใจที่สุดในชีวิตยังไม่ใช่การได้ปริญญาโทสองใบหรือความสำเร็จในหน้าที่การงาน แต่สิ่งสำคัญคือโชคดีที่ได้มาเข้าใจหลักวิชาที่จะอยู่ในวัฏสงสารอย่างปลอดภัยและมีความสุข ได้เกิดมาสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อและหมู่คณะ และมีเป้าหมายจะตามติดไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม

ถามว่าบุพกรรมใดทำให้ชีวิตคุณแม่ในวัยเด็กลำบากมาก ต้องทนอยู่กับครอบครัวของพ่อใหญ่อย่างไม่มีความสุข ถูกกดขี่ข่มเหงและเอารัดเอาเปรียบเรื่อยมา แต่หลังจากหนีมาตั้งตัวได้สำเร็จชีวิตก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เพราะผลบุญใด เหตุใดคุณแม่จึงถูกคุณยายทิ้งไป และที่คุณยายทิ้งไปด้วยความจำเป็นนั้นจะมีวิบากกรรมใดหรือไม่ บุญใดทำให้คุณแม่ได้มาเจอกับแม่ของท่านอีกครั้งโดยบังเอิญ กระทงที่ลอยวนกลับมาหยุดอยู่กับที่เป็นความบังเอิญหรือมีอะไรพิเศษ คุณแม่เลี้ยงดูคุณยายโดยไม่เคยโกรธเคืองจะได้อานิสงส์อย่างไร หลังแต่งงานใหม่คุณแม่ยังไม่พร้อมมีลูกจึงพลาดไปทำแท้งมาครั้งหนึ่งจนกังวลใจมาก จะแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นให้หมดสิ้นในชาตินี้ได้อย่างไร เด็กที่ถูกทำแท้งไปเกิดที่ใด ได้รับบุญสร้างพระที่คุณแม่ทำให้หรือยัง และเหตุใดจึงมาถูกทำแท้งในชาตินี้ รวมทั้งถามว่าบุญใดทำให้ผู้เขียนประสบความสำเร็จอย่างง่ายดายทุกด้าน และการที่ทำบุญสุดกำลังโดยไม่คำนึงถึงความสะดวกสบายเป็นเพราะเคยประกอบเหตุใดมา ต่อด้วยคำถามว่าอาจารย์สามท่านในต่างประเทศที่ช่วยเหลือเรื่องงานและการเรียนเกี่ยวข้องกันมาอย่างไร ตอนอายุห้าขวบเคยถูกสุนัขบ้ากัดและสุนัขนั้นตายอย่างทรมานเพราะบุพกรรมใด และเคยเป็นหอบหืดแม้อาการหายไปแล้วแต่ยังต้องหายใจทางปากอยู่ตลอดเวลา เป็นเพราะวิบากกรรมใด จะแก้ไขได้อย่างไร ชาตินี้จะมีโอกาสหายใจทางจมูกได้ไหม

ตอบว่าคุณแม่ถูกกดขี่ข่มเหงและเอารัดเอาเปรียบ เพราะกรรมในอดีตที่เคยเกิดเป็นเศรษฐีนีมีทรัพย์มาก แต่มีความตระหนี่ในช่วงที่ยังไม่เจอหมู่คณะ และชอบข่มขี่ดุด่าบริวาร จึงทำให้วิบากกรรมอื่นเข้ามาแทรกได้ ต้องมาเกิดในครอบครัวที่ลำบากและถูกฝากให้คนอื่นเลี้ยง แล้วมาโดนเขาทำอย่างนั้นในชาตินี้ ส่วนที่หนีมาตั้งตัวได้สำเร็จและชีวิตดีขึ้นเรื่อย ๆ เพราะบุญเก่าที่เคยทำไว้โดยเฉพาะกับหมู่คณะได้ตามมาส่งผล ส่วนที่ถูกคุณยายทิ้งไปด้วยความจำเป็นนั้นมาจากสองชาติ ชาติหนึ่งเกิดมายากจนจนต้องเอาลูกไปฝากคนอื่นเลี้ยงแล้วไม่ได้กลับไปดูแล กับอีกชาติหนึ่งหนีออกจากบ้านเพื่อเรียนรู้โลก ใครห้ามก็ไม่เชื่อ ทำให้พ่อแม่เสียใจ แต่ภายหลังกลับมาพร้อมเงินทองแล้วเลี้ยงดูพ่อแม่อย่างดี วิบากกรรมสองชาตินี้จึงตามมาส่งผล

ตอบว่าคุณแม่ได้มาเจอแม่ที่แท้จริงโดยบังเอิญ เพราะบุญที่ได้กลับมาเลี้ยงดูบิดามารดาในชาติที่หนีออกจากบ้านไปเรียนรู้โลกโดยที่พ่อแม่ห้ามไม่ฟัง บุญนั้นตามมาส่งผล และที่กระทงลอยวนกลับมาหยุดอยู่กับที่ก็เป็นเรื่องบุญนั้นบันดาลให้เกิดขึ้น คือหนีไปแต่กลับมาเอาเงินทองมาเลี้ยงดูบิดามารดาในชาตินั้น ครูไม่ใหญ่แทรกด้วยว่าความเชื่อเคร่งครัดแบบที่เล่ามาก่อนนั้นดูเหมือนจะเป็นของศาสนายิว ที่เชื่อว่าตายแล้วเกิดแต่ถ้าเป็นคนก็ต้องไปเป็นคนต่อ ซึ่งไม่ใช่อย่างนั้น

ตอบว่าที่คุณแม่เลี้ยงดูคุณยายโดยไม่เคยโกรธเคืองที่ถูกทิ้งไปตั้งแต่เด็ก อานิสงส์ที่จะส่งผลต่อไปคือจะมีคนมาเลี้ยงดูและช่วยเหลือท่านอย่างดี ส่วนเด็กที่ถูกทำแท้งนั้นได้ไปถูกทำแท้งมาหลายรอบแล้ว โดยวิบากกรรมที่เคยทำแท้งมาในอดีตตามมาส่งผล จึงยังไม่อาจรับบุญที่คุณแม่ทำอุทิศไปให้ได้

ตอบว่าลูกประสบความสำเร็จอย่างง่ายดายในทุกด้าน เพราะในอดีตเมื่อทำบุญทุกครั้งก็อธิษฐานให้ชีวิตประสบความสำเร็จอย่างง่ายดาย และมีอุปนิสัยทำบุญอย่างง่าย ๆ คือใครชวนทำบุญก็โอเค ส่วนที่ทำบุญอย่างสุดกำลังเพราะในอดีตมีอัธยาศัยทุ่มเททำบุญอย่างนี้ติดตัวมา ถ้าอยากมีชีวิตเพียบพร้อมเหมือนมหาเศรษฐีในสมัยพุทธกาลก็ต้องทำบุญให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไปและอธิษฐานจิตกำกับไว้ ทำบุญบ่อย ๆ ทำบุญใหญ่หนัก ๆ ต่อด้วยว่าอาจารย์สามท่านที่ต่างประเทศช่วยเหลือเรื่องงานและการเรียน เพราะบุญที่เคยสงเคราะห์ญาติในอดีตและเคยช่วยเหลือเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์มาส่งผล ทำให้มีคนคอยช่วยเหลืออยู่เรื่อย ๆ อีกทั้งในชาติไกล ๆ ก็เคยเป็นญาติกันกับสามท่านนี้ ส่วนที่สนใจเรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศเหมือนกันเป็นเหตุในปัจจุบันที่เป็นไปตามยุคสมัยซึ่งรุ่งเรืองด้วยเทคโนโลยี

ตอบว่าเรื่องที่ถูกสุนัขบ้ากัดตอนอายุห้าขวบและมีอาการของโรค มาจากกรรมที่เคยฆ่าสุนัขมาทำอาหารเปิบพิสดารกินแกล้มสุรา ส่วนที่เคยเป็นหอบหืดและยังต้องหายใจทางปาก เพราะกรรมในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วใช้แรงงานสัตว์มากทั้งวัว ควาย ม้า และบางครั้งดูแลสัตว์ไม่ดี แม้กรรมจะเบาบางไปแล้วแต่ก็ยังไม่หมด จะแก้ไขต้องปล่อยสัตว์ใหญ่บ่อย ๆ เช่นวัวควาย แล้วทำบุญทุกบุญและอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ทั้งหลายที่เคยล่วงเกินเบียดเบียนไว้ พร้อมแนะให้ปรับการใช้ชีวิต ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ ดื่มน้ำให้เพียงพอ ทานอาหารให้ถูกสุขลักษณะ และพักผ่อนให้เพียงพอ ก็จะดีขึ้น และบอกว่าลูกรื้อผังจนไปได้ระดับหนึ่งแล้ว ให้ทำบุญต่อไปจนถึงเป้าที่ตั้งใจว่าจะเป็นมหาเศรษฐีผู้ใจบุญเหมือนสมัยพุทธกาล

ตอบว่าที่ตำแหน่งงานไม่สูงเพราะขาดมุทิตาจิต คือความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นประสบความสำเร็จ ขาดตรงนี้ตำแหน่งงานก็เลยไม่ค่อยสูงเท่าไร แล้วบอกว่าทั้งลูกและคุณแม่เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา ตามวัฒนธรรมบุญเมื่อทำบุญแล้วก็ให้อธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะได้พลัดกันไม่ได้

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสัตว์ดีที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องแรงมากคือผมเกิดกลางวงไพ่ นอกจากนั้นยังมีบุญกฐินตกค้างที่วัดในถิ่นทุรกันดาร 9 วัด และทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย สถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน

บอกว่าไม่เหมือนกันหรอก เดี๋ยวมาศึกษากันต่อ แต่ตอนนี้เข้าสู่เคสสัตว์ดีดีกว่าเพราะเวลาไม่ทันแล้ว ที่จะให้ดูโชติกเศรษฐีตอนที่สองจุดหนึ่งก็ไม่ทัน จึงเข้าสู่รายการเคสสัตว์ดีเรื่องผมเกิดกลางวงไพ่ โดยเปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย

ผู้เขียนเล่าว่าเปิดอินเทอร์เน็ตแล้วเจอเว็บของวัดพระธรรมกายเมื่อประมาณเดือนพฤศจิกายน 2547 มาวัดครั้งแรกวันที่ 30 ธันวาคม 2547 ได้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ด้วย และหลังจากนั้นก็เข้าวัดอย่างสม่ำเสมอ ตั้งใจว่าจะเข้าวัดตลอดจนกว่าชีวิตจะดับ แล้วเล่าว่าคุณตามีกิจการทำช้อนลงหิน คือช้อนที่ทำด้วยทองแดงผสมดีบุก ทำเสร็จออกสีทองกว่าทองเหลืองและราคาสูงกว่า ชั้นล่างของบ้านใช้เป็นที่ทำงานและขายของ ส่วนชั้นบนคุณยายใช้เล่นไพ่เอาเงินกับเพื่อนบ้านและคนที่รู้จักเกือบทุกวัน เล่นทั้งกลางวันและกลางคืน คุณยายมีลูกแปดคน แม่ของผู้เขียนเป็นคนที่เจ็ด

เล่าว่าตอนคุณแม่ท้องแก่ใกล้คลอดก็ยังนั่งเล่นไพ่อยู่ชั้นบนของบ้านจนถึงตีสาม แล้วปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน พวกขาไพ่รู้ว่าจะคลอดจึงเตรียมพาไปโรงพยาบาล คุณพ่อที่ร่วมวงอยู่ด้วยไปเรียกรถแท็กซี่ แต่ยังไม่ทันเรียกก็มีหมอตำแยที่มานั่งเล่นไพ่ด้วยครบวงจรทำคลอดให้ ผู้เขียนจึงคลอดออกมาในเวลาตีสามสามสิบสี่นาทีในวงไพ่นั่นเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นเคสแรกของโลกและอาจเป็นเคสเดียว

เล่าว่าคุณแม่ชอบเล่นไพ่ ส่วนคุณพ่อชอบดื่มเหล้า ดื่มทุกวันแล้วเมามามีเรื่องทะเลาะตบตีกับคุณแม่เป็นประจำ แต่ตอนไม่ดื่มคุณพ่อเป็นคนดีมาก ไม่ค่อยพูด เรียบร้อย ไม่มีเรื่องกับใคร ผิดกันกับตอนดื่มเหล้าราวฟ้ากับดิน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าน้ำเมาเป็นอย่างนี้แล้วยังจะเอาเข้าตลาดอีกหรือ มันต้องเอาออกจากทุกตลาด

เล่าว่าตอนผู้เขียนอายุสองขวบ คุณแม่แยกทางกับคุณพ่อเพราะพ่อดื่มเหล้าไม่ไหว พ่อพาพี่ชายคนโตไปอยู่ด้วย ส่วนผู้เขียนกับพี่ชายคนที่สองอยู่กับแม่ ตาและยาย ตั้งแต่จำความได้ก็คอยดูคุณยายเล่นไพ่ บางทีก็ไปซื้อชา กาแฟ โอเลี้ยงให้เพื่อนของคุณยายที่มาเล่นไพ่ และคุณยายกับป้าก็สอนเทคนิคการเล่นไพ่ให้ด้วย ต่อมาวงไพ่เลิกไปเพราะขาดขา เนื่องจากกิจการของคุณตาขาดทุนและโดนไล่ที่ ตาจึงเลิกกิจการย้ายไปอยู่ที่สมุทรปราการบนที่ดินที่เคยซื้อไว้ ปลูกบ้านแบ่งให้คนเช่าอาศัยรายได้จากตรงนั้น

เล่าว่าช่วงนั้นแม่มีแฟนใหม่ เพราะแม่กับพ่อเลี้ยงทำงานที่เดียวกันจึงรู้จักและคบหากันจนแต่งงาน ต่อมามีลูกสาวกับพ่อเลี้ยงอีกหนึ่งคน แม่เป็นคนสุขภาพไม่ดี เหนื่อยง่าย เป็นโรคไทรอยด์ ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ และผู้เขียนได้ชวนแม่กับน้องสาวมาสร้างบารมีกับหมู่คณะที่วัดแล้ว

เล่าว่าหลังแม่แต่งงานใหม่ได้สองปี คุณตาล้มป่วยนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล หมอเจาะเลือดไปตรวจพบว่าติดเชื้อในกระแสเลือด มีความดันสูง เป็นโรคเบาหวาน และเสียชีวิตในที่สุด ตอนงานศพผู้เขียนไปร่วมงานด้วย เป็นศพแรกที่เห็นในชีวิต ไปไหว้ศพและพูดกับตาด้วยความไม่รู้ว่าตาอย่าเพิ่งไปไหนนะ รอผมด้วย ผมจะไปด้วย เพราะรักตามาก หลังสวดศพสามวันก็เผา แล้ววันที่เอากระดูกคุณตามาไว้บนหลังตู้ตรงที่ผู้เขียนนอน กลางดึกคืนนั้นรู้สึกหนาวมาก ผ้าห่มกองอยู่ปลายเท้า พอจะลุกไปหยิบก็ได้ยินเสียงคุณตาดังขึ้นในครัวจนกลัวมาก

เล่าว่าคืนถัดมาเพื่อให้ชัวร์ ก็ฝันว่าคุณตามายืนอยู่บนหัวนอน คุยกับพี่ชาย ถามหาว่าผู้เขียนนอนอยู่ตรงไหน เจอเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายคืนทั้งฝันและได้ยินเสียง จึงบอกคุณตาว่ารอผม ผมจะไปด้วย แล้วเล่าว่าบ้านที่อยู่ปัจจุบันเป็นบ้านที่คุณตาซื้อไว้ตอนมีชีวิตอยู่ เจ้าของเดิมเป็นร่างทรงและได้เลี้ยงกุมารทองไว้

เล่าว่าตอนทำความสะอาดพบกุมารทองอยู่บนหิ้งหนึ่งองค์ ตอนมาอยู่ใหม่ ๆ วันหนึ่งคุณตานอนเล่นอยู่ก็รู้สึกเหมือนมีใครมานวดตามตัวและลากขาเข้าไปในชายคาบ้านจนรู้สึกได้ว่าถูกลาก ถ้าญาติพี่น้องมานอนค้างที่ชั้นบนก็จะถูกกุมารทองดึงมือดึงขา บนบ้านมีเสียงเหมือนเด็กวิ่งเล่นและเดินอยู่ทุกคืนจนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน ต่อมาวันที่ 3 มกราคม 2548 ผู้เขียนกลับไปบ้านและบอกกุมารทองว่าเอาบุญมาฝาก ตั้งแต่นั้นก็ไม่ได้ยินเสียงของกุมารทองอีกเลย และทุกครั้งที่มาวัดแล้วกลับบ้านก็จะแบ่งบุญให้กุมารทองและเทวดาแถวบ้าน

เล่าว่าป้าคนโตแต่งงานเมื่ออายุสิบเจ็ดปี สามีของป้าเป็นลูกจ้างที่ทำงานช้อนลงหินอยู่กับคุณตา พอแต่งงานได้พักหนึ่งก็แยกออกมาทำกิจการเอง ตอนแรกกิจการดีมากเพราะสามีเป็นคนขยัน แต่พอมีลูกคนที่สองสามีก็เริ่มดื่มเหล้าจนเสียงาน กิจการที่เคยมีกำไรกลายเป็นขาดทุนจนต้องล้มเลิกเพราะน้ำเมา พี่ของสามีให้ยืมเงินไปทำงานที่ตะวันออกกลาง ไปเป็นโฟร์แมนอยู่ที่นั่นก็ยังดื่มเหล้าเหมือนเดิม อยู่ถึงสี่ปีก็ใช้หนี้ไม่หมด จึงกลับมาเมืองไทยเปิดร้านขายกาแฟ ช่วงเช้าขายดีมาก แต่พอตกเย็นก็มานั่งหัวโต๊ะซื้อเหล้าเลี้ยงเพื่อน

เล่าว่าสามีของป้าคนโตความดันขึ้นจนดวงตาโปนทะลักและตายในสภาพตาค้าง อายุได้ 64 ปี แล้วเล่าถึงป้าคนที่สี่ ตอนเด็กเป็นคนขี้อายไม่เคยพูด พอโตอายุ 23 ปีก็ปิ๊งกับหนุ่มข้างบ้านและหนีตามกันไป ลูกคนแรกแท้งโดยไม่ทราบสาเหตุ ต่อมามีลูกอีกสองคน พออายุ 28 ปีก็ตกเลือดขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุจนต้องถูกตัดมดลูก

เล่าว่าปี 2548 ป้าคนที่สี่อายุ 45 ปีก็ป่วย ตัวเหลืองเหมือนทาขมิ้นและอาเจียน หมอบอกว่าเป็นโรคตับอักเสบ ให้ยามาทานและมานอนพักที่บ้าน ช่วงนั้นป้าไปตักบาตรและถวายสังฆทานบ่อยขึ้น อีกสามเดือนอาการกำเริบต้องเข้าโรงพยาบาลอีก หมอเจาะชิ้นส่วนตับไปตรวจ ทำให้ป้าเดินไม่ได้และสุขภาพทรุดลงอย่างรวดเร็ว ต่อมาหมอถอนฟันของป้าออกจนเกือบหมดปาก เลือดไหลไม่หยุด โดยให้เหตุผลว่าถ้าไม่ถอนเวลากินอาหารจะติดเชื้อหนักกว่าเดิม แล้วเจาะเลือดไปตรวจอีกหลายครั้งจนเสียชีวิตในที่สุด ทราบภายหลังว่าหมอที่ทำการรักษาให้ตลอดเป็นนักเรียนแพทย์ที่เพิ่งฝึก

ตั้งคำถามถึงครูไม่ใหญ่ว่าทำไมต้องมาเกิดในวงไพ่ ทำไมครอบครัวแตกแยกจนพี่ชายคนโตไม่ได้อยู่ด้วยกัน คุณตาได้รับรู้คำที่พูดในงานศพว่ารอผมด้วยหรือไม่ เสียงและความฝันที่เห็นคุณตาเป็นเพราะคำพูดนั้นใช่หรือไม่ คุณตาต้องการอะไร ตายแล้วอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดทำให้คุณแม่ป่วยเป็นโรคไทรอยด์และจะทำอย่างไรให้ดีขึ้น

ถามต่อว่าน้องสาวที่เกิดกับพ่อเลี้ยงเริ่มมีตุ่มคันขึ้นเต็มตัวตอนเจ็ดขวบ รักษาเท่าไรก็ไม่หายจนอายุสิบขวบ เป็นเพราะกรรมใดและแก้ไขอย่างไร คุณพ่อชอบดื่มเหล้าและผิดศีลข้อหนึ่ง ข้อสี่ ข้อห้า กลัวว่าตายไปจะตกมหานรก ถ้าสร้างองค์พระให้จะช่วยปิดมหานรกได้หรือไม่ กรรมใดทำให้ป้าคนโตมีสามีขี้เมา สามีตายแล้วไปไหนและมีหนี้สินมากเพราะกรรมใด บุพกรรมของป้าคนที่สี่ที่ต้องแท้งลูก ตกเลือด ถูกตัดมดลูก ตัวเหลือง อาเจียน ถูกถอนฟันเกือบหมดปากและเจาะตับจนตายคืออะไร ตายแล้วไปไหน ทำไมจึงรักป้าคนนี้มาก กุมารทองยังอยู่ไหมและยังต้องเอาบุญไปฝากอีกหรือเปล่า ทำไมต้องถูกผ่าตัดไส้ติ่งตอนอายุ 11 ขวบ สร้างบุญมาอย่างไรจึงเจอวัดพระธรรมกายทางอินเทอร์เน็ตโดยไม่มีใครชวน การเข้าวัดแบบมีคนชวนกับไม่มีคนชวนสร้างบุญมาต่างกันอย่างไร และมีบุญที่จะบวชตลอดชีวิตหรือไม่

ตอบว่าที่ต้องเกิดในวงไพ่และครอบครัวแตกแยกเพราะกรรมคบคนพาลในอดีต ทั้งเล่นไพ่และดื่มเหล้าจนเป็นเหตุให้ครอบครัวแตกแยก ลูก ๆ กระจัดกระจายกันไป กรรมนี้จึงมาส่งผลให้เกิดในวงไพ่สมใจ และที่ได้อยู่กับพี่ชายคนที่สองแต่ไม่ได้อยู่กับพี่ชายคนโตก็เพราะกรรมคบคนพาลในอดีต ดื่มเหล้าและเจ้าชู้เล่นกรรมนั้น แต่ละคนมีกรรมคล้ายกันจึงมาเกิดในครอบครัวที่เป็นอย่างนี้ด้วยกัน

ตอบว่าตอนที่พูดกับคุณตาในงานศพว่าอย่าเพิ่งไปไหน รอผมด้วย คุณตาได้รับทราบแล้วมาหา จึงฝันเห็นและได้ยินเสียงของท่าน คุณตาตายแล้วใหม่ ๆ ก็วนเวียนอยู่ แล้วไปเป็นภุมเทวาในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ระดับธรรมดาทั่วไป ไม่ดีมากแต่ก็ไม่แย่ เพราะมีบุญที่ทำอยู่บ้างตามประเพณีอุ้มไว้ และเมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ทำให้สภาพดีขึ้น

ตอบว่าคุณแม่เป็นโรคไทรอยด์เพราะกรรมโกรธและปิ้งย่างสัตว์ทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล จะแก้ไขต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา แผ่เมตตา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา และอุทิศบุญไปให้ผู้ที่เคยเบียดเบียนไว้ ส่วนน้องสาวที่มีตุ่มคันขึ้นเต็มตัวตั้งแต่เจ็ดขวบเพราะวจีกรรมและกรรมโกรธ ในอดีตชอบพูดให้คนเจ็บช้ำน้ำใจ และเคยแกล้งเด็กข้างบ้านที่ทะเลาะกันโดยเอาหมามุ่ยใส่ในเสื้อของเขาจนเกาเป็นตุ่ม วิบากกรรมนี้จึงตามมาส่งผล จะแก้ต้องสอนให้น้องขออภัยกับทุกคน แล้วพาไปทำความสะอาดหอฉันบ่อย ๆ หนักจะเป็นเบา เบาจะหาย เพราะจะเจอหมอดียาดี ไม่เจอหมอที่ชวนให้ถอนฟัน