กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ผู้เขียนย้ำว่าไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำสงครามเข่นฆ่ากันเอง แล้วชวนให้ลองจินตนาการว่าถ้าไม่มีการแบ่งแยก ไม่มีพรมแดน ไม่มีการเข่นฆ่า ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข อะไรจะเกิดขึ้น เขาคิดว่าไม่ยากเกินกว่าจะทำได้ถ้าเรามีจินตนาการร่วมกัน

เขาหนีมาเป็นผู้ลี้ภัยที่ชายแดนคูเวต อยู่เต็นท์ในค่ายผู้อพยพ หน้าร้อนอากาศสูงถึง 50 องศา ทำอะไรไม่ได้นอกจากกินกับนอนอยู่เจ็ดปี แล้วย้ายมาเดนมาร์กตอนอายุ 28 เข้าเรียนภาษาเดนมาร์กและพบหญิงไทยคนหนึ่ง ถามว่าเป็นคนไทยใช่ไหม เป็นพุทธหรือมุสลิม เธอตอบว่าพุทธ เขาบอกว่าเคยได้ยินคำว่าศาสนาพุทธครั้งแรกตอนอยู่อิรัก อยากรู้ว่าสอนอะไร เธอตอบว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เขาถามต่อว่าทำดีทำอย่างไร แบบไหนเรียกว่าชั่ว คนอย่างเขาดีหรือชั่ว และหลักปฏิบัติของพุทธคืออะไร ครูไม่ใหญ่เปรียบกับแม่ที่ตีลูกให้ทำดีแต่ตอบไม่ได้ว่าทำดีคืออย่างไร เธอตอบอย่างหงุดหงิดว่าไม่รู้ รู้เมื่อไรจะบอก

ทั้งคู่คุยกันทุกวันแต่เธอไม่เคยตอบคำถาม จนวันหนึ่งเขาถามตรง ๆ ว่าคุณเป็นชาวพุทธตั้งแต่เกิดทำไมไม่รู้หลักปฏิบัติ ถามเรื่องอิสลามเขาตอบได้หมด ชาวพุทธไม่สอนให้คนเข้าวัดบ้างหรือ ครูไม่ใหญ่เตือนชาวพุทธว่าถ้าเจอผู้มีบุญถามอย่างนี้ให้ตอบว่าละชั่ว ทำดี ทำใจให้ใส ละชั่วคืออกุศลกรรมบถ ทำใจใสคือนั่งหลับตาทำสมาธิ เอาอะไรก็ได้เช่นมะพร้าวหรือซาลาเปามาวางไว้กลางกาย เขาบอกว่าต้องการแสวงหาความสงบเพราะเบื่อการรบราฆ่าฟันกันเอง และเริ่มปรึกษาเรื่องส่วนตัวกับเธอ เขาสงสัยว่าศาสนาของเขาให้แต่งงานกันเองในเครือญาติ แต่กลับทำสงครามฆ่ากันเองในเครือญาติ ขณะที่ศาสนาอื่นไม่บังคับ สุดท้ายเขาก็กลับไปแต่งงานกับภรรยาชาวอิรักคนปัจจุบัน

แปดปีผ่านไป เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2548 หญิงไทยคนนั้นมาหาอย่างองอาจสง่างาม ถามว่ายังอยากรู้เรื่องศาสนาพุทธอยู่ไหม ถ้าอยากรู้คำตอบอยู่ที่นี่ คือช่อง DMC เมื่อเห็นหลวงพ่อครั้งแรกเขาดีใจ มีความสุข รู้สึกรักเคารพศรัทธาทันที เธอสอนให้รู้จักสมาธิ ครั้งแรกที่นั่งเกิดความสงบและสุขอย่างบอกไม่ถูก ต่างจากการละหมาดวันละห้าเวลาที่ไม่เคยพบความสุขเลย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอ่านตามที่เขาเขียน เมื่อชีวิตสับสนหาทางออกไม่เจอ ลองนั่งสมาธิแบบชาวพุทธแล้วสุขอย่างไม่เคยมีมาก่อน ตอนนี้นั่งทุกวัน อยากให้ชาวอิสลามทุกคนรู้สึกอย่างเขา แค่เปิดใจเรียนรู้ความจริงของชีวิต

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าสมาธิเป็นสมบัติกลางของทุกเชื้อชาติ ศาสนา เผ่าพันธุ์ ไม่ใช่ของชาวพุทธอย่างเดียว ทำใจนิ่งเฉย ๆ ไม่คิดไม่พูด นึกดวงแก้ว องค์พระ ซาลาเปา หรืออินทผลัมก็ไม่ผิดหลักศาสนาใด ผู้เขียนเล่าว่าตอนนี้ค่อย ๆ ละสิ่งไม่ดี ละความโลภ ความโกรธ ใจไม่ฟุ้งซ่านเรื่องอดีต เขาทำอาชีพค้าขายและติดตั้งจานดาวเทียมให้ชาวอิรัก อิหร่าน ตุรกี และมุสลิมในเดนมาร์ก จะจูนช่อง DMC เพิ่มให้ทุกคน ชาวมุสลิมที่เปิดดูดีใจที่มีภาษาอาหรับ เพื่อให้โลกเกิดสันติสุข

ชุดคำถาม บุพกรรมใดพ่อมาเกิดในอิรักและนับถืออิสลาม กรรมใดทำให้ถูกตัดคอ ตายแล้วไปไหน จะช่วยได้อย่างไร กรรมใดแม่มาเกิดในอิรัก ทำไมต้องแต่งกับพ่อที่เป็นญาติ ทำไมถูกขังคุกจนเป็นโรคซึมเศร้า ภรรยารักเขาไหม ครูไม่ใหญ่แซวว่าให้ถามเธอเอง ทำไมเธออยากกลับไปอยู่กับญาติทั้งที่มีสงคราม จะอยู่ด้วยกันตลอดไหม ทำไมลูกสาวคนโตปวดท้องบ่อยหาสาเหตุไม่เจอ หูซ้ายไม่ได้ยินตั้งแต่เกิดจะหายไหม ทำไมเกิดในประเทศสงครามและรอดจากการถูกยิง ทำไมโลกต้องมีสงครามและใครจะหยุดได้ หญิงไทยที่ถูกคลุมถุงชนกับชาวต่างชาติจนมีลูกแล้วเลิกกันมีวิบากอะไร บุญใดทำให้พบเธอและรู้จัก DMC เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม จะไปดุสิตบุรีได้หรือไม่ มีบุญพอขยายธรรมะไปทั่วโลกไหม ทำธุรกิจอย่างไรให้ก้าวหน้า และจะขยาย DMC ให้มุสลิมทั้งในและนอกอิรักสำเร็จไหม ชาวอิรักจะกลับมารักกันได้ไหม

หลังช่วงเสียงเพี้ยนและจิงเกิล ครูไม่ใหญ่ตอบว่าพ่อเคยนับถือศาสนาเทวนิยมมาหลายชาติ บางชาติได้ร่วมทำสงครามต่างเผ่าที่มีความเชื่อต่างกัน จึงมาเกิดในประเทศที่นับถือเทวนิยมและมีสงครามภายใน ที่ถูกตัดคอเพราะในอดีตเคยตัดศีรษะสัตว์จำนวนมากบูชายัญเทพเจ้าที่นับถือ ก่อนตายกลัวมากและพยายามนึกถึงพระเจ้า วิบากที่ตัดคอบูชายัญหลายชาติรวมกันส่งผลให้กายละเอียดยังคอขาด ต่างจากบางเคสที่ขาด้วนแล้วกายละเอียดขาไม่ด้วน ท่านเอามือสองข้างประคองหัวที่ขาดแล้ววิ่งหนีสุดชีวิต กรรมดึงดูดให้ไปรวมกับผู้มีกรรมเสมอกัน ส่วนคนที่ถูกตัดคอพร้อมกันต่างไปตามกรรมของตน บ้างไปสุคติระดับภุมมเทวา รุกขเทวา อากาศเทวา บ้างไปทุคติเพราะทำบาปโดยไม่รู้ว่าบาป บ้างเกิดเป็นสัตว์ บ้างเกิดเป็นมนุษย์

ตอนนี้พ่อยังเป็นกายละเอียดถือหัวอยู่ หิวโหยทรมาน อยู่กับผู้มีกรรมเสมอกันในความดูแลของยักษ์ในบริเวณที่หัวหน้าเขตกำหนดไว้ ยังมีความเชื่อเดิมฝังใจว่าสักวันพระเจ้าจะมาโปรดแต่ก็ไม่มาสักที ระหว่างนี้ลูกต้องทำบุญในพระพุทธศาสนาทั้งทาน ศีล ภาวนา แล้วอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ ท่านจะค่อย ๆ ดีขึ้น หัวที่ถือจะกลับเข้าที่ อย่ารอให้ท่านมาโปรด เราโปรดท่านก่อนดีกว่า แต่อย่าไปฆ่าสัตว์มาบริจาคทำทาน เพราะจะเป็นบุญปนบาป

แม่มาเกิดในอิรักและนับถืออิสลามเพราะเคยนับถือเทวนิยมแบบพ่อมาหลายชาติ และยินดีในการทำสงครามระหว่างเผ่าที่มีความเชื่อต่างกัน แม้คนละยุคแต่กรรมเสมอกันจึงดึงดูดเข้าหากัน ที่ต้องแต่งกับพ่อที่เป็นญาติเพราะในอดีตหลายชาติทั้งสองอยู่ในเผ่าที่เข่นฆ่ากันระหว่างเผ่า จึงไม่นิยมแต่งงานข้ามเผ่าเพื่อป้องกันความลับรั่วไหล ความคุ้นนี้ดึงดูดให้มาอยู่ในหมู่ความเชื่อเดิมซึ่งตอนนี้ขยายเป็นระดับประเทศ ที่ถูกขังคุกจนซึมเศร้าเพราะเคยยินดีอนุโมทนาสนับสนุนสงครามระหว่างเผ่า ครูไม่ใหญ่สรุปว่าความเชื่อต่างกันก็ทะเลาะกัน ทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม แม้ความเชื่อเดียวกันแต่ความคิดต่างกัน หรือสามีภรรยาในบ้านเดียวกันก็ยังทะเลาะกัน

ภรรยายังรักอยู่ ครูไม่ใหญ่แซวอีกว่าให้ถามเธอเอง แต่ความผูกพันกับครอบครัวและแดนเกิดมีมากจนห้ามใจไม่ได้ ร่มเงาของหมู่ญาติร่มเย็นกว่าร่มไม้ใด แม้มีสงครามก็อบอุ่น ให้ประคองรักนี้ไว้ด้วยการยืดหยุ่น ยอมยิ้มแย้ม ชมเธอบ้าง เพราะเธอเป็นภรรยาและแม่ที่ดี อย่ากังวล ไม่ว่าเธอจะไปอิรักหรือไม่ให้นั่งสมาธิทำใจใสแล้วนึกถึงบุญให้คุ้มครองเธอกับลูก ลูกสาวคนโตปวดท้องบ่อยหาสาเหตุไม่เจอเพราะความเครียดในปัจจุบันเป็นหลัก ทั้งเรื่องสงคราม การถูกพาไปอิรักแล้วกลับมา และความสับสนทางวัฒนธรรมระหว่างเดนมาร์กกับอิรัก

หลังจิงเกิลคั่น ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าลูกสาวในอดีตชาติแกล้งน้องด้วยความรักเล่นสนุก ๆ ไม่ได้ตั้งใจ ขณะน้องสาวกำลังเอาไม้แคะหูด้วยความเพลิดเพลิน เธอเอามือตบมือน้องจนไม้แคะหูทิ่มเข้าไปจนแก้วหูทะลุ วิบากนี้มาส่งผลคงหายยาก ให้สร้างบุญและอธิษฐานจิตให้หนักเป็นเบา กฎแห่งกรรมเป็นกฎเหตุผลที่ทุกคนหนีไม่พ้นจึงต้องศึกษาไว้

ที่ต้องเกิดในประเทศที่มีสงครามเพราะในอดีตเป็นพ่อค้านักธุรกิจใหญ่ระดับเศรษฐี ถูกรัฐขอเงินสนับสนุนสงคราม ไม่เต็มใจแต่ถ้าไม่ให้จะถูกยึดหรือติดคุกจึงจำใจให้ วิบากนี้ส่งผล แต่เพราะไม่เต็มใจจึงรอดจากการถูกยิงตอนหนีออกนอกประเทศ แค่ได้ตื่นเต้นหวาดเสียว โลกต้องมีสงครามเพราะมนุษย์ยังมีกิเลส โลภ โกรธ หลง ซึ่งเป็นศัตรูที่แท้จริงของมนุษยชาติ ไม่ใช่มนุษย์ด้วยกัน กรรมดึงดูดให้มาเกิดร่วมกันแล้วกิเลสบังคับให้ทะเลาะกันโดยไม่รู้ว่าใครบงการอยู่ฉากหลัง จะหยุดสงครามได้ต้องร่วมมือกันทุกคนในโลกด้วยการหยุดใจเข้าถึงความสงบภายใน สันติสุขภายในจะขยายเป็นสันติภาพภายนอก ครูไม่ใหญ่ว่ารางวัลสันติภาพยังมอบให้ใครต่อใครเพราะไม่รู้ว่าสันติภาพจริงเกิดอย่างไร วิธีเดียวคือหยุดใจ

ที่อยากเรียนรู้พุทธศาสนา ชอบสมาธิ และดู DMC ทั้งที่ไม่เข้าใจ เพราะในอดีตเคยเป็นชาวพุทธในทะเบียนบ้านเหมือนชาวพุทธปัจจุบัน ไม่ศึกษาจริงจังจึงพลัดไปตามวิบาก แต่เชื้อเดิมยังพอมี เมื่อทุกข์จากสงครามที่ความเชื่อต่างกันจึงขวนขวายหาคำสอนที่ดับทุกข์ได้ซึ่งมีในพระพุทธศาสนา และรู้ว่าใจร้อนรุ่มเพราะโลภ โกรธ หลง จึงอยากให้ทุกคนนั่งสมาธิจนเลิกเบียดเบียนกันด้วยความสมัครใจ หญิงไทยที่ถูกคลุมถุงชนกับชาวต่างชาติจนมีลูกสาวหนึ่งคน เพราะในอดีตสมัยสังคมเกษตรกรรมเคยจับลูกหลานคลุมถุงชน ที่เลิกกับสามีเพราะกรรมกาเมเจ้าชู้สมัยเป็นผู้ชาย และปัจจุบันศีล ศรัทธา ทิฐิไม่เสมอกัน ลูกสาวก็มีเศษกรรมเคยมีภรรยาหลายบ้านทำให้ครอบครัวแตกแยก ให้สั่งสมบุญและอธิษฐานจิต ส่วนที่มาอยู่ต่างประเทศเป็นเรื่องปัจจุบันไม่ใช่วิบาก

ได้พบหญิงไทยคนนี้จนรู้จัก DMC เพราะบุญเก่าที่เธอเคยเป็นกัลยาณมิตรชวนทำบุญในพระพุทธศาสนา แต่เขาทำด้วยความเกรงใจไม่ได้ศรัทธาจึงพลัดไป บุญนั้นส่งผลให้ชาติต่อมาเป็นนักธุรกิจใหญ่ที่จำใจให้เงินรัฐทำสงคราม แล้วพลัดกันไปอีกหลายกัป ทั้งคู่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ภรรยาและลูกก็เช่นกัน ที่ตั้งใจแปลธรรมะเป็นภาษาอาหรับขยายไปทั่วโลกเป็นสิ่งดี มีบุญด้านนี้แต่ให้ค่อย ๆ ทำอย่างสบาย ๆ ธุรกิจค้าขายติดดาวเทียมทำได้ดีเพราะอดีตเป็นนักธุรกิจใหญ่ ให้หาคนเก่งคนดีมีอุดมการณ์เดียวกัน อานิสงส์การขยาย DMC คือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ บริวารดี มีดวงปัญญา เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา ชาตินี้มาเจอแล้วให้สร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะได้ไม่พลัดกันอีก

ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วเข้ากรณีศึกษา ผู้เขียนจดหมายเป็นนักเรียนอนุบาลพันธุ์แท้ อาชีพหมอนวดเส้น เปิด DMC ทั้งวันแม้มีคนไข้มานวดที่บ้าน ใจจึงอยู่ในบุญตลอด ลูกทั้งสามคนหันมาดู DMC ช่วงถ่ายทอดสดทำวัดเย็น นั่งหน้าจอสวดมนต์ตามเกือบทุกวันแม้แม่ไม่อยู่ ครอบครัวมีความสุข และขอให้ครูไม่ใหญ่เมตตาตอบข้อสงสัยในเรื่องที่จะเล่า

ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกรภาคเหนือ มีพี่น้องสิบคน พ่อเคยดื่มเหล้าบ้างแต่ชอบสูบบุหรี่ทุกวัน สมัยหนุ่มพ่อเคยบวชและเรียนจนจบนักธรรมตรี เมื่ออายุหกสิบกว่าป่วยโรคเส้นเลือดในสมองมีอาการมึนหัวตลอด รักษาทั้งโรงพยาบาลและแพทย์แผนไทยก็ไม่หาย ก่อนเสียชีวิตหนึ่งเดือนลูกไปเยี่ยมและชวนพ่อร่วมบุญสร้างศาลาสวดศพที่วัดใกล้บ้าน เพราะบุญไม่มีขาย

ลูกพาพ่อกล่าวคำอธิษฐานตามแล้วนำเงินไปถวายพระ ก่อนต้องลงกรุงเทพฯ สองวันต่อมาพี่สาวโทรบอกว่าพ่ออาการหนัก ลูกรีบกลับไปกระซิบว่าลูกมาแล้ว พ่อน้ำตาไหลพยายามพูดแต่ไม่มีเสียง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าฟังกรณีศึกษามา 800 กว่าเคสทำให้คุ้นเคยกับความตาย รู้วิธีเตรียมตัวตาย ลูกบอกพ่อว่าไม่ต้องห่วง นึกถึงบุญนึกถึงพระไว้ ซึ่งถูกหลักวิชา แล้วนิมนต์พระห้ารูปมาสวดพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ 108 จบ นับด้วยก้านไม้ขีด ถวายปัจจัยและกรวดน้ำ ทุกขั้นตอนพูดกรอกหูพ่อให้อยู่ในบุญ หลังส่งพระไม่นานพ่อสิ้นใจอย่างสงบอายุ 74 ปี

หลังเผาศพพ่อ แม่ไปเก็บกระดูกพบว่าที่กะโหลกศีรษะของพ่อมีอักษรขอมอยู่รอบเหมือนมีใครมาจารึกไว้ ไฟไม่ไหม้อักษรนั้น (ช่วงถัดมาเสียงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำราวสามสิบวินาที) ครูไม่ใหญ่แทรกสั้น ๆ

แม่คลอดน้องคนสุดท้องคนที่สิบแล้วสลบไป ต่อมาเมื่อน้องอายุราวสองขวบ แม่ป่วยเดินไม่ได้ ไม่มีแรง นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก จึงไปรักษากับหมอไสยเวท ซึ่งเผาเหล็กจนแดงบนเตาถ่าน เอาเท้าจุ่มน้ำมันแล้วเหยียบเหล็กร้อนก่อนมาเหยียบร่างแม่ ทำอยู่หนึ่งอาทิตย์ อาการของแม่ก็หายเป็นปกติ ครูไม่ใหญ่แซวว่าวิธีนี้คงไม่มีสอนในมหาวิทยาลัยแพทย์

พี่ชายคนที่สามเกิดมาไม่มีทวารหนัก ครูไม่ใหญ่ชวนทายก่อนเฉลย บ่ายวันนั้นมีของเหลวสีเทาไหลออกทางทวารเบา ร้องไห้ทรมานจนหมดลม อายุไม่ถึงหนึ่งวันยังไม่ได้ตั้งชื่อ พี่สาวคนที่สี่ตอนห้าขวบไปยืนตรงยุ้งข้าว แมวที่อยู่บนยุ้งกระโดดลงมาข่วนถูกลูกตาข้างขวาจนบอด ปัจจุบันแต่งงานมีลูกสาวสองคน ขายของชำฐานะดีกว่าพี่น้องทุกคน ปี 2533 ถูกโจรปล้นบ้าน ขัดขืนไม่ยอมบอกที่เก็บทองและเงินจนถูกเอาปืนตบกกหู

ผู้เขียนเล่าถึงสามีที่แม่กลัวว่าจะถูกหลอกเพราะอายุมากกว่าสิบหกปี เป็นหัวหน้าคุมคนงานในบริษัทเครื่องจักร ดื่มเหล้าเบียร์มาตลอด เริ่มดื่มตั้งแต่สิบสี่ขวบเพราะพ่อบุญธรรมที่เป็นทหารเรือพาไปดื่มฉลองในงานต่าง ๆ คิดว่ามีลูกแล้วจะเลิกแต่จนท้องลูกคนที่สามก็ไม่เลิก แถมเมาแล้วทำร้ายร่างกาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าผู้ผลิตผู้จำหน่ายไม่รับผิดชอบ (ช่วงต่อจากนั้นเสียงหลุดราวสองนาที) ภรรยาแก้แค้นด้วยการเอาน้ำที่ขับถ่ายจากร่างกายตัวเองผสมลงในขวดเหล้าให้สามีดื่มโดยไม่รู้ตัว หายเมาแล้วสามีคงรู้ว่าถูกแก้แค้นจึงรีบขอให้อภัยเรื่องที่แล้ว เป็นที่มาของชื่อเรื่องที่เกริ่นไว้ต้นรายการ

ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ใช่ดื่มเพื่อสังคมแล้วแต่ดื่มเพื่อทำลายตัวเอง สามีขอกินเหล้าฉลองก่อนตาย ก่อนเสียชีวิตหนึ่งเดือนฝันเห็นพ่อบุญธรรมที่ตายไปแล้วบอกให้ไปทำบุญ แต่ผัดว่าหลังปีใหม่เพราะต้องทำงานรับเหมาให้เสร็จ ก่อนปีใหม่สองวันก็ตายด้วยเส้นเลือดในสมองแตกขณะภรรยาท้องลูกคนที่สามห้าเดือนกว่า (อายุที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด) ช่วงเจ็ดวันลูกชายคนโตวัยเจ็ดขวบเห็นพ่อยืนที่หน้าต่างบานเกร็ด ครบเจ็ดวันภรรยาฝันว่าสามีมากราบรูปพ่อแม่และรู้ว่าตัวเองตายแล้ว ผู้หญิงที่มาเช่าบ้านได้ยินเสียงของแข็งขว้างฝาบ้าน จึงไปหาหมอไสยเวทเรียกวิญญาณ ร่างทรงอ้างว่าเป็นสามี พูดกับใครก็ไม่มีใครพูดด้วย ยังไม่หมดอายุแต่โดนยาสั่ง ฝากดูลูก และทายว่าลูกในท้องเป็นผู้หญิง ซึ่งคลอดออกมาเป็นผู้หญิงจริง

คำถามของผู้เขียน: กรรมใดทำให้พ่อป่วยเส้นเลือดในสมองตีบมึนหัวตลอด อักษรขอมที่กะโหลกพ่อเกิดจากอะไร พ่อก่อนตายมีคตินิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน แม่ทำกรรมใดจึงป่วยนิ้วหงิกและทำไมหายด้วยวิธีหมอไสยเวทเหยียบเหล็กร้อน พี่ชายคนที่สามทำกรรมใดจึงไม่มีทวาร พี่ชายอีกคนในกรุงเทพฯ ที่ดื่มเหล้ากับเพื่อนทุกเย็นแล้วเมาล้มหัวฟาดพื้นตายอายุ 37 ปี ตายเองหรือถูกทำร้าย พี่สาวคนที่สี่ทำกรรมใดจึงถูกแมวข่วนตาบอดและถูกปล้นเกือบแสนบาทแต่ได้คืนครึ่งหนึ่ง พ่อบุญธรรมเข้าฝันจริงไหม ถ้าสามีทำบุญจะอยู่ต่อไหม สามีมายืนที่หน้าต่าง เข้าฝัน เข้าร่างทรง ขว้างฝาบ้าน และโดนยาสั่งจริงไหม ทำไมทายเพศลูกถูก สามีได้รับบุญที่ลูกชายสองคนบวชเณรภาคฤดูร้อนไหม กรรมที่ผสมของลงเหล้าให้สามีมีวิบากอย่างไร และน้องชายบุญธรรมของสามีที่ส่งเสียลูกมาตลอดเป็นเพราะบุญใด

พ่อป่วยเส้นเลือดในสมองตีบมีอาการมึนหัวตลอด เพราะกรรมปาณาติบาตด้วยการทุบตีทรมานสัตว์ ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนทั่วโลกตอบในใจก่อน แล้วเฉลยว่าในอดีตพ่อเคยเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ที่คุมเครื่องมือทรมานนักโทษแบบบีบขมับ ช่วงท้ายเสียงหลุดเป็นบรรทัดซ้ำ

ครูไม่ใหญ่แทรกระหว่างตอบคำถามว่าอาชีพที่น่าเป็นคือครู ซึ่งสายเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระบรมครู เป็นอาชีพพระโพธิสัตว์ผู้ให้แสงสว่าง ขจัดความไม่รู้ทั้งวิชาชีพและวิชาชีวิต หรือเป็นแพทย์พยาบาลที่ช่วยให้คนพ้นทุกข์ทรมานและยืดอายุให้มีโอกาสสร้างบารมี ต้องมีปีติภาคภูมิใจในอาชีพ ครูบางคนน้อยเนื้อต่ำใจว่าเงินเดือนน้อย แต่รวยหรือจนมีทุกอาชีพ ตั้งแต่ขายกล้วยทอดจนสร้างโรงแรมใหญ่ ที่น้อยใจเพราะยังไม่รู้ว่าครูคือใคร

อักษรขอมที่กะโหลกศีรษะพ่อหลังเผาเกิดจากวิชาไสยเวทที่ลงอาคมถึงกระหม่อมเพื่อความขลังคงกระพันชาตรี ไม่เกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าคนลงอาคมเก่งขนาดตบผ้ายันต์ร้อยผืนทีเดียวติดทุกผืน พ่อก่อนตายมีคตินิมิตสว่างไสว ไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ ได้รับบุญที่อุทิศทำให้มีทิพยสมบัติเพิ่ม แต่จะอยู่นานแค่ไหนแล้วแต่กำลังบุญ เพราะอายุเทวดาก็เหมือนมนุษย์ที่ยาวสั้นต่างกัน ตายแล้วเกิดเป็นเทวดาซ้ำก็มี ตกสวรรค์ไปอบายหรือมาเป็นมนุษย์ก็มี

บุญบาปชิงช่วงกันส่งผลตลอดเวลา จึงต้องศึกษาไว้ ไม่งั้นแม้ใจดีสั่งสมบุญมาตลอดก็ทุกข์ได้ พอเกิดอุบัติเหตุ ถูกยืมเงินไม่คืน หรือถูกโกง ก็ว่าบุญไม่ช่วยจะเลิกทำบุญ เพราะไม่เข้าใจว่าวิบากกรรมในอดีตให้ผลได้ช่องเหมือนกัน รวยเพราะไม่ตระหนี่ จนเพราะตระหนี่ ถูกโกงเพราะเคยโกงเขา บางคนศึกษากรณีศึกษามามากยังน้อยใจจนพลัดจากหมู่คณะ ลืมคำสอนแต่ไม่ลืมการกระทำของคนอื่น ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าให้ไปสร้างเสาแก้วพันสามร้อยต้นหรือไปขัดเสาจะได้ไม่ลืม

แม่ป่วยไม่มีแรงเดินไม่ได้ นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก เพราะกรรมที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมได้มัดขาสัตว์ ร่วมกับกรรมล้อเลียนคนมือหงิกเท้าหงิกด้วยความคะนองสมัยวัยรุ่นจนคนถูกล้อเจ็บช้ำน้ำใจ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าวิบากอยู่ที่ตอนเขาช้ำใจซึ่งไปตั้งโปรแกรมไว้กลางกาย เล่าว่าตัวเองก็เคยล้อเลียนเล่นกันจึงขออโหสิ ส่วนที่หายได้เพราะเป็นเพียงเศษกรรม จะรักษาด้วยไสยเวทหรือวิธีใดก็หายในที่สุด บุญได้ช่องจึงตัดรอนวิบากไป ถ้าเป็นตัวกรรมรักษาอะไรก็ไม่หาย

พี่ชายคนที่สามไม่มีทวารหนักและอายุไม่ถึงวัน เพราะกรรมตอนวัยรุ่นคะนองชอบแกล้งหมาแมวด้วยการเอาไม้เล็ก ๆ อุดก้นเหมือนอุดก๊อก ร่วมกับกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหาร ยิงนกตกปลา ทำให้อายุสั้น เกิดแล้วตายอย่างนี้ซ้ำหลายชาติ เก้าเดือนหนึ่งวันแล้วตาย จนหมดวิบากแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ปกติ ที่มาเป็นแม่ลูกกันเพราะในอดีตแม่เป็นเด็กชาวบ้านเพื่อนกันที่ยินดีหัวเราะขำเวลาหมาแมวดิ้นพยายามกัดก้นตัวเองให้ที่อุดหลุด พอเป็นแม่ลูกกันจึงขำไม่ออก

พี่ชายที่เมาแล้วหัวฟาดพื้นเสียชีวิตอายุ 37 ปี เพราะหมดอายุด้วยเส้นเลือดในสมองแตก จากวิบากกรรมฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มในอดีตกับกรรมดื่มสุราในปัจจุบัน ตายแล้วดำดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันที กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำกรดร้อนแรง ยังรับบุญไม่ได้ แต่บุญจะไปคอยอยู่ที่ยมโลกซึ่งอีกนานมาก คนคิดว่าเงินเรา ปากเรา ดื่มเองไม่ได้กวนใคร ไม่ผิดกฎหมายแต่ผิดกฎแห่งกรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้ออกกฎแต่ไปเห็นกฎนี้ ผู้ดื่มสุราตายแล้วไปมหานรก แล้วเป็นเปรต อสุรกาย สัตว์ดิรัจฉาน เป็นมนุษย์ก็ใบ้บ้าปัญญาอ่อน จึงสอนให้เว้นสุราเมรัย

เมื่อน้ำเมาเข้าไปในตัวจิตจะหมอง ดึงโปรแกรมคิดดีพูดดีทำดีออกแล้วใส่โปรแกรมไม่ดีเข้าไปแทน เสียทรัพย์ เสียเวลา เสียชื่อเสียง เสียศีล เสียชีวิตทั้งของตนและผู้อื่น ครูไม่ใหญ่ชวนให้เลิกปิดโรงงานสุรา อย่ายินดีกับเงินที่ได้จากความหายนะของเพื่อนมนุษย์ อย่าเสียดายตัวเลขแสนล้านในตลาดหลักทรัพย์ เพราะต้องเสียอีกหลายแสนล้านดูแลผลเสียจากน้ำเมา

เวลาไม่พอจึงอ่านคำตอบเลย พี่สาวคนที่สี่กับแมวเป็นคู่เวรกันมาในอดีต แมวตัวนั้นเคยเป็นภรรยาน้อยหน้าตาสวยของสามีพี่สาวในชาตินั้น ซึ่งดวงของสามีมีภรรยาเป็นปรปักษ์ห้ามมีเมียน้อย พี่สาวได้ตามราวีเมียน้อย (ช่วงหนึ่งเสียงเพี้ยนเป็นภาษาปน) ชาตินี้เมียน้อยเกิดเป็นแมวตามวิบากของตัว เจอกันก็โกรธโดยไม่มีสาเหตุ กระโดดลงมาข่วน กรรมที่ตั้งโปรแกรมไว้กลางกายดึงดูดมือแมวไปโดนลูกตา ส่วนที่ถูกปล้นเกือบแสนบาทแต่ได้คืนครึ่งหนึ่ง เพราะในอดีตเป็นลูกจ้างแอบขโมยเงินนายจ้าง แล้วกลัวถูกจับได้จึงแอบเอาไปคืนครึ่งหนึ่ง แถมดอกเบี้ยคือถูกตบกกหูด้วยปืน

พ่อบุญธรรมของสามีมาเข้าฝันบอกให้ทำบุญเป็นเรื่องจริง ถ้าสามีทำตามก็มีสิทธิ์อายุยืนต่อไปได้ พ่อบุญธรรมตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่ง ที่ยังไม่ไปอบายแม้ดื่มเหล้าเข้าสังคม เพราะบุญตามประเพณีเช่นบุญบวชอุ้มไว้ก่อน สามีมายืนที่หน้าต่างให้ลูกชายเห็นจริงในช่วงวนเวียนเจ็ดวัน แต่ไม่ได้มาเข้าทรง เพราะหลังจากนั้นถูกเจ้าหน้าที่พาไปยมโลกของมหานรกขุมห้า กำลังถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนด้วยกรรมดื่มสุรา ตายเพราะหมดอายุ ไม่ได้โดนยาสั่ง บุญที่ส่งไปให้บ่อย ๆ ช่วยผ่อนโทษได้ เรื่องขว้างฝาบ้านเป็นเรื่องกุขึ้นเพื่อสร้างศรัทธาในเจ้าทรง และทายเพศลูกถูกเป็นความบังเอิญ ให้ลืมไป สามีได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญแต่ยังไม่พ้นกรรม ให้ทำบุญไปให้บ่อย ๆ

การที่ภรรยาเอาน้ำที่ขับถ่ายจากร่างกายผสมเหล้าให้สามีกิน ไม่มีวิบากกรรมมากนักเพราะทำด้วยความโกรธเพราะรัก อย่างมากก็ถูกคนแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ลืมไป แล้วสั่งสมบุญทุกบุญให้มากและอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากนั้นบ่อย ๆ จนกว่าจะสบายใจ คำตอบข้อสุดท้ายเรื่องน้องชายบุญธรรมของสามีถูกตัดด้วยเสียงหลุด ฟังไม่ได้

ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วเข้ากรณีศึกษาตอนรักเธอมาแต่ปางก่อน ผู้เขียนเล่าว่าปี 2539 อายุ 31 เพิ่งคลอดลูกคนที่สามได้ปีกว่า เริ่มป่วยปวดขามากไม่มีแรงเดิน กินยาหมอแผนปัจจุบันแล้วใจสั่นหัวใจเต้นแรง จึงไปหาหมอไสยเวทที่ใช้ใบพลูลากบริเวณที่ปวดแล้วมีของเหลวสีช้ำเลือดช้ำหนองกลิ่นเหม็นติดมา อาการปวดหายแต่ใจสั่นหัวใจเต้นเกินร้อยครั้งต่อนาทีและรู้สึกมีก้อนจุกคอ จึงไปรักษากับหมอนวดเส้นผู้หญิงอายุห้าสิบที่มีสามีแล้ว หมอนวดว่าเป็นไทรอยด์เป็นพิษที่หมอตรวจไม่พบเพราะมีอะไรบังอยู่ ต้องอยู่รักษาที่บ้านหมอนวดหลายเดือน ถูกล้วงคอทุกวันจนอาเจียนเป็นเลือดและเสมหะอยู่สามเดือนอาการจึงดีขึ้น

ระหว่างรักษาหมอนวดผู้หญิงมานอนเป็นเพื่อน นวดและเป่าคาถา ต่อมาเริ่มนอนกอดให้หนุนแขน ผู้เขียนไม่ว่าอะไรเพราะอยากหาย หมอนวดบอกว่าอาจารย์วิทยาธรคนที่สามมาเข้าฝันขอรักษาเอง เพราะผู้เขียนเคยเป็นภรรยาของอาจารย์คนนั้นและตามหามาเป็นร้อยปี คืนหนึ่งหมอนวดหลับไปแล้วร่างขยับเสียงเปลี่ยน เล่าอดีตชาติว่าผู้เขียนชอบพูดประชดประชันหนีมาหลายชาติ บอกว่าต่อไปจะให้เป็นหมอนวด แล้วแสดงความรักเหมือนชายหนุ่ม ผู้เขียนยอมมีความสัมพันธ์ด้วยคิดว่าไม่เสียหาย หมอนวดทำพิธีเปลี่ยนลายมือให้นวดคนไข้ได้และถ่ายทอดวิชานวด ผู้เขียนจึงมารับจ้างนวดที่กรุงเทพฯ และยังไปมาหาสู่กันเรื่อยมา สามีหมอนวดหึงหวง ส่วนสามีผู้เขียนเสียชีวิตตั้งแต่ท้องลูกคนที่สาม ผู้เขียนถามหมอนวดว่าผิดศีลไหม เขาว่าไม่ผิดแต่ผู้เขียนยังกลัวบาป ช่วงหนึ่งราวหนึ่งนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ปลายปี 2546 ผู้เขียนรู้จักผู้ชายคนหนึ่งที่มีน้ำใจแต่ดื่มสุราทุกวัน เขาชอบและตามตื๊อ ผู้เขียนจึงบอกว่าถ้าเลิกเหล้าได้อาจจะพิจารณา ให้เลือกเอาว่าจะเลือกเหล้าหรือเลือกเธอ ครูไม่ใหญ่แทรกด้วยเพลงสั้น ๆ ที่ร้องว่าถ้าชอบเมาก็แยกกันตรงนี้ ต่อมาเขาหักดิบเลิกดื่มสุราได้แล้วมาทวงสัญญา ผู้เขียนพยายามบ่ายเบี่ยงจนเขาตามมาถึงบ้าน สุดท้ายยอมคบแต่เพียงสามสี่ครั้งก็เลิก เพราะเวลาถูกเนื้อต้องตัวกันจะรู้สึกร้อนและอาเจียนออกมาทุกครั้ง ตัวเลขปีฟังไม่ชัด

หมอไสยเวททำพิธีถอดหัวใจที่อยู่กับผู้เขียนออกไปใส่ในตัวหมอนวดผู้หญิง ระหว่างพิธีผู้เขียนเฉย ๆ แต่หมอนวดร้องไห้ตลอด หมอไสยเวทว่าถอนของไม่หมดเพราะผู้ชายคนนั้นทำไว้หนา ต่อมาหมอนวดกับผู้เขียนไปบวชชีด้วยกันที่วัดใกล้บ้าน ผู้ชายคนนั้นโทรมาขอให้หมอนวดอโหสิกรรมแต่หมอนวดไม่ยอม ระหว่างบวชชีหมอนวดอาเจียนอ้างว่าโดนคุณไสยบิดไส้ ให้ผู้เขียนว่าคาถาถอนของแล้วหาย หลังบวชชีแม่ของหมอนวดป่วยหนักจนมองไม่เห็นเดินไม่ได้ หมอไสยเวทว่าถูกผีปอบที่ผู้ชายคนนั้นเลี้ยงไว้ทำ และผีปอบตามมาอยู่กับผู้เขียน หมอไสยเวทช่วยไม่ได้ หลังจากนั้นราวสามนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง

หมอนวดเห็นว่าหมอไสยเวทถอนไม่ได้ จึงทำพิธีไล่ผีปอบเอง เชิญครู ให้ผู้เขียนนอนพนมมือ จุดเทียนวนรอบตัวแล้วหยดเทียนลงกระทง แล้วพาไปนอนในหลุมที่ขุดไว้ชายคลอง กลบดินให้โผล่แต่หัว ว่าคำชักบังสุกุลตาย ระหว่างนั้นรู้สึกมีสัตว์ตัวเล็กมาไต่ทั่วตัวจนแสบคัน น้องชายที่มาช่วยท่องบังสุกุลมั่ว วันต่อมาให้นอนหงายถอดเสื้อ เสกปูนกินหมากทาจากหน้าท้องถึงหน้าอก เอาก้านสับปะรดรูดทั่วตัวจนแสบคัน วันต่อมาใช้สายสิญจน์มัดตัวเหมือนมัดตราสังศพ ปั้นดินน้ำมันเป็นหัวใจสองดวงแปะหน้าอก เอามีดหมอจิ้มแล้วถามผีปอบว่าจะออกไหม มาทำไม ครูไม่ใหญ่แทรกเป็นระยะ ท้ายช่วงเสียงถอดเพี้ยนและมีบรรทัดคล้ายเนื้อเพลง

หมอนวดพอใจกับคำตอบจึงหยุดพิธี น้องชายที่มาช่วยตอนฝังหลุมกลับบ้านแล้วไม่ยอมนอนบ้าน สามวันต่อมาแม่พาขับรถมาบ้านหมอนวด น้องชายบอกว่ามีคนสั่งให้หยุดรถสามครั้ง พอถึงหมอนวดเสกพริก เกลือ หอม กระเทียม ข้าวสาร สาดใส่ มีเสียงจากปากน้องชายว่าเรียกจิตผมมาทำไม ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วล้มหงายหลัง หมอนวดใช้เท้าเหยียบท้อง น้องชายรู้สึกตัวงงว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามั่วไปหมด หลังจากนั้นผู้เขียนไปบวชชีสิบวัน แล้วแสวงหาความรู้จนมาจบที่จานดาวธรรมที่กัลยาณมิตรใกล้บ้านมาติดตั้งให้ รักษาอุโบสถศีลทุกวันพระ ลูกสาวเข้าวัดก่อนกับกัลยาณมิตรที่มานวด พอรถใกล้เขตวัดน้ำตาปีติไหลไม่หยุดเหมือนกลับบ้านเดิม ต่อมาพาลูกชายสองคนมาถือธงนำขบวน พยายามชวนหมอนวดให้ศึกษาแต่เขาไม่ค่อยพอใจ

คำถามของผู้เขียน: กรรมใดทำให้ปวดขาต้องหายด้วยหมอไสยเวท ของเหลวจากใบพลูคืออะไร กรรมใดทำให้ใจสั่นแน่นคอต้องถูกล้วงคอสามเดือน ปัจจุบันยังแน่นคอและมีกระดูกงอกที่ก้านคอจะหายขาดไหม ไทรอยด์จะกลับมาไหม กรรมใดทำให้ถูกฝังหลุม มัดตราสัง ทาปูน รูดใบสับปะรด และสัตว์ที่ไต่มาจากไหน ผู้เขียนกับหมอนวดมีบุพกรรมใดจึงมีความสัมพันธ์แบบทอมกับดี เป็นเพราะหมอนวดเบี่ยงเบนทางเพศหรือเพราะอาจารย์วิทยาธรคนที่สามมาสิง จะผิดศีลข้อกาเมไหม อาจารย์วิทยาธรคนนั้นคือใคร มีวิทยาธรช่วยการนวดไหมเพราะตัวเล็กมือเล็กแต่นวดได้ทั้งวัน พิธีเปลี่ยนลายมือจริงไหม ผู้ชายคนนั้นมีวิชาไสยเวทและทำคุณไสยจริงไหม สามคนเคยเกี่ยวข้องกันอย่างไร ทำไมหมอนวดโกรธ ใครเรียกจิตน้องชายและใครสั่งหยุดรถ กรรมใดให้มีอาชีพหมอนวด การไหว้ครูจะพาไปอยู่กับวิทยาธรไหม ทำไมเข้าวัดช้า ผลการปฏิบัติในอดีต ถ้าอธิษฐานเป็นผู้ชายได้บวชทุกชาติจะสำเร็จไหม และลูกทั้งสามสร้างบารมีมาอย่างไร

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหมแล้วเริ่มตอบ ผู้เขียนป่วยปวดขาเดินไม่ไหวเพราะวิบากกรรมที่เคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วมัดสัตว์ขายให้เขาเอาไปฆ่า ส่วนของเหลวช้ำเลือดช้ำหนองจากใบพลูไม่ได้มีอยู่ในร่างกาย แต่อาจารย์วิทยาธรซึ่งเป็นกายละเอียดเอามาใส่เพื่อสร้างความขลังให้ผู้เขียนผูกพันกับวิชานี้ โดยหมอไสยเวทเองก็ไม่เห็น คนเล่นไสยเวทตายแล้วมักไปเป็นบริวารวิทยาธร อาการใจสั่นแน่นคอต้องถูกล้วงคอเพราะกรรมใช้แรงงานสัตว์แก่อย่างวัวแก่ควายแก่จนเหนื่อยหอบ ที่ยังแน่นคอและกระดูกงอกที่ก้านคอเพราะชอบเล่นแรง ๆ กับลูกหมาลูกแมวแล้วโมโหบีบคอจนหายใจไม่ออก รักษาหายขาดได้ถ้าสั่งสมบุญมากจะได้เจอหมอดียาดี ไทรอยด์กลับมาได้ถ้าพักผ่อนน้อยหรือเครียด ให้ทำใจใสและพักผ่อนให้พอ

ที่ถูกฝังหลุม มัดตราสัง ทาปูน รูดใบสับปะรด เพราะในอดีตเคยนับถือไสยเวทจึงตกอยู่ในวงจรนี้อีก ส่วนที่แสบคันเหมือนแมลงกัดเป็นสัตว์ตัวเล็กที่มีในดินแถบนั้นตามปกติ ไม่มีอะไรพิเศษ ที่ผู้เขียนกับหมอนวดมีความสัมพันธ์แบบทอมกับดี เพราะหมอนวดมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางเพศ ไม่ได้มีอาจารย์วิทยาธรมาสิง ร่วมกับที่ผู้เขียนมีวิบากกรรมเจ้าชู้ตอนเป็นผู้ชาย และเข้าข่ายผิดศีลข้อกาเมเพราะหมอนวดมีสามีแล้ว ปัจจุบันไม่มีวิทยาธรอยู่กับตัว แต่ยังผูกพันกับวิชา ที่นวดได้ทั้งวันทั้งที่ตัวเล็กเพราะความเชื่อมั่นในวิชา การเปลี่ยนลายมือเป็นเพียงการสร้างความเชื่อ ส่วนผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีวิชาไสยเวทและไม่ได้ทำคุณไสยใส่ใคร

ผู้เขียน หมอนวด และผู้ชายคนนั้นเกี่ยวข้องกันในอดีตด้วยความเจ้าชู้ ผลัดกันนอกใจกันชาตินั้นชาตินี้ บางชาติเป็นหญิง บางชาติเป็นชาย บางชาติเป็นเพศที่ไม่ใช่หญิงไม่ใช่ชาย ครูไม่ใหญ่ให้ออกห่างจากหมอนวดและผู้ชายคนนั้นจะได้หมดวิบากกัน เลิกยุ่งเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้แล้วหันมาทำทานรักษาศีลเจริญภาวนาเพื่อปิดอบายไปสวรรค์ ส่วนที่น้องชายพูดว่าเรียกจิตผมมาทำไมและเสียงสั่งหยุดรถ เป็นการคิดไปเองเพราะฝังใจตั้งแต่ตอนช่วยฝังหลุมและเชื่อเรื่องไสยเวท จริง ๆ ไม่มีอะไร ให้บอกน้องชายเลิกยุ่งเรื่องนี้ ช่วงแรกมีเสียงถอดเพี้ยนสั้น ๆ

อาชีพหมอนวดของผู้เขียนมาจากความผูกพันกับวิชานี้ ต่างจากคนที่ตั้งความปรารถนาจะช่วยทุกข์มนุษย์ การไหว้ครูแบบที่ปนโมหะเป็นบาปและทำให้ตกอยู่ในวงจรนี้ ตายแล้วมีสิทธิ์ไปอยู่กับวิทยาธร ถ้าจะทำอาชีพต่อควรไหว้ครูในฐานะปูชนียบุคคลผู้ให้ความรู้ประกอบสัมมาอาชีวะ และใช้วิชาช่วยคนอย่างบริสุทธิ์ตามหลักวิชาหมอนวด อย่าทำแบบหมอนวดคนนั้น ที่เข้าวัดช้าทั้งที่ถูกชวนมาสิบกว่าปีเพราะห่างหมู่คณะมาหลายกัป ผลการปฏิบัติธรรมในอดีตพอใช้ได้แต่ไม่เอาจริง ความปรารถนาเป็นผู้ชายได้บวชจะสำเร็จสักชาติเพราะวิบากความเป็นหญิงยังไม่หมด ให้อธิษฐานและปฏิบัติจนเข้าถึงพระในตัว ลูกทั้งสามสร้างบารมีกับหมู่คณะมาบ้างไม่ต่อเนื่อง ส่วนผู้เขียนสร้างมามากกว่าในฐานะกองเสบียง ให้อธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี ช่วงหนึ่งเสียงถอดเพี้ยน

เปิดจดหมายกรณีศึกษาที่เลื่อนมาจากเมื่อวาน ผู้เขียนเป็นหญิงชาวชัยภูมิ เข้าวัดครั้งแรกราวปี 2537 ในงานหล่อรูปเหมือนทองคำหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ตอนนั้นเรียน ม.6 ปัจจุบันทำงานแล้ว ติดตามรายการผ่านจานดาวธรรมจนกลัวผลของบาปกรรม เขียนมาขอให้ครูไม่ใหญ่ช่วยไขข้อสงสัย พ่อแม่มีลูกสิบคน ผู้เขียนเป็นคนที่เก้า ครอบครัวทำไร่ทำนา

พ่อชอบดื่มเหล้าและเล่นไฮโล ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเกษตรกรที่เป็นหนี้เพราะเหล้าและการพนัน กู้แล้วเอาไปเล่นต่อ แล้วรวมตัวขอรัฐยกหนี้ เงินที่ควรพัฒนาประเทศจะหมดไป ต้องแก้ที่เลิกเหล้าเลิกการพนัน พ่อแอบหนีแม่ไปดื่มและเล่นไฮโลประจำ ขโมยเงินที่แม่เก็บไว้ จนครอบครัวไม่มีเงินซื้อข้าว ต้องไปเอาข้าวที่พระฉันเหลือในวัดมาตากแห้งหุงกิน เป็นอย่างนี้ตั้งแต่แม่มีลูกคนแรก ผู้เขียนตอนเด็กขอให้พ่อเลิกเหล้าเพราะอายเพื่อน ช่วงท้ายเสียงถอดเพี้ยน

วันหนึ่งพ่อไถนาแล้วปวดท้องรุนแรง ตัวเหลือง แม่พาส่งโรงพยาบาล หมอผ่าตัดช่องท้อง (ชื่อโรคถอดเสียงไม่ชัด) อาการดีขึ้นพ่อก็แอบไปดื่มเหล้าอีก วันหนึ่งเมาเดินตกบันไดที่บ้านเพื่อน อาการหนัก นอนไอซียูหลายเดือนแล้วเสียชีวิต ตอนนั้นผู้เขียนอายุราวเก้าขวบ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าน้ำเมาไม่รับผิดชอบเลยแต่ยังมีหน้าจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ แล้วเริ่มเล่าเรื่องบ้านไม้หลังเก่า ก่อนเข้าช่วงพักที่มีบรรทัดหลุดซ้ำถึงราว 7114 วินาที

ศาลเก่าใต้ต้นมะขามที่บ้านพังไปก่อนผู้เขียนเกิด แต่ผู้เขียนฝันเห็นและรับปากในฝันว่ามีเงินจะสร้างให้ แม่ยืนยันว่าเคยมีศาลอยู่จริง บ้านหลังเก่าเพิ่งถูกรื้อ น้องสาวจะเอาไม้ไปปลูกใหม่ จึงไม่แน่ใจว่าจะเป็นเหมือนบ้านเก่าหรือไม่ พี่ชายเป็นโรคลมบ้าหมู ชักมาตั้งแต่สองขวบ ตอนอายุสิบห้าแม่ให้ต้อนวัวยี่สิบตัว วัวตื่นวิ่งย้อนกลับมาเหยียบพี่ชายกับผู้เขียน พี่ชายหัวปูดเต็มไปหมด ตัวฟกช้ำ มีอาการเหมือนเสียสติ แม่รักษาเองแบบชาวบ้านจนหาย

จบ ม.6 มาทำงานบริษัทในปทุมธานี ได้มาวัดสร้างบุญกับหมู่คณะ ทยอยบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวได้ไม่ถึงห้าพันบาท คืนหนึ่งฝันว่าชายตัวดำร่างใหญ่นุ่งผ้าหยักรั้งสีแดงสองคน ถือสมุดบัญชีมาถามชื่อนามสกุลซึ่งตรงจริง แล้วบอกว่าหมดอายุขัยแล้ว จะตายเพราะไฟดูด ร่างตกลงหลุมลึกมืด ความรู้สึกสุดท้ายนึกได้ว่าสร้างองค์พระธรรมกายไว้แล้วแม้ไม่เต็มองค์ ร่างก็ลอยขึ้นจากหลุม ชายนั้นพูดว่าเพราะบุญนี้ ยังเอาไปไม่ได้ บุญช่วยได้ ตื่นมาตัวสั่นแขนขาอ่อน กลัวว่าเป็นยมทูตแต่อุ่นใจว่าบุญช่วยได้ ช่วงกลางเสียงถอดเพี้ยน