เทวรถ

ผู้เขียนเล่าว่าตอนมาวัดครั้งแรก ๆ ก็คอยชวนให้รีบกลับ คิดว่ามาทำบุญเสร็จก็น่าจะกลับได้แล้วจะอยู่ทำไมทั้งวัน แต่ก็ได้สร้างองค์พระโดยพระท่านทำบุญให้ในนามของตน หลังจากนั้นกิจการก็ขยายตัวดีขึ้นมาตลอด และภรรยาเคยให้ข้อคิดเวลาเห็นคนอื่นซื้อรถคันใหม่ว่ารถคันใหม่เหล่านั้นมีวันผุพัง แต่รถของเรานี่สวยกว่าของเขา เพราะรถของเราคือเทวรถของเทวดา ผู้เขียนได้ฟังภรรยาพูดเช่นนั้นก็ยิ่งมีกำลังใจทำบุญมากขึ้น

กายละเอียดของคุณแม่เห็นบริวารทิพย์ที่มารอคอยต้อนรับ จึงทราบทันทีว่าถึงเวลาต้องจากทุกคนไป แล้วเดินแบบลอย ๆ ผ่านบริวารอันเป็นทิพย์อย่างสง่างาม ไปสู่เทวรถที่สวยสดงดงาม ด้วยหัวใจที่พองโตและปีติในผลแห่งบุญอย่างสุด ๆ