-
27:22
กรณีศึกษาคุณแม่ดารณี: เริ่มมาวัดพระธรรมกายปี 2522 แต่ยังไม่สม่ำเสมอ
เข้าสู่กรณีศึกษาคุณแม่ของผู้ส่งจดหมาย ซึ่งพิธีกรอ่านชื่อผู้ส่งไม่ออกจึงข้ามไป เล่าว่าคุณแม่เริ่มมาสร้างบุญที่วัดพระธรรมกายราวปีพุทธศักราช 2522 แต่ยังไม่สม่ำเสมอ จนกระทั่งปี 2527 จึงมาวัดอย่างต่อเนื่อง ต่อมาระบุว่าคุณแม่ชื่อดารณี
-
28:59
คุณแม่ทำบุญบวชธรรมทายาทแสนรูปก่อนเข้าพรรษา 2553 แล้วละโลกอย่างสงบ
ก่อนเข้าพรรษาปี 2553 คุณแม่ได้ไปร่วมงานบวชธรรมทายาทแสนรูปในช่วงเช้า และร่วมพิธีในวิหาร ตอนกลับท่านกล่าวขอบคุณด้วยน้ำตาว่าปลื้มใจที่ได้มาทำบุญครั้งนี้ ต่อมาไม่นานอาการทรุดลง ลูกจึงนิมนต์พระจากวัดมาเป็นเนื้อนาบุญที่ข้างเตียงผู้ป่วย แล้วท่านก็จากไปด้วยอาการสงบ
-
30:27
คำถาม: คุณแม่ละโลกแล้วอยู่ที่ไหน วิบากกรรมใดทำให้เป็นมะเร็งรังไข่
ผู้ส่งจดหมายถามว่าคุณแม่ละโลกแล้วเป็นอย่างไร เวลานี้ท่านอยู่ที่ไหน และวิบากกรรมใดที่ทำให้ท่านป่วยด้วยโรคมะเร็งรังไข่ที่ลุกลามในระยะสุดท้าย โดยท่านเสียชีวิตตอนอายุห้าสิบสองปี
-
31:25
คำตอบ: ความเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันทำให้เตรียมใจรับศึกชิงภพไว้ดี
คำตอบเริ่มว่าช่วงที่คุณแม่ใกล้จะจากโลกนี้ไป ด้วยความที่ท่านเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝัน ที่ศึกษาเรื่องความจริงของชีวิตมาดี ท่านจึงเตรียมตัวเตรียมใจเผชิญศึกชิงภพไว้เป็นอย่างดี ด้วยการระลึกนึกถึงบุญทุกบุญที่สั่งสมร่วมกับหมู่คณะต่อเนื่องมา 26 ปี นับตั้งแต่ปี 2527
-
32:52
แม้ร่างกายทรมานจากโรคร้าย แต่ยังรักษาใจให้อยู่ในบุญและสั่งสมบุญเพิ่ม
อธิบายว่าแม้ร่างกายคุณแม่จะทุกข์ทรมานจากโรคร้ายที่กำลังทำลายสังขารอยู่ตลอด แต่ท่านยังรักษาใจให้อยู่ในบุญได้ตลอดเวลา และไม่เพียงเท่านั้น ท่านยังหาโอกาสสั่งสมบุญเพิ่มเติมอย่างเต็มที่เต็มกำลังอีกด้วย พิธีกรชมว่าเป็นนักเรียนเกียรตินิยม
-
33:26
กำลังใจจากทุกคนในครอบครัวคือเหตุสำคัญที่สุดที่ทำให้ท่านมีสติระลึกถึงบุญ
ระบุว่าสาเหตุสำคัญที่ทำให้คุณแม่มีกำลังใจต่อสู้กับโรคร้าย คือการได้รับกำลังใจจากทุกคนในครอบครัวอย่างอบอุ่นเสมอมา ถือเป็นเหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้ท่านมีพลังใจและมีสติ ในการระลึกนึกถึงบุญต่าง ๆ ที่ตั้งใจสร้างสมมาดีตลอดชีวิต
-
37:08
ใจที่แช่อิ่มในบุญทำให้ใจรวมหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ไม่รู้สึกทรมาน
เล่าว่าถึงวันที่คุณแม่ใกล้ละสังขาร แม้ติดต่อสื่อสารกับลูกและครอบครัวไม่ได้ แต่ใจของท่านยังแช่อิ่มอยู่ในบุญตลอดเวลา ผลคือใจค่อย ๆ กลับมารวมหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ไม่ฟุ้งซ่าน อาการภายนอกดูเหมือนคนนอนหลับลึก และท่านไม่รู้สึกทุกข์ทรมานจากโรคร้ายเลย ถือเป็นความพร้อมของนักรบกองทัพธรรมที่จะเข้าสู่ศึกชิงภพ
-
38:54
ภาพบุญที่สั่งสมมาปรากฏฉายในใจต่อเนื่อง เชื่อมโยงกับภาพพระของขวัญ
ในช่วงเวลานั้นภาพของบุญต่าง ๆ ที่คุณแม่เคยสั่งสมไว้ก็มาปรากฏฉายอยู่ภายในใจอย่างต่อเนื่อง พิธีกรว่านี่คือรางวัลของชีวิตที่สั่งสมบุญมาตลอด และเพราะความผูกพันกับบุญทุกบุญ ภาพบุญเหล่านั้นจึงไปเชื่อมโยงกับภาพพระของขวัญและของที่ระลึกที่ได้รับจากงานบุญต่าง ๆ
-
40:18
เห็นภาพพระของขวัญแล้วปลื้มปีติ กายละเอียดหลุดออกมายืนข้างเตียง
เมื่อคุณแม่ได้เห็นภาพบุญและภาพพระของขวัญที่ได้รับ ใจยิ่งใสและปลื้มปีติในบุญทวีขึ้น และเมื่อลมหายใจสุดท้ายหมดลง กายละเอียดของท่านก็หลุดออกจากกลาง มายืนอยู่ข้างเตียงที่กายหยาบกำลังนอนสงบอยู่ เมื่อได้สติท่านมองทุกคนด้วยความรักและความผูกพันในวันเวลาที่ผ่านมา ที่ได้ใช้ชีวิตและสั่งสมบุญร่วมกัน
-
45:28
เทวรถและบริวารทิพย์มารอรับ ท่านทราบว่าถึงเวลาต้องจากทุกคนไปแล้ว
กายละเอียดของคุณแม่เห็นบริวารทิพย์ที่มารอคอยต้อนรับ จึงทราบทันทีว่าถึงเวลาต้องจากทุกคนไป แล้วเดินแบบลอย ๆ ผ่านบริวารอันเป็นทิพย์อย่างสง่างาม ไปสู่เทวรถที่สวยสดงดงาม ด้วยหัวใจที่พองโตและปีติในผลแห่งบุญอย่างสุด ๆ
-
48:16
กายละเอียดสว่างวาบแปรเปลี่ยนเป็นกายเทพธิดาทันที เพราะใจใสสว่างในบุญ
อธิบายว่าเพราะตอนนี้ท่านเห็นผลแห่งบุญด้วยตาของตัวเอง ผลแห่งบุญน่าอัศจรรย์ใจมาก และเพราะใจของท่านทั้งใสและสว่างในบุญอย่างสุด ๆ ขณะที่กายละเอียดกำลังเดินลอยผ่านบริวารทิพย์ไปสู่เทวรถ กายละเอียดจึงพลันสว่างวาบและแปรเปลี่ยนเป็นกายเทพธิดาสุดสวยโสภาในทันที
-
50:56
ภาพบุญ 26 ปีปรากฏ รวมถึงภาพเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์
เมื่อเป็นเทพธิดาแล้ว ภาพแห่งการสั่งสมบุญที่ท่านสร้างไว้ตลอด 26 ปีก็เริ่มมาปรากฏให้เห็น รวมถึงภาพการเวียนประทักษิณ และมีภาพบุญภาพหนึ่งที่ทำให้หัวใจของเทพธิดาองค์ใหม่พองโตปีติที่สุด แล้วท่านจึงได้เวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์
-
52:56
ครอบครัวทำบุญอุทิศให้ กายทิพย์ยิ่งเปล่งประกาย ก่อนกลับสู่วิมานที่ดุสิตบุรี
เมื่อครบเจ็ดวัน ครอบครัวได้ทำบุญต่าง ๆ อุทิศส่งบุญไปให้ ท่านเทพธิดาก็ได้รับบุญและอนุโมทนาด้วยความปลื้มปีติเบิกบานใจมาก เมื่อเห็นภาพบุญที่ทุกคนทำอุทิศมาให้ รัศมีกายและเครื่องประดับของท่านก็ยิ่งเปล่งประกายสว่างวาบขึ้น เพราะชาวสวรรค์เวลาปีติกับเรื่องบุญรัศมีกายจะสว่างวาบออกมา จากนั้นถึงเวลาจึงเสด็จกลับสู่ทิพยวิมานของท่านที่ดุสิตบุรี