ขัตติยธรรม

โปริสาทถูกแทงใจดำจึงเบี่ยงประเด็นว่าพระองค์หลุดมือไปแล้วยังกลับมา ไม่รู้หลักขัตติยธรรม พระเจ้าสุตโสมตอบว่าขัตติยธรรมในความหมายนั้นคือความฉลาดเอาตัวรอดโดยไม่คำนึงศีลธรรม ผู้ยึดถือจึงตกนรกกันมามาก ถ้าพระองค์ไม่กลับมาก็จะตกนรกเพราะเสียสัจจะ โปริสาทเริ่มสนุกกับการสนทนา ถามว่าทำไมทิ้งปราสาท แผ่นดิน และกามสุขทั้งหมดเพียงเพื่อรักษาสัจจะ พระองค์ตอบว่าบรรดารสอร่อยในโลก สัจจะเป็นรสที่ดีกว่า

ละครชาดกคนกินคนตอนต่อ ทวนว่าโปริสาทกล่าวหาว่าพระเจ้าสุตโสมไม่รู้หลักขัตติยธรรม หลุดมือไปแล้วยังกลับมาหาความตาย พระองค์ตรัสว่ารู้ดีแต่ไม่ยึดมั่น เพราะขัตติยธรรมแบบนั้นคือความฉลาดเอาตัวรอดโดยเบียดเบียนผู้อื่น ผู้ยึดถือจะตกนรกเพราะเสียสัจจะ โปริสาทถามว่าทำไมละปราสาทและกามสุขเพื่อรักษาสัจจะ พระองค์ตอบว่าสัจจะเป็นรสอันเลิศ รสทั้งหลายอร่อยได้เมื่อมีสัจจะต่อกัน ผู้รักษาสัจจะข้ามชราและมรณะถึงพระนิพพาน ส่วนที่ไม่กลัวตายเพราะทำแต่ความดี บำรุงบิดามารดาญาติมิตร ทำหน้าที่พระเจ้าแผ่นดินไม่บกพร่อง ให้ทานมาก แล้วตรัสว่าคนเช่นท่านไม่ใช่ภาชนะรองรับธรรม เชิญบูชายัญเถิด โปริสาทยิ่งเคารพและอ้อนวอนขอฟังธรรม