แต่งงานกับไก่

ผู้เขียนเป็นผู้หญิง จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครูไม่ใหญ่แซวว่ามหาวิทยาลัยที่มีคนหล่อที่สุด สมัยเป็นนิสิตเคยไปสวดมนต์ที่วัดพระธรรมกายหนึ่งถึงสองปี แล้วไม่ได้มาวัดอีกเพราะไปทำงานต่างจังหวัด จนปี 2547 ทราบข่าวเพื่อนที่เป็นอุบาสิกาในวัดพระธรรมกายเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ลมจึงพัดหวนหอบเอาผู้เขียนและเพื่อน ๆ กลับมาสร้างบารมีเต็มตัว ครูไม่ใหญ่ว่าทำไมมาช้าจัง แต่ยินดีต้อนรับการกลับมา

คุณตาจากบ้านเกิดมาอยู่ประเทศมาเลเซีย อายุสิบแปดคิดมีครอบครัว แต่จะแต่งกับผู้หญิงที่พ่อแม่ที่เมืองจีนหาไว้ให้ ติดภารกิจการงานและการเข้าประเทศจีนต้องใช้เงินมาก จึงฝากพ่อแม่จัดพิธีแต่งงานที่เมืองจีนโดยเจ้าบ่าวอยู่ที่นี่ พ่อแม่จึงเข้าไปในเล้าเลือกไก่ตัวผู้ที่สง่างามที่สุดหางงอนสวยเข้าพิธีวิวาห์แทนตัวคุณตา ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าจะเซ็นทะเบียนอย่างไร แล้วคุณตาฝากเพื่อนไปพาเจ้าสาวมาอยู่ด้วยกันที่มาเลเซีย ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริง ๆ แต่งงานกับไก่แทนตัว

ชุดคำถาม เหตุใดคุณปู่เสียชีวิตด้วยเบาหวาน ตายแล้วไปไหน เหตุใดประเทศจีนจึงมีประเพณีใช้ไก่เข้าพิธีวิวาห์แทนตัว (ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าทำอย่างไร) เหตุใดคุณยายต้องแต่งงานกับไก่ก่อนมาอยู่กับคุณตา บุพกรรมใดทำให้คุณตาถูกตัดขา คุณตาคุณยายตายแล้วไปไหน เหตุใดคนใกล้ตายจึงไล่ถามพูดคุยกับทุกคน คุณพ่อเห็นนิมิตอะไรก่อนตาย กรรมใดทำให้มีเนื้องอกในสมองสามก้อน ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญหล่อพระธรรมกายประจำตัวและบุญเสาแก้วพันปีหรือไม่ มีอะไรฝากถึงคนที่บ้าน ก่อนคุณพ่อเสียหนึ่งเดือนลูกสาวคุณป้าเห็นวิญญาณคุณย่ามาขอให้พาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาลและบอกว่าจะมารับลูกชายไปอยู่ด้วย เป็นจริงหรือไม่ คุณย่าตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดทำให้คุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่ห้าขวบ

ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานก่อน แล้วตอบว่าเป็นความเชื่อที่สืบต่อกันมาว่าไก่เป็นสัตว์ขยันทำมาหากิน ตรงต่อเวลา ถึงเวลาก็ขัน ซึ่งเป็นคุณสมบัติของผู้ชายที่จะมาเป็นคู่ครอง แต่เป็นแค่ความเชื่อ ครูไม่ใหญ่หยอกว่าไก่ย่างคือไก่ค่อย ๆ เดิน ย่างซ้ายย่างขวา ส่วนคุณยายต้องแต่งงานกับไก่ก่อนมาอยู่กับคุณตา เพราะในอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีความเชื่อแปลก ๆ แบบนี้ และเคยให้ลูกหลานทำอย่างนี้มาเหมือนกัน เรื่องนี้จึงมีมาแล้วในอดีต ไม่ใช่เรื่องใหม่

ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกครูไม่ใหญ่บอกว่าฝนตกแรงที่โรงเรียน และไม่ค่อยสบายเป็นไข้มาตั้งแต่เมื่อวานแต่ใจสู้ จากนั้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศช่วงหนึ่ง พอจับได้ว่าทบทวนกรณีศึกษาเมื่อวานที่เลือกไก่มาแต่งงานแทน เป็ดก็ขยันเหมือนกันแต่เขาเลือกไก่ แล้วบอกชื่อกรณีศึกษาวันนี้ว่าพิลึก คือ ชิงหนึ่ง ฉาบสอง ขมิ้นสาม ปูนสี่ ค้อนห้า ตะปูหก พริกเจ็ด เกลือแปด (คำแรกถอดได้ว่า ชิง ยังไม่ยืนยันการสะกด) เป็นเรื่องจริงที่ตื่นเต้นสนุกสนาน ก่อนไปให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน